Eetstoornis, Persoonlijk

Eetstoornis ~ Herstel: Goed genoeg zijn


Getagd: , , , , , .

Het is zomer. De zon schijnt. Het is lekker warm. De winterkleren liggen weer achterin de kast. Vooraan liggen de shirtjes en de shorts. Links hangen de zomerjurkjes prachtig op een rij. Nu nog een bikini.

Al maandenlang word ik doodgegooid met tips & tricks om mijn lichaam summerproof te maken. Summerproof? Ja, alles moet strak en fit zijn. Het voelt een beetje alsof mijn maat 42-44 niet goed genoeg is. Ben ik een appel of een peer? Een wijnglas of een sherryglas? Een plank of een zandloper? En maar vergelijken. Appels met peren. Vrouwen van dik in de dertig die het idee hebben dat ze er nog steeds uit moeten zien als fotomodellen in hun twintiger jaren. Uiterlijk, uiterlijk, uiterlijk. Jazeker heb ik mij daar ook schuldig aan gemaakt. Ik heb mezelf jarenlang vergeleken met het mooiste vrouwelijk materiaal wat er hier op aarde rondloopt. You stupid idiot, denk ik nu bij mezelf. Zonde, zonde, zonde van je tijd.

Ik weet dat het even een persoonlijk dingetje is. Dat ik eindelijk adem kan halen in plaats van naar adem te snakken. Dat ik eindelijk kan eten wat ik wil zonder me schuldig te voelen en zonder te compenseren. Dat ik eindelijk zonder paniek in mijn hoofd boodschappen kan doen. Ik besef dondersgoed dat mijn afkeer van het uiterlijke iets tijdelijks is en dat het met mijn eigen eetstoornis te maken heeft. Maar ik sta het mezelf toe. Ik wil even niet kijken naar de buitenkant. Niet naar die van mij en niet naar die van een ander. Ik vind het allemaal maar kortzichtig gelul. Ik mág het ook allemaal even kortzichtig gelul vinden. Ik wil het allemaal even loslaten. Ik wil mezelf even toestaan om te voelen wat ik voel en niet te kijken en te vergelijken. Ik wil mezelf even toestaan om te proeven van al het lekkers wat er is in deze wereld. Zonder schaamte.

Want natuurlijk had ik ook altijd liever spikkels op mijn softijsje gehad. Natuurlijk had ik ook graag slagroom op mijn appeltaart gewild. Natuurlijk had ik ook liever mayonaise bij mijn frietjes willen hebben. Natuurlijk had ik ook dolgraag die grote snickers willen kopen in de pauze op school. Natuurlijk had ik ook liever een broodje kroket gegeten dan die smerige bak sla met komkommer en tomaat zónder dressing. Ja maar natuurlijk!

Ik heb nu lang genoeg over de oorzaken en achtergronden van mijn eetstoornis nagedacht. Ik had een groeistoornis. Ik was verlegen. Ik wilde niet opvallen. Ik was onzeker. Ik was perfectionistisch. Ik was hoogsensitief. Ik was onhandig. Ik was bang. Ik wilde niet falen. Ik wilde alleen maar goed genoeg zijn.

That I would be good even if I did nothing
That I would be good even if I got the thumbs down
That I would be good if I got and stayed sick
That I would be good even if I gained ten pounds

20 Comments

  • Veel heeft te maken met perceptie. Ik krijg het van die forums of artikels in Flair of … waar men bijvoorbeeld stelt dat vrouwen van boven de dertig niet meer in bikini op het strand mogen verschijnen. Bullshit uiteraard. Als iemand, hoe oud of hoe jong ook, dik of dun, mooi of lelijk (en wat heet dan ‘lelijk’??) zich goed voelt om hetzij gekleed in smoking, in een galakleed, in badpak, topless of helemaal naakt op het strand te lopen, wie mag of moet daarover oordelen?
    Wat uiteraard niet wegneemt dat mensen er voor zichzelf wel naar mogen streven om hun figuur in vorm te houden. Kwestie van een klein beetje zelfrespect ook. Ik ken heel wat mensen in mijn omgeving van mijn leeftijd die zich volledig laten gaan, zich volproppen met junkfood, drinken als een tempelier, roken als een ketter, die elke beweging ontzien en er nu uitzien als een, tja, als wat eigenlijk? Ik blijf beleefd en hou die term voor mezelf.
    Mooi pleidooi van je !

  • Goed genoeg zijn. We willen het allemaal. En wie is uiteindelijk onze grootste criticus? Juist. Ik wens jou een heel fijne vakantie, geniet van al het moois in en om je heen! En dank voor de inspiratie :-). Hartelijke groet, Anita

  • Aaah Marion, wat mooi geschreven!!
    Hihi, ik kwam weer eventjes een kijkje bij je blog nemen 😉
    En wow, wat is het hier ook mooi geworden!

    Btw: ik vind het echt heel super hoe jij alles hebt aangepakt het laatste jaar. Heel mooi om dit zo te lezen… ik bedoel, het verschil!

    Ik heb echt respect voor jou aanpak, voor jou manier van aankijken tegen bepaalde dingen aan.
    Je bent een inspiratiebron, echt: ik geloof dat heel veel mensen (waaronder ik) heel veel van jou kunnen leren!

  • Ik ben een vrouw van bijna 41 en ik loop nog steeds in bikini rond, met ook niet de perfecte modelmaten,…..;maar ik probeer wel te sporten en gezond te eten, zowel voor de buiten-als binnenkant en ja, als ik heel eerlijk ben, wil ik er ook zo uitzien als de modellen in de boekjes, maar dat kan ook met photoshop 🙂

  • Je laatste alinea meis…… oei die doet mij gewoon zeer om te lezen…. wat heb jij met jezelf gestreden! Dat maakt het enkel nog knapper wat je nu bereikt hebt, diep respect!

  • Tranen rollen over mijn wangen. Wat ben jij diep gegaan meid. Ik hoop ooit zover te kunnen komen dat ik dit ook kan zeggen tegen mezelf. Wat verlang ik ernaar om alles los te kunnen gaan laten. Ik haal kracht uit je stukken.

    • Hey meis,
      Het is ook zo moeilijk en zo zwaar, maar het is het ook zo enorm waard. Al die zorgen en angst los kunnen laten…. Je moet een soort berusting zien te vinden en hoe en waar je die kan vinden, dat weet alleen jij.
      Sterkte en djw voor je reactie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s