Eetstoornis ~ Herstel: Gewicht

weegschaal

Mijn gewicht is iets waar ik zelden over praat of gepraat heb. Tot nu toe heb ik me er altijd voor geschaamd. Vandaag gaat die schaamte de prullenbak in.

Ik weeg 75 kilogram. 

Door mijn lengte, 1,86 meter, bleef mijn gewicht altijd nog redelijk hoog in vergelijking met andere eetstoornispatiënten. Ik wist voor mezelf wel dat het te laag was, maar nadat ik een paar keer de reactie had gekregen dat dat toch allemaal best wel meeviel, hield ik liever mijn mond. Tot op de dag van vandaag moet ik nog altijd mijn BMI erbij vermelden om mensen te doen beseffen dat ik destijds ernstig ondergewicht had. Ik voel bij zo’n gesprek ook nog altijd de neiging om uit te leggen dat je geen ondergewicht hoeft te hebben om een eetstoornis te hebben.

Ik heb bijvoorbeeld in die 25 jaar dat ik problemen had met eten, maar een jaar of vijf ondergewicht gehad, waarvan één jaar ernstig. Het blijft één van de meest hardnekkige misverstanden omtrent een eetstoornis: Dat als je niet graatmager bent er niets met je aan de hand is,

Tussen mijn hoogste en laagste gewicht zit exact 30 kilo. Mijn laagste gewicht was 56 kilo met een BMI van 16,2. Mijn hoogste gewicht was 86 kilo met een BMI van 24,9. Ik heb dus ernstig ondergewicht gehad en op een tiende na net geen overgewicht. De laatste 10 jaar heb ik denk ik het meest geschommeld. Ik kon de ene zomer 65 kilo wegen en de zomer daarop 80 kilo. Zonder moeite en zonder dat ik het echt in de gaten had. Ik besefte dat meestal pas als ik erachter kwam dat mijn zomerrokjes van het jaar daarvoor niet meer verder kwamen dan halverwege mijn bovenbenen. Zo eindigde ik dan ook met een immens uitgebreide garderobe, variërend van maat 36 tot en met maat 44.

Ook qua maat ben ik een uitzondering. Omdat ik lang ben, ben ik ook wat breder. Dat valt niet op door mijn lengte, maar het is toch zo. Zo heb ik van broekmaat nooit kleiner gehad dan maat 38, zelfs met ernstig ondergewicht niet. Het zegt dus allemaal helemaal niets. Gewicht, kledingmaat, BMI. Natuurlijk spelen die getallen mee tijdens je eetstoornis, maar ze hoeven uiteindelijk niets te zeggen over de ernst van de ziekte. Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat dat een keer goed duidelijk wordt naar de buitenwereld. Ik vrees alleen dat het altijd zo zal blijven als het nu is: Wie ondergewicht heeft, heeft een eetstoornis. Is zielig, maar sterk en verdient alle hulp die hij of zij kan krijgen. Wie overgewicht heeft moet maar gewoon wat meer discipline hebben en een dieet een keer volhouden. Oh, en als je een gezond gewicht hebt? Nou, het woord zegt het al: Dan is er niets met je aan de hand, dan ben je gewoon gezond.

16 thoughts on “Eetstoornis ~ Herstel: Gewicht

  1. Ik volg je helemaal. Ik heb mijn hele leven al een BMI van 17,5 omdat ik snel verteer. Maat 36. In periodes van hoge stress durft dat dan nog wat te zakken. Maat 34. En neen, ik heb geen eetstoornis. ’t Zit in de genen, beide grootvaders waren ook pannelatten. 😉

    1. Dat is inderdaad ook de omgekeerde wereld, maar enigszins wel vergelijkbaar. Ik hoop dat het je niet belemmert en dat je je goed voelt bij dit lichaam, want kennelijk past dat bij jou en hoort dat bij jou. Dank je voor het delen. Raar maar waar, maar ook dit maakt het voor mij weer … ik zoek het goede woord en nu wou ik zeggen “beter verteerbaar”. Ik kan het weghalen, maar ik laat het lekker staan, want volgens mij zie jij daar de humor wel van in! 😉

  2. Dat is gewoon een nadeel dat ze soms op die getallen verder gaan, maar het belangrijkste is je gezond voelen.
    De vriend van mijn dochter heeft darm problemen en ook hij heeft een BMI die te laag is, maar voelt zich kern gezond.

    1. Ja, het is echt een nadeel die vaste getallen. Maar je zegt het precies goed, het gaat om waar iemand zich goed bij voelt en er tegelijkertijd geen gevaren zijn voor de gezondheid. En dat kan ook heel goed met een ietwat te laag of net wat te hoog bmi.

      1. Marion zoals je het beschrijft als er geen gevaren zijn en je voelt je goed en gezond, laat alle getallen achterwege. Want soms kunnen die je juist ziek gaan maken.

  3. Je bent mens, geen getal!
    Raar he dat men er zo vaak zo over denkt! Een andere psychische aandoening is toch ook een ziekte…juist als het onzichtbaar is lijkt het me heel moeilijk voor die persoon!

    Goed dat je het voor jezelf los kan laten en..

    superblog!!!

  4. Heel erg waar. Vooral in de hulpverlening vind ik dat er nog een grote vooruitgang geboekt kan worden. Er is me nu al meerdere keren gezegd ´dat het allemaal wel mee zal vallen, want ik ben nog niet graatmager´. Ik ben ook lang, dus lijk vanzelf ook steviger dan dat ik ben, maar het feit dat ik 5 keer per dat overgeef en behalve komkommer het liefst niks wil eten zou toch genoeg moeten zeggen?!
    Je hebt het echt goed verwoord. Liefs

    1. Laat het je niet vertellen, hoe moeilijk het ook is. Blijf bij jezelf. Jij weet hoe het is en hoe het echt met je gaat. Zoek mensen in je omgeving die je kan vertrouwen en die je steunen, zodat je dit niet alleen hoeft te dragen. Laat je niet aan de kant zetten door de hulpverlening en blijf vechten. Je hebt recht op een gezond lichaam, een gezonde geest en een mooi leven. Go for it! X

  5. Het gevecht met de weegschaal is me ook niet onbekend. Ik heb drie broers elk overgewicht hebben. Mijn moeder heeft dit ook, en mocht ik mezelf ‘laten gaan’, dan zou het ook niet veel schelen.
    Het feit dat je de laatste tijd zoveel loslaat over je (ex-?) probleem betekent toch dat het genezingsproces heel ver gevorderd is. Blij voor jou !

    1. Ja, je zei dat eerder, dat die weegschaal je goed bekend is. Zolang het een controle op je gezondheid is lijkt het me alleen maar goed. Het moet alleen geen obsessie worden…
      Ik sluit steeds meer deurtjes, Thomas en het leuke is dat er iedere keer als zo’n deurtje dicht gaat een veel grotere open gaat. Het leven wordt steeds leuker. Ik denk dat als ik deze zomer door ben ik definitief het woord ex voor het woord probleem kan plakken. 🙂 Thanks.

  6. Goh je zet me wel aan het denken met deze blog, want je hebt helemaal gelijk zoals ik mij gisteren ook al besefte; gewicht zegt helemaal niets. Inspirerend dit stukje, zeker door je eigen ervaringen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s