Persoonlijk, Psychische Shit

Laatste keer therapie


Getagd: , , , .

colours

Al veel te lang liep ik op het randje van niet meer kunnen. Mijn lichaam gaf al heel lang aan dat het niet meer ging. Ik had een ziekteverzuim van meer dan 50%, maar zelfs als ik aan het werk was, was ik eigenlijk altijd ziek. Altijd wel ergens een ontsteking. Altijd moe. Altijd pijn. De antibiotica sloeg niet meer aan, dus ik zag geen andere optie dan maar doorgaan, doorgaan, doorgaan. Tot een jaar geleden.

Ik was niet alleen lichamelijk op, maar ook mentaal kon ik niet meer. Ik hoopte dat de twee en een halve week vakantie mij er weer bovenop zouden helpen. Toen ik echter op dag één van mijn vakantie wakker werd met een fikse ontsteking in mijn lies knapte er iets. Twee weken lang zag ik er tegenop, maar aan het einde van mijn vakantie meldde ik me volledig ziek. Ik ging naar de huisarts, begon direct met antidepressiva en de maandag daarop zat ik voor het eerst bij mijn psycholoog. Straks om 8:30 uur zit ik daar voor de laatste keer.

Wat heeft de therapie me gebracht? Het gaat zo geleidelijk dat je het idee hebt dat het allemaal wel meevalt. Niets is minder waar. Een jaar geleden durfde ik de telefoon niet op te nemen. Durfde ik de voordeur niet open te doen. Trok ik me terug op de slaapkamer als er bezoek kwam. Raakte ik in paniek bij onverwachtse dingen. Liep ik als een soort alles-spotter over straat. Iedereen om me heen hield ik in de gaten. Wie waar liep op straat. Wie in welke rij bij de kassa stond. Hoeveel mensen er ongeveer om me heen liepen in de winkelstraat. Het was dodelijk vermoeiend. Tegelijkertijd probeerde ik wanhopig het laatste stukje eetstoornis los te laten.

Nu loop ik over straat en heb geen flauw idee wie er in mijn buurt loopt. Ik kijk alleen uit bij het oversteken. Ik kies de kortste rij bij de kassa of bij de gezelligste kassière. Ik neem de telefoon op zonder erbij na te denken wat de persoon aan de andere kant van de lijn gaat vragen. De deur open doen gaat nog niet zo soepel. Ik moet eerst weten wie het is. Onverwachts bezoek is nog erg moeilijk en bezoek wat langer dan een uur blijft levert me extreme vermoeidheid op. Maar de paniekaanvallen zijn volledig verdwenen. Heel af en toe bevries ik nog, maar ik heb het onder controle. De paniek breekt niet meer uit. Ik heb voldoende vertrouwen in mezelf dat ik het aankan.

Het belangrijkste wat de therapie me heeft gebracht is zelfkennis en zelfvertrouwen. Ik kan steeds meer. Ik durf steeds meer. Ik durf met name steeds meer mezelf te zijn. Mijn mening te geven. Te doen wat ik leuk vind. Te dragen wat ik mooi vind. Ik loop me niet meer de hele dag te verontschuldigen voor wat ik doe en wie ik ben. Ik kan voor mezelf opkomen wanneer dat nodig is. Mijn zelfbeeld is nog niet wat het wezen moet, maar het gaat de goede kant op. Ik heb de tools gekregen om daaraan te werken. Ik weet wat ik moet doen. Ik weet hoe ik het moet doen. Het heeft alleen heel erg veel tijd nodig. Het is zwaar. Vreselijk zwaar. Nog steeds. Maar ik heb wél weer vertrouwen in de toekomst en dat is iets wat ik een jaar geleden nog niet kon zeggen. ♥

43 Comments

  • Je kan het hé Marion, en dat gevoel geeft vleugels om je verder te helpen. Wat herken ik je beschrijving van hoe je je een jaar geleden voelde, goed. Gelukkig gaat het op dat vlak ook véél beter hier. Maar therapie brengt ook soms dingen aan het licht die je in eerste instantie, voor de rust, liever niet had geweten, bewust…

  • Wat een positieve veranderingen in maar een jaar!!! Super goed. Met behulp van de therapie heb je erg veel bereikt. Natuurlijk is het nog zwaar…Maar hoe knap en fijn dat je nu wel vertrouwen hebt in de toekomst!! Dat is heel belangrijk. Goed gewerkt dame.x

  • Wat heb je hard aan jezelf gewerkt! Dit zijn echt heel veel veranderingen voor 1 jaar, daar kun je super trots op zijn! Hoe ga je nu verder nadat je therapie is afgelopen?

    • Ik heb nu even therapie-vakantie. Ik sta op de wachtlijst voor de gespecialiseerde GGZ om het laatste stukje angst aan te pakken en daarnaast traumaverwerking te doen. Er staat me nog een flinke klus te wachten dus, maar ik vertrouw erop dat het me nóg verder gaat helpen. Djw!

  • Echt een heel prachtig artikel Marion en mooi om te zien hoeveel je in een bepaalde tijd bent gegroeid en dat al die kleine stapjes hebben geleid tot waar je nu staat: iets waar je zeer zeker trots op kunt zijn. Wat betreft therapie herken ik echt: je leert zoveel van jezelf en je kunt zoveel meenemen voor de toekomst. Ik zie voor jou de toekomst dan ook echt positief, maar ben nog meer blij om te horen dat jij het zelf ook zo ziet. Je bent en blijft in ieder geval een topper ❤

  • > “k loop me niet meer de hele dag te verontschuldigen voor wat ik doe en wie ik ben”
    Dit raakte me heel hard. Zo herkenbaar, zo kostbaar. Heel mooi om te lezen. Je bent al zo ver gekomen. Wauw!

  • Wat ben jij in een jaar ver gekomen! Je bent wat dat betreft een voorbeeld voor mij, hihi. Je mag kei trots zijn op jezelf. Wat zeg ik? Mag? Nee, je MOET kei trots zijn. Een fijne dag vandaag 🙂

  • Heerlijk dat je al zo ver bent gekomen en nog fijner dat je jezelf er bewust van bent! Een positief zelfbeeld krijgen is een langdurig proces, maar jij hebt al hele grote sprongen gemaakt, echt supergoed van je!

  • Wat fijn dat het je zoveel heeft opgeleverd en supergoed dat je al zoveel meer kan dan een jaar geleden! Je hebt inderdaad tools gekregen om nu verder te gaan, en dat ga je ook gewoon redden 🙂 xx

  • Zolang lees ik je nog niet mee natuurlijk, maar jeetje, wat kun jij trots zijn op jezelf, en dat binnen een jaar? je gaat ontzettend snel voor mijn idee, en dat is alleen maar mooi!

    X

  • Vertrouwen… Wat mij betreft het fijnste gevoel dat bestaat. Vertrouwen in het leven, jezelf, de medemens, de toekomst. Ik ben blij dat therapie je dit heeft gebracht en ik hoop dat je verder kunt met de tools die je kreeg. Een heel fijn berichtje om te lezen. 🙂

  • Super fijn om dit te lezen 🙂 En zo zie je maar dat je al een hele hoop heb bereikt in dat jaar. Je bent een topper, geloof dat nou 😉 Liefs x

  • wat ben jij moedig dat je dit kan schrijven. Het schrijven van zo een artikel is ook al een grote stap. Stap voor stap en wie weet open je binnenkort wel de deur.

  • Ik herinner me je artikelen van een jaar geleden nog goed. Wat mooi dat je dit punt nu al hebt bereikt. De weg was misschien zwaar maar je hebt het wel zelf geflikt. Je mag trots zijn op je zelf. Je bent een kanjer!

  • Echt zo mooi om te lezen. Je mag trots zijn op jezelf want jij hebt het toch maar gepresteerd. Don’t forget, some things just take time. Be patient. Het komt wel goed, lieve Marion. Geniet alvast van je therapie-vakantie.

  • Kan een heel epistel schrijven maar ga enkel zeggen dat ik immens trots op je ben en dat ik het fijn vind deel uit te mogen maken van dit proces. Je bent een topper xxx

  • Wow Marion! Ik heb al een paar keer gezegd dat ik je een kanjer vind omdat je open en eerlijk bent en ik het bewonder hoe jij in het leven staat. Je schrijft altijd wel over je therapie en je gevoelens, maar nu besef ik pas waar je een jaar geleden stond en hoeveel jij hebt geleerd in een jaar tijd. En dat is nogal wat! Petje af hoor!

  • Het is mooi dat je voor jezelf kan zeggen wat je in dat jaar bereikt hebt. Voor mij was dat een enorm struikelblok, ik had namelijk het gevoel dat ik geen moment een stap vooruit zette, maar dat alles de hele tijd bleef hangen. Heel mooi dus dat jij wel de vooruitgang kan zien en benoemen. Volgens mij is dat iets wat je ook weer verder op weg kan helpen!

  • Prachtig stuk! Je merkt veranderingen aan jezelf meestal niet op omdat je jezelf dagelijks meemaakt, pas als je een vergelijking maakt over een tijdsspanne, merk je het verschil. Had ik ook na mijn half jaar therapie.
    Je hebt echt ontzettend grote vorderingen gemaakt Marion, daar mag je echt trots op zijn! En, stiekem geeft jouw ontwikkeling mij ook positieve hoop op mijn ontwikkeling. 🙂

  • Prachtig om te lezen wat therapie je heeft gebracht en dat er zoveel verbeteringen zijn in je leven! Mooi dat je weer vertrouwen hebt in de toekomst, toen ik dat las zat er gelijk een hele grote lach om mijn gezicht! ♥

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s