Eetstoornis ~ Herstel: Relativeren

Relativeren. Misschien wel één van de belangrijkste dingen die je moet doen tijdens jouw herstel van de eetstoornis. Keer op keer weer. Relativeren is moeilijk. Je kan van alles tegen jezelf zeggen, maar als je gevoel keihard het tegenovergestelde roept moet je een flinke wilskracht hebben om naar je verstand te blijven luisteren. Dat is één van de redenen waarom het zo ontzettend belangrijk is dat je voor de volle 100% voor herstel gaat. Er mag geen twijfel zijn. Je zult namelijk in het begin volledig tegen je eigen gevoel in moeten gaan. Het zal onnatuurlijk aanvoelen. Het zal voelen als verraad naar jezelf. Toch moet je volhouden.

Zoals iedere avond ben ik rond 20:00 uur naar bed gegaan. Ik neem mijn medicijnen in, speel nog een spelletje wordfeud en val meestal rond  21:30 uur in slaap. Deze keer verliep het anders. Het is 21:30 uur als ik dit schrijf en ik ben nog wakker. Mijn buik rommelde een uur geleden. Ik had vanavond groenten met ei en rijst gegeten. Een flink bord vol, maar kennelijk had mijn lichaam behoefte aan meer. Ik stapte uit bed, liep naar de keuken en maakte twee crackers klaar. Toen ik ze op had voelde ik dat ik nog meer nodig had. Er lagen nog minikrentenbollen in de kast. Ik pakte er twee en at ze op. Dat voelde beter. Voldaan ging ik weer in bed liggen.

Wellicht voor velen de normaalste zaak van de wereld, maar voor mij niet. Om met een voldaan en tevreden gevoel weer naar bed te gaan, laat op de avond, na deze hoeveelheid eten, dat was echt een primeur. Het feit dat ik er überhaupt uit ging om iets te eten was al vrij uniek. Hoe vaak ik de strijd met de eetstoornis niet aangegaan ben laat in de avond. Honger hebben en toch niet eten. Niet kunnen slapen van de honger, zelfs pijn hebben van de honger. Allemaal in de volle overtuiging dat ik er sterker en beter van zou worden als ik de honger zou negeren, als ik het eten zou weerstaan. En inderdaad, de volgende dag was daar dat euforische gevoel. Weer volgehouden gisteravond. Fantastisch. Om vervolgens de dag met te weinig energie te beginnen en op dezelfde manier de dag te eindigen. Iedere dag een stukje vermoeider. Iedere dag een stukje zwakker. Iedere dag een stukje meer afgestompt van de wereld.

Tijdens het eten van die twee krentenbollen heb ik het even moeilijk. Ik weet dat ik moet luisteren naar mijn lichaam, maar mijn hoofd schreeuwt daar dwars doorheen. “Teveel! Teveel!!!  Het is al 21:00 uur geweest! Je had beter in bed kunnen blijven liggen. Waarom doe je dit nou? Slappeling!” Ik zeg tegen Peter dat ik het veel vind, maar dat ik echt honger heb. “Je hebt vanavond vroeg gegeten. Je had weinig rijst bij je ei en groenten. Veel taugé, dat vult niet. Veel mensen nemen ’s avonds nog wat bij de koffie. Of ze eten nog chips of pinda’s later op de avond.” Ik luister ernaar terwijl ik eet. Dit is wat ik nu nodig heb. Dit is waar ik nu ben wat betreft het eten. Heel af en toe heb ik nog een klein beetje hulp nodig, moet Peter even voor mij relativeren. Hij kan dat als geen ander. Hij weet precies hoe hij mij door deze momenten heen moet helpen.

Het is moeilijk om zelf te relativeren, maar het is wellicht nog moeilijker om iemand anders het voor jou te laten doen. Het gevaar ligt op de loer dat je je niet serieus genomen voelt, dat je jezelf een aansteller zult vinden, dat je je nog slechter gaat voelen over jezelf. Dit zijn drie zeer gevaarlijke gedachten die koren op de molen zijn van de eetstoornis. Ze zullen namelijk allemaal tot gevolg hebben dat je nog strenger voor jezelf gaat worden en dus nog minder zult gaan eten. Het laten relativeren door een ander is een heel erg krachtig instrument om je te steunen in het herstel van je eetstoornis. Je zult echter een rotsvast vertrouwen moeten hebben in die persoon en altijd alles wat diegene zegt moeten aannemen. Je moet erop vertrouwen dat diegene het beste met jou voorheeft en nooit tegen je zal liegen. Je mag op zo’n moment niet naar jezelf luisteren. Je mag niet naar je gevoel luisteren. Je zult erop moeten vertrouwen dat jouw stem de stem van de eetstoornis is. We weten allemaal hoe immens sterk en overweldigend die stem is en toch zul je hem keihard moeten negeren.

Ik weet het, ik heb geluk met iemand zoals Peter. Iemand die dat kan en die ik mijn leven toevertrouw. Heb je de keuze gemaakt om te herstellen of zit je midden in je herstel? Zoek dan die persoon die je volledig kan vertrouwen. Hij of zij zal een ijzersterk instrument zijn tijdens je herstel. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Eetstoornis, Persoonlijk

25 Reacties

Wauw, mooie woorden Marion! Knap dat je sterk gebleven bent en niet naar je interne stem hebt geluisterd. Herstel is een lange weg en je maakt nu echt een grote stap!

Gisteren kwam ik thuis na het sporten Tycho zat knakworstjes te eten, ik nam er 2… Ik ging douchen, kwam beneden en had echt trek…
ik vond het niet kunnen, net als dat de man op de sportschool die vertelde dat ik moet ontbijten ?? ik ontbijten, het idee (en waarom, want ontbijten is eigenlijk iets normaals toch??)
nou ja, dit was mijn worstelling, kan me voorstellen dat het voor jouw nog veel erger moet zijn..

Geen woorden… Ontzettend trots op je!!! Tranen in mijn ogen omdat ik het maar al te goed herken. Wat Peter voor jouw hierin betekent dat heb ik met mijn man. Het gevecht tussen onze interne stem en het verstand is zwaar maar elke keer als je de stem hebt overwonnen geeft dat zoveel kracht en vertrouwen! Je bent een kanjer, een vechter en een hele sterke vrouw! ♥

Wat een mooie stap. Topper. En wat fijn dat Peter er voor je is en je helpt. Ik heb ook een fantastische man aan mijn zij die mij helpt met mijn innerlijke onrust. Hij kan relativeren als de beste.
Wat een bofkonten zijn we.

Inderdaad, dat Peter dat mag doen… Ik zat al even te kijken van: jaren geleden zou ik gegild hebben dat ie gek was.
Bij mij was het punt ook gewoon: ik had geen honger. Oftewel, ik dacht dat ik geen honger had, dat de pijn kwam van wel te eten. Toen ik dus weer gewoon honger leerde herkennen, kon ik daarop inspelen en makkelijker weer wat eten.

Wel super dat je zelf leert relativeren en iemand hebt bij wie je kan toestaan dat ie het voor je doet!

Ik krijg langzaam het aangename gevoel dat jijzelf en Peter eigenlijk één zijn. Eén of ander feit in het verleden heeft jullie gesplitst, en er zijn spontaan benen onder beide helften gaan groeien (of zoiets, je begrijpt dat ik bedoel 🙂 ).

Hoi Marion,
Een vriend van mij is voorzitter van weet en op zijn FB site stond het volgende:
Een eetstoornis overwinnen, kan dat?
Het nieuwe boek van Dr. Greta Noordenbos, “Een eetstoornis overwinnen, kan dat?” is zojuist verschenen. Ik heb de eer gehad om het voorwoord te mogen schrijven. Dit is het boek dat er al lang had moeten zijn, maar dat er nu gelukkig is. Hieronder lees je een deel van mijn voorwoord.
Voorwoord
Nadat ik voorzitter was geworden van de nieuwe vereniging rond eetstoornissen ‘Weet’, maakte ik kennis met Greta Noordenbos van de Universiteit Leiden. Vol enthousiasme vertelde zij over haar boek over eetstoornissen, dat een vraagbaak moest worden met antwoorden op meest voorkomende vragen van iedereen die met eetstoornissen te maken krijgt.
Ik vroeg mij af of dat wel kon: een boek dat zowel geschikt is voor ouders als voor vrienden, leraren en behandelaars voor mensen met een eetstoornis? Was dit project niet te ambitieus? Volgens Greta hebben zij vaak dezelfde vragen en die wilde ze op een leesbare manier beantwoorden op basis van wetenschappelijk onderzoek.
Ik raakte enthousiast en werd overtuigd van het concept. Enkele weken daarna kreeg ik het concept via de e-mail binnen, met de vraag of ik als voorzitter van nieuwe patiëntenorganisatie een voorwoord wilde schrijven. Ik heb het concept in één adem uitgelezen.
Dit is het boek dat er allang had moeten zijn, maar dat er nu gelukkig is.
Het is inderdaad een boek voor iedereen die met een eetstoornis te maken krijgt. De lezer ontdekt dat een eetstoornis niet alleen over eten gaat, maar ook over het niet durven leven van je eigen leven. Ik vind dit boek een absolute must voor iedereen die gevraagd en ongevraagd in aanraking komt met een eetstoornis.
Het begin van elk genezingsproces begint immers bij kennis over het ziektebeeld. In dit boek krijgen ouders en de omgeving van de patiënt houvast in de duizelingwekkende reis die hen te wachten staat met de eetstoornispatiënt. Maar ook behandelaars krijgen goed gedocumenteerde informatie over de belangrijkste doelen en inhoud van de behandeling van eetstoornissen, van vroegtijdige signalering tot herstel en terugvalpreventie.
De vraag die helaas niet beantwoord wordt in dit boek, ‘Doet u het als ouder wel goed?’ Het antwoord daarop is even complex als eenvoudig: ‘Als u met de beste intentie handelt, bent u altijd op de goede weg!’
Juni 2014, Jesús de la Torre y Rivas, voorzitter van Weet, vereniging rond eetstoornissen (www.weet.info)
Een eetstoornis overwinnen, kan dat?

Het nieuwe boek van Dr. Greta Noordenbos, “Een eetstoornis overwinnen, kan dat?” is zojuist verschenen. Ik heb de eer gehad om het voorwoord te mogen schrijven. Dit is het boek dat er al lang had moeten zijn, maar dat er nu gelukkig is. Hieronder lees je een deel van mijn voorwoord.

Voorwoord

Nadat ik voorzitter was geworden van de nieuwe vereniging rond eetstoornissen ‘Weet’, maakte ik kennis met Greta Noordenbos van de Universiteit Leiden. Vol enthousiasme vertelde zij over haar boek over eetstoornissen, dat een vraagbaak moest worden met antwoorden op meest voorkomende vragen van iedereen die met eetstoornissen te maken krijgt.

Ik vroeg mij af of dat wel kon: een boek dat zowel geschikt is voor ouders als voor vrienden, leraren en behandelaars voor mensen met een eetstoornis? Was dit project niet te ambitieus? Volgens Greta hebben zij vaak dezelfde vragen en die wilde ze op een leesbare manier beantwoorden op basis van wetenschappelijk onderzoek.

Ik raakte enthousiast en werd overtuigd van het concept. Enkele weken daarna kreeg ik het concept via de e-mail binnen, met de vraag of ik als voorzitter van nieuwe patiëntenorganisatie een voorwoord wilde schrijven. Ik heb het concept in één adem uitgelezen.
Dit is het boek dat er allang had moeten zijn, maar dat er nu gelukkig is.

Het is inderdaad een boek voor iedereen die met een eetstoornis te maken krijgt. De lezer ontdekt dat een eetstoornis niet alleen over eten gaat, maar ook over het niet durven leven van je eigen leven. Ik vind dit boek een absolute must voor iedereen die gevraagd en ongevraagd in aanraking komt met een eetstoornis.

Het begin van elk genezingsproces begint immers bij kennis over het ziektebeeld. In dit boek krijgen ouders en de omgeving van de patiënt houvast in de duizelingwekkende reis die hen te wachten staat met de eetstoornispatiënt. Maar ook behandelaars krijgen goed gedocumenteerde informatie over de belangrijkste doelen en inhoud van de behandeling van eetstoornissen, van vroegtijdige signalering tot herstel en terugvalpreventie.

De vraag die helaas niet beantwoord wordt in dit boek, ‘Doet u het als ouder wel goed?’ Het antwoord daarop is even complex als eenvoudig: ‘Als u met de beste intentie handelt, bent u altijd op de goede weg!’

Juni 2014, Jesús de la Torre y Rivas, voorzitter van Weet, vereniging rond eetstoornissen (www.weet.info)
Misschien nog wat extra info.
Je gaat trouwens erg goed, volg je verhalen graag.

Knap geschreven! Lijkt me moeilijk om dit soort stukken te schrijven, maar misschien juist ook heel helend. Ik hoop dat het je helpt en anderen ook weer een stapje verder brengt.

Wauw, goed gedaan!! Bij dit soort situaties kan ik me wel iets voorstellen. Een echte eetstoornis heb ik niet, maar wel een beetje een moeilijke relatie met eten, ingegeven door de stem van de angststoornis. Mijn P. moet de dingen die ik zelf ook wel weet soms nog eens extra uitleggen en relativeren zoals jouw P. met jou doet, maar ik neem het niet altijd even makkelijk aan. Terwijl zijn uitleg inderdaad goed helpt, op mijn minder koppige dagen 🙂

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: