Persoonlijk

Somberheid als basis


Getagd: , , .

1000

Vorige week schreef ik het artikel Happy & Sad. Het ging over het feit dat we eigenlijk altijd het idee hebben dat we óf blij óf verdrietig moeten zijn. Dat het altijd of of is en nooit en en. In de praktijk blijkt dat vaak niet zo te zijn. Je kan best gelukkig zijn, maar over één aspect in je leven verdriet hebben. Het artikel zette mij in ieder geval weer aan het denken. Wat is de basis van onze gemoedstoestand?

De basis van onze gemoedstoestand zal natuurlijk voor iedereen verschillend zijn. Toch ga ik ervan uit dat de meeste mensen basaal gelukkig zijn. Dan bedoel ik niet uitzinnig van vreugde, maar gewoon rustig en tevreden. Wel wat zorgen op z’n tijd, maar niet overheersend. Dat is tenminste de indruk die ik van anderen krijg. In mijn geval is dat niet zo. Mijn gemoedstoestand is over het algemeen somber, bedrukt en zorgelijk. Ja, ik ben gelukkig met Peter. Ik hou zielsveel van hem. Ja, ik vind pannenkoeken the bomb en ik geniet daar intens van. Ja, ik hou ervan om in de natuur te zijn. Dat geeft mij een gelukzalig en tevreden gevoel. Ja, zwemmen maakt mij energiek en blij. Echter alleen op die momenten. Daarna, als het moment voorbij is, zak ik weer terug naar het bedrukte. Ik heb nooit anders gekend. Mijn geluk is dat ik een enorm gevoel voor humor heb en dat ik ontzettend positief ben ingesteld. Had ik die mazzel niet gehad, dan was het denk ik een stuk moeilijker geweest om tijdens mijn depressie overeind te blijven.

Somberheid als basis-gemoedstoestand. Ik heb altijd gedacht dat dat voor iedereen zo was. Dat je hard moest werken om gelukkig te zijn. Dat je je je geluk moest verdienen. Zo langzamerhand begin ik erachter te komen dat dat niet het geval is. Tenminste, dat vermoeden heb ik. Ik heb het eigenlijk nog nooit aan iemand gevraagd. Zal ik dat nu dan maar eens doen?

Hoe is jullie basis-gemoedstoestand? Gelukkig? Tevreden? Somber? Bedrukt? Of iets anders?

Het lampje gaat misschien een beetje laat branden bij mij, maar het verklaart wel een heleboel. De diagnose dysthyme stoornis die ik onlangs kreeg is vermoedelijk al veel langer op mij van toepassing. Ik heb altijd gedacht dat ik niet hard genoeg mijn best deed en dat ik daarom niet gelukkig was. Nu het tot me doordringt dat je geluk niet kan verdienen valt er een enorme last van mijn schouders. Schuldgevoelens nemen af en ik neem het mezelf steeds minder kwalijk als ik weer somber ben. Ik denk dat ik door dit besef weer in staat ben om een volgende stap te zetten. ♥

72 Comments

  • Goed dat je dit nu van jezelf weet en op kunt schrijven, weer een stap verder 🙂 Mijn basis gemoedstoestand is denk ik wel gelukkig/tevreden. Natuurlijk heb ik ook wel eens ergens de balen van en ik ben niet altijd alleen maar positief. maar over het algemeen ben ik wel gelukkig. Maar dat is ook niet altijd zo geweest hoor.

  • Wat ontzettend knap en goed van je dat je hier over schrijft en dat het besef nu pas komt, maakt niks uit. Het is inderdaad zoals jij het zegt maar lastig om uit te leggen. Ik zie het zo: Iedereen word opgevoed en ziet en krijgt bepaalde dingen mee. Goed en fout.
    Voor ieder op zich is dit dus normaal, ook de gevoelens die je hebt aangezien je hier niet bij stilstaat dat iedereen zich wel anders kan voelen of denken, en hier dan ook niet snel samen over praat.
    Vb, waar ik dan aan denk is wanneer je veel in aanmerking komt met agressie in je familie je dit ook normaal vind, daar denk je ook niet over na of dat bij anderen anders is, dat neem je aan.

  • Mijn basis gemoedstoestand is neutraal, niet te vrolijk maar ook niet te somber. Als het lampje maar gaat branden is het helemaal niet erg dat het wat later is! Super dat de volgende stap weer gezet kan gaan worden *trots*!

  • Mooi verwoord. Ik voel me erg wisselend op een dag. Er zijn momenten dat ik mij gelukkig en tevreden voel vooral als mijn dochtertje om me heen is maar vooral als ik geen afleiding heb gaan mijn hersenen werken en begint het denken en dus de ellende ;-). Ik voel me wisselend omdat ik nog veel pijn en verdriet door o.a. het verlies van mijn zoontje en alles wat er daarna is gebeurd.. Ik heb nog trauma’s te verwerken maar aan de andere kant steek ik liever mijn hoofd in het zand en leef ik op de automatische piloot…..Liefs

    • Voelt veilig met je hoofd in het zand, maar op den duur is het verstikkend. Dat is de shit. Maar jouw verlies en verdriet is zo enorm groot, niemand die het je kwalijk neemt dat je het zand met regelmaat weer opzoekt. Ik wens je sterkte in het verwerkingsproces en ik ben blij dat je zoveel geluk ervaart als je dochtertje bij je is. X

  • Ooit was ik heel zwaar depressief, ja met alle toeters en bellen tot 2x serieus aan toe, naar in het nu?

    Tevreden en gelukkig, wat je schrijft over somber zijn, dat is ook helemaal waar, laat het toe, het mag, en kom er ook weer uit. Lastig om te omschrijven, maar ik ben een levend bewijs dat het mogelijk is.

    X

  • Voor mij is, net als bij veel andere met de diagnose dysthyme stoornis waarschijnlijk, ook somber de basis. “Gelukkig” vind ik sowieso een lastig iets, maar dat komt nog wel, denk ik. 🙂

  • Wat bijzonder om te lezen Marion, maar ook wel moeilijk. Geluk is in mijn ogen totaal niet iets wat je hoeft te verdienen, het is geen beloning voor hard werken. Je mag gelukkig zijn. Altijd. Geluk is iets wat iedereen in mijn ogen als basis mag ervaren. Ik ben ook niet zo naïef dat ik denk dat iedereen alsmaar gelukkig kan zijn, dat is onmogelijk want er gebeuren altijd dingen in je leven waardoor je niet gelukkig kan zijn. Als ik de reactie van Lonneke lees snap ik dat ze zich niet gelukkig voelt, en dat mag ook. Ik vind het moeilijk om te lezen dat jij het juist andersom ervaart, dat je niet gelukkig bent met uitzondering van bepaalde momenten waarop je wel gelukkig bent. Ik voel me gelukkig, echt gelukkig, altijd. Op de momenten na dat er nare dingen gebeuren of dat ik even niet goed in mijn vel zit na, maar die momenten zijn tot nog toe schaars, (gelukkig). Ik hoop voor jou en voor iedereen met jou die zich in basis somber/bedrukt voelt dat dat anders mag worden en dat iedereen dat fijne gevoel van écht gelukkig zijn mogen ervaren en dat het geen uitzonderingen meer zijn.

    • Mooi om te lezen, Berte, dat je echt gelukkig bent. Dat brengt wel een hele grote glimlach op mijn gezicht. Je kan het ook altijd wel aan jou en Mark zien. Mooi is dat. Dat doet me echt goed. Ik heb echt hele goede hoop dat die tijd voor mij ook nog komt. Ik moet alleen inzien dat ik nu aan het werk ben om een heleboel uit het verleden te verwerken en dat ik inderdaad niet aan het werk ben om gelukkig te worden. Ik geloof wel dat we in essentie gelukkig zijn en dat je door omstandigheden ongelukkig kan worden en dat onderstreept inderdaad de gedachte dat je geluk niet hoeft te verdienen. Dank je wel voor je fijne berichtje. Liefs.

  • Goh… Dat is een moeilijke vraag; seg! Ik denk dat ik moet antwoorden met ‘gelukkig’ en dan van dag tot dag een scheutje boosheid, verdriet, frustatie, woede… Maar al bij al over het algemeen gelukkig.

  • Mooi geschreven en geanalyseerd! Mijn basis gemoedstoestand is denk ik altijd maar meer meer meer willen nooit tevreden zijn met wat je allemaal al bereikt hebt. En dan af en toe heb ik er vleugjes tussen zitten dat ik intens gelukkig ben. Mijn doel dus om dit om te draaien! Altijd intens gelukkig zijn en af en toe een vleugje ‘ik wil meer’. Interessant artikel:)

  • Een kennis van mij vergelijkt de verschillende gradaties van gemoedsgesteldheid met een huis. Waarbij somberheid en depressie de kelder is. Zelf heb ik lange tijd grotendeels in de kelder gezeten. Tegenwoordig vertoef ik meer op het gelijkvloers. Met de gekende uitschieters die ik altijd al gehad heb. Ook ik kan ontzettend blij zijn met kleine dingen. Daarnaast kreeg ik ook de stempel dysthemie, maar ben er altijd van overtuigd geweest dat het ook maar een stempel is wat dokters geven aan iets wat ze niet in een ander hokje kwijt kunnen. De stempel heeft me tegelijkertijd wel beangstigd. Dat ‘chronische’ doet je twijfelen. Ik hoop dat je het geloof niet opgeeft dat dit niet je hele verdere leven hoeft te hypothekeren. Hoe lang het ook al aansleept. Alles is van voorbijgaande aard. Ons leven, onze gedachten, onze emoties, onze gemoedsgesteldheid, … Goeie moed!

    • Geloof is nog een stapje te ver, maar ik heb goede hoop op beter. Chronisch betekent voor veel mensen voor altijd. Voor mij betekent het langdurig. Het kan alle kanten op. We geven de moed nooit op. X

  • Ik kan me heel erg in jouw verhaal herkennen. Ik heb lange tijd gedacht dat er iets heel erg mis met mij moest zijn, aangezien ik zo somber was en nergens energie voor had of voldoening uit kon halen. Ik vond mezelf niet depressief genoeg om hulp te zoeken, maar ik was wel diep ongelukkig. Inmiddels weet ik beter. Het accepteren van dysthymie en dat ik daarmee altijd een sombere basisstemming zal hebben, ben ik langzaam aan aan het accepteren.

    • Ik denk dat ik bezig ben met het nu te accepteren. Ik hoop dat het beter gaat worden in de toekomst, maar het is ook oké als de somberheid blijft. Dat woordje langzaam sla ik even op. Ik wil te snel. Toch is het fijn om te lezen dat er herkenning is. Dat maakt toch dat ik me minder alleen voel hierin.

  • Mooi geschreven en ik moest er eventjes bij nadenken. Ik weet niet goed wat mijn basis-emotie is.. Ik vrees dat het piekerachtig is, of zenuwachtig. Niet goed natuurlijk, maar ik doe mijn best 🙂

  • Het is heel stom maar ik voel me zelfs een beetje schuldig dat ik hier volmondig gelukkig op kan antwoorden. Natuurlijk ben ik wel eens chagrijnig of moe en heb ik ergens geen zin in maar over het algemeen loopt alles perfect op rolletjes en voelt alles als rozengeur en manen schijn. Nooit bewust over nagedacht dat dit voor andere mensen wellicht anders is. Maar goed om te lezen dat je wel heel erg positief in het leven staat en het daardoor toch allemaal goed trekt!

  • Mijn basis was altijd gericht op overleven. Ik was altijd angstig, voelde mij schuldig en was boos op mijzelf. Na een flinke therapeutische route kwam ik erachter hoe het was om mij gelukkig en rustig te voelen. Eerst was ik toen bang dat kalme blije gevoel heel snel weer kwijt te raken, onderhand durf ik te zeggen dat dit blijvend is gebleken. Natuurlijk maak ik mij nog wel eens zorgen of voel ik mij angstig, maar elke keer (en steeds een beetje sneller) kom ik weer terug naar die gelukkige basis. 😊

  • Mmhh ik denk dat mijn gemoedstoestand gewoon gelukkig is. Ik heb niet vaak last van stress en ben best positief ingesteld. Alles gaat gewoon z’n gangetje en loopt lekker.

  • Ik heb ook de diagnose dysthyme stoornis gekregen, maar ben er nog niet helemaal over uit of mijn basisstemming nou somber is. Overigens is dysthymie niet per se chronisch. Het kan ook een logisch gevolg zijn van andere psychische klachten.

  • Bij mij is somberheid ook de basis. Als ik kijk naar de mensen om me heen dan zie ik dat het heel verschillend kan zijn. Voor mijn moeder en mijn broer is de basis gelukkig, voor mijn beste vriendin ook. Voor mijn oma en mijn oom is het ook somberheid. En dat is nou eenmaal zo. Misschien dat het wel kan veranderen? Maar het is in ieder geval niet iets wat je moet verdienen. Want zou iedereen die ongelukkig is dan niet juist eens een beetje geluk verdienen?

  • Wat verwoord je dit weer mooi Marion. Het is iets waar ik zeker even over na ga denken. Ik zou het nu niet zo snel durven zeggen wat mijn ‘basis’ gemoedstoestand is. Bedankt voor deze invalshoek ik had er zelf nog niet aan gedacht op deze manier

  • oh wat een nadenker! Mijn basis gemoedstoestand is doorgaans een tikkeltje ontevreden denk ik, maar dat heeft vooral te maken met het feit dat ik baal van mijn werk en zo graag in Nijmegen iets wil vinden, wat maar niet lukt.. grrrr.

    • Ontevreden is denk ik geen basisgemoedstoestand. Dat is denk ik precies zoals jij het zegt: nav je werk en de frustratie dat je niets dichterbij vind. Ik denk dat als jij een laagje dieper gaat je wel uitkomt bij optimisme en levenslust of zo. Tenminste, zo kom je over. 🙂

  • Lastig dit. Ik denk dat ik periodes heb met een bepaald basis gevoel. Soms heb ik weken lang een goed gevoel en soms kom ik in een sleur terecht waar ik mijzelf uit moet slepen en trekken en wat dan ook niet lukt dus laat ik het gewoon even zo…Interessant topic dit.

    • Voor mij is het ook interessant, want ik lees toch heel veel in de reacties dat het heel erg wisselend is bij velen. Periode zus, periode zo. Dat geeft mij heel veel hoop, want ik heb op het moment het idee dat ik heel erg vast zit in de sombere ondertoon.

  • Wat heb je dit mooi geschreven! Mijn basis gemoedstoestand is nu tevreden. Maar vorig jaar zou ik dit nog omschrijven als depressief en ontevreden. Gelukkig is dit nu niet meer zo!

  • lieve marion
    wat vertellen je het goed hoe jij je voelt ik vind het super knap als ik aan mezelf denk ben ik op dit moment vooral neutraal/somber dit is idd ook een eigenschap ik zie het helaas ook terug in een van mijn nichtjes gelukkig hebben we wel humor en kunnen we ook lachen maar het komt vast goed wannneer de somber zijn ook gewoon oke is

    • Humor is echt iets wat mij er wel doorheen sleept. Fijn dat jij dat ook hebt. Het is soms lastig om te accepteren, maar inderdaad, somber zijn mag er ook gewoon zijn. Dank je wel voor je lieve berichtje.

  • Dit is voor mij zo ontzettend herkenbaar Marion. Ik kan ook intens genieten van héél véél dingen, maar van zodra die wegvallen zak ik weg in somberheid. Het is moeilijk vind ik om zo te leven. Ik zou ontzettend veel geld geven om die somberheid kwijt te raken. Wel merk ik dat ik intenser van zaken kan genieten dan mensen die die somberheid niet zo hebben. Voel jij dat ook zo aan?

    • Dat idee heb ik ook, dat ik meer geniet van bepaalde momenten die anderen wellicht als vanzelfsprekend ervaren. Juist omdat ze voor mij/ons niet meer zo vanzelfsprekend ben je je er veel bewuster van. Tsja, ieder nadeel heeft zijn voordeel, maar in dit geval weet ik het nog zo net niet. 😉

  • Dit artikel zet me wel eve aan het denken hoor… Eigenlijk weet ik niet zo goed wat mijn basis gemoedstoestand is. Vrij vaak somber hoor, met periodes meer als anders. En ik herken wat je zegt, dat het op de leuke momenten goed is, maar zodra die voorbij zijn dat het dan meteen weer minder is… Lastig.

  • Wat een mooi stuk Marion! Zet inderdaad aan tot denken.
    Ik dacht ook altijd dat iedereen gelukkig was en ik niet, maar uiteindelijk blijkt iedereen zo zijn goede en slechte momenten te hebben.
    Mijn basisstemming vind ik lastig om te omschrijven. Na een dip van een half jaar is het wel erg makkelijk om ‘somber’ te zeggen. Ik weet echter van mezelf dat ik ‘vroeger’ ook vaak zat om niets vrolijk was, en dat gevoel heb ik de laatste anderhalve week telkens weer meer. Somber en blij wisselen zich erg veel af, dus ik denk dat mijn basisstemming tegenwoordig neutraal is.

  • Mijn basis gemoedstoestand verandert eigenlijk met de tijd. Nu voel ik me tevreden (als basis) en heb ik zin om te lachen. Maar ik heb ook perioden dat somber mijn basis gemoedstoestand is. Bij mij gaat er dan wel een belletje rinkelen, zo’n alarm dat me even ter zake roept. Zo van: hé, het is niet erg om even een slechte dag te hebben, maar slechte maanden dat is een probleem.

    Zoiets geloof ik 😀

    Fijn dat het zo’n opluchting voor je is om je basisgemoedstoestand gewoon te kunnen aanvaarden. Dat is geen simpele opgave.

    • Dat aanvaarden gaat de ene dag beter als de andere, maar ik merk op de dagen dat het me lukt dat ik me zoveel beter voel. Mijn streven is dus wel om daar aan te blijven werken. Dat wisselen waar jij het over hebt heb ik nu al een hele tijd niet gehad. Misschien dat ik me daarom af en toe wat zorgen maakt dat het zo blijft. Misschien moet ik dat maar gewoon niet doen. Wat je zegt, het verandert met de tijd.

  • Dat is een moeilijke vraag…eigenlijk nooit zo bij stil gestaan. Wat mooi dat dit inzicht je weer verder kan helpen.
    Mooie blog weer!

  • Bij mij is het inderdaad gelukkig/tevreden, met verdrietig op bepaalde aspecten (het feit dat ik zo ziek ben en eigenlijk niet veel van m’n leven kan maken omdat je gewoon niet kan). Maar ik word daar ook pas verdrietig over als ik er echt over ga nadenken. Voor de rest laat ik het ‘zijn’.

    Ik denk ook dat veel mensen zo hardnekkig streven naar ‘gelukkig zijn’, maar wat is dat eigenlijk? Volgens mij kan je de dingen beter laten zijn hoe het is. Voel je je superblij, gewoon, triest of kwaad? Het hoort er allemaal bij, en het mag er allemaal zijn.

    • Dat klinkt goed, hoe gek dat misschien ook klinkt. Het er allemaal laten zijn, dat is ook waar ik naar streef. Ongeacht eigenlijk wat dat de basisemotie is. Het hoort erbij, het mag er zijn. Mooi, Sofie.

  • Wat een interessante vraag! Jarenlang was mijn basis-gemoedstoestand gespannen. De hele dag angstig, vaak verdrietig, maar ook wel vrolijk. Ik denk dat ik mij nu vooral gelukkig voel. Al ben ik nog steeds snel gestrest en gevoelig voor paniekaanvallen (vandaag weer een grote gehad, vermoeiend joh!).

    • Ook jouw reactie geeft mij weer moed. Ik ken dat ja, zo’n grote paniekaanval. Heel vermoeiend. Kan je dagen voor nodig hebben om echt goed van bij te komen. Doe dus maar even rustig aan, meis.

  • Mooi stukje!
    Hoewel ik weet hoe het is om somber te zijn is mijn basisgemoedstoestand toch echt wel gelukkig. Vlak voor mijn revalidatie had ik het behoorlijk moeilijk met mijn situatie en vond ik het leven soms zelfs niet de moeite waard. (Oef, dit heb ik nog nooit zo duidelijk uitgesproken.) Toch heb ik op een of andere manier een knop om kunnen zetten en ben ik anders naar mijn leven gaan kijken. Ik koos ervoor om te kijken wat ik wel kan en daar gelukkig mee te zijn en dat lukt me. Het liefst zou ik jou ook een knop geven waar je even op kan drukken zodat je vervolgens helemaal gelukkig bent. Dat gun ik je zo. Werkte het maar zo hè.

    • Heftig is dat, hè? Ik weet nog dat ik het voor het eerst hardop uitsprak… Het werkt inderdaad niet zo, met die knop bedoel ik. Maar ik geloof wel dat ik kan veranderen. Ik geloof er niet in dat het altijd zo blijft. Is het echter wel zo, dan is dat ook oké. Dat is denk ik wat ik nu een plek aan het geven ben. Reacties als die van jou geven me echter heel veel hoop. Dank je wel. X

  • Goed om hier bij stil te staan, zo heb ik er nog niet eerder over nagedacht. Mijn basis-gemoedstoestand is de laatste jaren eigenlijk altijd gespannen of gestrest. Gelukkig kan ik steeds beter momentjes van ontspanning vinden.

  • Oh Marion wat heb je weer mooi geschreven. Ik ben blij dat je klaar bent voor de volgende stap. Het lijkt mij vreselijk frustrerend voor je omdat je zo’n leuke vrouw bent vol positiviteit en humor. 🙂 mijn gemoedstoestand… Goede vraag?! Verschilt echt per dag. Hoe de sterren en m’n gevoel die dag is! Al lijk ik altijd vrolijk en happy denk veel teveel na en maak ook veel zorgen over van alles. Was er soms maar een toverstok… Of een knop dat jij gelukkig wordt en dat er in mijn hoofd een stopknop is voor t denken! Marion, ik geloof in je! Op naar de volgende stap…

  • Wat ik vraag is hoe andere mij zien, want doe mijn stinkende best om alles voor de buitenwereld te verbergen..
    Ik kom op andere toch het liefst, blij, gelukkig en zorgeloos over…
    Op dit moment denk ik dat zorgen de overhand hebben, en die maken me eerder somber, met heel af en toe een uitschieter naar heel blij door nieuwe ideeën en plannen

  • Ik wilde eerst een “like” geven. Gewoon omdat ik t ongelofelijk knap vind dat je dit deelt. Maar “like” betekent leuk vinden… ik vind het “knap” en zeker niet ” leuk”.

    Geniet van je dag, Rolf van der Leest

  • Bij mij is de basis toch ook somber. Wat inderdaad niet betekent dat ik niet óók gelukkig kan zijn, maar wel dat ‘gelukkig’ mij meer energie kost dan ‘somber’, en ik dus moet accepteren dat ik regelmatig in ‘somber’ blijf hangen. ‘Gelukkig’ is iets waar ik bewust voor moet kiezen, maar ook wat voor mij energieslurpende dingen als scouting, wandelen, activiteiten met vrienden, festivals, de moeite waard maken. Het slurpt gigantisch veel energie, erna heb ik ook altijd even een enorm dal omdat ik te moe ben om me aan de nul-lijn vast te klampen. Maar het zijn wel de lichtpuntjes waardoor ik toch door kan blijven gaan. En op die momenten kan ik me wel heel rot voelen, maar toch genieten van de schaterlach van een van mijn bevers, de zon en het biertje op een grasveld, fijne gesprekken ’s avonds laat bij een kampvuur etc.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s