Zware tegenvaller

Op 31 maart kreeg ik te horen dat ik zesde stond op de wachtlijst voor mijn vervolgbehandeling, dat het waarschijnlijk nog 6 tot 8 weken zou duren en dat ik dan kon beginnen. Gisteren kreeg ik te horen dat ik helemaal bovenaan de wachtlijst stond. Vandaag kreeg ik te horen dat ik vijfde ben op de wachtlijst. Hoe dat kan? Vraag het me niet. Het doet er ook niet toe. Ik weet uit ervaring hoe dit soort dingen gaan. Verkeerde naam. Verkeerde lijst. Verkeerde afdeling. Het kan allemaal. Het is nu eenmaal zo.

10 juni heb ik de laatste afspraak bij mijn psycholoog. Ik had me er stiekem op ingesteld dat deze behandeling en mijn vervolgbehandeling redelijk in elkaar over zouden lopen. Als ik het nu zo bekijk gaat dit bij lange na niet het geval zijn. Als ik per 6 weken één plaats opschuif, dan ben ik nog wel even bezig. Komt bij dat de zomervakanties straks beginnen en dat zal de wachttijden ook niet korter maken. Slikken dus. En nog een keer slikken. En nog een keer. Ik moet de zomer wellicht door zien te komen zonder enige vorm van hulp. Dat is een zware reset in mijn hoofd.

Ik kan nu wel weer zeggen: Maak je niet druk. Niks aan de hand. Ik red me wel. Dat is ook zo. Natuurlijk red ik me wel. Alleen vandaag even niet. Vandaag is het tranen met tuiten huilen. De teleurstelling verwerken. Morgen is er weer een dag. Dan gaan we er weer vol goede moed tegenaan.

It’s alright
It’s alright
It’s alright
Yeah, sometimes you gotta lose ‘til you win ♥

68 reacties Voeg uw reactie toe

  1. livewithfear schreef:

    Bleg wat balen zeg 😦 Ik hoop echt dat het toch meevalt en je sneller een stukje naar boven kan schuiven!

  2. dansenindestorm schreef:

    Oh oh oh, wat ontzettend balen zeg! 😦 Ik hoop ontzettend dat de overgang toch nog redelijk ‘smooth’ zal zijn.
    Ik wil wel zeggen dat ik enorm respect heb voor jouw manier van omgaan met deze tegenslag. Vandaag balen en huilen is oké en goed, morgen is er weer een nieuwe dag. Ik kijk enorm tegen je op. Op een positieve manier.
    Veel liefs en sterkte.

    1. Marion schreef:

      Zo lief van je. Ja, ik help mezelf er niet mee door in de put te gaan zitten. Komt goed. X

  3. Kelly schreef:

    Dat is echt vet vet vet verrot! Dat spijt me echt voor je! Vandaag janken neemt niemand je kwalijk, groot gelijk heb je. Liefs

  4. Myriam schreef:

    Héél véél sterkte hé Marion. Ik ben er zeker van dat het je zal lukken, maar het is natuurlijk weer een knop omdraaien. Niet makkelijk!! xx

      1. Myriam schreef:

        Voor het woord smuffel verwijs ik graag naar de reactie van Regenboogvlinder
        op mijn blogpostje Tiny zocht en vond schrijvers voor Fleur 😉

  5. Emily Lotus schreef:

    Oh, wat is dat balen zeg. 😦 Ik hoop oprecht dat je toch nog een redelijk goede overgang kan maken qua behandeling en niet zo lang zit zonder.
    Je hebt helemaal gelijk though; voelen mag, is gezond. Vandaag mag je flink balen. Sterkte meissie.

  6. Morgaine schreef:

    Er is geen touw aan vast te knopen tegenwoordig, met als gevolg… 😦

    Even een dikke knuffel van mij, tranen reinigen de ziel, dus lekker laten stromen en dan kop op … en… ❤ ❤ ❤ voor jou!

  7. Zonnewolk schreef:

    Ai, wat stom zeg! Is het ook niet mogelijk om even langer te blijven bij de psycholoog die je nu hebt? Of dat je aandringt dat je echt hulp nodig hebt of iets? Je kan toch niet zomaar zonder hulp zitten… Zeker niet als je het idee hebt dat je dat nog niet goed aankan… Sterkte! Ik ga voor je duimen dat je wel snel aan de beurt bent!
    Liefs

    1. Marion schreef:

      Ik zit al via een omweg een tweede keer bij hem. Langer kan echt niet. Hoeft ook niet. We hebben alles eruit gehaald wat dit traject betreft. Het was even schrikken vanmiddag, ik red het wel zonder hulp. Mijn thuissituatie is heel sterk en stabiel. Mocht het niet gaan, dan zal ik ook niet aarzelen om aan de bel te trekken. X

  8. sofie schreef:

    Wat raar zeg, balen ook..
    Maar stay strong Marion! Je gaat zo goed! Volgens mij ben je al veel sterker dan je denkt 🙂
    Therapie is om verder vooruit te gaan. Daar moet je dan even wat langer op wachten, maar zo even verder gaan is wel oké toch?
    Positive mindset 🙂 Liefs, Sofie

  9. BySilke schreef:

    Bah, zo stom voor je! 😦 Die receptionisten weten vaak niet hoeveel pijn het doet als ze iets doorgeven… Hopelijk gebeurt er een klein mirakel en sta je morgen weer op 1 -dat ben je toch voor mij alvast-!

    1. Marion schreef:

      En het is zo’n lief mens daar. Ze bedoelt het zo goed. Ja precies!!! Als ik één dag van 1 naar 5 kan, kan het ook andersom! 😀

  10. Marielle schreef:

    Heel veel sterkte, huil maar Marion, laat maar komen!Dit soort vergissingen zijn echt heel naar voor jou als hulpvrager!
    Take care

  11. missdoke schreef:

    Ah wat vervelend! 😦 Mooi dat je bij jezelf een grens stelt (vandaag even balen en het morgen afleiding zoeken en er tegenaan). Hopelijk gaat het allemaal toch nog sneller dan je verwacht.

  12. altijdangelique schreef:

    Dat is mooi Kut met een grote K ja. Tsjongejongejonge wat een stom gedoe bij Propersona zeg. Heel herkenbaar helaas. Bij de GGZ waar ik zit slaat de communicatie en gang van zaken ook echt nergens op. Alsof je daar energie voor hebt als je al genoeg aan jezelf hebt. Ik zou er ook flink om janken hoor.
    Maar goed het is niet anders hè? Het gaat zoals het gaat. Je redt het uiteindelijk natuurlijk wel. Sterkte meid en houdt de moed erin.

    1. Marion schreef:

      Komt zeker goed. Ik heb mijn blog nog 😀

  13. christine schreef:

    Dit is gewoon niet eerlijk!!! Wat een enorme tegenvaller lieve Marion! Het spijt me zo voor je!
    liefs en hou je goed meis!

    1. Marion schreef:

      Komt goed hoor, lieve Christine!

  14. Els schreef:

    Wat enorm vervelend :-(. Het is gewoon niet leuk! Dikke knuffel x

  15. Flavie schreef:

    Vervelend…knuffel!

  16. Wat een dikke vette tegenvaller! Hopelijk gaat het straks om net zo’n vage rede ineens heel snel..

    1. Marion schreef:

      Precies! Zo denk ik ook!

  17. Berte schreef:

    Hè wat klote Marion! Communicatie is ook echt een vak apart.. Idioot dat dit soort fouten gemaakt kunnen worden. Hier mag je zeker om huilen.. dikke kus!

    1. Marion schreef:

      Zeg dat… En ze is zo lief die receptioniste. Probeert je altijd op je gemak te stellen. Kan ze maar beter niet meer doen 😉 Tot in augustus! 🙂

  18. jessicasbetterlife schreef:

    Jeetje.. echt vervelend ! Maar je kunt dit wel! niet opgeven. ❤

  19. Xaviera schreef:

    Wat ontzettend rot dat je nu nog langer moet wachten op de vervolgbehandeling. 😦 Ik hoop heel erg dat je weer snel van plek 5 naar 1 zal gaan meis. Laat die tranen maar lekker stromen vandaag, het is een enorme teleurstelling. Dikke kus en knuffel! X

    1. Marion schreef:

      Ja, echt balen. Het is gelukkig al gezakt. Alles gebeurt met een reden. Laten we daar maar vanuit gaan. X

  20. Ik zal mij eens met die lijst gaan bemoeien, zie! Waar ligt dit rotding ergens?

  21. Goh, ik kan wel begrijpen dat je het eventjes niet ziet zitten. Dat wordt nog even langer op de tanden bijten. Niet opgeven! Ik duim voor je dat je snel aan de beurt ben.

  22. Laleh schreef:

    Dat is precies hoe ik ook zou reageren.
    Ik kan er slecht tegen als iets anders loopt dan ik had gedacht.
    Vooral op de dag dat ik het te horen krijg wil ik dan vaak alleen huilend in bed
    liggen.
    De volgende dag is het al wat beter.
    Ik vind dit wel heel erg voor je. Er zou niet zoveel tijd tussen moeten zitten.
    Daarin zou echt verbetering moeten komen wat de zorgsector betreft.
    Ik hoop dat er toch nog een wonder gebeurt en dat je toch eerder mag komen.

    XX

  23. Inge schreef:

    He bah wat balen! Sterkte!

  24. joorloveswriting schreef:

    jeetje zeg.. dat is flink balen!! Hopelijk kan je snel aan de beurt komen 🙂

  25. Sanne schreef:

    dat is echt wel niet leuk en nu hopen dat je sneller aan de beurt bent.
    want nog eens zo lang wachten, lijkt mij geen pretje.

  26. Rosie schreef:

    Ik heb heel veel respect voor je. Een dikke virtuele knuffel!

  27. Pirre schreef:

    Meh, niet leuk!! Zet ém op! x

  28. Joyce schreef:

    Jeetje wat een ramp bij vlagen toch bij de ggz…. Dikke knuffel kan me namelijk voorstellen dat het KUT is, met hoofdletters ja 😘

  29. IngridMoorenBlogs schreef:

    Lekker veel bloggen dan…helpen wij je er wel doorheen 😉 Xxx

  30. Anita | Mindjoy schreef:

    Wat ontzettend balen zeg!! Het is allemaal wat met de zorg. Slikken is het zeker, maar we helpen je waar we kunnen!

  31. chucky1012 schreef:

    Fijn en zo een eerlijk persoon ben jij en het laat het maar komen je mag je verdriet kwijt…..
    Zo goed hoe jij hiermee weet om te gaan.

    Erg veel sterkte….. Xx

  32. Simplynspecial schreef:

    Oh wat een tegenvaller. Snap dat dit je even ‘uit het veld slaat’. Zeker als je andere verwachtingen had. Is er geen alternatief voor je, dat als je gesprekken bij de psych stoppen? Dat je die eventueel langer door laat lopen? Of denken zij niet mee voor jou?

  33. sofiemailt schreef:

    Jee, wat irritant en frustrerend! Hopen dat die mensen voor je op de lijst de komende tijd helemaal opbloeien door het lenteweer en van de lijst af gaan.

    En inderdaad, laat de bloglezers je therapeuten maar zijn 😉

  34. Jenn schreef:

    He, dat is balen zeg 😦

  35. Sabine schreef:

    Sterkte meid! Maar ik denk dat jij met deze instelling het zeker gaat redden! Liefs en een virtuele knuffel uit Colombia!

  36. eigenwijsje2014 schreef:

    Dat meen je, pfff wat erg zeg!
    Gaat echt raar hier in dit land hoor..
    En ja ik herken wel t gevoel van dat erdoorheen zitten en even flink janken etc en dan de dag erop schouders eronder en doorgaan.. We moeten wel he!

  37. maloubeld schreef:

    Wat vervelend zeg! Sterkte!

  38. jackiedeklerk schreef:

    Dit zijn inderdaad tegenvallers….
    Ik mailde gisteren met maatschappelijk werkster, en mag volgende week vrijdag (pas) stiekem vond ik dat al een tegenvaller, want heb nu orde en rust in mijn hoofd en lichaam nodig…

    Als wachtlijsten eens konden praten, ik denk dat die best wat te vertellen hebben, hahaha

  39. Sammie schreef:

    oh wat balen dat ze zich zo vergist hebben in je positie op de lijst! Vind het ook belachelijk dat het zo waardeloos is geregeld in Nederland dat je dus straks een periode zonder hulp zit. Waardeloos! Balle land..
    Sterkte!

    1. Marion schreef:

      Balle land…. 😀

  40. beaunino schreef:

    Ach meissie toch…

  41. Anne schreef:

    Bluh, haat aan tegenvallers. Misschien helpt het om het achterste van je tong te laten zien, het zou me niet verbazen. En anders hopen op een meevaller en/of een goed uithoudingsvermogen. Sterkte!

  42. Saar schreef:

    Dit moet ongelofelijk zwaar vallen, lieve Marion! Want ik kan me inbeelden hoe dat voelt als je na al die tijd goede begeleiding plotseling zonder zal vallen… Alsof je een paar stappen achteruit moet doen, want het vechten, dat moet je dan weer alleen doen. Wat een vreselijk systeem is dat toch in de geestelijke gezondheidszorg. En dan maar klagen over het hoge aantal zelfdodingen, mensen op ziekteverlof, etc. Begin eens met goede en tijdige hulp aanbieden, alsjeblieft.

    Een dikke knuffel Marion. Ergens hoop ik dat er toch nog een oplossing uit de bus valt!

  43. Rianne schreef:

    Balen, zo’n wijziging in de wachtlijst. Soms betekent dat dat er urgentere gevallen zijn.
    Sterkte met wachten.

  44. minoesjka2 schreef:

    Ja, dat is wel erg balen zeg en daar mag je dus best even heel verdrietig om zijn.
    Aan de andere kant laat het ook wel zien hoe je vooruit gegaan bent, je laat je verdriet toe, pakt jezelf op en gaat weer verder 🙂
    Dat is ook best een schouderklopje waard.

  45. Carlijn schreef:

    Godsamme! Mag ik vloeken? Ja, ik vind dat dat mag. Ik heb gisteren ongeveer hetzelfde meegemaakt en toen mocht ik ook vloeken. Ik zou half april gebeld worden voor een intake. Gisteren eindelijk de moed verzameld om te bellen (oké ik liet iemand anders bellen terwijl ik er naast zat, maar dat telt ook) en kreeg te horen dat de wachtlijst langer is geworden en ik op zijn vroegst in augustus een intake krijg. BAM, weg hoop op snelle hulp. Die hoop kreeg ik weer een beetje terug, maar toen ik gisterenmiddag bij de huisarts is het aller aller laatste sprankje hoop verdwenen.

    Het is zo vreselijk oneerlijk. Het kan niet, het mag niet. Maar wat kunnen we er aan doen? Wachten, meer zit er niet op. Vraag aan je psycholoog of hij/zij je sessies kan verlengen, dat ga ik ook doen (ik heb er nog 2). Ik (wij) kunnen niet zonder. Klaar! Dat we moeten is al zwaar klote, maar ze kunnen ons niet aan ons lot overlaten.

    Zo, ik heb gesproken. Sorry, maar ik ben er nog steeds kwaad om en ik vind het vreselijk om te lezen dat het bij jou precies hetzelfde liedje is. Ik weet dat het uitzichtloos is en dat je het waarschijnlijk niet eens wilt horen, maar kop op. Hou vol. Meer kunnen we niet doen…

    Hele hele hele hele dikke knuffel voor jou ♥

    1. Marion schreef:

      Ik las het al bij jou, ja. Het is echt een vreselijk systeem dit. Ik vind het bizar dat je zolang op een intake moet wachten, want die intake is toch om te bepalen welke behandeling je krijgt? Daarna begon de wachttijd pas bij mij! Je krijgt toch niet een intake straks en moet dan nóg langer wachten? Ik wil je niet nog verder of de zeik helpen, maar hou daar dan ook nog maar rekening mee of vraag het vast na zodat je niet NOG een klap te verwerken krijgt straks. Ik heb al via een omweg een tweede reeks behandelingen gehad bij hem. Ik heb dus al het dubbele gehad van waar ik officieel recht op had, maar de huisarts heeft het zo kunnen regelen. Ik moet zeggen dat ik ook niet verder kom in de eerste lijns, maar ik wil ook voorkomen dat ik terug zak. Zelf heb ik er ondertussen wel een goed gevoel over. Ik vertrouw er wel op dat ik het red. Ik hoop dat dat voor jou ook geldt, meis. XXX

      1. Carlijn schreef:

        Ik weet het ik weet het, maar ik probeer er maar niet te veel aan te denken. Gisteren vroeg ik nog aan de huisarts wat er gebeurde als ik ook door mijn tweede serie behandelingen ben. Het antwoord is “van mij mag je best langer, het is vooral een geld kwestie”. Daar heb ik al eens een artikel over gelezen, zal ik zo even op zoeken. Maar in gedachten zond ik die gast middelvingers en andere verwensingen. Ik heb nog nooit zo’n passieve hulpverlener gezien! “ja, ik wil best nog even naar de ggz bellen, maar dat haalt toch niet uit”. Ik vraag me dan echt oprecht af of ik terwijl ik bij hem in de kamer zit moet gaan bonken? Of moet ik echt een poging doen wil ik hulp krijgen? Wat is dit voor gaar systeem?

        Ik weet dat jij vertrouwen hebt in het feit dat jij het gaat redden, maar ik heb dat niet 😦

        Goed, ik ga even dat artikel zoeken. http://www.volkskrant.nl/zorg/artikelen/de-psychologe/

        Vooral dit stuk doet mijn nekharen overeind staan

        ‘De instelling’, zegt Schakenbos, ‘had berekend dat elke cliënt acht óf zestien sessies moest krijgen. Dat zou financieel gunstig uitkomen, maar nooit zó gunstig dat we van fraude beticht konden worden.

        1. Marion schreef:

          Ik heb het artikel gelezen…. Dan zakt de moed me toch weer even in de schoenen. Daarom kreeg ik dus tijdens de intake meteen twee nieuwe diagnoses erbij? Ik heb letterlijk tegen mijn ouders gisteren gezegd: Moet ik dan maar gaan roepen dat ik niet meer voor mezelf insta? Het is toch vreselijk. Nee, ik weet het dat jouw vertrouwen een stuk kleiner is dan de mijne en dat vind ik dan weer echt kut. Ik hoop dan maar dat dat de reden is dat ik niet opschuif op de wachtlijst zodat er mensen als jij eerder geholpen kunnen worden. Maar de vakantie periode komt er weer aan en natuurlijk moeten die psychologen ook met vakantie, maar daardoor is er nu praktisch een stop op nieuwe behandelingen. Het kan gewoon niet. Maar wat doen we eraan? Helemaal niets. We kunnen echt alleen maar wachten. X

          1. Carlijn schreef:

            Weet je wat ik me door dat artikel ineens af zit te vragen, toen ik bij mijn psycholoog kwam kreeg ik de diagnose somatoforme stoornis (zeg ik dat goed? volgens mij wel), maar inmiddels is het een depressie geworden. Die diagnose is na de eerste reeks behandelingen gegeven door een psychiater. Kan ze met die diagnose er niet nog een nieuwe sessie aanplakken? Andere diagnose en dus andere therapie? Zal wel niet zo werken, maar zal het na haar vakantie (ja echt, al de derde keer dit jaar dat ik een maand geen contact kan hebben) toch maar vragen.

            Misschien moet ik donderdag bij de poh maar zeggen dat ik het niet meer zie zitten en inderdaad niet voor mezelf in sta. Weet je, ik ben sinds gisteren op het punt dat het geen flikker meer kan schelen als mijn ouders alles weten. Vertellen zal ik het niet doen, maar als ze me naar de crisisdienst zouden sturen (wat ze waarschijnlijk toch nooit doen tenzij ik bel, wat ik weer nooit zal doen) dan boeit me dat al niet eens meer

            1. Marion schreef:

              Dat was bij mij juist de voorwaarde: ander diagnose! Ik moest terug naar de huisarts voor een nieuwe verwijzing op basis van de andere diagnose en zo kon ik bij mijn huidige psych blijven. Het is zo verrekte moeilijk als je op dat punt aankomt dat het je allemaal geen flikker meer kan schelen. Ik ken het. Probeer er niet in mee te gaan, ook al voelt het misschien nu dat het niet anders kan of dat je niet anders wil. Het zuigt je steeds verder naar beneden als je niet oppast. Ik weet het, het kost zoveel moeite om er niet in mee te gaan en vooral, wat voor reden heb je om er niet in mee te gaan en er de brui aan te geven? Geloof me, die redenen komen weer. Vertrouw daar op, ook al kan je het nu niet zien. Kom meis. Hou vol. Je kan het, echt waar. XX

            2. Carlijn schreef:

              Ik weet even niet zo goed hoe ik hier op moet reageren, sorry… Vandaag heb ik besloten dat ik een mok dag mag hebben. Hele dag in bed. Laat die 3.5 maand elke dag naar buiten maar zitten, daar heb ik helemaal geen zin in. Zondag tm donderdag heb ik elke dag wel iets waar ik voor de deur uit moet. Dan maak ik het wel weer goed. Het is zonde, ja, maar ik maak me gek met het idee dat ik naar buiten MOET en het gewoon niet wil lukken. Dat is niet de goede benaming misschien, want uiteindelijk lukt het altijd als ik maar opsta, me aankleed en de voordeur open doe, maar dat is me te veel moeite en daar heb ik gewoon geen zin in vandaag. Dilemma dilemma

            3. Marion schreef:

              Een mokdag is ook heel goed. Als het maar bij een mokdag blijft en geen mokweek of nog erger, mokmaand wordt 😉 Ik heb ook regelmatig nog een mokdag. Die breng ik door in bed met mijn laptop, chocola en drop.

            4. Carlijn schreef:

              Ik heb mezelf destijds de regel gesteld elke dag de deur uit te gaan en dat werkt tot een bepaalde hoogte. Nu werkt het me giga tegen. Maar goed, zulke dingen zijn misschien ook juist goed om te doorbreken

  46. Estrella schreef:

    Ai, dat is inderdaad minder zeg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.