Traumaverwerking

Wat een dag. Het woord traumaverwerking is weer gevallen. Wat een schijtwoord. Traumaverwerking. Ik schrijf het een keer extra op zodat het echt tot me doordringt. Traumaverwerking. Ik een trauma? Dat valt toch allemaal best mee? Nee! Tot nu toe wilde ik het niet horen. Wilde ik het niet zien. Wilde ik het niet weten. Nu moet ik er echter aan geloven en dat is zwaar. Heel erg zwaar. 

Het afgelopen jaar heb ik jullie meegenomen in mijn zoektocht naar rust, balans en zelfvertrouwen. Ik nam jullie mee naar mijn kindertijd en jeugd. Ik schreef over mijn eetstoornis, mijn depressie, mijn angsten en mijn negatieve zelfbeeld. Nu zijn we echter op een punt aangekomen waar ik jullie niet in mee kan nemen; het stuk traumaverwerking. Een trauma loop je zelden in je eentje op, zo ook in dit geval. Er zijn anderen bij betrokken en ik wil en zal daar dan ook niet over schrijven. Wat voor mij wel duidelijk is, is dat dit een hele hoge, dikke, pikzwarte muur is waar ik keer op keer keihard tegenop knal om vervolgens net zo hard weer de andere kant op te rennen. Alsof ik die hele fucking muur nooit gezien heb. Tot het volgende moment daar is dat ik wéér met de muur geconfronteerd word en wéér keihard onderuit ga. Soms duurt het dagen, soms weken, soms maanden, soms zelfs jaren voordat ik er weer tegenaan klap. Ik sta echter altijd weer op, draai me om en ga er als een gek weer vandoor. Tot vandaag. Vandaag ben ik voor de muur stil blijven staan en heb ik heel even, heel voorzichtig omhoog gekeken. Voor het eerst had ik de moed om te kijken hoe hoog de muur is waar ik overheen zal moeten geraken. Ik kan maar één ding zeggen: hij is hoog. Heel erg hoog (it scares the hell out of me ), maar ik ga er wel overheen deze keer.♥

39 thoughts on “Traumaverwerking

  1. Hey Marion,
    je hebt het gedaan!!! Je hebt ernaar gekeken!! Wat dapper!! Dat is weer een stap!!
    Ik wens je heel, heel veel sterkte en kracht met dit proces!
    je hierbij helpen zal inderdaad helaas niet gaan, maar ik wil je wel laten weten dat ik aan je denk in dit proces!
    Lieve groetjes

  2. De eerste stap is gezet. Je hebt er naar gekeken. En ik weet zeker dat je er over heen zult raken. Hoe hoog de muur ook is. Heel veel kracht en een dikke knuffel voor jou. X

  3. Wat moet dat moeilijk zijn! Ik hoop dat je die muur een rotschop of 100 geeft en hij uiteindelijk afbrokkelt of dat je in ieder geval een trap bouwt zodat je eroverheen kunt….
    Ik geloof in je!

  4. You go girl! Het is een moeilijke weg waar je voor staat en het lastigste is dat je er eigenlijk niet echt zicht op hebt. Je kan het een beetje inschatten, maar een grote zwarte muur is een mooie metafoor. Zwart en nog vrij onbekend.

    Ik begrijp ook dat je er niet over kan schrijven. Misschien wel over je gevoelens en in metaforen, maar er is ook een deel van mijn leven waar ik op mijn blog niet over schrijf omdat er anderen bij betrokken zijn. En daar is voor mij ook een grens.

    Toch wens ik je heel veel kracht, geluk en succes met deze torenhoge opdracht!

  5. Heel dapper van je! Het is de enige manier om je trauma op te kunnen lossen, maar het is zeker niet de makkelijkste weg. Heel veel succes!

  6. Zoiets moeilijks, zo mooi verwoord. Je laat maar weer zien hoe dapper je bent, ook al lijkt dat voor jezelf misschien niet zo.

  7. Lieve Marion.
    Je hebt je gevoel weer zo mooi verwoord. Je muur is hoog, maar jij kan er overheen. Stapje voor stapje. En misschien met een terugval. Ik wens je heel veel sterkte en echt.. Jij komt er wel! :-*

  8. Ik ben zo trots op je! Het is een hele lange weg, maar aan elke muur komt een eind. Je kunt ook om de Chinese muur heenlopen om te kijken. Ik heb alle vertrouwen in jouw kunnen! Heel veel liefs ❤

  9. Wat goed dat je dit keer stil bent gaan staan bij die muur en naar boven hebt gekeken, een grote en heel sterke stap in de goede richting lieve Marion. Veel sterkte en een grote knuffel! ♥♥♥

  10. Alleen het woord al het klinkt zo heftig..
    Een trauma is iets waar ik heel graag hard van weg loop, ze liever ontken..
    Al moet ik bekennen dat die laatste sessie met die zielreiniging toch wel iets gedaan heeft qua trauma’s..
    Het jaagt me geen complete paniek meer aan…

  11. Wauw, dit heb je heel mooi verwoord. Ik volgde je blog eigenlijk nog niet, maar je hebt me met dit artikel heel benieuwd gemaakt naar meer! Ik vind het als psychologe (in spe) heel interessant om zulke dingen te lezen om zelf ook meer inzicht te krijgen in hoe onze ‘cliënten’ het beleven.

  12. Wat heb je dit mooi verwoord! Ik volgde je blog nog niet maar na het lezen van dit artikel ben ik heel benieuwd naar meer! Heel erg dapper dat je hier zo open over schrijft. Voor mij als psychologe (in spe) ook heel interessant om te lezen wat er in je omgaat en hoe jij het allemaal beleeft.

  13. Weet je, ook ik heb jaren kunnen ontkennen dat ik een trauma had ……. maar je kunt nog zo hard voor jezelf weg lopen, je schaduw raak je niet kwijt, en dat trauma ook niet, hoe hoog die muur ook is. Ook ik heb er tegen gevochten, en uiteindelijk toegegeven en er naar gekeken………. zo zwaar, maar het was het waard. Had ik het niet gedaan, was ik er nu niet meer geweest en had ik nooit van zoveel mooie dingen in het leven echt kunnen genieten.
    Ga ervoor, het levert je echt meer op dan er voor weg te blijven lopen. Sterkte !!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s