Persoonlijk, Psychische Shit

Persoonlijke Update: Keep It Simple


Getagd: , , .

PU2

Op 15 januari j.l. schreef ik mijn laatste persoonlijke update. Die kreeg de titel Leegte, dus dan weet je wel ongeveer hoe het ging op dat moment. We zijn nu een volle maand verder en het leek me wel een goed idee om weer eens een update te schrijven. 

In mijn vorige update voelde ik me vreselijk slecht en het enige wat ik kon doen was go with the flow. Dat heb ik dan ook gedaan de afgelopen maand. Mijn tijdsbesef was echt minimaal. En dan bedoel ik niet dat ik nu niet weet dat het bijna 8:00 uur is, want dat zie ik natuurlijk gewoon op de klok, maar meer dat ik niet weet wat ik vanmiddag, morgen, overmorgen, volgende week, volgende maand of zelfs volgend jaar ga doen. Waar ik tot vorig jaar mijn agenda vol had staan met werk en afspraken, staan er nu alleen maar simpele reminders in mijn agenda. Huisarts bellen. Afspraak APK maken. Kaartje kopen. Dat soort dingen. En dat hoeft allemaal niet vandaag, dat kan ook morgen. Of overmorgen. Het is niet tof om chronisch ziek te zijn en te moeten dealen met de psychische klachten die ik op dit moment heb, maar ik moet zeggen dat dat van dag tot dag leven echt een verademing is. Ik zou me bijna bevoorrecht voelen.

Een maand geleden werd ik huilend wakker en viel ik huilend in slaap. Waarom? Geen idee. Dat is de shit. Ik weet het gewoon niet. Nu word ik ’s ochtends wakker en heb zin in de dag. Ik heb zin om op te staan. Ik heb zin om koffie te drinken. Ik heb zin om blogjes te lezen. Ik heb zin om zelf te schrijven. Ik heb zin om straks lekker te gaan wandelen. Ik heb zelfs wel zin om met iemand af te spreken deze week. Ik geniet er volop van. Dat moet ook, want, en dat is dus wel een heel groot nadeel van mijn huidige situatie, het kan morgen zo weer anders zijn. Er zit geen enkele regelmaat in de goede en slechte periodes. Waar ik in het begin nog het idee had dat het een vrij regelmatige golfbeweging was verdeeld over de periode van een week of vier, de laatste tijd is er werkelijk geen peil op te trekken. Eigenlijk is dat wel gunstig, want zo kan ik echt alle verwachtingen loslaten. Het enige is dat als ik iets met iemand afspreek, dat er een kans is dat ik moet afzeggen op het laatste moment. Gelukkig weten de mensen in mijn directe omgeving dit en wordt dat ook gewoon geaccepteerd.

Op dit moment voel ik me heel erg goed. Geestelijk dan, hè? Die verrekte oorontsteking en andere lichte pijnklachten daar hebben we het niet over. Ik heb energie om iedere dag even naar buiten te gaan en als ik buiten ben voel ik me meer ontspannen dan anders. Ik ben minder oplettend, voel minder angst en kan veel rustiger over straat lopen. Verder heb ik weer genoeg energie om tijd in het eetstoornisforum te steken en ik merk toch wel dat daar mijn hart ligt. Ik ben zo blij dat ik dat weer kan opbrengen. Dat de afstand tot mijn eigen eetstoornis nu echt groot genoeg is om me weer volledig in te kunnen leven in de leden van het forum. Dat doet me zo ontzettend goed merk ik. Het levert me echt bergen energie op.

Natuurlijk heb ik ook nog veel twijfels en vragen. Hoe lang blijf ik me deze keer goed voelen? Hoe lang duurt het nog voordat mijn vervolgtherapie start? Word ik ooit weer helemaal beter? Kan ik ooit weer 40 uur werken? Kan ik weer terug naar mijn oude werk? Wil ik dat? Moet ik dat? Allemaal vragen die me op dit moment alleen maar heel erg veel angst aanjagen. Maar het simpele feit is: de antwoorden zijn er niet en als de antwoorden er niet zijn, waarom zou ik de vraag dan stellen? Niet dus.

Keep it simple. ♥

37 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s