Therapie: Oud & Nieuw

oldnew

Als eerste bedankt voor de vele hartjes onder de riem die ik gisteren van jullie mocht ontvangen. Een like, een X, een digitale knuffel, een kort zinnetje; ze helpen me allemaal door dat soort moeilijke dagen heen. Thanks.

Gisteren om 11:00 uur had ik therapie. Ik zie zelden op tegen therapie, kijk er meestal zelfs naar uit, maar gisteren wist ik het niet zo goed. Ik voelde me al beroerd en de laatste therapiesessie was behoorlijk pittig, dus nee, ”zin” had ik er niet in. Maar alles voor het goede doel en daarom stapte ik om 10:45 uur braaf op mijn fietsje. Ik had mijn huiswerk in mijn mail staan, dus mocht ik echt de draad kwijtraken dan kon ik altijd de lap tekst erbij pakken. De vorige keer hadden we mijn lagere schooltijd behandeld, deze keer was de periode erna aan de beurt. Tijdens het gesprek kwamen we echter weer terug op de basisschool. Ik voelde mijn keel weer dichtgeknepen worden. Dat was dus teveel. Mijn psycholoog is daar heel alert op en zodra het mij teveel aangrijpt laten we het voor wat het is. Ik mag best het één en ander voelen, maar als het overweldigend wordt stoppen we. Ik hoef die grens (nog) niet over.

We stapten over naar de periode middelbare school, daar waar voor het eerst duidelijk werd dat ik problemen met eten had. Tijdens het gesprek kwam er steeds meer naar boven. Zo zat in mijn herinnering dat ik pas met laxeren ben begonnen toen ik met Peter samenwoonde. Nu ik echter de hele periode doorliep herinnerde ik mij weer dat mijn zus heel vaak mijn krantenwijk over moest nemen, omdat ik met kramp op het toilet zat. In Amerika tijdens mijn uitwisseling met school speelde er ook het één en ander. Een klasgenoot van toen wist mij vorig jaar te vertellen dat ik daar meerdere malen ben flauwgevallen en uiteindelijk uit een gastgezin geplaatst ben. Verder kan ik mij nog een foto herinneren waar ik een jaar of 14 moet zijn geweest. Ik had een korte broek aan en mijn benen waren dun. Erg dun. Toch kan ik mij ook weer een periode op de middelbare school herinneren dat ik regelmatig uitgescholden werd omdat ik dik was. Wellicht dat ik me de gebeurtenissen in verkeerde volgorde herinner. Het maakt ook eigenlijk niet uit. Het was goed om het allemaal weer eens hardop uit te spreken. Wat me vooral heel erg goed deed was om te voelen dat ik echt los ben van mijn eetstoornis. Dat ik op geen enkele manier eten, gewicht, bmi of kledingmaat nog koppel aan mijn zelfbeeld of eigenwaarde. Dat hardop uitspreken deed me heel erg veel.

Waarom doen we dit, dat terugblikken? Eigenlijk alleen om het minder beladen te maken. Iets wat je uit angst uit de weg gaat groeit. Je zou kunnen zeggen dat mijn verdriet over vroeger groter is geworden dan reëel is. Omdat ik het dus uit de weg ga. Omdat ik er nog nooit om gehuild heb. Omdat ik er nog nooit over gepraat heb. Daarom kan ik het niet loslaten en dat belemmert mij in het nu. Dit hele proces van mijn verleden doorlopen helpt mij om de dingen te herkennen waar ik nog iets mee moet. Wat me al wel duidelijk is, is dat er niet één gebeurtenis is die alles veroorzaakt heeft. Het zijn de omstandigheden (o.a. mijn groeistoornis) in combinatie met mijn karaktereigenschappen (teruggetrokken, onzeker, overgevoelig) en de tijd (in de jaren ’80 was het zéér uitzonderlijk als je doorverwezen werd naar een psycholoog) waarin ik opgroeide die mij een valse start hebben gegeven. Gelukkig zijn de tijden ondertussen verandert, is er hulp in overvloed en die krijg ik ook.

De opdracht voor over twee weken is proberen nog een keer terug te gaan naar eind lagere school. Proberen nog ietsje verder de diepte in te gaan. Kijken waar die benauwdheid vandaan komt. Echter als het teveel is, dan moet ik stoppen. Zoals mijn psycholoog het zei: “Teruglezen wat je tot nu hebt geschreven. Kijken wat het met je doet en wat je ermee kan. Alles wat je nog extra schrijft zien we als een bonus.” Mooie deal. Ik kreeg ook nog een paar schouderklopjes die ik zowaar zonder moeite in ontvangst kon nemen. Ik ben gewoon supergoed bezig. Ik werk keihard aan mezelf. Ik doe de dingen die ik moet doen. Ik blijf de dingen doen die ik normaal ook doe, zelfs (of misschien wel juist) op de dagen dat ik me niet goed voel. Ik ben streng voor mezelf op de momenten dat het moet, maar ik ben ook mild voor mezelf op de momenten dat ik het nodig heb.

The secret of change is to focus all of your energy, not on fighting the old, but on building the new. ~ Socrates ♥

32 thoughts on “Therapie: Oud & Nieuw

  1. Goede morgen Marion, ik bewonder je doorzettingsvermogen! Je gaat ervoor ook al is het soms bijna te moeilijk! Kanjer! liefs en een fijne dag!

    1. Het zal niet iedereen voor iedereen noodzakelijk zijn. Als het verleden je niet belemmert in het heden, dan zou ik het lekker laten rusten daar waar het ligt. Maar voor mij is het even een must en ja, ik denk dat het me gaat helpen. Het kan in ieder geval geen kwaad, nee.

  2. Wat super fijn om te lezen, je bent een kanjer Marion! Het verleden afsluiten en leren omgaan met je triggerpunten, jij komt er wel! Geweldig om te zien dat de eetstoornis definitief niet meer naar voren komt en dat een plekje heeft gekregen! Nog meer schouderklopjes voor jou 🙂

  3. Wat mooi te lezen!
    Wat onwijs dapper van je dat je deze angst nu aangaat! Ik gun het je dat het zal afnemen door deze therapie!
    Prachtige spreuk
    Sterkte met je huiswerk en..(jou kennende..dat je het goed wilt doen en grote stappen etc)…hou de woorden van je therapeut in gedachte, als het niet lukt ook oke!

    Sterkte weer!

  4. Wow wat heftig allemaal! Goed dat je dit allemaal niet uit de weg gaat maar dit meeneemt in je therapie! Je hebt de schouderklopjes meer dan verdiend! Liefs en heel veel succes met je huiswerk! X

  5. Goed van jou Marion! Knap dat je even terug kunt schakelen om vervolgens een stap vooruit te zetten.

  6. Wat ik zo ‘mooi’ vind is dat ik stukje bij beetje de oude Marion ook leer kennen op deze manier. En ja helemaal mee eens wanneer je iets uit de weg gaat groeit het.. Dat herken ik heel erg. Je bent enorm goed bezig lieve schat, trots op jou! 💕😘

  7. Die laatste paar zinnen zijn prachtig om te lezen. ♥ Wat goed dat je die schouderklopjes in ontvangst kon nemen en dat je kunt zeggen over jezelf dat je supergoed bezig bent! Want dat ben je ook, jouw doorzettingsvermogen, kracht en zelfreflectie zijn heel bewonderenswaardig. Fijn om te lezen dat je psycholoog zo alert is en dat jullie stoppen als het teveel wordt. Ik ben ontzettend blij voor je dat je los bent van de eetstoornis en heel erg trots op hoe jij bezig bent lieve Marion! X

  8. Ik ben zo trots op je Marion, dat heb je toch maar mooi gedaan. Ik weet nog hoe je opzag tegen de opdracht en nu zie je dat je het gewoon lukt. Nog een schouderklopje van mij!

  9. Heftig maar ook mooi om te lezen, het gaat de goede kant op 😘 toevallig een stuk gelezen gister in een flow over gevoelens en angst weg stoppen. Was erg interessant

  10. “Ik ben gewoon supergoed bezig. Ik werk keihard aan mezelf. Ik doe de dingen die ik moet doen. Ik blijf de dingen doen die ik normaal ook doe, zelfs (of misschien wel juist) op de dagen dat ik me niet goed voel. Ik ben streng voor mezelf op de momenten dat het moet, maar ik ben ook mild voor mezelf op de momenten dat ik het nodig heb.”

    Dit vind ik het mooiste stukje. Houd daar aan vast! Wees streng maar rechtvaardig en gun jezelf ook iets. 😉 Leren om van jezelf te houden is een van de moeilijkste dingen die er zijn helaas. Met jouw doorzettingsvermogen kom je er wel!
    Zelf kreeg ik laatst de tip om op een *baaldag* gewoon te janken, te schreeuwen en alle negatieve emoties even te laten passeren, om vervolgens op te staan en te zeggen “F*ck it, het is mijn leven en ik ga er iets van maken!”
    Sterkte meis, elke stap vooruit is er een om te vieren!

  11. Wat heb je het weer mooi verwoord en wat maak je een groei door zeg! Chapeau. De balans tussen streng zijn en mild zijn voor jezelf so true. En die uitspraak van Socrates die sla ik op, want hij is zo waar.
    Ga zo door meid. X

  12. Goed bezig, knap dat je dit doet! Ik volg dan zelf ook therapie, maar ik ben er niet heel open over, vind ik zo moeilijk! Goed dat je teruggaat naar die lastige momenten, helpt vaak met de verwerking en het beter begrijpen van je huidige gedachten, gevoelens en struggles.

    Is EMDR niet wat voor jou? Voor een later moment?

  13. Wauw, wat ben je ook een ongelooflijk sterke krachtige dame: topper! En die laatste zinnen moet je vaker uitspreken hoor want je bent echt heel goed bezig met je gevoelens en jezelf: dat is zo prachtig om te zien! Wees er inderdaad trots op meis, dat verdien je zo! X

  14. Ik had dit berichtje gisteren al gelezen, maar toen deed mijn telefoon vervelend en wou hij de reactie die ik je geschreven had niet posten… Gekke telefoon!

    Fijn dat je de terugkeer naar je verleden ondertussen al wat beter kan kaderen. Dat zal voor jezelf ook wel fijn zijn om dan de oefening te maken. Ik denk ook dat je een fijne psych hebt die zo je grenzen respecteert en jouw tempo aanneemt!

    Je doet het goed meid. Ik vind het heerlijk om dat te zien en te lezen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s