Spritualiteit

Follow Your Heart #12


Getagd: , , , .

FYHheader

Het is alweer bijna twee weken geleden dat ik een Follow Your Heart artikel schreef. Er kwam even ”iets” tussendoor. Iets in de zin van therapie. Dat kwam zo onverwachts dat het even behoorlijk wat energie opslokte. Ondertussen is de rust weer redelijk teruggekeerd en wil ik de draad weer oppakken. Ik wil verdergaan waar we de vorige keer gebleven waren: Jezelf zijn. De ultieme manier om je hart te volgen.

De vorige keer hadden we het al over de meerdere ikken die we in ons hebben. Die zijn er altijd en die zullen er ook altijd zijn. Daar is niets mis mee. Het is echter aan jou naar welke ik je luistert. Ik heb de keuze gemaakt om naar de ik in mijn hart te luisteren, omdat dat naar mijn idee de meest authentieke is. Degene die eerlijk en oprecht is. Die goed is voor anderen, maar ook voor zichzelf. Die respect heeft voor het leven en alles wat ze daarin tegenkomt. Die leeft vanuit liefde en dankbaarheid en niet vanuit angst of onverschilligheid.

Klinkt makkelijk of niet? Gewoon je keuze maken en hoppa, gaan met die banaan. Zo werkt het natuurlijk niet. De stem van het hart wordt namelijk niet zozeer gehoord, maar vooral gevoeld. Dat in tegenstelling tot bijvoorbeeld de schreeuwlelijk Kritische Ik. Die tettert maar door de hele dag en als je die niet de rug toekeert, dan is het verdomd moeilijk om de fluisterende stem vanuit je hart nog te horen of te voelen. Of wat te denken van Woedende Ik? Die te pas en te onpas gefrustreerd raakt en overal tegenaan loopt te schoppen. Of Slachtoffer Ik? Ik kan ook niets. Het heeft geen zin. Waarom probeer ik het nog? Ik ben toch kansloos. Zo zijn er nog tientallen ikken op te noemen. Het zal dus veel kracht en doorzettingsvermogen kosten om al die ikken het zwijgen op te leggen. Hoe doe je dat? Geen idee. Nee, daar ben ik heel eerlijk in. Ik doe ook maar wat.

Wat ik op dit moment vooral aan het doen ben is luisteren en filteren. Kritisch zijn naar jezelf is helemaal niet erg. Dat mag best. Sterker nog, daar kan je alleen maar van leren. Maar kritisch zijn of jezelf de grond in boren zijn twee heel verschillende dingen. Moe zijn van het vechten mag. Absoluut. Niemand kan 24 uur per dag doorgaan. Af en toe gaan zitten, flink huilen en je afvragen hoe het verder moet is helemaal niet erg. Kruip echter niet in de slachtofferrol, want geloof me, die heeft nog nooit iemand verder geholpen. Zo filter ik de zinvolle ikken er tussenuit en keer ik de ikken die ik absoluut niet kan gebruiken de rug toe. Ze zullen nog wel even doorgaan met schreeuwen, maar ik kijk niet om. Je hebt niets aan deze knakkers en je zult ze ook echt niet gaan missen in de toekomst. Bye bye, zwaai zwaai.

Wat je tegelijkertijd kan doen is oefenen om de stem in je hart beter te horen en te voelen. Hoe je dat doet moet je denk ik zelf ontdekken. Ik doe het vooral buiten in de vroege ochtend. Als er nog weinig geluiden zijn en ik nog niet beïnvloed ben door dingen die ik gehoord of meegemaakt heb. Ik zit in stilte buiten en voel de rust. Alle ikken zijn stil, behalve die in mijn hart. Ik kan haar nu luid en duidelijk horen en het gevoel wat mij overspoeld op die momenten is vooral dankbaarheid. Als je vanuit dat gevoel naar het leven kan kijken, dan wordt alles anders.

De beste en de mooiste dingen in de wereld kun je niet zien of aanraken – ze moeten worden gevoeld met het hart. – Helen Keller –

 

34 Comments

  • Groot gelijk laat het er maar allemaal uit komen en de wereld mag zien hoe iemand er jaren lang energie in steekt om weer op te krabbelen en beter te worden.
    Het kost veel tijd en inspanning dat is niet binnen een dag of een week opgelosd.
    Dus doe wat jij denkt dat goed voor je is.
    Het is weer erg goed geschreven.

    Xoxo

  • O wauw wat heb je dit mooi geschreven zeg. Ik neem zelf nooit de tijd om eigenlijk in de ochtend goed te luisteren. Ik vind dat echt een hele goed tip, aangezien je op die manier echt jezelf leert kennen. Misschien mij morgen toch maar een keer aan wagen, lijkt mij namelijk echt een zen-gevoel geven 😉 X

    • Ik kan het je echt aanraden, Deisy. Het is zo fijn. Even geen tijd voor zorgen of druk maken om dingen. Alleen maar dankbaar en geluk voelen. Soms met je ogen dicht. Soms terwijl ik tien minuten op mijn rug naar de blauw lucht lig te staren. Zo mooi! 🙂

  • Wat een mooi stuk weer, je zou er zo een boek over kunnen schrijven Follow your heart.

    Ik vind het knap dat gevoel wat je beschrijft want in de stilte vind ik het soms juist ook heel lastig om mijn gedachte niet te laten overgaan in zorgen/angsten.

    Ik ben het helemaal eens met Adam, je doet het zo goed Marion!! Het “maar wat doen” is wel luisteren naar je hart!!

    En tja…jezelf zijn klinkt inderdaad makkelijker dan het is, maar…wees maar jezelf, er zijn al zoveel anderen

    • Dat kan je stoppen, dat proces dat je gedachten overgaan in zorgen en angst. Veel oefenen, maar als je voelt dat dat gebeurt stop je denkbeeldig als die zorgen in een doos. Deksel erop en zet ze op een plank in een andere kamer. Jullie zijn later op de dag weer aan de beurt. Nu even niet. En dan loop je (denkbeeldig) de kamer uit, deur dicht en ga je weer verder. Blijven oefenen. Er mag ruimte zijn voor zorgen en angst, maar ze hoeven niet je hele hebben en houwen op te slokken. Oefenen oefenen oefenen. XXX

  • Prachtig geschreven Marion. Ik ga de komende dagen, tijdens mijn periode als werkloze, toch maar eens er een gewoonte van maken om naar mijn hart te luisteren. Ik en zij hebben elkaar veel te lang niet meer gesproken 🙂

  • Ik heb vooral last van mijn opstandige ik op het moment….
    Je kan het zo mooi schrijven waardoor het zo simpel lijkt.En dat is het ook….in stilte 😉

  • Een mooie zoektocht! En soms ook wel eng. Ik ben er een paar jaar terug veel mee bezig geweest. Ik wist nooit echt wat ik nou voelde en liep daardoor vast in veel dingen. Ik ben toen heel bewust gaan nadenken over situaties waar ik in vast liep. Proberen echt te voelen en woorden te geven aan hetgeen wat ik voelde. Niet genoeg nemen met ‘dat vind ik vervelend’, maar verder voelen wat dat ‘vervelend’ dan voor mij betekende, en waar dat vandaan kwam. Het heeft mij echt enorm veel geholpen. Ik voel me nu veel vrijer om echt te voelen en daarin mezelf te mogen zijn, in plaats van dat ik gevoelens weg praatte met gedachten.

  • Mooi!!!! Zo mooi. Ik moet nog kijken wat m’n beste weg is om naar m’n hart te luisteren. Ik word vaak gestagneerd door slechte energieeen. Thanks Marion ❤️ Voor dit mooie stuk! Ps. Ik heb gisteren even lekker gehuild en daarna weer er tegen aan gegaan. 🙂 moet nog wennen dat huilen mag, terwijl dat vaak voelt als zwakte voor mij.

    • Herkenbaar hoor. Ik huil ook pas sinds kort. Het was heel moeilijk om dat toe te staan, maar op een gegeven moment voelde het ook zo goed. Eindelijk. Alsof ik eindelijk ”heel” werd of zo. Dat ik niet meer één kant van mezelf hoefde te verstoppen. Neem je tijd hoor, lieve Madeleine. Als je gaat rennen val je alleen maar vaker. Wij doen er dan misschien wat langer over, maar het scheelt wel aanzienlijk veel botbreuken 😉

  • ik vind dit altijd zulke mooie artikelen van je, ze zetten me elke keer weer aan het denken..
    Gisteren volgde ik mijn hart, ik besloot dat ik even stop met bloggen, al is het om de komende 2 weken waarop ik elke dag iets heb of moet wil overleven… En ik ga weer een healing doen, omdat ik mezelf weer voel weg zakken…
    even terug naar/bij mezelf komen, dat zegt mijn hart (mijn hoofd nog niet, die raast nog door)

    • Doe je goed. Echt doen wat goed voelt of waar je behoefte aan hebt op dit moment. En weer een healing. Mooi! Dat zal je ook zeker goed doen. Misschien moet je daar ook maar een gewoonte van maken. Iedere keer even terug naar jezelf. Laat je hoofd maar lullen. ♥

  • Prachtig geschreven! Wat jij ’s ochtends vroeg hebt, heb ik vaak ’s nachts. Dan is de wereld in slaap en dankzij de stilte is er dan veel meer ruimte om naar mijzelf te luisteren. Erg waardevol die momenten. ❤ Mooi ook wat je schrijft over filteren, dat is iets waar ik mee aan de slag wil gaan. Bedankt voor de inspiratie! X

  • Je kunt wel ‘willen’ naar je eigen ik luisteren, maar er is nog steeds die boze buitenwereld die dit denken serieus kan verstoren, waardoor je verplicht wordt met anderen rekening te houden, ook al strookt dit helemaal niet met je principes.

  • Wat een mooi artikel! ik probeer nog steeds meer naar mijn gevoel te luisteren. Goede tip om eens in de ochtend een rustig moment op te zoeken!

  • Jij kan dingen altijd zo mooi verwoorden! Dan klinkt het allemaal zo logisch, terwijl het in mijn hoofd een grote wirwar is. Ik voel geregeld ook herkenning, fijn!

  • Helemaal gelijk! Al kunnen die verschillende ikken soms gruwelijk irritant zijn…beste is om ze er te laten zijn maar niet te oordelen. Vaak heeft het ook geen zin om je af te vragen waarom de ene ik aanwezig is geeft alleen maar meer kracht aan die ik. Accepteren en verder luisteren naar je gevoel. Mooi verwoord weer.x

  • Je hebt het mooi verwoord! Het klinkt een beetje als waar ik met mindfulness aan werk, namelijk me realiseren dat ik gedachten HEB en niet mijn gedachten BEN. Even afstand nemen, kijken waarom je iets denkt, en dan meegaan met de gedachten waar je wat aan hebt, en de vervelende gedachten leren negeren.

  • hmmmmm ik denk eerlijk gezegd dat er nog andere stemmen zijn, positieve stemmen buiten de stem in je hart. Of laat ik het anders zeggen, het uitsplitsen van de negatieve stemmen en dat niet doen met de positieve voelt voor mij niet kloppend. Want ook de positieve stem is er niet 1, het zijn er meerdere. Misschien wel meer dan de negatieve.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s