The Perfect Life On Social Media

Social media. Niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. Twitter, facebook, instagram, snapchat, maar ook youtube en weblogs zijn vormen van social media. We kunnen delen met de wereld wat we willen. De vraag is echter: Willen we dat ook?

Afgelopen week was het Hidradenitis Awareness Week en iedere dag heb ik op instagram een berichtje geplaatst om deze ziekte onder de aandacht te brengen. Het thema was #outintheopen. Dat vond ik een moeilijk thema, want wil ik dat wel? Wil ik wel dat iedereen weet dat ik HS heb? Wat we tegenwoordig als eerste doen als we een woord lezen wat we niet kennen is googelen. Als je hidradenitis googelt schrik je je het apezuur. Foto’s van mensen met zéér ernstige vormen van deze ziekte vliegen je om de oren. De reactie van een collega “Iiiiiieeeee, gatver! Heb jij dat?” zal ik van mijn levensdagen niet meer vergeten.

Maar wat als ik het niet doe? Dan maak ik mijn leven een stuk mooier dan het is. Leuke foto’s van lekker op mijn ligbedje liggen de tuin. Parasolletje erbij. IJsje erbij. Oh, wat een lekker leventje. Zo ziet het eruit. Dat ik daar lig omdat ik moet rusten en even niets anders kan, dat zet ik er natuurlijk niet bij. Vooral op instagram zie je het vaak. De perfecte leventjes komen voorbij. Perfecte mensen op perfecte foto’s. Soms erger ik me eraan. Soms vind ik het heerlijk. Lekker neuzen in andermans leventje en genieten van mooie plaatjes en blije berichten.

Gisteravond kwam bij mij de derde ontsteking opzetten. Ik kon wel janken. Potverdomme, daar gaan we weer. Eén ontsteking is goed te doen. Twee is vervelend. Drie tegelijk is echt pijnlijk. Ik wilde nog een laatste foto voor de HS Awareness Week plaatsen en ik besloot de themafoto weer te plaatsen. Daaronder schreef ik dat de derde ontsteking op was komen zetten en dat ik er even helemaal klaar mee was. Ik twijfelde van te voren wel heel erg of ik dat wel moest doen. Want wat gebeurt er als je zoiets doet? Mensen weten het niet meer. Je kan zo’n foto eigenlijk niet liken, want leuk is het natuurlijk niet. Moet je dan weer ”Sterkte” eronder zetten? Net als eergisteren? Komt dat nog wel gemeend over? Nou, laat ik dan maar niet reageren. Gevolg is dat degene die het berichtje plaatst denkt: “Zie, bijna niemand reageert. Mensen willen dit niet zien. En trouwens, ik moet ook niet zoveel klagen. Laat ik voortaan toch maar niets meer plaatsen hierover.” Gevolg kan zijn dat we de negatieve dingen maar weer voor ons houden. Het in ons eentje gaan verwerken en toch maar weer dat perfecte leventje laten zien.

Ik vraag het me regelmatig af: Wat wil ik wel en wat wil ik niet delen op social media? Even vaak vraag ik mij af: Wat vinden mijn volgers ervan als ik dit ga delen? Hoe gaan ze reageren? Is het niet te positief? Is het niet te negatief? Zo zie je bij sommigen alleen maar perfecte foto’s voorbij komen. Het tegenovergestelde zie je ook. Mensen die alleen maar dingen plaatsen over hoe ziek ze zijn en enkel het drama in de wereld aanhalen. Ik ben er heel eerlijk in; die laatste groep ontvolg ik. Ik hoef echt geen perfect wereldje voorgeschoteld te krijgen, maar alleen maar klagen en nooit ergens iets positiefs uit kunnen halen, sorry, dat trek ik niet. Zelf heb ik volgens mij wel een goede tussenweg gevonden. Ik laat regelmatig zien dat ik chronisch ziek ben, maar dat ik ondanks dat kan blijven genieten van het leven door er op een positieve manier in te staan. Ik ga niet op vakantie naar hagelwitte stranden en helderblauwe wateren, maar dat hoeft ook niet. Ik heb mijn eigen achtertuintje, een parasol, een heerlijk ligbed, een paar goeie boeken en fijne tijdschriften. Meer heb ik niet nodig. Ik zou wel meer willen, maar het kan nou eenmaal niet. Het is zoals het is en zo laat ik het ook zien volgens mij.

Ik ben benieuwd hoe jullie omgaan met social media. Hoe bepaal jij wat je deelt? Doe je wat je zelf wilt of hou je in je achterhoofd rekening met wat anderen ervan vinden? Deel je alleen maar de positieve en leuke dingen of laat je ook moeilijke kanten van je leven zien? ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

49 Reacties

Ik denk dat het goed is om een juiste balans te vinden, maar ook te doen waar je jezelf goed bij voelt. Persoonlijk unfollow ik ook de accounts met alleen maar negativiteit. Maar alleen maar positiviteit en ‘it’s a beautiful day’ ‘always keep smiling’ blabla accounts unfollow ik ook. Ik vind dat jij een goede balans hebt 🙂

Dit is heel persoonlijk en ik vind dat je alleen iets moet plaatsten als je er helemaal achter staat.

Het klopt dat Instagram en heel social media vol staat met perfecte plaatjes het is meer perfect media dan ‘social’.

Ik hoop dat je ontstekingen snel minder pijnlijk zijn.

Ik balanceer,… Ik heb ook accounts waarvan ik denk moet dat nou, elke keer zeuren over? Ooit fout begaan om daar iets over te zeggen, dat ze hulp moest zoeken. Niet iedereen is zo sterk om dat ook te doen. Weer wat geleerd.
Kijk, ik vind dat iedereen moet delen wat hij/zij wilt, er is een ontvolg knop!
En ik heb gisteren gegoogled… Ik wil niet ergens zomaar klakkeloos sterkte bij zetten als ik niet weet waar het over gaat. Ik ben oprecht geïnteresseerd in de medemens!
En vind het sterk dat je aandacht vraagt voor iets wat nog niet iedereen kent! 💗

Dank je wel. Dat waardeer ik echt dat je het opgezocht hebt. Ik vind het moeilijk om te delen. Zit ook een stukje schaamte bij, angst voor een oordeel. En dan zo’n reactie van iemand die ik niet ken, dat geeft me dan toch weer het gevoel dat ik het juiste gedaan hebt. Fijn. Thanks. X

Mooi artikel. Ik vind het lastig! Soms heb ik m’n dag niet en dan plaats ik minder of een quote net hoe ik mij voel. Ik ben altijd bang dat als ik iets plaats wat negatief is dat ik een zeur ben. Op twitter ga ik zo en nu dan wel wat meer los. Ik vind de 140 tekens enorm fijn. Ik vind t bij jou erg in balans! 🙂 mooi artike heb je gemaakt. Zat er laatst nog aan te denken. Iedereen nouja iedereen laat z’n perfect leven alleen maar zien…

Op IG staan idd vaak mooie plaatjes. Zelf vind ik dit ook leuk om te volgen want ik doe er veel inspiratie uit op. Maar ik denk dat je moet plaatsen wat je zelf fijn vind. 😉

Dat is een lastige ja. Ik ontvolg ook de mensen die alleen maar zaken posten over hun problemen op instagram. Niet omdat ik het zeurpieten vind, maar omdat ik er gestresst van raak. Daarom volg ik bv. ook het nieuws niet. Het is voor mij fijn als er een balans inzit. Extreem positieve mensen vind ik ook lastig. Dat geloof ik dan niet.
Ik vind dat jij een mooie balans hebt gevonden. En wat je gisteren hebt gepost vond ik heel goed. Niet alleen maar om awareness vragen, maar ook laten zien wat dit in het echt inhoudt. En als je zo iets vervelends hebt is het ook wel eens goed om dit te delen om het van je af te ‘schrijven’ en steun te krijgen.

Ik vind wat jij deelt op social media goed en er mag best wel wat meer aandacht zijn voor bepaalde zaken. Ik deel voornamelijk nail arts op social media en soms een foto van mezelf of dochtertje. Ik ben er niet echt mee bezig wat andere er van vinden wel natuurlijk met mijn nail arts 😉

Ik vind het een goed stukje wat je echt even aan het denken zet. Ik denk inderdaad ook dat het om balans gaat. Er zijn genoeg mensen die zoveel tijd stoppen in te laten zien wat voor geweldig leven ze hebben. Alsof ze nooit een rotdag hebben of iets slechts meemaken. Dat komt in mijn ogen gewoon nep over. Wat ik plaats gaat eigenlijk onbewust. Ik denk er niet vooraf over na zeg maar. Maar als ik heel eerlijk naar mezelf kijk dan kan ik wel zeggen dat ik het negatieve meer naar de achtergrond laat. Niet helemaal weg, maar wel een stuk minder aanwezig. Ik haal dan juist kracht uit positiviteit. Voor wat lieve woorden ga ik het liefst naar mijn vriend 🙂 Liefs x

Volgens mij heb je inderdaad een goede balans gevonden. Je laat zien wat er daadwerkelijk speelt, maar je laat daarbij altijd je positiviteit zien en dat is mooi.

Je moet plaatsen wat jij plaatsen wilt, het maakt het plaatje wat bij jouw hoort compleet denk ik..
Ik trek me altijd terug als ik me rot voel van social media, niet bewust gaat vanzelf…
Neem die instagram accountants waar elke foto bij de vorige past, ik zou dat niet kunnen, krijg bij zo iets ook geen beeld van een persoon…

Ik heb mijn accounts op de meeste sociale media gewist. Enkel Instagram nog, en een paar meer specifieke sites zoals Goodreads en Endomondo. Hoe langer ik weg ben van die sites, hoe meer ik inzie hoe weinig meerwaarde ze mijn leven gaven.

Ik denk dat er op zich niet echt iets mis is met alleen maar leuke momenten delen. Maar veel mensen denken dat “de rest” op die social media een perfect leventje heeft en alleen zij het lastig hebben. Dat dat beeld niet klopt beseffen veel mensen niet en dan worden ze ongelukkig. Zolang je die kanttekening in je achterhoofd houdt is er denk ik niks mis met puur blije verhalen delen op sociale media. En ook niet met een gezond evenwicht tussen leuke en niet leuke dingen hoor.

Bepaalde dingen deel ik niet, niet uit schaamte, maar omdat ik het privé vind.
Ik blog anoniem, dus in principe weet niemand wie ik ben, maar ik wil bepaalde dingen desondanks privé houden…
En ja, misschien speelt de mening van anderen ook wel mee.
Als ik een foto maak zorg ik bijvoorbeeld wel dat de vieze vuilnis uit beeld is…
En vrijdag zat ik met mijn voeten in het zand en een biertje in de hand, maar die foto van mijn voeten heb ik niet gedeeld omdat mijn nagels er niet uitzagen en ik zeker wist dat daar commentaar op zou komen van “Lak ze eens netjes” of zo.
Dus ja, eigenlijk houd ik er wel rekening mee.

Oh, wat herkenbaar. Toevallig twijfel ik ook al een aantal weken of ik er een blogpost over wil schrijven.
Ik twijfel ook vaak of iets niet ‘te positief’ is of juist ‘te negatief’. Ik wil niet verbergen dat ik rot dagen heb, maar soms duren die wat langer en dan zonder ik me maar even af. Leuke dingen wil ik graag delen, maar dan vraag ik me weer af of dat ook niet verkeerd overkomt…en zonder ik me weer even af.
Terwijl ik het wel fijn vind, social media. Zeker instagram. Ik vind ’t echt gezellig ofzo. Ik voel me wat minder eenzaam. Klinkt dat stom?
Laatst ook wat mensen ontvolgd die alleen maar negatieve dingen plaatsten. Ik kan negativiteit goed hebben, maar niet als er nooit een tegenhanger is.

Ik vind dat niet stom. Ik voel me vaak ook wat allenig thuis en dan helpt instagram een beetje als link naar de buitenwereld.

Nee, dat klinkt helemaal niet stom. Ik ben heel erg blij ook juist met IG omdat het voor mij ook een contact met de buitenwereld is. Zeker in de weken dat ik niet veel kan.

Ik vind dit soort dingen ook altijd erg lastig. Zelf kan ik niet zo goed tegen mensen die àltijd positief zijn. Hou je jezelf voor de gek? Denk ik dan. Iedereen maakt negatieve dingen mee en het is juist belangrijk om die te verwerken in plaats van weg te stoppen. Daarnaast kan ik er ook niet zo goed tegen als mensen continu met hun ziekte bezig zijn en het er dag in dag uit over hebben. Juist door die focus erop te leggen maak je het jezelf extra moeilijk.
De gulden middenweg dus inderdaad! Die ik bij jou overigens heel duidelijk zie.
Als ik naar mezelf kijk heb ik op Twitter ook wel een gulden middenweg gevonden. Zowel op mijn persoonlijke al blog account. Op Facebook krijgen mensen wel een vertekend beeld. Als ik daar iets negatiefs plaats vindt mijn zusje als snel dat ik om aandacht vraag. Aangezien dat niet mijn bedoeling is zet ik eigenlijk nooit meer iets negatiefs neer…

Overigens vind ik wel dat iedereen de dingen op zijn eigen manier moet aanpakken. Dus dat ik niet zo goed tegen bepaalde dingen kan, betekent nog niet dat ik de ander veroordeel. Uiteindelijk gaat het erom dat iedereen zichzelf goed voelt bij zijn social media gebruik. 🙂

Eigenlijk blog ik helemaal niet voor een ander.Ik vind de reacties natuurlijk heel leuk,maar doe het voor mijn eigen plezier.Kan er lekker mijn ei in kwijt…..een soort van digitaal “dagboek”.

Dit is een lastige best wel, ik ben opgevoed met het idee dat je jouw shit achter gesloten deuren houdt en vooral niets over vertelt, ja pas als het voorbij is met een goede afloop.. en dan nog liefst binnen huis houden.

Zelf, ontvolg ik die mensen die alleen maar negatief zijn, net als jij, ik hou van mensen die zowel positief zijn maar ook zo nu en dan even durven te klagen. Ik heb het wel gedaan ook, en dan ging het vooral om financiën in die tijd, de NUON en jaarafrekeningen, maar niemand reageerde echt, dus ja, waarom dan doen eigenlijk. Ik ben ermee gestopt, gek is, door het te laten, dat mijn financiën een stuk beter gaan.

Dus ik denk nog dieper, wat je zwart op wit schrijft, komt uit of blijft je achtervolgen. Nu ben ik echt niet alleen maar positief, of eerder nog, als ik een off day heb, vertel ik dat pas een dag later in een goede dag, en ben ik ook minder online, vooral op FB.

En nu, gaat het hier ook wat minder met mijn chronische ziek zijn en dus heb ik dat ook geopenbaard, het hoort erbij!

Wat je vooral moet doen, is ook hierin je hart volgen, en ook ik struikel weleens met mijzelf, wel of niet openbaren dat dit of dat nu gebeurt of gebeurt is, ik kies er persoonlijk voor om het vaker niet dan wel te doen.

X

Ik zet alleen maar leuke dingen op social media, maar ja, mijn leven is dan ook gewoon perfect, haha. Nee hoor, flauw. Toch zet ik wel alleen leuke dingen erop, niet in de vorm van perfectie, zo van: kijk mij leuk en mooi zijn, ik heb dan ook een gruwelijke hekel aan selfies. Maar gewoon omdat positiviteit en deze wereld wil brengen, en vaak gaat het over iets wat ik hier in Saudi meemaak. Als ik me even niet zo lekker voel dan kruip ik lekker tegen Mark aan of bel mijn ouders of een vriendin ofzo dat zet ik niet op facebook.
Ik vind het heel knap dat je aandacht vraagt voor je ziekte en ik vind ook zeker dat mensen daarover moeten kunnen schrijven, wat het dan ook is. Het creëert bewustwording en daar zijn social media echt perfect voor!

Ik vind het ook maar lastig. Een tijd geleden besloot ik om mijn blog te delen via Facebook en Twitter, zodat ook bekenden er vanaf wisten. Op dat moment deelde ik het voor mezelf. Dan hoef ik geen smoesjes meer te bedenken en weet iedereen gewoon wat ik heb. Als ik verder iets plaats, denk ik meestal wel na over hoe leuk dat is voor de mensen die het lezen. Ik ga natuurlijk niet elke keer plaatsen wat ik heb gedaan, want op gegeven moment is dat niet echt boeiend meer. Goede blog!

Ik deel niet vaak iets op sociale media (facebook in mijn geval). Vaak taggen mijn vriendinnen mij in een bericht. Zelf post ik alleen iets waarvan ik op dat moment het gevoel heb dat ik het aan de hele wereld wil vertellen. Ontzettend positieve, blije en goede gebeurtenissen. En zelfs dat zet ik niet altijd op fb.Wel staat mijn blog gelinkt aan facebook, maar dat gaat dus automatisch en is geen bewuste post die ik erop knal.
Soms erger ik me ook aan bepaalde berichten die mensen erop knallen. Bijvoorbeeld: “ga weg uit mijn leven”, of “sommige mensen zijn echt…..”. Allemaal van die aandachtvragende opmerkingen. Vertel dan of het hele verhaal of gewoon niets. Ach ja, ieder zijn ding denk ik dan maar.

Een balans is inderdaad echt nodig! Maar eigenlijk is het wel goed om te beseffen dat je eigenlijk niet meer weet hoe je moet reageren op zulke berichten. Ik zie op mijn tijdlijnen vooral erge tegenpolen: mensen die ofwel super positief zijn, maar ook die supernegatief zijn. Leve de balans! En super trouwens dat je dit deelde met ons, weet je dat? 🙂

Ik vind idd dat jij een perfect evenwicht hebt bereikt. Het is nodig dat mensen zich bewust worden van jouw aandoening en dus is het goed als je er nu en dan over post. En tussendoor is er voldoende humor, en worden véle andere thema’s aangesneden. Ik hoop dat ik dat bij mij ook kan bereiken. Het evolueert natuurlijk mee. Ik stel vast dat ik al heel lang niets meer gepost heb over burn-out, voor vandaag dan toevalllig, gewoon omdat ik véél beter ben. Doe maar verder zoals je bezig bent Marion, je hebt een heerlijke blog!!!!

Heel goed artikel. Je besteed aandacht aan veel belangrijke zaken! Zelf heb ik alleen Facebook en WordPress eigenlijk (loop ik nu heel erg achter haha), maar op Facebook post ik bijna nooit, behalve mijn wordpress blogs en soms als iets heel leuk was. Ik ben niet altijd blij met wat ik op facebook voorbij zie komen. Al die perfect gefotoshopte foto’s elke dag weer van perfecte leventjes en het ogenschijnlijk perfecte lichaam en selfies… Ik gun het iedereen maar soms gaat het wel erg ver als je dat elke dag tien keer moet laten zien (met name de Colombiaanse vrouwen kunnen er wat van). Mijn mening dus. Veel negatieve berichten kom ik trouwens niet tegen eerlijk gezegd.

Ik deel wat ik zelf leuk vind, of mooi vind, doe vaak wel mijn best om een mooie foto te maken. Als het persoonlijk even niet zo lekker gaat en ik helemaal niet in mijn vel zit deel ik gewoon minder online maar meld ook niet dat het even niet zo lekker gaat. Ik ben nou eenmaal een binnenvetter, ik vind het al lastig om zoiets te zeggen tegen familie en vrienden en Tommy, laat staan tegen het www. Ik vind dat iedereen moet delen wat hij of zij wil delen en als iemand het niet leuk vind dat kun je altijd voor de knop ontvolg gaan, niemand is iets verplicht 🙂

Tè positief vind ik ook weer moeilijk te geloven. Zo kan ik Dagmar als voorbeeld nemen. Zij heeft cvs en fibro maar op haar social media merk je daar geen ene sikkepit van. En als ze dan op haar blog over haar ziektes iets schrijft, dan schiet ongewild de gedacht binnen: ‘ja, dat zal wel’, omdat ik mensen met deze ziektes ken en weet hoe moeilijk het kan zijn…

Zelf ben ik van mening dat ik gewoon mijn stemming deel. Maar bij minder positieve berichten ga ik soms ook delen hoe ik ermee omgaan. Het gaat slecht vandaag, maar ik ga mezelf eens verwennen… Zoiets. Aan perfecte foto’s doe ik ook niet. Ik weiger bijvoorbeeld om witte achtergronden te gaan gebruiken. Daar heb ik een hekel aan 😉

Het perfecte leven bestaat niet. En bij mensen die alleen maar perfecte plaatjes posten, of op een andere manier hun perfecte leven tonen, vallen vanzelf een keer door de mand.
Het leven heeft zijn ups en downs en het is aan de persoon zelf hoeveel er daarvan op social media komt te staan. Ik vind het prettig als je datgene wat gepost wordt een persoonlijke touch heeft, zo natuurlijk mogelijk. Dus juist niet perfect.

En dat laat ik zelf ook zien op mijn blog en via andere social media kanalen. Persoonlijk, in goede en slechte tijden. En anders post ik een tijdje iets minder, of helemaal niet.

Jij heb daar inderdaad een goede balans in gevonden. Mensen die teveel negativiteit posten ontvolg ik, dat heb ik recent nog bij een aantal gedaan. Liever een overload aan positiviteit dan mensen die alleen maar zeuren over alles wat er mis gaat of dat ze ziek zijn. Op Instagram kom ik veel mensen tegen met een ‘perfecte’ feed maar daar stoor ik mij eigenlijk nooit aan. Ik geniet daar eigenlijk wel van, zo’n feed met een geweldig doorlopend thema qua foto’s vind ik heerlijk om te zien! En in mijn achterhoofd onthou ik altijd dat ook die mensen slechte dagen hebben. Op mijn blog heb ik ook over de minder leuke dingen in het leven geschreven, maar op sociaal media deel ik vrij weinig van dat soort dingen. Ik denk dat ik daar toch de positiviteit de boventoon laat voeren. 🙂

Op mijn blog ben ik heel erg open in hoe het gaat, als ik weer dagen amper heb kunnen slapen doordat ik zo’n last van hooikoorts heb, of juist een heerlijk relaxed weekend achter de rug heb. Op social media ben ik niet heel erg actief maar als ik daar iets plaats is het meestal wel van iets leuks, maar je wat je zegt, mensen die allemaal maar dood en verderf foto’s plaatsen op instagram.. daar zou ik ook niet erg blij van worden!

Wat goed om hier eens over te denken en bij stil te staan. Ik volg toch wel mensen die mooie plaatjes hebben of die ik gewoon interessant vind (in wat voor opzicht dan ook). Ik weet niet echt of ik iemand zou ontvolgen als hij negatief is, ik denk dat ik mij daar gewoon dan minder op focus (uuhh ja ik ben raar). Ikzelf probeer wel vaak dingen te delen die ik zelf mooi vind. Ik hoop daarmee dat andere het ook mooi vinden haha. X

Ik denk dat ik vaak in eerste instantie wat impulsief kan zijn op social media. Beetje stom! Ik plaats meestal wel ‘positiever’ en daarbij houd ik dan rekening wat anderen vinden. Misschien zou ik dat niet moeten doen, maar ik wil sowieso graag positief proberen te zijn. Het andere stuk – het ‘wat anderen van me vinden’, dat zou ik misschien wat meer los moeten laten…
Liefs

Het is soms best lastig inderdaad. Ik wil best eens iets plaatsen over depressief zijn, maar ik wil niet dat het een zielig bericht wordt. En wat deel je dan überhaupt? Ik heb me wel voorgenomen dat als ik ooit een diagnose krijg voor mijn lichamelijke klachten dat ik daar iets over ga zeggen. Geen idee wat hoor. En daarna weer iets positiefs. Of wat ik het meeste doe: foto’s delen (van de natuur, geen selfies)

Ik deel vrij weinig via social media (behalve op mijn blog dan). Maar ik vind het ook niet leuk als mensen alleen maar negatieve dingen erop zetten. En alleen maar vrolijke dingen is ook niet realistisch. Ik denk dat een tussenweg hierin het beste is. Dus positieve dingen plaatsen, maar als het een keer wat minder is en je wil dat kwijt dan denk ik dat je dat ook best kan plaatsen. Misschien niet zo zeer op Facebook of zo, maar zeker wel via een blog bijvoorbeeld.

Ik vind het knap wat je allemaal deelt :-). Ik bewonder je daarom en lees dan ook graag je blog. Het voelt echt. Ik vind dat zowel positief als negatief gewoon kan. Soms is het ook fijn om steun te krijgen toch? Ik deel eigenlijk weinig echt persoonlijke dingen. Al ik iets plaats is het vaak positief, maar ik denk dat ik ook best iets negatief kan plaatsen.

Ik probeer echt prive dingen niet te delen op social media maar soms flap ik er wel eens wat eruit en dan denk ik “Bianc dat had je beter niet kunnen doen”. Toen ik net Facebook had (paar jaar geleden) had ik ook van die statussen als : net de was gedaan, de badkamer is weer schoon…nu lekker tv kijken enzovoort….net of iemand dat ook echt boeit haha. Op Instagram vind ik het wel leuk om foto’s te delen, maar ook daar let ik op wat ik plaats x

Hey Marion
Dat is een lastige, het hangt ook een beetje af van het soort blog (persoonlijk of bijv over een bepaald onderwerp).
Balans zoals bij jou vind ik heel mooi, je bent eerlijk als het niet gaat, en geeft daardoor ook een beeld van hoe zwaar het is maar…daar tegenover staat een stuk positiviteit en humor en medemenselijkheid.
In deze balans zie ik ook je kracht, ik bewonder je eerlijkheid en ook je kracht, juist door deze balans kan je een voorbeeld zijn voor velen!

Ik ben het meest actief op Instagram. Daar deel ik over het algemeen dagelijkse dingen. En ja die zijn merendeels positief. Ik heb zelf niet zo de behoefte om daar te delen als ik niet goed in mijn vel zit. Komt ook niet in mij op eerlijk gezegd. Het past ook meer op mijn blog, daar heb ik meer ruimte om het kwijt te kunnen. Ik stoor me niet zo aan het positieve. Liever dat dan alleen maar negativiteit. Als iemand alleen maar kan zeuren, dan ontvolg ik die persoon op den duur. Maar uiteindelijk gaat het er om dat jij deelt waar jij je goed bij voelt. Volgens mij heb je de balans goed gevonden. Ik vind het iig leuk om je te volgen.

Wat een mooi onderwerp breng je hier ter sprake, knap! Ik vind het zelf erg lastig om nu een keuze te maken met wat ik wel / niet deel. Op persoonlijk gebied zijn er heel veel dingen veranderd die eigenlijk niet meer op mijn blog passen, mijn blog is immers positief. Aan de andere kant is mijn blog persoonlijk en wil ik het dus wel delen. De reacties van zowel volgers als anderen zijn de reden waarom ik het niet deel. Ik durf het helaas gewoon nog niet aan. Blijft een lastig onderwerp

Pfoe lastig onderwerp want die twijfel is idd killing dat weet ik uit ervaring. Ik ben er de laatste tijd anders over aan het denken, met name wat ik uit de social media wil halen. Is het steun? Is het acceptatie? Is het gezien worden? Doe ik het voor mijzelf? Wanneer het laatste het geval zou zijn dan boeit het ook eigenlijk niet wat een ander denkt of doet….. Helaas werkt het niet zo, een uitblijvende like… het vloert me nog altijd zeker als het om die bijzondere mensen in je leven gaat, tot mijn moeder aan toe. Tja misschien moeten we het niet uit dit soort dingen willen halen, maar uit het echte leven zoals mij moeder zei….

Inderdaad een lastige dilemma… op Instagram plaats ik eigenlijk alleen maar leuke dingen, heeft vooral te maken omdat ik dat ook leuk vind om op de foto vast te leggen en op die manier te delen. Minder leuke dingen zet ik weleens op mijn blog maar ook dan hou ik wel rekening mee met wie er allemaal mee lezen. Soms zou ik daar weleens opener in willen zijn maar vaak blijft het bij een soort van kwinkslag omdat ik me toch te bewust ben van mijn omgeving…

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: