Therapie: Comet-methode

dreamcatcher2

Gisteren was een zware dag. Ik had om 11:00 uur een afspraak bij de psycholoog waar we zouden beginnen met de behandeling om mijn negatieve zelfbeeld aan te pakken. We gaan dit doen door gebruik te maken van de COMET-methode. Ik zal kort uitleggen wat dat inhoudt en hoe we het willen gaan aanpakken.

COMET staat voor Competative Memory Training. Het idee erachter is dat er altijd een strijd gaande is tussen je positieve en negatieve zelfbeeld. De bedoeling is dat na veel training het positieve beeld het moet winnen van het negatieve. Dat is het even heel simpel gezegd. Wij gaan aan de slag met de volgende punten.

  • Positieve zelfspraak
  • Houding
  • Situatie
  • Muziek
  • Gedrag

We begonnen met de positieve uitspraak over mezelf. Wat wil ik tegen mezelf kunnen zeggen? Wat ik wil bereiken in situaties met anderen? Door mijn lage zelfbeeld voel ik mij in contact met anderen altijd minderwaardig. De ander is altijd beter, leuker, mooier en belangrijker dan ik. Een mooi streven zou zijn om mij aan het einde van deze training evenwaardig aan anderen te voelen. Mijn positieve uitspraak zou dan bijvoorbeeld kunnen zijn: Ik ben gelijkwaardig aan anderen of Ik ben even belangrijk als ieder ander. Jammer, maar helaas, ik kreeg het mijn strot niet uit. Uiteindelijk schreef A. het voor me op en breidde het nog eens uit door erbij te zetten: Ik ben belangrijk. Die laatste zin resulteerde in een lichamelijke reactie bij mij. Ik keerde mijn hoofd meteen weg van het papier, werd misselijk en begon mijn spullen in mijn tas te stoppen. Ik wilde weg daar. Dit was veel te veel. Te confronterend. Te pijnlijk. Ik gaf niet toe aan mijn behoefte om te vluchten, maar ik vroeg wel of A. het door wilde strepen. Mijn reactie was dusdanig heftig dat ik ernstig twijfelde of dit wel zo’n goed plan was. Ik had op dat moment serieus het idee dat het averechts zou gaan werken.

Ik ben erg geschrokken gisteren. Dit is nog maar het begin en ik kan het nu al amper aan. De pijn en de schaamte die dit oproept is bijna te groot. Ik schrijf erover, maar wil er nog niet over praten. Kán er nog niet over praten. Ik twijfelde ook of ik erover zou schrijven, want wat hebben jullie daar in vredesnaam aan? Daarna bedacht ik me dat ik niet voor jullie schrijf, maar voor mezelf. Het zou mooi meegenomen zijn als er mensen zijn die wat herkenning en steun vinden in mijn verhalen, maar in eerste instantie schrijf ik voor mezelf. Deze therapie is voor mij echt de hel. Ik moet er op de één of andere manier doorheen zien te komen en schrijven gaat mij daarbij helpen. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

46 Reacties

pffff..inderdaad heel heftig!! Ik snap wel het punt dat het moeilijk is dit over jezelf te zeggen. Ik probeer het ook regelmatig..en dan is er altijd een soort weerstand. Een stem die mij uitlacht en zegt…whoehahah..grapjas!! De overtuiging is vaak nog ver te zoeken! Maarzo heftig als bij jou heb ik het niet.Ik vraag me wel af, dat als een ander het tegen je zou zeggen..’ je bent belangrijk!’ Iemand waarvan je weet dat hij veel van je houd..hoe reageer je daar dan op? En geloof je dat wel?

Nee, dat geloof ik ook niet. Heel moeilijk. De overtuiging dat ik niet belangrijk ben zit er zo in gestampt. Door mezelf overigens. Nee, ik zou het ook niet geloven als iemand anders het zou zeggen. Het zou me alleen maar heel ongemakkelijk doen voelen.

Goed dat je het opschrijft Marion en wat je zegt, het gaat je vast helpen en wie weet ben je inderdaad ook nog een steun voor anderen! liefs

Heftig, zo’n reactie op een paar simpele woorden.
Het heeft bij mij ook jaren geduurd voordat ik toe kon geven dat ik goed ben in mijn vak, maar dat was meer bescheidenheid. Dit soort reacties heb ik nog nooit gehad.
Sterkte met het vervolg van de therapie, je gaat hier beter uit komen.

Heel stoer dat je hierover durft te schrijven! Je schrijft inderdaad voor jezelf, maar heel eerlijk gezegd denk ik dat er mensen zijn die (stiekem) meelezen en zichzelf hierin heel goed herkennen. Het is fijn om te weten dat er ‘soortgenoten’ (zo noem ik het altijd maar) zijn.
Ik heb nog nooit van de methode gehoord, maar ik hoop echt zo van harte dat dit je gaat helpen! Ik gun het je zo dat je straks over jezelf kan zeggen…. (ik schrijf het maar niet op, je mag het zelf invullen).

Dikke knuffel!

Doorzetten meis, je kiest nu eindelijk voor jezelf en de lichamelijke reacties horen steeds minder te worden. Het is nu aftasten waar gestart moet gaan worden en wat werkt bij jou als persoon. Het zal wel ontzettend moeilijk worden en je moet je er steeds comfortabeler bij gaan voelen. Wij zijn er voor je!!

Heftig Marion. Blijf schrijven inderdaad. Mensen kunnen het altijd overslaan als ze het zelf te confronterend vinden.
Ik steek er veel van op in ieder geval. Er zijn denk ik zoveel mensen onzeker. Ik ook. Maar ik heb maar af en toe een negatief zelfbeeld. Dan kan ik echt kwaad op mezelf zijn hoor.
De maatschappij stelt ook nogal wat eisen. Of ben ik het zelf, die de lat zo hoog legt.
Eigenlijk gaan we stiekem allemaal een klein beetje met je mee in therapie.
*we zijn bij je;-) X

Jeetje, heftig zeg. Ik snap je reactie heel goed. Het is heftig en confronterend en eng, dat heb je nu ervaren en daardoor begint jouw opgebouwde zelfbeschermings mechanisme op te komen. Dat is logisch! Maar bekijk het zo, je hebt nu één sessie gehad (toch?), wie zegt dat elke sessie hetzelfde is? En wie weet krijg je het volgende keer al wel uitgesproken, of anders kun je het opschrijven? Dat is voor jou misschien een minderwaardig iets, want als je iets moet uitspreken, dan wil je het ook uitspreken en opschrijven vind je dan misschien laf.

Vergeet dan niet dat kleine stapjes net zo belangrijk zijn als grote. En dat Marion net zo belangrijk is als jantje of pietje.

Ik geloof in je lieve Marion

Zo knap weer hoe je over jouw proces schrijft. Dikke respect voor jou! Je schrijft voor jouzelf, maar ik ben zo zeker ervan dat er velen dit herkennen (waaronder ikzelf) en door jouw worsteling misschien ook wel de motivatie vinden om in de bagger te duiken en zo hun eigen schoonheid te vinden.

Ik kan begrijpen dat er over schrijven makkelijker is dan er over praten. Zelf ben ik ook verschillende keren bij een psycholoog geweest (om andere redenen) maar ben mezelf ook veel tegen gekomen en niet altijd op een leuke manier. Er zijn ook momenten geweest dat het te veel werd en ik wilde stoppen. Dit heb ik dan ook een keer gedaan; deze psycholoog vroeg me opdrachten te doen die voor mij te moeilijk en vreemd waren waardoor ik me de keer daarop ziek heb gemeld en geen andere afspraak meer heb gemaakt… Ik hoop dat deze aanpak bij jou gaat passen, ook al is het nu erg wennen en zou je het liefst weglopen… Zet m op!

Ik geloof dat de kracht van schrijven schuilt in het externaliseren van gedachten en emoties, waardoor ik ze zelf van op een afstand leer bekijken. Ik geloof ook, dat dat ook zo is voor jou.

Herkenbaar, jammer genoeg… Ik heb op een bepaald moment een uur voor de spiegel gestaan om tegen mezelf te zeggen: hé, jij, je ziet er goed uit. En uiteindelijk fluisterde ik het alleen maar.
Schrijf het allemaal maar lekker van je af en hopelijk komt er dan een moment dat je er ook over kan praten en die woorden ook gewoon lekker kan zeggen EN ze ook nog eens menen 😉

Goed van je dat je het toch hebt opgeschreven. Geeft misschien minder chaos in je hoofd. Het gevoel van niet goed genoeg zijn zit heel diep. Volg je therapie met veel interesse en ik hoop zo dat het resultaat gaat geven. Ik zit zelf met hetzelfde probleem, maar ben te schijterig. Ben bang dat het alleen maar erger wordt, juist omdat het zo confronterend is. Gebruik wel medicatie, maar dat is natuurlijk niet de echte oplossing. Dikke knuffel voor jou😚

Klinkt heel heftig maar je hebt de eerste nu in ieder geval achter de rug, op naar de volgende Marion, blijven vertrouwen in het feit dat dit allemaal is om je te helpen en hier later op terug te kijken met een smile. Ieder mens is belangrijk!

Dat lijkt me ook heftig en confronterend! Maar je hebt nu in ieder geval een begin gemaakt! Goed dat je erover geschreven hebt en heel knap dat je het hebt willen delen met ons. Bij mij helpt het ook altijd enorm om ergens over te schrijven wat me dwarszit.

Heftig. Maar je hebt de stap wel gezet, je bent blijven zitten en je hebt dit blogje wel geschreven en gepubliceerd. Blijf vooral schrijven meid. Voor jezelf. En wat hebben wij er aan? Misschien sommige niets. Maar dat maakt niet uit. Overigens weet ik zeker dat ik er ook wel wat uithaal, dat doe ik bij je al je teksten. Je laat me nadenken.

Super veel respect dat je hierover hebt geschreven. Ik hoop dat je over een aantal maanden (of hoe lang het ook duurt) dit terug kan lezen en kan zien hoe veel verder je bent gekomen. Ik vind je heel moedig.

Ik ben zelf psycholoog en heb de comet methode ook geleerd. Dat jij zo’n heftige reactie had is ontzettend positief. Ookal zie je het nu als bewijs dat je het niet aan gaat kunnen. Het pijnpunt is gevonden en dat betekent ook als je deze dingen straks kunt gaan uitspreken de therapie ook beter zal aanslaan. Ik kan het niet precies uitleggen of opschrijven zo op ‘papier’, maar het is goed echt waar! Het is een teken dat je het juist aan gaat kunnen.

Het klinkt als een goede methode om mee te werken. Die strijd tussen je positieve en negatieve zelfbeeld is heel herkenbaar. Wel zwaar dat het zo ontzettend heftig is voor je en dat je er ook zo’n lichamelijke reactie bij krijgt. Goed dat je erover kunt schrijven, het is fijn als schrijven kan helpen om hier doorheen te komen!

Heel veel sterkte gewenst met deze therapie en een grote knuffel! Xx

Mooi, schrijf het maar lekker van je af! Ik lees net de reactie van altijdangelique en moet opeens denken aan het moment dat ik mijn pijnpunt vond in een therapiesessie. Man, wat wilde ik toen graag vluchten. Niet erover praten, laat allemaal maar zitten. De tranen braken bij mij gelijk los, terwijl ik al maanden niet had gehuild. Nu ik eraan terug denk ben ik heel blij geweest met dat moment. Het heeft me uiteindelijk zoveel inzicht geboden en me een enorme stap verder geholpen. Ik hoop dat dat je een beetje moed geeft. Sterkte meis! ❤

Zo goed dat je het opgeschreven hebt en vooral ook omdat het praten erover niet lukt. Als je het dan van je af kan schrijven is heel erg fijn en weet ook bijna wel zeker dat er mensen zullen zijn die er herkenning en steun in kunnen vinden.

Jeetje, heftig zeg! Je moet zeker blijven schrijven. Ik merk bij mijzelf ook dat ik het op papier beter kan verwoorden dan dat ik de dingen rechtuit vertel tegen iemand. Overigens heb ik dat vluchtgedrag van jou ook. Spullen inpakken en weg willen rennen.

He Marion
Bedankt vor je openheid, want ook al schrijf je het voor jezelf, je laat ons wel meelezen en daardoor geef je ook de mogelijkheid om me te leven, dank!
Wat klinkt dit zwaar! En wat zit het diep Marion!! Ik denk dat iedereen wel kan roepen: ” je bent belangrijk” of “je mag er zijn” maar het voelen tot de kern, dat is niet eenvoudig!
Ik wens je echt toe dat je stap voor stap gaat beseffen en geloven hoe waardevol je bent als mens!!!!!
Dat je straks met overtuiging kan zeggen (zoals de titel van een bekend gedicht) Ik hou van mij!

Sterkte en onwijs dapper dat je dit aangaat

Heel goed dat je het toch hebt geschreven.
Het gaat hier om jou en (misschien) ongemerkt heb je jezelf
op de 1e plaats gezet door dit toch te schrijven.
Erg knap!

Nog niet eerder van deze therapie gehoord, maar het maakt me nieuwsgierig en bang tegelijkertijd. Door mijn burn-out is mijn eigenwaarde beneden peil. Herken je zelfkritiek.
Maar lieve Marlon, wat sterk van je dat je dit deelt met je lezers.
Door het op te schrijven help je jezelf om jouw situatie, en velen met jou, beter te begrijpen.
Ik hoop meer van je te kunnen leren. Dank je wel voor het delen. Warme groet

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: