Eetstoornis ~ Herstel: Jezelf iets gunnen

opkikker2

Tijdens mijn eetstoornis deed ik nooit iets voor mezelf. Echt nooit. Al het geld wat ik had of verdiende met werken gaf ik uit aan anderen. Toen ik net het huis uit was, ging ik ieder weekend koffie drinken bij mijn ouders. Ik nam altijd iets mee voor bij de koffie. Voor hun wel te verstaan, zelf nam ik nooit iets. Ik kocht vaak kadootjes voor mijn vriend. In de kroeg gaf ik rondjes. Ik betaalde etentjes. Kom maar bij ons voetbal kijken. Nee, je hoeft niets mee te nemen, ik zorg voor eten en drinken. Ik ging nooit naar de kapper. Ik knipte het altijd zelf of bond mijn haar in een knot, zodat je de dooie punten niet kon zien. Als mijn vakantiegeld binnen was kocht ik kleding voor mijn vriend, maar niet voor mijzelf. Sterker nog, ik jatte mijn eigen kleding, want ik was het niet waard om geld aan uit te geven.

Vraag me niet wanneer, maar ergens ben ik begonnen met dingen voor mezelf te doen. Ik kon het niet meer verkroppen dat alle leuke dingen in het leven aan me voorbij gingen en dat ik daar zélf voor koos! Als eerste kocht ik een keer een tijdschrift voor mezelf. Daarna wat nieuwe kleding. Ook wilde ik graag een keer een dagje naar een Thermen met alles erop en eraan. Dat ging echt nog een stap te ver, maar ik wilde ook al lange tijd mijn moeder, zus en tante bedanken voor dat ze altijd voor me klaar stonden. Zo lukte het me wel: Door die dag ook aan drie anderen te geven, lukte het me om zelf ook te gaan. Ik was verbaasd te merken dat ik er echt van kon genieten. Daarna lukte het me om steeds vaker iets voor mezelf te doen. Soms kon ik ervan genieten, maar meestal moest er dan wel iets tegenover staan. Zo moest ik keihard gewerkt hebben en geestelijk oververmoeid zijn om een massage te ”verdienen”. Mocht ik wel een lekker geurtje kopen voor mezelf, maar pas nadat ik de badkamer en de douche een grondige schoonmaakbeurt had gegeven.

Ondertussen zijn we een stuk verder en gun ik mezelf wel degelijk een heleboel. Zo neem ik regelmatig een massage, ga vaker naar de kapper en koop ik soms nieuwe slippertjes gewoon omdat ik ze mooi vind en niet omdat de andere zo versleten zijn dat ik er eigenlijk niet meer op kan lopen. Sinds een maand of twee koop ik ook bloemen. Ik heb bloemen altijd mooi gevonden, maar ik gunde het mezelf niet. Waarom zou je bloemen voor jezelf kopen? Ze staan daar maar op tafel, hebben geen functie en het ergste van alles, volgende week zijn ze dood. Je kan je geld net zo goed in een put gooien. Het feit dat bloemen mijn huis opfleuren, lekker ruiken, mooi zijn en een glimlach op mijn gezicht toveren vergat ik voor het gemak even. Het zegt genoeg dat ik dit pas sinds twee maanden kan; mezelf eindelijk iets simpels als bloemen gunnen.

Goed zijn voor mezelf, mezelf verwennen, mezelf dingen gunnen is van enorme meerwaarde voor mijn herstel. Hierdoor voel ik me gelukkiger, waardeer ik mezelf meer en mijn zelfvertrouwen groeit. Dit geldt natuurlijk niet alleen voor mij of mensen met een eetstoornis. Iedereen zou zichzelf al die goede en mooie dingen moeten gunnen.

Gun jij jezelf het allerbeste?

18 thoughts on “Eetstoornis ~ Herstel: Jezelf iets gunnen

  1. In dit stukje herken ik mezelf ook wel. Niet dat het bij mij zo extreem was, maar toch. We leven nu eenmaal in een maatschappij waar mensen vinden dat je vooral in de eerste plaats voor jezelf moet zorgen. Ik heb het daar nog steeds moeilijk mee, want ik vind dat het meer vreugde geeft om iets voor iemand anders te doen dan voor jezelf. Toch ben ik ook geminderd om mensen altijd zomaar uit te nodigen en durf ik ook vaker eens aan mezelf te denken. En bloemen: ja, dat moet je gewoon echt regelmatig eens doen. Ook bij mij (in concurrentie met een bezoek aan een interieurwinkel) één van de toppers van zelfverwennerij ! Blijven doorgaan hé met jezelf te verwennen.

    1. Ja, ik zal het ook altijd moeilijk blijven vinden, maar hé, dat siert ons ook! Laten we dat niet vergeten! Zolang we de gulden middenweg weten te vinden. 🙂

  2. Weet je wat het ook betekent? Dat je meer van jezelf houd nu;) Je vind jezelf “waardig” om te verwennen. Blijven doen, want je verdient het ook!

    1. Dat is zo, al blijft dat een heel ”groot” iets; jezelf waardig genoeg vinden of houden van jezelf. Nog niet iets wat ik hardop uit kan/wil spreken. Djw, Yvonne.

  3. Wat mooi dat gebaar aan jezelf!
    Jezelf iets gunnen is misschien ook wel een soort van blijk van waardering aan jezelf, in de zin van: je mag er zijn..?
    Moeilijk punt overigens!!
    Blijf jezelf vooral dingen gunnen! zo te lezen doet het je goed!

  4. Wat een sterk geschreven stuk en wat mooi om te lezen dat je zo gegroeid bent!
    Het is trouwens wel herkenbaar hoor. Ik vind het ook nog altijd moeilijk om mezelf iets te gunnen, zonder dat ik daar eerst iets voor moet doen. Gelukkig gaat het me wel steeds beter af 🙂

  5. Een blog waar ik toch wel over moet nadenken. Jezelf zo wegcijferen heb ik wel nooit zo extreem gedaan maar ik besef nu wel dat ik vooral goed wil doen, voor iedereen in mijn omgeving (en zelfs daarbuiten) en dat gaat ten koste van mezelf bij momenten.
    Ik lees dat je daar toch wel een hele (goede) weg in hebt afgelegd. Moet je trouwens niet eerst jezelf graag zien zodat je dat gaat uitstralen en daardoor een positieve omgeving kan creëren ? Dus ja, gun jezelf het allerbeste wat binnen je/de mogelijkheden ligt en de rest volg wel. 🙂
    Interessante blog om het weekend mee te starten 🙂

    1. Lang heb ik gedacht dat het niet erg was dat het ten koste van mijzelf ging, maar dat is dus absoluut niet waar. Dat geldt ook voor jou. Je moet jezelf graag zien wil je die grens voor jezelf kunnen aangeven. De totale balans, daar ligt denk ik de kern.

      Dank je wel en ik wens je een goed weekend!

  6. Een cadeautjesmens ben ik zeker niet, niet voor anderen, en niet voor mezelf. Ik probeer wel iedereen een goed gevoel te geven door dingen te doen. Zoals werk uit handen nemen, lekker koken, noem maar op. Dat geeft me een goed gevoel maar leidt soms ook tot stress omdat ik met mijn eigen werk in tijdnood kom of mezelf ga verwaarlozen. En soms zie ik dat niet tijdig aankomen. Dan is er helemaal geen goed gevoel, wel een tegenovergestelde effect: het gevoel dat er van mij geprofiteerd wordt. Eigen schuld uiteindelijk, ik weet het, maar nee zeggen is soms zo moeilijk 🙂 Door ouder te worden vind ik er wel meer en meer een evenwicht in.

  7. Ow lieve meid….. Wat heb jij een afkeer van jezelf gehad… Vind ik zo erg om te lezen want vanuit je blog vind ik je echt een top mens. Ben blij dat je meer voor jezelf doet nu, is belangrijk.

    En of ik dat zelf doe? Jazeker, hoe erg ik bij vlagen ook kan balen van wie ik ben, mijzelf iets gunnen was altijd mijn troost. Ben het juist gaan minderen 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s