Eetstoornis ~ Herstel: Update #3

Op 29 mei 2014 schreef ik een artikel over de 10 fases van herstel van je eetstoornis. Ik schreef aan het einde van het artikel het volgende:

Het is nu bijna juni 2014. Ik zit in fase 9. Op momenten van stress heb ik nog wel de neiging om terug te grijpen naar het niet eten, maar ik doe het niet. Ik zak dus niet meer terug naar fase 8, waar dat twee maanden geleden nog wel het geval was.

… ik zou me na het eten van een plakje cake nog wel degelijk schuldig voelen.

Wanneer ik fase 10 ga behalen? Geen idee. Ik ben iemand van eerst zien, dan geloven. Eten beheerst mijn leven niet meer, maar desondanks kan ik nog niet alles zonder zorgen doen. Ik zal niet snel een plakje cake nemen. Ik zal niet snel een gebakje nemen. Ik zal me niet snel op mijn gemak voelen als ik in een grote groep mensen moet eten of in een restaurant met een buffet. Maar hé, wat niet is kan nog komen.

Inderdaad, wat niet is kan nog komen. Wat ik toen nog niet kon, was onderscheid maken tussen niet willen, geen zin hebben, geen trek hebben en de eetstoornis. Bij alles wees ik met een vinger naar haar. Als ik iets afwees, als ik geen trek had, als ik geen zin had of als ik simpelweg iets niet lekker vond. Het zal wel het stemmetje van de eetstoornis zijn die zegt dat ik iets niet wil! Dat is dus niet zo, maar het kost tijd om dat te leren. Om te leren luisteren naar wat bij jou hoort. Is het je eigen persoonlijke voorkeur of is het iets wat je jezelf hebt aangepraat in de periode dat je ziek was? 25 jaar lang heb ik mezelf ervan overtuigd dat ik teveel woog. Dat ik te dik was. 25 jaar lang heb ik mezelf verteld dat ik geen normale frisdrank mocht drinken. Dat ik geen pindakaas of Nutella op brood mocht. Dat ik geen koek, cake of gebak mocht hebben. Je leert het jezelf aan. Jij hebt de eetstoornis. De eetstoornis is onderdeel van jou. Zie dat onderscheid dan na al die tijd nog maar eens te maken. Dat is een enorm ingewikkeld proces, zeker omdat er ook nog een heleboel angst- en schuldgevoelens bij komen kijken.

Op dit moment kan ik met een gerust hart een plakje cake eten zónder me daar achteraf schuldig over te voelen. Ik weet nu echter ook dat ik dat niet vaak zal doen, omdat ik niet zo hou van cake en gebak. Dat zijn mijn eigen persoonlijke voorkeuren en die ben ik nu opnieuw aan het ontdekken. Dat doe je door middel van angsten overwinnen. Zoals laatst, een mini-donut pakken in de winkel. Was het werkelijk zo eng om midden in de winkel iets zoets te eten? Kijk eens om je heen? Kijken er mensen naar je? Nee, natuurlijk niet. Op dat moment overwin je je angst en pas dan kan je onderscheid maken of je iets lekker vind of niet. Pas dan weet je of je iets niet eet omdat je er niet van houdt of omdat je het niet eet vanuit een overtuiging uit de eetstoornis.

Eind mei zat ik nog in fase 9, niet wetende of ik ooit fase 10 zou halen. Eerst zien dan geloven, schreef ik. Nou, hier ben ik dan. In fase 10:

10. Ik ben hersteld van mijn eetstoornis.
Het gaat goed met me. Ik heb al langere tijd geen last meer van gedachtes of gedrag dat gerelateerd is aan mijn eetstoornis. Ik accepteer het natuurlijke figuur van mijn lichaam. Mijn eetstoornis is iets dat in mijn verleden ligt en wat ik heb afgesloten.

 

41 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Gefeliciteerd met het behalen van stap 10.
    En was de donut lekker?

    1. Marion schreef:

      Mierezoet, maar lekker! 🙂

  2. janie1983 schreef:

    Tranen in mijn ogen… Trots! Heel trots op je! XxX

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, lieverd. X

  3. oumfeerozah schreef:

    Je bent goed op weg. Erg mooi om te zien!

  4. jackiedeklerk schreef:

    En weer een stap erbij, super toch…
    misschien gaat het jou niet snel genoeg, maar zoals je het schrijft en de bewustwording van het eten zelf is volgens mij echt een super grote stap

  5. Kim schreef:

    Je hebt het gehaald!

  6. vintagirie schreef:

    Wat ontzettend fijn om te horen meid! Je mag trots op jezelf zijn!

    1. Marion schreef:

      Dat durf ik eindelijk ook te zijn! Djw!

  7. Oh wat fijn om dat te kunnen zeggen nu, je bent een kanjer!

  8. Amélie schreef:

    Waaaaauw. Super trots op jou! Ben je lichamelijk ook compleet herstelt?

    1. Marion schreef:

      Heb alleen pds, maar dat hoeft niet door de lax te komen. Ik heb dat relatief kort (een paar jaar) gebruikt. Verder heb ik niet lang erg ondergewicht gehad en heb ik dus geen verdere of onomkeerbare schade.Dank je wel, meid. Het duurt lang voordat je het hardop de wereld in durft te gooien, maar nu is het dan echt verleden tijd.

  9. pinkitnl schreef:

    Gefeliciteerd meis super!!! xxx

  10. poederdozen schreef:

    Wauw wat goed om te horen!

  11. Madeleine schreef:

    Gefeliciteerd meid! Een virtuele schouderklop krijg je van mij 🙂

  12. Anneke Schrijft schreef:

    Gefeliciteerd! Hou vol je kunt het 🙂

  13. Lies schreef:

    Wat ontzettend fijn om te lezen en vind het ook super voor je dat je nu kan zeggen dat je hersteld bent!

    1. Marion schreef:

      Lief, Lies! Dank je wel!

  14. Kirsty schreef:

    Gefeliciteerd!! Ben zo trots dat het je is gelukt om bij fase 10 te komen!

  15. Elske schreef:

    Wat moet dat een ontzettend goed gevoel zijn 🙂 En door je blog geef je mij ook een goed gevoel, want ik realiseerde me net dat ik in fase 8 zit. Fase 8! Een half jaar geleden zat ik nog in 4. Zo nu en dan moet je niet kijken naar waar je bent, maar naar waar je vandaan komt om je te realiseren hoe ver je al bent. Dankjewel.

    1. Marion schreef:

      Fase 8… Er zijn genoeg tijden geweest dat ik nooit had gedacht dat ik die zou halen. Je bent echt al heel erg veel. Hou inderdaad vast aan wat je al bereikt hebt. Je gaat supergoed, meis. X

  16. anna1985nl schreef:

    Heel veel respect voor jou! I’m so proud of you! Xxx

  17. Jenn schreef:

    Wat mooi om te lezen! ♥

  18. artisticstateofmind schreef:

    Wat mooi meis! Wauw! Respect!

  19. Petra schreef:

    Wat is dit geweldig om te lezen. Kanjer!!!!!!!! Ben echt onwijs trots op je.

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, Petra!

  20. anneleendebondt schreef:

    Ik vind het zo knap dat je hier zo open over kan (en wil) schrijven! Ik ken je niet persoonlijk maar ik ben zo trots op jou!

    1. Marion schreef:

      Wow, dat is zo lief. Dank je wel.

  21. misssexandthecity schreef:

    Jij neemt grote stappen :-), super om te lezen,…..

  22. Marion Driessen schreef:

    Fijn te horen, meid. Na lange tijd vechten tegen jezelf, nu gewoon jezelf zijn. x

  23. Flavie schreef:

    Je bent op de goede weg… houden zo! 🙂

  24. Joyce schreef:

    Topper! Super goed dat je al tot dit punt gekomen bent! Ben trots op je xxx

  25. Saar schreef:

    Ik kan alleen maar gillen: gefeliciteerd! Je bent er! En je zal hier nu blijven ook 🙂 Trots op je! Je geraakt er echt wel, met de rest ook 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.