Eetstoornis, Persoonlijk

Eetstoornis ~ Herstel: De Oorzaak


Getagd: , , .

Een eetstoornis krijg je niet zomaar. Dat heeft een oorzaak en die oorzaak is bij iedere patiënt anders. Er spelen namelijk zoveel factoren mee. Zie er dan maar eens achter te komen wat nou precies de oorzaak is van jouw ziek zijn.

Ik ben ook gaan zoeken naar de oorzaak van mijn eetstoornis. En? Heb ik dé oorzaak gevonden? Nee. Het is een samenloop van omstandigheden en factoren geweest:

  • groeistoornis
  • perfectionisme
  • bescheidenheid
  • faalangst
  • onvermogen tot zelfexpressie
  • hooggevoeligheid

Mijn moeder was vroeger heel vaak op dieet. Dat kregen mijn zus en ik natuurlijk allemaal mee. Heb ik daardoor dan zo’n verstoorde relatie met eten? Nee, want is niet iedere moeder regelmatig op dieet? Natuurlijk heeft het meegespeeld, want wat gebeurde er in mijn hoofd? Het idee werd gevoed dat dun beter was dan dik en aangezien ik maar al te graag aan de verwachtingen van mijn ouders wilde voldoen, ging ik ook op dieet. Nu zie ik in dat mijn ouders dat nooit van mij verwacht hebben. Dat ik dat zelf voor hen heb ingevuld en mijzelf die verwachtingen heb opgelegd. Ik was toen echter nog veel te jong om dat te begrijpen. En dan nóg is het geen oorzaak. Het is een beetje hetzelfde als dat de media een veroorzaker zou zijn van een eetstoornis. Dat is niet zo. We worden beïnvloed door de media en willen voldoen aan het schoonheidsideaal dat zij ons voorhouden, maar ze zijn niet de oorzaak. De oorzaak ligt in onszelf. Tenslotte krijgt iedereen de beelden uit de media mee, maar krijgt niet iedereen problemen met eten.

De aanleiding is in mijn geval zeer waarschijnlijk mijn groeistoornis geweest. Ik was vanaf de kleuterschool de grootste. Langer dan mijn klasgenootjes en later op de basisschool was ik zelfs langer dan de meeste leraren en leraressen. Het is niet zo’n gek idee dat ik me later letterlijk zo klein mogelijk probeerde te maken. Hadden mijn ouders, de school of mijn vriendinnen mij kunnen behoeden voor deze langdurige eetstoornis? Nee, absoluut niet. Die karaktereigenschappen die in dat rijtje hierboven onder de groeistoornis staan, dat zijn de daadwerkelijke veroorzakers. Tenslotte krijgt niet iedereen met een groeistoornis ook een eetstoornis.

Een eetstoornis is een afleidingsmechanisme. Een manier om om te gaan met bepaalde dingen in het leven die je moeilijk vind, waar je bang voor bent. Gevoelens die je niet wilt voelen, in mijn geval het op hele jonge leeftijd al anders (groter, dikker) zijn dan anderen, waardoor ik uiteindelijk mijn lichaam ging verafschuwen. Daarnaast maakt mijn karakter mij kwetsbaar. Door mijn perfectionisme zal ik niet snel tevreden zijn over mijzelf. Mijn bescheidenheid vindt dat ik niet teveel mag eisen. Hulp vragen en/of hulp accepteren is moeilijk. Ik vind eigenlijk dat ik het allemaal zelf moet kunnen. Door mijn faalangst ben ik echter altijd bang dat het mij toch niet zal lukken. En het zál mij ook nooit lukken doordat ik die lat zo vreselijk hoog leg voor mijzelf. We zijn weer terug bij het perfectionisme. Het cirkeltje is rond.

De vraag of je volledig kan genezen van een eetstoornis is een vraag die veel gesteld wordt. Ik leg het liever anders uit: Ik kan ervoor kiezen om mijn eetstoornis wel of niet in te zetten. Iedere week, iedere dag, ieder moment. Ik kan kiezen of ik die boterham pak of dat ik ‘m vervang door een droge cracker en een glas water. Ik ben degene die daarvoor kiest. Ik ben zelf verantwoordelijk en ik kies er sinds kort voor om dat niet meer te doen. Waarom heb je dat niet eerder gedaan dan? En trouwens, als het zo makkelijk is, waarom kiest niet iedereen daarvoor?

De reden waarom ik dat niet eerder gedaan heb: Omdat ik pas sinds kort erken dat het probleem er nog steeds is. Daarnaast mijn persoonlijke groei, mijn eigenwaarde. Ik vind mezelf belangrijk genoeg om te mogen genieten van het leven en die eetstoornis, die stond mij in de weg. Die belemmerde dat. Maar hoe kom je daar? Ja, dat zal voor iemand van mijn leeftijd iets makkelijker zijn dan voor iemand van 16. Dat zal voor iemand met een groeistoornisverleden makkelijker zijn dan voor iemand met een incestverleden. Ik heb geen professionele hulp gehad. Ik heb mijn herstel ingezet met behulp van zelfhulptherapie en het forum. Dat kon ik mij veroorloven, maar niet iedereen zal zonder professionele hulp kunnen. Dat is volledig afhankelijk van het trauma en/of waar het wel of niet eten voor ingezet wordt. Daarnaast was ik lichamelijk alweer gezond. Heb je ernstig over- of ondergewicht, dan heeft ook dat (extra) gevolgen voor zowel je lichamelijke als geestelijke gezondheid.

Het is een kwestie van willen én kunnen. Dat klinkt eenvoudig, maar dat is het niet. Binnenkort wijd ik daar een heel artikel aan, want ”ik kan het niet” of ”ik wil het niet” zijn in de wereld van iemand met een eetstoornis bijna niet van elkaar te onderscheiden.

 

 

 

 

8 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s