Eetstoornis, Persoonlijk

Eetstoornis ~ Herstel: Update #3


Getagd: , , .

Op 29 mei 2014 schreef ik een artikel over de 10 fases van herstel van je eetstoornis. Ik schreef aan het einde van het artikel het volgende:

Het is nu bijna juni 2014. Ik zit in fase 9. Op momenten van stress heb ik nog wel de neiging om terug te grijpen naar het niet eten, maar ik doe het niet. Ik zak dus niet meer terug naar fase 8, waar dat twee maanden geleden nog wel het geval was.

… ik zou me na het eten van een plakje cake nog wel degelijk schuldig voelen.

Wanneer ik fase 10 ga behalen? Geen idee. Ik ben iemand van eerst zien, dan geloven. Eten beheerst mijn leven niet meer, maar desondanks kan ik nog niet alles zonder zorgen doen. Ik zal niet snel een plakje cake nemen. Ik zal niet snel een gebakje nemen. Ik zal me niet snel op mijn gemak voelen als ik in een grote groep mensen moet eten of in een restaurant met een buffet. Maar hé, wat niet is kan nog komen.

Inderdaad, wat niet is kan nog komen. Wat ik toen nog niet kon, was onderscheid maken tussen niet willen, geen zin hebben, geen trek hebben en de eetstoornis. Bij alles wees ik met een vinger naar haar. Als ik iets afwees, als ik geen trek had, als ik geen zin had of als ik simpelweg iets niet lekker vond. Het zal wel het stemmetje van de eetstoornis zijn die zegt dat ik iets niet wil! Dat is dus niet zo, maar het kost tijd om dat te leren. Om te leren luisteren naar wat bij jou hoort. Is het je eigen persoonlijke voorkeur of is het iets wat je jezelf hebt aangepraat in de periode dat je ziek was? 25 jaar lang heb ik mezelf ervan overtuigd dat ik teveel woog. Dat ik te dik was. 25 jaar lang heb ik mezelf verteld dat ik geen normale frisdrank mocht drinken. Dat ik geen pindakaas of Nutella op brood mocht. Dat ik geen koek, cake of gebak mocht hebben. Je leert het jezelf aan. Jij hebt de eetstoornis. De eetstoornis is onderdeel van jou. Zie dat onderscheid dan na al die tijd nog maar eens te maken. Dat is een enorm ingewikkeld proces, zeker omdat er ook nog een heleboel angst- en schuldgevoelens bij komen kijken.

Op dit moment kan ik met een gerust hart een plakje cake eten zónder me daar achteraf schuldig over te voelen. Ik weet nu echter ook dat ik dat niet vaak zal doen, omdat ik niet zo hou van cake en gebak. Dat zijn mijn eigen persoonlijke voorkeuren en die ben ik nu opnieuw aan het ontdekken. Dat doe je door middel van angsten overwinnen. Zoals laatst, een mini-donut pakken in de winkel. Was het werkelijk zo eng om midden in de winkel iets zoets te eten? Kijk eens om je heen? Kijken er mensen naar je? Nee, natuurlijk niet. Op dat moment overwin je je angst en pas dan kan je onderscheid maken of je iets lekker vind of niet. Pas dan weet je of je iets niet eet omdat je er niet van houdt of omdat je het niet eet vanuit een overtuiging uit de eetstoornis.

Eind mei zat ik nog in fase 9, niet wetende of ik ooit fase 10 zou halen. Eerst zien dan geloven, schreef ik. Nou, hier ben ik dan. In fase 10:

10. Ik ben hersteld van mijn eetstoornis.
Het gaat goed met me. Ik heb al langere tijd geen last meer van gedachtes of gedrag dat gerelateerd is aan mijn eetstoornis. Ik accepteer het natuurlijke figuur van mijn lichaam. Mijn eetstoornis is iets dat in mijn verleden ligt en wat ik heb afgesloten.

 

41 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s