Eetstoornis, Persoonlijk

Eetstoornis ~ Herstel: De 10 fases


Getagd: , , .

fase 1. Ik vind niet dat ik een probleem heb.
Het is mijn lichaam en mijn leven, dus laat me met rust.Er zijn bovendien veel mensen een stuk dunner dan ik en ook veel mensen met meer en ernstigere problemen dan ik.

fase 2. Ik heb misschien wel een probleem, maar het is niet zo erg.
Ik lijn af en toe gewoon een beetje en geef soms over. Ik heb bovendien geen fysieke klachten ofzo, dus het gaat gewoon goed met me.

fase 3. Ik heb een probleem, maar het kan me niet schelen.
Ik weet dat overgeven en te weinig eten niet goed voor me is, maar het helpt me nu gewoon even dus ik vind het maakt me niet uit. Ik kan er best mee stoppen als ik dat wil, maar dat wil ik nu niet.

fase 4. Ik wil wel veranderen, maar ik weet niet hoe en ik vind het eng.
Ik wil wel graag weer normaal kunnen eten, maar ik ben bang om dik te worden en veel aan te komen. Ik wil wel stoppen met overgeven, eetbuien, laxeren e.d. maar ik weet niet hoe en waar ik moet beginnen.

fase 5. Ik heb geprobeerd om te veranderen, maar ik kon het niet. 
Ik had mezelf beloofd dat ik niet meer zou overgeven, laxeren, te weinig eten (…), maar het ging steeds weer mis. Ik denk niet dat ik ooit echt helemaal beter kan worden, dus waarom zou ik het dan blijven proberen?

fase 6. Ik kan met sommige dingen wel stoppen, maar niet met alles. 
Ik kan wel stoppen met overgeven, maar ik kan niet meer eten. Als ik meer eet, ga ik ook veel meer sporten, dat lukt me niet anders.

fase 7. Ik kan mijn gedrag stoppen, maar niet mijn gedachtes.  
Ik kan niet stoppen met denken aan eten en overgeven. Ik blijf maar kcal tellen en door mijn hoofd gaan voortdurend gedachtes rondom de wens om weer af te vallen.

fase 8. Ik heb minder last van eetgestoord gedrag, maar soms is het er nog. 
Ik voel me best goed, maar op momenten van stress zoek ik mijn toevlucht soms toch weer tot de eetstoornis. Laatst ging het gewoon best goed met me, maar toen ik een badpak aan moest doen op het strand werden er toch weer allerlei gedachtes en gedragingen van mijn eetstoornis getriggerd.

fase 9. Ik ben vrij van eetgestoorde gedachtes en gedragingen.
Ik voel me meestal fijn in mijn lichaam en kan weer eten waar ik zin in heb. Ik voel me hier ook niet schuldig over naderhand. Toen ik een tijdje gestopt was met al het eetgestoorde gedrag, realiseerde ik me ineens dat ik ook niet meer de neiging tot of gedachtes had over dat eetgestoorde gedrag.

fase 10. Ik ben hersteld van mijn eetstoornis.
Het gaat goed met me. Ik heb al langere tijd geen last meer van gedachtes of gedrag dat gerelateerd is aan mijn eetstoornis. Ik accepteer het natuurlijke figuur van mijn lichaam. Mijn eetstoornis is iets dat in mijn verleden ligt en wat ik heb afgesloten.

Bron

Om mijn herstel volledig af te ronden, merk ik dat ik behoefte heb om alles in kaart te brengen. De verschillende periodes, wanneer ze waren, hoe lang het duurde. Ik heb daar voor mijzelf nu een redelijk beeld van. Bovenstaand schema heeft me daarbij geholpen.

De eerste 3 fases zijn langdurig. Daarvoor zit misschien nog wel fase 0, waarin jij en je omgeving nog niet eens aan het woord eetstoornis gedacht hebben. Je bent aan het lijnen, je bent aan het sporten, je gaat van de basisschool naar de middelbare school, noem maar op. Allemaal dingen die je leven enorm beïnvloeden, maar tegelijkertijd ook meespelen in de ontwikkeling van de eetstoornis.

Fase 4, 5 en 6 zijn ook weer langdurige fases die langzaam in elkaar overgaan. In willekeurige volgorde overigens.

Fase 7 is voor mij de meest langdurige geweest. Misschien wel 10 jaar. Waar het bij mij dan niet om overgeven ging, maar wel de drang om zo min mogelijk te eten en te willen afvallen. Ik gaf er alleen ook langere periodes niet aan toe. Twee jaar terug gaf ik het eigenlijk op en ging ik weer terug naar fase 5. Waarom nog proberen te herstellen? Ik zal er nooit helemaal vanaf komen. Dan maar weer terug naar de eetstoornis, dan haal ik er tenminste nog wat bevrediging uit. Ik was natuurlijk niet dom. Ik wist dat daar snel iemand achter zou komen en dus verzon ik mijn glutenallergie. Daar kon ik mee wegkomen, omdat ik zei dat dat een positief effect zou hebben op de hidradenitis, de chronische aandoening die ik heb. Ik viel weer kilo’s af tot aan een gewicht van 65 kilo. Toen kon ik het glutenvrij eten niet meer opbrengen. Mentaal werd het moeilijk, maar vooral financieel lukte het niet meer. Langzaam ging ik weer ”normaal” eten. Ook stopte ik met roken en die twee dingen samen zorgde ervoor dat ik weer ging aankomen.

Ik kwam aan, ik viel af, ik kwam aan, ik viel af. In augustus vorig jaar was ik het zat en meldde ik mij aan bij het eetstoornisforum, vastbesloten weer terug te gaan naar mijn laagste gewicht ooit. Dat liep echter heel anders. Juist het forum zorgde ervoor dat ik de keuze maakte voor herstel en als snel zat ik weer in fase 7. Ik leerde met behulp van zelfhulptherapie en het forum mijn gedrag en gedachten omtrent eten en mijzelf te veranderen. Toen ik in oktober 2013 de weegschaal definitief de deur uitdeed kwam fase 8 om de hoek kijken.

Het is nu bijna juni 2014. Ik zit in fase 9. Op momenten van stress heb ik nog wel de neiging om terug te grijpen naar het niet eten, maar ik doe het niet. Ik zak dus niet meer terug naar fase 8, waar dat twee maanden geleden nog wel het geval was. Ik maak echter wel keuzes. Zo was ik vanochtend op de koffie bij mijn oom en tante, waar heel lief voor mij wel een plakje cake klaargelegd werd, maar waar iedereen eigenlijk wel weet dat ik dat niet eet, want ja, ik zou me na het eten van een plakje cake nog wel degelijk schuldig voelen. Niet alles is in fases in te delen en dat hoeft ook niet.

Wanneer ik fase 10 ga behalen? Geen idee. Ik ben iemand van eerst zien, dan geloven. Eten beheerst mijn leven niet meer, maar desondanks kan ik nog niet alles zonder zorgen doen. Ik zal niet snel een plakje cake nemen. Ik zal niet snel een gebakje nemen. Ik zal me niet snel op mijn gemak voelen als ik in een grote groep mensen moet eten of in een restaurant met een buffet. Maar hé, wat niet is kan nog komen. Zeg nooit nooit! ♥

13 Comments

  • Die fases zullen wel door elkaar lopen en vaak een jojo-beweging maken, vrees ik. Goed van je dat al in de negende fase zit. Beethoven heeft er ook een eindje over gedaan om aan zijn tiende te raken…

  • Hey wat fijn dit te lezen!
    De fases zijn mooi op papier gezet maar gelukkig ben jij een uniek persoon net als elk mens en niet heel zwart/wit in vakjes te plaatsen!
    Feit is dat je ziet hoe sterk je gegroeid bent, schommelen zal mogelijk zijn maar toch is het anders! Want als je nu een schommeltje terug maakt heb je ook ervaring in hoe het anders kan!

    Succes! Mooie blog

  • Knap hoor. Ik heb drie maanden voor de halfzus van mijn zoon gezorgd toen ze dertien was. Ze wilde niet meer bij haar moeder in Australië wonen (geboren en getogen) , maar bij ons, mijn ex, Kylian (toen 2,5) en mij. Eigenlijk mocht ze niet vliegen. Ze woog 42 kilo bij 1.73 of zo. Wat een vreselijke vent die Mr. Anorexia. Zo noemde ik hem maar, om haar daden te kunnen blijven onderscheiden van haar persoonlijkheid.

    En nu? Ze heeft 2 kindjes, getrouwd en is gelukkig in Perth.
    Heel veel succes!
    He bent al zo ver gekomen, RESPECT!

    • Blij te horen dat het nu zo goed met haar gaat. Knap van je dat je haar doen en laten los hebt kunnen blijven zien van haar als persoon. Daar heb ik dan weer respect voor!

  • Met interesse gelezen, zeker omdat die 10 fases ook op andere euh.. zaken van toepassing kunnen zijn. Is het erkennen van de “stoornis” (ik gebruik eigenlijk niet graag dit woord) al niet een stuk van de oplossing ? Dan kan je er aan beginnen werken.
    Ik denk trouwens dat je blog bij een aantal lezers ook een grote steun is. Ik heb respect voor je eerlijke openheid daarin.

  • Ik vind het vooral heel intrigerend wat het achterliggende is,….maar absoluut heel veel respect voor het kruipen uit een diep dal en nog steeds elke dag werkt aan de berg,…..en hé, fase 9 bereiken vind ik al geweldig,….wees trots op jezelf!

  • Ik vind het vooral knap dat je zo goed kan reflecteren over alles wat je meegemaakt hebt. En fase 9 is schitterend, zijn er genoeg die daar nooit komen, topper! X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s