Sporten: Wat houdt me tegen?

zwem

Zoals jullie weten heb ik een aantal lichamelijke kwaaltjes waardoor sporten niet altijd even makkelijk is voor mij. Sterker nog, de meeste sporten zijn voor mij onmogelijk. Wat ik probeer is om zoveel mogelijk te wandelen en te fietsen. Helaas gaf fietsen laatst ook al wat problemen. Mijn plan was vervolgens om dan maar meer te gaan lopen en daar goede wandelschoenen voor aan te schaffen. 

Afgelopen weekend was het fantastisch weer. Ik maakte een prachtige boswandeling van anderhalf en heb genoten onderweg. Goddank had ik die loopschoenen nog niet gekocht, want ’s avonds kon ik al niet meer normaal zitten of liggen. Niet alleen mijn lies deed zeer, ook de gewrichten in mijn knieën en heupen waren het niet eens met de lange wandeling. De enige sport die ik eigenlijk echt zonder problemen kan uitvoeren is zwemmen en laat dat nou net mijn favoriete sport zijn.

Maar uh, zei je laatst niet dat je zo’n pijn in je liezen kreeg van dat zwemmen? Ja, dat klopt. Dat zei ik. Dat was niet helemaal waar. Of niet helemaal waar… Het was wel waar, maar veel minder erg dan ik deed voorkomen. Het was een excuus. Een excuus wat ik zelf ondertussen al was gaan geloven. Maar je vindt zwemmen toch ontzettend fijn? Ja, absoluut. Daarom vroeg ik me vanochtend ook af waarom ik dan toch dat excuus bleef maken. Waarom ging ik niet zwemmen als ik dat zo fijn vond? Bovendien zou het ook nog eens heel erg goed voor me zijn. Wat was het dan wel? Schaamte voor mijn lichaam? Dat moet dan wel. Ik ben gewoon tóch nog heel erg onzeker over mezelf. Dat kan niet anders.

Rond 10:00 uur liep ik naar het zwembad (ja, het zit ook nog eens aan de overkant van de straat) en kocht maar meteen een abonnement. Wat het excuus ook is, ik ben er helemaal klaar mee. Ik ging me om omkleden, hing mijn kleding op een haak en liep richting het zwembad. Zonder een blik in de spiegel te werpen. Zonder erop te letten of iemand naar me keek. Zonder ook maar enig gevoel van schaamte. Niks aan de hand. Ik voelde me kiplekker in mijn badpak.

Tijdens het zwemmen dacht ik na. Geen banen tellen. Als je nu X aantal banen zwemt moet je de volgende keer X+2, de keer daarop X+4 en ga zo maar door. Ook niet per se een uur zwemmen. Gewoon kijken hoe het gaat. Hoe je je voelt. Terwijl ik na een half uur zwemmen even aan de kant hing hoorde ik een vrouw zeggen: “Je moet naar buiten gaan! Heb je het hele buitenbad voor je alleen. En het zonnetje schijnt! Heerlijk!” Zo gezegd, zo gedaan en inderdaad, het hele bad voor mezef! Ik trok nog een paar banen en daarna ging ik op het onderwaterbankje zitten. Tot mijn schouders onder water en met mijn gezicht in de zon. Wat een genot!

Wat was het nou toch wat me tegen had gehouden? Het was geen schaamte voor mijn lichaam. Dat was nu wel duidelijk. Het is ook niet dat ik geen conditie heb, want ik zwem rustig een uur weg als het moet. Ik heb een goede basisconditie sinds ik gestopt ben met roken. Vind ik het moeilijk om aandacht te schenken aan mijn lichaam? Zowel positief als negatief? Daar zit wel iets in. Ik vind dat inderdaad moeilijk. Sinds een jaar gaat dat al een stuk beter. Ik koop bijvoorbeeld weer vaker kleding en gebruik goede verzorgingsproducten, maar sporten en bewegen is en blijft een lastig punt. Ik denk dat dat komt omdat daar een stukje angst ligt. Angst om weer door te slaan in het sporten, zoals ooit tijdens mijn eetstoornis, maar ook angst om ziek te worden en daardoor niet meer kunnen bewegen. Mezelf dat vervolgens kwalijk nemen en het zien als falen, ondanks het feit dat ik er niets aan kan doen, want ik ben op dat moment ziek. Ja, daar heb ik een punt. Ik voel het. Dat moet ik dus goed gaan onthouden. Niet doorslaan, niets bijhouden en als ik straks een keer een poosje niet kan zwemmen omdat ik ziek ben, niet meteen zwaar teleurgesteld zijn in mezelf. Het is geen opgeven, het is geen falen. Als je weer beter bent kan je het zwemmen gewoon weer oppakken.

Tevreden stap ik het bad uit, ga nog even een kwartiertje genieten in de stoomcabine en loop dan weer rustig richting huis. Zo vreselijk verrot als ik mij vanochtend voelde, zo tevreden voel ik me nu. ♥

34 thoughts on “Sporten: Wat houdt me tegen?

  1. Oh, wat een veeeeel positiever blogje dan deze morgen. Mooi dat het zwemmen je zo goed heeft gedaan. Ik denk dat het voor jou heel belangrijk is om te sporten, in beweging te zijn, maar vooral om goed te luisteren naar je lichaam. Je vertelt vaak dat je graag mediteert, wel ik zou dat mediteren toch maar eens meenemen naar het zwembad 😉 Voelen en blijven voelen, een moeilijke oefening, maar eentje die volgens mij veel beter voor jou zal werken dan baantjes tellen. Terug naar je kern.

    Je doet het goed meid! Ik ben trots op jou!

  2. Wauw, wat ontzettend knap dat je de vicieuze cirkel waar je in zat met betrekking tot sporten, angst en wat dat mentaal met je doet hebt durven doorbreken door toch te gaan sporten en door meteen een abonnement te kopen!

    Doordat ik ook een behoorlijk slecht zelfbeeld heb, verzin ik ook allerlei smoesjes om maar niet te gaan zwemmen (terwijl het ook mijn favoriete sport is), omdat ik mezelf ken en weet dat ik het toch wel weer op ga geven en dat ik me vervolgens er schuldig over voel en wéér naar die zak chips grijp in dat schuldgevoel, maar ik denk echt dat ik vrijdag (dat was normaal mijn zwemdag) de stoute schoenen aan ga trekken en het ook gewoon weer ga doen. Dit keer ga ik ook mijn best doen om geen baantjes te tellen om mezelf harder te pushen, maar dat ik ook ga proberen om gewoon lekker te genieten van het bewegen zonder daarbij eisen aan mezelf te stellen die ik toch niet waar kan maken. Dankjewel voor deze post, Marion. Zoals je ziet heb je me echt geïnspireerd! 🙂

  3. Dat laatste wat je schrijft over het falen heb ik precies zo. Dan leg je toch verwachtingen bij jezelf neer. Als ik hier aan begin dan moet ik het volhouden. Zo is het bij mij althans.
    Zwemmen gaat bij mij al een tijd niet meer helaas, vanwege problemen met teennagels en langzaam helende wonden door operatie hieraan. Lopen vanmorgen gedaan, ook dat was geen goed idee voor de wond :-(. Dus voor mij fietsen it is. Maar ook daar zie ik tegenop en maak ik excuses voor. Zo jammer. En toch morgen ga ik op de fiets door jouw motivatie :-). Thanks!

  4. Wat goed! Heel herkenbaar ook. Ik zou met mijn rug juist meer moeten bewegen, maar dat doe ik niet omdat ik bang ben voor de pijn die ik dan kan krijgen.

    Anyway echt heel goed dat je een abonnement hebt genomen. Zo wordt je soort van gedwongen om vaker te gaan. Misschien is het een idee om als je echt bang bent dat je gaat doorslaan een max aantal keer/uren per week te stellen?

    1. Ja, ik ga hoe dan ook niet twee dagen achter elkaar. Wide namelijk morgen alweer gaan. Doe ik dus niet. En in het weekend in principe ook niet. Dus 2 of 3 keer in de week en dat lijkt me ook goed.

  5. Je kunt goed analyseren, daarmee kijk je meteen naar waar het probleem nou precies zit en dat je er iets aan kan doen. Fijn dat je met een goed gevoel weg ging!

  6. Wat fijn dit te lezen! Knap dat je deze drempel overgegaan bent! JIk snap je angst om door te slaan (van te voren)maar heb alle vertouwen in hoe jij jezelf hierin aankijkt!
    Geniet ervan!

  7. Super dat je meteen ook een abonnement kocht! Dat gaat er al veel meer voor zorgen dat je blijft doorzetten 🙂 Leuk verslagje trouwens, je hebt het weer heel leuk neergeschreven.

  8. zwemmen in een zwembad, dat vind ik echt vreselijk…
    en vraag me niet waarom, want dat weet ik niet…
    dat buitenbad helemaal voor jezelf, zo met die zon dat klinkt echt zo ontzettend heerlijk…

  9. Wauw wat geweldig om te lezen dat je bent gaan zwemmen en gelijk een abonnement hebt gekocht! Zwemmen is zo fijn om te doen, bij mij ook een favoriete sport. Helaas doe ik het al jaren niet meer vanwege mijn lijf, ik kan mij aansluiten bij wat Marieke hierover zegt. Zo zonde eigenlijk. Fijn dat je er zo van hebt genoten en die stap hebt genomen om het te doen!

  10. Super zeg!! Lekker vaak gaan zwemmen dus. 🙂 Al gaat het niet om de frequentie, duur, aantal baantjes, of wat dan ook. Wel regelmatig gaan en dan wel zien hoe het gaat. Ik word vrolijk van dit berichtje!

  11. Wat goed van je!!!!!!!! 🙂 Heel goed. En ook nog eens een abonnement afgesloten 😉 Zo heb je wel een stok achter de deur. Wat heerlijk zeg. Door je artikel krijg ik ook zin om te zwemmen 🙂 Eigenlijk kan het ook wel weer, want mijn benen zijn weer kaal hèhè!!!!! Heel goed van je. Niet teveel nadenken en gewoon genieten van het zwemmen :).

  12. Cool ! Verder doen. Ik trek mijn loopschoenen aan, begin te lopen en na nog geen km denk ik… ophouden man, dat trekt er niet op, waar ben je mee bezig. Maar ik ga gewoon verder zonder na te denken. Dat werkt.

  13. Top dat je dit doet! Ik zwem ook baantjes, lekker eigen tempo, goed voor je hele lijf. Leuk om te lezen dat je enthousiast bent.

  14. Heerlijk dat je bent gegaan en zo hebt kunnen genieten in het buitenbad met de zon op je gezicht! Ik heb al zo lang niet meer gezwommen, kan niet wachten tot de zomer om weer eens de rivier in te duiken 🙂

  15. Grote overwinning op jezelf dus 🙂 Onwijs fijn om te lezen en tegelijk ook enorm confronterend….. je gedachtegangen om het maken van excuses… hij komt dichtbij….. TE dichtbij zeker zoals ik me vandaag voel en door jouw stuk snap ik nog iets beter waardoor ik de hele dag finaal in bitchmodus heb gestaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s