Rewild Your Life: Dag 1

RWF

Gisteren ben ik gestart met de Rewild Your Life Challenge. Het doel is 30 dagen lang minimaal 30 minuten per dag in de natuur doorbrengen. Get outside. Be wild. Feel better. Ik was niet van plan om er elke dag over te schrijven, maar ik besefte me net dat ik het gevoel van gisteren al een beetje kwijt was. Dat vond ik eigenlijk wel jammer, dus heb ik besloten er toch een dagelijks verslag van te maken. Benieuwd naar dag 1? Lees dan verder.

Boom5

Dag 1
Find a tree to sit under for 30 minutes or more today. It could be a special tree that has caught your attention before or any tree you feel drawn to. Stay in place just as the tree does and experience with all of your senses, what that tree experiences in its day to day life. Imagine all that it has gone through in its lifetime. Many trees can grow quite old. Some types can live for thousands of years. What can you learn from this tree?

Wat een geluk dat het prachtig weer was gisteren. Ik stapte op mijn fiets, zonder jas, en reed richting de stad. Ik wist wel een boom die ik mooi vond en waar ik graag wilde gaan zitten. Waarom weet ik niet, maar ik eindigde uiteindelijk onder een compleet andere boom. Ik vertrouwde maar op mijn gevoel. Ik legde een kleedje neer en ging tegen de stam aan zitten. Mijn rug paste wonderbaarlijk genoeg precies in de holling van de stam. Het zat heerlijk. Ik voelde de grootte, de dikte en de zwaarte van de boom. Lekker rustig en kalm. Helaas was mijn omgeving een stuk minder rustig en kalm. Druk pratende studenten naast me, een groep wild spelende kinderen en drie pubers die alleen maar foto’s maakten van zichzelf en elkaar. Met verbazing nam ik de meiden waar. Er werd amper een volledig afgemaakte zin gesproken. Ze keken elkaar niet aan, ze keken alleen op hun telefoon. Ik was even heel erg dankbaar voor het feit dat er in mijn puberteit nog geen smartphones waren. Ik had een vriendin, Esther, en we zagen elkaar praktisch iedere dag. Eén avond was voor ons heilig: de donderdagavond. Mijn ouders waren dan weg en wij gingen in de tuin of bij de voordeur koffie drinken, roken en praten. Van 19:30 uur tot ongeveer 22:15 uur. Die avonden vlogen voorbij! We hadden vaak tijd tekort en konden nog wel uren verder praten. Waar we het over hadden? Geen idee. Ik weet alleen dat we het heerlijk vonden samen.

Boom4

Terug naar de boom. Ik keek omhoog en zag de takken, maar ik vond het eigenlijk veel prettiger om de stam in mijn rug te voelen. Ik sloot mijn ogen in de hoop me wat af te kunnen sluiten voor het lawaai om me heen. Ik bleef met mijn haren vast zitten aan de bast. Ik trok mijn haren los en zag hoe broos de bast was. Ik pakte een stukje vast en voelde hoe makkelijk het meegaf. Ik had er zo een stuk vanaf kunnen trekken. Er zaten ook vlekjes op de boom. Geen idee wat dat was. Zal wel normaal zijn voor een boom van die leeftijd. De stam was erg dik, dus ik ga er vanuit dat de boom al behoorlijk oud was. Wij krijgen tenslotte op den duur ook ouderdomsvlekjes. Ik heb ze nu al. Op mijn voorhoofd en op mijn handen.

Boom

Ik keek om me heen naar de omgeving waar de boom stond. Het eerste wat me opviel was zijn eigen schaduw. Zo mooi! Als ik één ding zou moeten kiezen wat ik het mooiste vond aan de boom, dan was het zijn schaduw. Zo’n boom staat de hele dag op dezelfde plek, alleen zijn schaduw verplaatst zich. Stiekem ben ik blij dat ik geen boom ben. Altijd maar op één plek staan. Wat is het toch een voorrecht om te kunnen bewegen. Om te kunnen gaan en staan waar je maar wilt.

Zo, dat was dag 1 van de challenge. Het was niet de meest ideale plek om even rustig op te gaan in de natuur, maar ik moet zeggen dat ik me na een poosje amper nog bewust was van de mensen in mijn omgeving. Ik was rustig aan het genieten en aan het nadenken over de boom en de plek waar hij stond. Dag 1 is wat mij betreft geslaagd. Waar ik vooral bij stilgestaan heb is het feit dat ik een bevoorrecht mens ben, omdat ik me in alle vrijheid kan bewegen. Ik kan gaan en staan waar ik wil en dat geldt voor lang niet iedereen op deze wereld. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

34 Reacties

Ik ga dagelijks zo’n 2 keer naar het park wandelen met mijn honden. En ik moet toegeven dat ik eerder van de rustige momenten geniet. Ik ga doorgaans vroeg s morgens, ergens rond, of voor, 8 uur en dan heb ik het park zowat voor mij alleen.
De avonden zijn een ander iets, op een dag zoals gisteren als de zon schijnt, het warm is en het dan ook nog paasvakantie is, is het soms heel druk in het park en dan ben ik er echt niet graag bij. Ik geniet ook meer van de rust, die de natuur uitstraalt, dan van de drukte van lawaaierige mensen.
Hier in het park zijn ze de laatste jaren volop oude bomen aan het omkappen, Zeer spijtig, plaatsen waar je vroeger onder de bomen kon wandelen zijn nu troosteloze dreven geworden waar enkel de stam van die grote bomen overeind zijn blijven staan. Het onderhoudsteam zal wel weten wat ze doen, maar het is een troosteloos zicht.
Geniet maar van de komende dagen in de natuur 😉

Wat een leuke en vooral goede challenge! Tegenwoordig is iedereen altijd zo druk overal mee dat we ons even niet meer realiseren hoe mooi onze natuur is

Wat je zegt van die boom klopt niet helemaal. In België kunnen bomen zich wel degelijk verplaatsen. Ooit had ik een collega die steevast, elke maandag, een nieuwe buil in zijn Toyota had. Hij dronk graag een pintje, maar ging na zijn cafébezoeken toch telkens achter het stuur gaan zitten. “Ik moest weer door die dreef rijden, en plots sprong zo’n boom voor mijn auto en voordat ik het wist zat ik ertegen”, was steeds zijn uitleg. Of dit klopt kan ik niet bevestigen, want bij mij is dit nog nooit gebeurd. Tot zover het evangelie van Johannes.

Mooi geschreven, ik word er helemaal rustig van! Echt leuk hoe je alles nog zo goed weet en het zo mooi kan neerschrijven. Erg he, die jeugd van tegenwoordig! Ik probeer zo weinig mogelijk mijn GSM boven te halen, men wordt steeds minder sociaal… Stom! Succes nog, hopelijk blijft het weer wat goed 🙂

Je had wel een heerlijke dag om buiten bij een boom te zitten! Wat je zegt over smartphones, daar ben ik ook blij om, dat het in mijn kindertijd en puber periode nog niet zo’n hype was als dat het nu is. Ik had nog wel hele gesprekken 🙂

Lieve Marion, nieuwsgierig als ik was, ben ik jouw blog na onze ‘gesprekken’ via Dina op gaan zoeken. Wat schrijf je prachtig. En wat een bijzondere challenge! 🙂

Heel fijn dat je hier toch dagelijks over gaat schrijven, ik lees het met veel plezier! Je hebt je ervaring met dag 1 prachtig verwoord. Mooi wat je allemaal hebt opgemerkt aan de boom en de omgeving. ♥

Wat een heerlijk challenge en wat verwoord je het prachtig! Het is echt een mooie boom en wat bijzonder dat je precies zo paste tegen die stam, zo was het dus precies bedoeld

Echt een super leuke challenge en ik denk dat het een hele goede is voor je. Het zet een beetje een stok achter de deur om naar buiten te gaan (en hoe stom en zwaar dat soms lijkt, je wordt er gewoon happy van en je kan daarna trots zeggen dat je het toch maar weer hebt gedaan!).

Heel mooi artikel en goed dat je deze cahllenge gestart bent. Ik denk dat je daar veel aan gaat hebben. Toch een stukje mindfulness. Bewustwording. Ben benieuwd op welke plekjes je nog gaat komen!

Ik vind het heel bijzonder om te lezen dat je een boom in gedachten had, maar toch bij een andere uitkomt die perfect “past”. Ik ben benieuwd wat de rest van de opdrachten je gaat brengen

Heerlijk Marion!!! Ik verlang er naar om meteen ook onder een boom te gaan zitten, alleen zou ik niet direct een rustige plaats in de buurt weten waar dat kan. En dat van die schaduw is zo mooi. xx

Klinkt heel ontspannen en idd je moet naar gevoel luisteren met dit soort dingen, blijkbaar paste deze boom beter bij jou 🙂 Enne bijzonder weer: mijn vriendin vroeger heette ook Esther begint nu toch wel echt bizar te worden dit….

Weet je Marion, onbewust heb je volgens mij een boommeditatie gedaan door die connectie te maken met die boom. Heb je de rustgevende energie gevoeld? Weet je toevallig welke boom het is?

Je geeft me zin om aan die challenge te beginnen 😀

Mooi en vooral knap dat jij hebt kunnen afsluiten voor alles wat om je heen gebeurt, ik ben namelijk andersom, als het dan zo druk is om mij heen, of zelfs als 2 personen maar in de buurt komen en ik sluit mij af, dan worden zij juist luider en kan ik ze zelfs schreeuwend in mijn hoofd krijgen, ook al fluisteren ze tegen elkaar. 😉 Overigens had ik hetzelfde met de volle maan op het balkon, van tevoren even gekeken en geluisterd, heerlijk stil, ik ga buiten zitten, meditatie app erbij, en ja hoor, de ene auto na de andere kwam over de rotonde heen scheuren, de trein leek 10x harder te denderen op het station, scooters kwamen ineens langs scheuren uit het niets onder mijn balkon door, hahaha

Prachtige foto’s ook, en die overdenkingen van de boom zelf, dat heb ik nu ook altijd, zo prachtig, die schaduw, maar dat stilstaan op 1 plek…. gelukkig komen ‘wij’ hen dan weer bezoeken.

X

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: