Eetstoornis ~ Herstel: Check yourself before you wreck yourself

Image

De ontsteking op mijn bovenbeen/zitvlak was dusdanig groot en pijnlijk geworden dat ik vanochtend in de auto stapte richting huisarts. Daar moest maar eens even flink het mes in gezet worden. Dit was echt niet meer te doen. Helaas heb ik ook een slijmbeursontsteking in mijn schouder en gaat het instappen in de auto niet zo heel erg soepel. Ik liet mij enigszins lomp doch hulpeloos in de stoel vallen en schreeuwde het uit van de pijn. Daarna kwam meteen de verlichting. Goddank, geen snijwerk meer nodig. Ik stapte uit de auto, belde de huisarts af en zocht alle benodigde attributen bij elkaar. Ontsmettingsmiddel, steriele gaasjes, leukoplast en een schaartje. Ik weet wat me te doen staat, echter met een slijmbeursontsteking zal dit een niet al te makkelijke opgave gaan worden.

De hele dag al in de weer. Ik probeer uit alle macht de rust en kalmte te bewaren. Biedt ook vooral geen hulp aan, want dat kleine ieniemienie schaartje, waarmee ik de leukoplast op maat knip, kan nog verdomd hard aankomen als het met de punt voorwaarts in je lichaam terecht komt. Peter houdt dan ook wijselijk afstand. Ik zie dat hij de gulden middenweg probeert te vinden tussen voldoende, maar niet overdreven veel aandacht geven. Het mij zo makkelijk mogelijk, maar ook niet te makkelijk maken. ”Zeg, ik ben geen randdebiel! Ik kan nog wel wat zelf!” of aan de andere kant “Zie je niet hoeveel pijn ik heb? Ik kan niet zitten, kan niet lopen, kan niet normaal liggen! Help me dan!” Tot nu toe heeft hij het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht. Echter, hij is er nog niet. Er moet nog gegeten worden! Maar wat?

Die knoop is net, om 21:25 uur, eindelijk doorgehakt. Nu het grootste drama, want ik moet de controle volledig uit handen geven. Ik lig namelijk boven op bed. Ik kan niet zien wat hij kookt, hoeveel hij kookt en hoe hij het kookt. Het erge is, hij gaat alleen maar kale pasta maken. Daar kan niks mis aan gaan!

Goed. Hij staat, as we speak, pasta te koken voor mij. Als het klaar is zal hij mij niet roepen. Ik ga op een door mij gekozen moment, als ik daar aan toe ben, naar beneden om de pasta, waar hij niets anders mee gedaan heeft dan het gaar koken, te ”beoordelen”. Het enige wat ik hoef te doen is een blikje tonijn met groenten in tomatensaus opentrekken, door de pasta roeren en smakelijk eten.

En zo gebeurde het dan ook.

Een eetstoornis en het gedrag daaromheen hebben niets met eten te maken. Duidelijker dan vandaag kan dat bijna niet worden. Waar het voor mij nu om gaat is de verantwoording neer durven leggen bij een ander en zelf de controle loslaten.

Dit zijn de momenten waarop je heel duidelijk beseft dat je patronen aan het doorbreken bent. Je laat je meevoeren door je gevoel. Je herkent het, erkent het en stopt. Patroon doorbroken.

6 thoughts on “Eetstoornis ~ Herstel: Check yourself before you wreck yourself

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s