Rewild Your Life: Dag 3

RWF

Vrijdag 10 april ben ik gestart met de Rewild Your Life Challenge. Het doel is om meer contact te maken met de natuur. Dit doe je door 30 dagen lang minimaal 30 minuten per dag buiten door te brengen. Get outside. Be wild. Feel better. Vandaag dag 3.

Dag 3
Find a natural spot that is 2 ft. x 2 ft. (60cm x 60cm) to observe closely for as long as you can, ideally 30 minutes… or longer if you like. It could be a spot of soil or grass, a section of a tree’s bark, an area of sand on a beach, or a single spot in a stream or pond. Be as quiet and still as possible, focusing in on everything that is happening and changing in that spot. Look for insects, plants, animals, and any movement. Listen for any sounds that might be coming from this spot. What’s going on in this one tiny spot in the world? Imagine yourself small enough to be down inside of that spot looking up at the full sized you.

002

Deze opdracht heb ik gedaan in mijn eigen achtertuin. Het leek me een leuke opdracht. Hier boven op de foto zie je het stukje tuin wat ik uitgezocht had. Vol goede moed pakte ik mijn dekentje erbij, ging zitten en zette de timer op 30 minuten. Ready? Steady? LOOK! Nou, daar zat ik dan. Direct afgeleid door geritsel aan de overkant van het water. Ik moest me inhouden om niet op te kijken. Stom overigens, want ik had net nog gezien dat onze tuinmerel daar aan het schumen was. Ik wist wat het geluid was en waar het vandaan kwam en toch kostte het me moeite om niet op te kijken. Fietsers! Niet kijken, Marion. Het zijn gewoon fietsers. Fietsers, weet je wel? Mensen die zich op een voertuig met twee wielen van A naar B verplaatsen. Nederland. Het land der fietsen. Weer geritsel. Dat is nog steeds die merel. Of zou er ondertussen een ander dier zitten? Nog meer fietsers! Ik heb al helemáál geen aandacht meer voor het stukje leven wat zich vlak voor mijn neus afspeelt. Het verbaast me. Dit had ik absoluut niet verwacht. Dat ik zó nieuwsgierig en ongeduldig zou zijn! Ik kan me niet meer inhouden en eindelijk kijk ik op. Ik zie fietsers voorbij komen. Ik zie de merel in tussen de bladeren ravotten. De rust in mijn hoofd is wedergekeerd.

Goed, poging nummer 2. Ik buig wat verder naar voren in de hoop dat ik daardoor meer zie en beter gefocust kan blijven op het stukje grond waar ik de komende 30 minuten vol in op zal gaan. Ik zie grond, gras, steentjes, droge blaadjes en glinsteringen. Die glinsteringen trekken mijn aandacht. Dat is vast vocht wat schittert in de zon. Zou ik al op de helft zitten? Straks wel even foto’s maken van alles wat ik hier zie. Pfff. Hé, gras heeft ook haar! Ik wist wel dat plantjes haartjes hadden, maar gras wist ik niet. Pffff. Hoe lang zit ik hier nu al? Een mier! Joepie! Een mier! Nu begin ik enthousiast te worden. Ik buig nog wat verder naar voren. Nee! Neeeee, niet daaronder kruipen! Dan kan ik je niet meer zien! Damned. Weg mier. Dan zie ik iets met haartjes. Gatverdamme, zou dat een dood beestje zijn? Ik ga iets verzitten om het beter te kunnen zien en … shit, waar is het nou gebleven? Kennelijk toch niet dood… Een spin! Yes, een spin! Hé, hij mist een poot. Of toch niet? Ja, gaat ‘ie net zo zitten zodat ik het niet goed kan zien. Wacht. Hebben spinnen trouwens zes of acht poten? Acht toch? Of toch zes? Wat was het nou? Deze heeft er 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7… Dan moet een spin acht poten hebben en dan mist deze er dus één. Ik weet dat spinnen eigenhandig een poot kunnen amputeren als ze bijvoorbeeld met die poot vastzitten en daardoor gevaar lopen. Best handig. Nee, nee, nee, neeee! Spin, niet uit mijn habitat lopen! Niet over het muurtje! Dan kan ik je toch niet meer zien! Niet doen! Oh zucht… Weg.

Zou het al bijna tijd zijn? Die timer zal het toch wel doen? Zal ik kijken? Nee, het is nog geen 30 minuten. Pfff. Nog maar even kijken dan. Mijn hand ondersteunt mijn kin, kijken wordt staren en net als er een drupje kwijl vanuit mijn mondhoek naar beneden begint te glijden, gaat de timer af. Ik schrik me het apezuur en ben meteen weer bij de les. Zo, dit was dus echt niks voor mij. Dat wil overigens niet zeggen dat ik geen mooie dingen heb gezien. Enjoy!

RWbloem 034 gras1 spin mos1 gras4 088 036 gras3

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

26 Reacties

Getsie! Moest die foto van die spin er nou echt tussen?? Bah! Het lijkt mij heerlijk om een half uur je hoofd leeg te maken en je allleen maar te focussen op de natuur. Ik kan dat niet, want ik ben echt ontzettend snel afgeleid! Vindt het knap dat je het een half uur lang volgehouden heb!
xx

Wow Marion, die foto’s! Ik was verbaasd, je kan echt heeel goed fotograferen! Super dat je het 30 minuten hebt volgehouden, ik zou na 10 minuten weer binnen zijn denk ik. Want een half uur is soms veel langer dan je denkt! -Al duurt die pauze van 30 minuten echt niet lang nu, haha-

hahaha… Wat leuk geschreven.
Ik herinner mij ineens dat ik dit ook wel eens doe. Op het strand, bij mij in het weiland of gewoon in de achtertuin. Het gekke is dat ik mij soms ook heel klein kan voelen als ik daar even heel stil zit. Het werkt als een soort meditatie. Misschien is 30 minuten net iets te lang. Maar zou je het eerst eens 10 minuten moeten proberen? Want het is echt de moeite waard om zo eens naar alles om je heen te kijken. Kijken met andere ogen. 🙂

Aah oke die spin heeft mij weer even wakker gemaakt. Wat een eng beest in jouw tuin. Wij hebben gelukkig alleen maar kleine springspinnetjes (hoop ik).
Lijkt me ook wel lastig om 30 minuten naar één punt te kijken. Ik ben ook zo snel afgeleid!

Oef, dat is een werkelijke uitdaging hoor! Gefeliciteerd dat je het uitgehouden hebt 😀
Spinnen hebben trouwens acht poten. Kreeften en krabben ook want dat zijn spinachtigen. En iets met zes poten is een insect. Al is een spin met zes poten nog steeds een spin… Is het nog logisch? 😉

Deze uitdaging lijkt me moeilijker dan ik dacht. Ik denk dat het gewoon instinctief is dat je ogen willen zien van waar dat geluid vandaan komt. Mooie foto’s ook! Behalve die spin. Ik hou niet van spinnen.

Dat stuk waar ik 30 minuten naar heb zitten turen, daar hebben we vorig jaar een tegel verwijderd. Daardoor is er mos en dergelijke mee losgekomen en dat groeit nu dus inderdaad zijwaarts. Ik vind het er echt supercool uitzien. Ik heb ‘m ook in het groot, dan is ‘ie nog cooler 😀

Wat een goede challenge! Ben voor het eerst op je blog en heb net alledrie de rewild your life posts gelezen. Nice! Sinds vorig jaar heb ik een tuin waar ik veel in doe, daarmee voel ik me al zo wild en closer met de natuur ^_^
Daarnaast vind ik je persoonlijke omschrijving als ‘depressieve optimist’ echt perfect gevonden, haha!

Wat goed beschreven weer, ik zag het helemaal voor me. En die foto’s erbij maken het helemaal af. Deze opdracht is voor jou al gevaarlijk, laat staan voor een adhd’er hahahaha, niet te doen.

Moehahahahahaha geniaal! Welkom in de wereld van mindfulness zeggen we dan 🙂 Een soort gelijke oefening hebben wij toen ook gedaan, dacht dat ik gek werd van alles wat ik hoorde en dus wilde zien 😀 Mooie foto’s by the way 😉

Het lijkt mij echt een uitdaging om 30 minuten lang zo naar één plek te kijken en te observeren wat je allemaal ziet. Je hebt het weer geweldig geschreven haha! En wat een prachtige foto’s heb je erbij gemaakt, je hebt daar echt een groot talent voor.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Pinkgbacks & Trackbacks

%d bloggers liken dit: