Zo’n dag

blogtopblad

Dit is zo’n dag.

Zo’n dag dat je graag een positief artikel tegenover het artikel van vanochtend wilt zetten, maar het simpelweg niet voor elkaar krijgt.

Zo’n dag dat als iemand tegen je zegt: ”Oh, ik heb ook wel eens van die dagen … ” dat je al niet eens meer luistert en denkt (of zegt): “Nee. Nee jij hebt niet ook wel eens van dit soort dagen. Dit soort dagen heb je alleen als je depressief bent. Dit is niet even een dipje. Dit is niet even aan iets leuks denken en over een uur trekt het wel weer weg.” Echt gewoon niet dus.

Zo’n dag waarop je heel voorzichtig moet zijn, want één foute opmerking of één verkeerde situatie en de boel escaleert.

Zo’n dag dat je thuiskomt en eigenlijk al weet dat het allemaal geen nut heeft. Dat je je echt niet beter zult voelen na die kop koffie. Niet omdat je dat niet wilt, maar omdat het niet kan. Niet lukt. Niet werkt op die manier.

Zo’n dag dat je jezelf huilend op de keukenvloer aantreft en je je afvraagt hoe het kan dat je een jaar geleden ook al huilend op die keukenvloer zat en waarom er in godsnaam nog niets veranderd is.

Zo’n dag dat je om 15:00 uur op bed ligt, een geurkaars aansteekt en het best oké vind om ook een glas wijn in te schenken.

Zo’n dag waarop je therapeut je de woorden in de mond legt en toch krijg jij ze je strot niet uit. Schaamte. Pure schaamte. No fucking way dat ik hardop ga zeggen dat ik bang ben om jou teleur te stellen. Zo klein ga ik mezelf niet maken. Verder dan het woordje “hier” kwam ik niet. Dat jullie hier teleurgesteld in mij zijn. Het komt allemaal veel te dichtbij. Veel te dichtbij.

Zo’n dag dat je op je fiets zit, om je heen kijkt en een prachtige lucht ziet. Water, zon, kleuren, bladeren, bomen, mensen. Mensen in auto’s. Mensen op de fiets. Mensen die lopen. ”Hoe doen jullie dat dan? Hoe in vredesnaam houden jullie dit vol?” Ik wil niet dood. Ik wil leven. Maar niet in deze wereld. Hoe doen jullie dat dan toch?

Vandaag is zo’n dag waarop ik maar één ding kan doen: Het mezelf zo comfortabel mogelijk maken. In bed liggen, geurkaars aan, muziek luisteren, glas drinken erbij en rustig blijven. Morgen is er weer een dag.

Zolang het maar niet zo’n dag is. ♥

25 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Anne Lotte schreef:

    Wat een artikel! Ik hoop dat je morgen en de dagen die volgen betere dagen tegemoet gaat! X

  2. heleen schreef:

    Oh meisje toch! In gedachte ben ik bij je! ♥♥♥

  3. Ik weet (weer) even niet wat gezegd, maar blijf duimen met al mijn vingers en tenen !

  4. Petra schreef:

    Ik ben in ieder geval niet teleurgesteld. Ik blijf je een kanjer vinden. Dikke knuffel. En ik hoop op een betere dag voor je morgen. X

  5. Yvonne schreef:

    Een enorme virtuele knuffel voor jou!

  6. bentenge schreef:

    Blijven doorgaan. Soms denk ik dat ik er ook bijna tegenaan zit. Zinloze dagen.

  7. Wilma schreef:

    Ik hoop dat je je morgen beter zult voelen. Wat een heftige dag zeg!

    Ik wil geen bemoeial zijn hoor, maar is de dosering van je antidepressieva wel juist?
    Ik heb er namelijk best lang over gedaan om de juiste dosering te vinden.
    Vooral de eerste vier maanden ging het met ups en downs. Nu ik het langere tijd gebruik, ben ik aardig stabiel. Angst en paniekgevoelens zijn veel en veel minder. Ik kan er nu ook veel beter mee om gaan. Toen ik het nog niet gebruikte durfde ik echt helemaal niets, was overal bang voor en andere mensen vond ik ook eng. Mijn wereld was heel klein.

    Bij mijn depressie heeft het echt heel goed geholpen. Zonder deze medicijnen had ik het niet gered. Al na een paar weken ging het beter. Ik kwam van de bank en ik kreeg zin om wat te gaan doen en ik ontspande. Dit was iets wat ik al jaren niet meer kon.

    Je moet nu niet denken dat ik nu alleen maar huppelend door het leven ga hoor, zo is het nou ook weer niet. Ik heb echt nog wel slechte dagen(vooral als ik ongesteld moet worden).
    In vergelijking met voor de medicijnen, ben ik een ander mens geworden. Ik zeg wel eens tegen mijn man: “Ik had het 25 jaar eerder moeten hebben, dan had ik een heel ander leven gehad”.

    Misschien heb je iets aan mijn berichtje. Ik hoop het en blijf in jezelf geloven hoor!!

    1. Marion schreef:

      Toevallig heb ik dat ook besproken vandaag en ik wacht nog even af (ben inderdaad ongesteld), maar anders gaan we ophogen. Je bent geen bemoeial. Ik vind het fijn dat je meeleest en meedenkt. Dat waardeer ik juist enorm. Liefs.

  8. anneleendebondt schreef:

    Dikke knuffel! PS: Ik vind het al knap dat je de moeite doet om een geurkaars aan te steken 😉 daar had ik vaak de fut niet voor…

  9. Anita schreef:

    Hele dikke knuffel!!

  10. Jenn schreef:

    Dikke knuffel! ♥ Ik hoop dat morgen een betere dag voor je is!

  11. lous schreef:

    knuffel… ik hoop morgen een betere dag

  12. Marielle schreef:

    Sterkte Marion!
    WAt schrijf je toch mooi
    En ik wens je een goede nacht en een betere dag!

    (ps edit: je zat wel weer op die vloer maar er is mega veel veranderd..don’t forget)

    lieve groetjes

  13. Joyce schreef:

    Fuck meis…….. hier nu even dikke tranen omdat je in een kleine 400 woorden de essentie van mijn meest zwarte periode op papier zet, ik voel dit blogje, ik snap dit blogje…….. Ik zou willen dat ik je nu een hele dikke knuffel kon geven, ook zodat ik die knuffel zou kunnen ontvangen….. dit gun ik echt niemand. ❤

  14. eigenwijsje2014 schreef:

    Zo’n dag.. Hate those!!

  15. pinkitnl schreef:

    Knuffel ❤

  16. Kirsty schreef:

    Knuffel! Hopelijk heb je morgen een betere dag!

  17. Chahrazad schreef:

    Grrh. Zo herkenbaar!! Ik ben blij dat de maandag erop zit.

    x

  18. Dikke knuffel! We denken allemaal aan je

  19. jackiedeklerk schreef:

    precies zo’n dag….
    ik lag er gisteren ook om 15.00 in, helemaal niet in de planning

  20. Saar schreef:

    Wauw, je bleef wakker op zo’n dag? Je kroop niet weg onder de dekens om je te verstoppen voor de wereld. Je ging zelfs nog naar je psych? En je vind dat je een goed glas wijn mag nemen?

    Ik kan me nog wel ergens vaag herinneren hoe zo’n dag voelde. Het is een hele opgave om dat nog iets te doen. Zo’n dagen mogen!!! En inderdaad, morgen is er weer een dag. Dat vandaag weer een beetje beter mag zijn!

  21. Nice to be out schreef:

    Ugh ik vind het ook altijd zo verschrikkelijk als mensen reageren met Dat heb ik ook weleens of dat heeft iedereen toch wel eens m.b.t. adhd dan in mijn geval. Ik kan me er vreselijk over opwinden dan, vind het wel goed dat jij zegt dat je er dan gewoon al niet meer naar luistert. Moet ik ook eens proberen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.