Plogs & Shoplogs

Plogweek: Mijn verjaardag


Getagd: , , , .

plogweek2

Zaterdag 11 juli. De zesde dag van deze plogweek. Het is eveneens mijn verjaardag, maar zoals jullie weten zijn verjaardagen niet echt mijn ding. Nou, zeg maar gerust helemaal niet! Geen taart. Geen feestje. Een op het oog hele normale dag. 

P1

Ondanks dat ik tegen iedereen in mijn omgeving héél duidelijk gezegd heb dat ik mijn verjaardag absoluut niet vier, heb ik geen oog dicht gedaan vannacht. Ieder uur heb ik op de klok gezien. Waarom dan, Marion? Er komt toch niemand langs? Nee, dat klopt. Toch blijft de herinnering aan vorig jaar me achtervolgen. Het was zo’n vreselijke dag. Het was ook de dag waarop we uiteindelijk besloten dat het zo niet langer kon. Daarnaast ben ik dan toch heel bang dat er iemand onverwachts belt of langskomt. Op dit soort momenten is het echt even flinke haat aan de sociale fobie. Uiteindelijk besloot ik er maar gewoon uit te gaan. Om 5:15 uur zat ik in de auto en reed ik de zonsopkomst tegemoet.

P2

Het was, zittend in het gras, puur genieten.

P5

Daarna reed ik door naar het bos. Koffie mee en weer verder gaan met rustig wakker worden.

150

Na de koffie wandelde ik door het bos terug naar de auto. Maar wat is dat? Is dat een deurtje?

151

OMG! Een kabouterhuisje! Ik heb gewoon een kabouterhuisje gevonden!

154

Holy shit, wat spannend. Straks staat er gewoon een kabouter achter dat deurtje!

P7

Zal ik wel? Of zal ik niet? Nou, ik heb het deurtje opengemaakt en het was horror. Ik trof een zwaar gewonde kabouter aan. Ik moet er niet aan denken hoe het met hem afgelopen zou zijn als ik het deurtje niet opengemaakt had. Hij was aangevallen door een gigantisch groot beest. Wat natuurlijk gewoon een muisje geweest kan zijn, maar ja, voor hem is dat inderdaad gigantisch groot.

161

Ik heb zijn wonden netjes verzorgd en daarna geprobeerd de bloedvlekken uit de handdoekjes te krijgen. Dat lukte niet zo best met het water uit het beekje, maar goed. Hij zei: Hang ze toch maar op, dan was ik ze vanavond nog wel een keer goed met de prubbel. De prubbel? Ja, de prubbel. Geen idee wat hij daarmee bedoelde, maar ik denk dat het een kabouterwoord is voor wasmachine of zo. Hij wilde naar bed. Hij had pijn en was moe. Zo gezegd, zo gedaan. Ik sloot het deurtje en ging opgewonden naar huis. Ik heb gewoon een kabouter gezien. En niet alleen gezien, ik heb hem ook nog eens gesproken!

P8

Zoek de maan.

P3

Wat een beauty. Ik kan uren naar paarden kijken. Prachtige dieren.

165

Onderweg naar huis kwam ik ook nog dit prachtige insectenhotel tegen. Het was gelukkig nog vroeg en dus niet zo druk. Ik kon daarom in alle rust een foto maken. Ik ben niet zo’n held met vliegende beestjes.

p91

De lucht op de terugweg was adembenemend mooi.

185

Als ik thuiskom is het tijd voor koffie en blogjes lezen.

p2

Ja, hallo Jumbo! Nou weten we het wel. Ik hoop dat ze maandag weg zijn die ballonnen, want ik blijf iedere keer als ik hier onderdoor loop een kinderlijke drang voelen om er een paar kapot te prikken. Ik weet niet hoe lang ik me nog kan inhouden.

p3

I bought myself some flowers.

p4

Het was heerlijk weer. Tijd om lekker buiten te zitten en uit te rusten van deze enerverende ochtend. Ik ben nog steeds zo blij met dit verjaardagscadeau van mijn ouders. Die ligstoel is echt mijn redding. Voorheen moest ik iedere keer op bed gaan liggen. Nu kan ik lekker buiten in de tuin uitrusten. Stukken beter.

p6

Tijd om te lunchen.

p9

Na de lunch deed ik een soort van verjaardagsreading voor mezelf. Ik wilde graag weten wat me het komende jaar te wachten staat en waar ik rekening mee moet houden. Ik stel van tevoren vast waar de kaarten voor staan. Kaart 1 staat voor het heden. Wat ik nu direct moet gaan doen of waar ik wellicht al mee bezig ben en mee door moet gaan. Kaart 2 staat voor de belangrijkste ontwikkeling die in mijn komende levensjaar zal plaatsvinden. Bij kaart 3 heb ik om extra advies gevraagd. Simpelweg wat ik in de gaten moet houden of waar ik extra aandacht aan moet besteden. De uitkomst vind ik erg mooi en passend. Ik ben heel blij met deze reading.

p7

Daarna breekt dan toch even de paniek uit. Er valt een kaart door de brievenbus. ZONDER postzegel. Dat betekent dat die persoon hier net voor de deur heeft gestaan. De toch al te hoge hartslag gaat nog verder omhoog, de spanning in mijn lichaam neemt toe en ik moet me concentreren om niet echt in paniek te raken. Het is allemaal ontzettend goed bedoeld, maar het confronteert mij enkel met het feit dat ik op dit moment niet in staat ben om visite te krijgen of mijn verjaardag te vieren. De automatische gedachten vliegen me alweer om de oren. De enveloppe met inhoud maakt het nog erger. Tering, wat ben ik hier klaar mee. Ik ben dit echt spuugzat. Ik kan niet eens fatsoenlijk dank je wel zeggen. Wat is dat nou voor onzin? En dat alcoholvrije bier helpt ook geen flikker.

p9

Dan maar mijn nagels lakken. Heb ik even wat te doen. Concentreren op iets anders helpt me om de negatieve gedachten over mezelf te stoppen.

p8

Als ik weer wat bijgekomen ben ga ik nog even in de tuin liggen. Die verrekte paniek put je helemaal uit. Ik ben nu al ontzettend moe en het is nog maar 16:00 uur. Ik moet moeite doen om niet in slaap te vallen. Mijn god, ik haat verjaardagen. Peter komt er even bij zitten. We praten, praten, praten en eindelijk is het slechte gevoel echt helemaal weg. Ik heb af en toe wel met hem te doen, hoor. Toch merk ik juist daar al enorme vooruitgang. Een paar maanden terug voelde ik me nog vreselijk schuldig tegenover hem. Dat heb ik nu niet meer. Andersom zou ik hem ook bijstaan. In voor en tegenspoed, zoals Peter altijd zegt.

p91

Gelukkig heb ik een hele makkelijke maaltijd. Makkelijk, maar wel enorm lekker. Ik at dit gisteren ook. Salade van ijsbergsla, olijven, fetakaas, croutons, allerlei pitten en zaden en wat pistachenootjes. De ceasar dressing is van het merk Cardini’s. Als je een lekkere dressing wilt hebben dan moet je die nemen! Om je vingers bij af te likken. Ik at er een biologische zonnebloempittenbroodje bij.

Daarna is het schluss, over en uit. Ik ben kapoedewietz. Zoals gewoonlijk probeer ik nog even te wordfeuten, maar dat is niet van lange duur. Ik word een paar uur later wakker met de telefoon nog in mijn hand. Het is 22:30 uur. Ik leg de telefoon aan het infuus en slaap weer verder. Vervolgens word ik om 1:20 uur wakker. Ik spring mijn bed uit, ren de trap af, geef Peter een kus en roep:

Joepie! Mijn verjaardag is weer voorbij! ♥

41 Comments

  • Je kiest ervoor verjaardagen niet te vieren, maar ze zijn er wel. Het feit dat je er toch bij stilstaat maakt dat ze speciaal voor je blijven. Ooit komt de dag dat je ze wel terug zult vieren. Dan zul je meteen ook de Vlaamse Feestdag bij uitstek vieren 🙂 én de verjaardag van ons eerste kleinkind, want wil het toeval nu dat die allemaal samenvallen.
    Leuk dat je die kabouter hebt ontmoet en verzorgd. Je fantasie is telkens fantastisch leuk om lezen en is één van je mooiste talenten. Heel mooi logje, dit!

  • Wat een arme kabouter! Heb te doen met hem, die rot muizen… Van dat einde schoot ik toch wel een beetje in de lach, ik herken mezelf erin, als hier de visite weg is, wordt ik opeens weer zo mega vrolijk. Xoxo

  • Hoi mede Kreeft *zwaai*,
    Wij zijn gevoelige typjes hè? Ook ik vier mijn verjaardag niet. Nooit van gehouden ook, maar nu is het extra confronterend, omdat het vanwege mijn psychische problemen helemaal geen doen is. Maar hij is weer voorbij Marion, yes. Je mag weer met een schone lei beginnen 😀
    De Reading ziet er mooi uit.
    Xx

  • hey hoi
    Wat herken ik het dat van je verjaardag en ondanks dat je het niet viert toch de angst hebt dat er iemand aankomt (ik vlucht altijd die dag).
    Wat een prachtige foto’s, weer “ansichtkaartwaardig”

    huh…dat van die kabouter…sorry ik ben zo naief als wat maar die deurtjes en die doekjes …?? Hihi..sorry…hoor

    Wat een mooie ontwikkeling, het gesprek met Peter en je gevoelens erbij.

    Fijne dag en ik hoop wat meer (innerlijke) rust

    Lieve groetjes

  • Arm kaboutertje! De nacht voor mijn verjaardag had ik ook zo slecht geslapen. En besloten het dit jaar niet te vieren.
    Ik vind dat je er goed mee om bent gegaan 🙂

  • Van harte nog he, en je hebt je verjaardag heel mooi zelf gevierd. Dat vind ik zo mooi en positief van je. Dat kabouter verhaaltje heb ik erg om moeten grinniken. Ik wil ook ooit wel een kabouter deurtje openmaken *een droom van het kind in mij*

    Nog een fijne Zondag!

  • Hihi vooral t einde je geeft Peter een kus en zegt dat je blij bent dat je verjaardag over is. Heerlijk! Lekker broodje at je en je salade zag er ook goddelijk uit. Wat een mooie zon opkomst zeg met dat paars! Rust vandaag lekker uit 🙂 fijne zondag!

  • Lieve schat…. Stiekem doet het me een beetje pijn dit te lezen. Want als iemand het verdiend een keer in het middelpunt van de belangstelling te staan ben jij het wel. Maar dat komt vast wel weer! Ik heb iig genoten van je foto’s vandaag, kabouterhuisje met stip op 1!

  • Och…ik weet zo goed hoe het voelt.Maar je verjaardag is nu lekker voorbij dus relax lieve Marion.En nog gefeliciteerd natuurlijk xxx en nee ik kom niet langs 😉

  • Wat een mooie zonsopgang en wow te gek dat je een kabouter hebt gezien 🙂 De lucht in je hele plog vandaag is super mooi. Balen van de paniekaanval maar je hebt er verder een mooie dag van gemaakt.

  • Wat schrijf je toch mooi over je angsten en ook zo herkenbaar voor mij. Ik hou graag de regie in handen en hou zelf totaal niet van onverwachts bezoek. Mensen komen dat in mijn omgeving en als ik daar niets van weet word ik erg paniekerig.

  • Dat kabouterdeurtje, hoe lief haha! Oh en je ligstoel ziet er heerlijk uit. Die van mij heb ik laatst weggedaan. Spijt! Dat je blij bent dat je verjaardag voorbij is kan ik me niets bij voorstellen. Ik vind het juist leuk om jarig te zijn. Maar ook daar is niets mis mee hoor, iedereen heeft andere voorkeuren.

  • Heel herkenbaar die verjaardagen… Niet omdat ik een sociale fobie had maar meer omdat ik mijzelf nada niets gunde dus vooral mijn verjaardag niet! Ik ga mensen toch niets opleggen? En dan ook nog eens kadoooosss voor mij kopen! Echt niet!! Nu na jaren vier ik het wel maar op mijn manier, lekker uit eten of naar de bios met mijn gezin…. Nog steeds heb ik niets met het concept verjaardag, maar qua gun gehalte mag het er Nu wel Zijn… En btw! Wat een heerlijke foto’s maak je! 🙂 xx

  • Wat een prachtige foto’s van die luchten, ik zie ze overal en deze heb ik dus dit keer zelf totaal gemist! Door het druk zijn zelf, visite te ontvangen en bezig te zijn met voorbereidingen van een workshop geven. Best jammer eigenlijk. Gelukkig heb ik jullie die het wel hebben gezien en op de foto hebben kunnen zetten.

    Wat mooi dat je de kabouter bent tegen gekomen en jouw verhaaltje met hem hebt kunnen maken 😉
    Ik zie een verjaardag altijd als een persoon oud en nieuw, want iedereen heeft een andere datum en voor elk mens begint een nieuwe jaar op een andere dag en een ander tijdstip, ik wil mensen dan ook nog weleens gelukkig nieuwjaar toe wensen op hun verjaardag 😉

    X

  • Wat een prachtige post! Ik ben vooral benieuwd welke kaarten je gebruikt om te leggen? Ze komen namelijk niet bekend voor 🙂

    En die arme kabouter toch! Gelukkig heeft hij het overleefd!

    Liefs

  • Prachtige foto’s van zonsopgang en dat kabouterhuisje is geweldig. Die moet ik dadelijk aan mijn dochter laten zien.

    In voor en in tegenspoed zoals Peter zegt. Mooi en fijn zo een gesprek.

  • Oh lieve Marion, wat herkenbaar om te lezen hoe je verjaardag voelt met de sociale fobie. Ik ben blij voor je dat de dag weer voorbij is.
    Ook ben ik blij voor je dat je de kabouter tegen bent gekomen! Lief van je dat je zijn wonden even hebt verzorgd. Kan hij weer onbezorgd verder leven. Volgende keer misschien een slotje voor zijn deur meenemen? Zo kunnen indringers natuurlijk wel erg makkelijk naar binnen!
    Wat super fijn dat je zo’n goed gesprek met Peter kon hebben. Echt prachtig om te lezen dat hij zo ‘de spanning’ bij je weg heeft kunnen nemen.
    Liefs!

  • Mooi geschreven! Aan de ene kant wil ik je nog feliciteren met je verjaardag, maar aan de andere kant denk ik dat ik je beter kan feliciteren dat het weer voorbij is! Ik vind mijn verjaardag zelf op zich wel leuk, maar ik heb wel het liefst dat het in één keer klaar is, dan ben ik er meteen vanaf. Wat schattig trouwens dat kabouterhuisje!

  • Ik hoop dat er een jaar komt dat je wel kunt genieten van je verjaardag, met of zonder verjaardagsvisite. Dat het helemaal jóuw dag mag zijn.

    Ik liep daarstraks met Benthe door het bos, en dankzij jouw plog liep ik stiekem bij iedere boom te kijken: zou er een deurtje in zitten? Maar nee, niets gevonden. Al denk ik dat de betreffende kabouter zijn voordeur hermetisch op slot zou doen bij het zien van zo’n groot gestippeld monster 🙂

  • Wat een prachtig stuk. Voor de tweede keer deze ochtend heb ik tijdens het lezen tranen in mijn ogen. Ik heb ook een mega slechte nacht gehad dus zal wel wat gevoeliger zijn nu. Ondanks dat ik geen fobie heb houd ook ik er niet van mijn verjaardag te vieren. Ik kan me erg vinden in de reactie van UnsightMoments. En ook in de reactie van Joyce. Je bent een prachtmeid. Bij deze een virtuele knuffel van mij! (En wat leuk dat je er een foto van mijn blog bij hebt gedaan trouwens: bedankt!)

  • Steeds als jij blogt over zo’n vroeg-uit-je-nest-tripje dan neem ik me voor om dat ook eens te doen! Maar mijn net-wakker-word-hoofd denkt daar anders over.
    Gefeliciteerd… Dat het voorbij is… Ik herken het wel een beetje. In veel minder extreme mate, maar als bij mij alle visite weer weg is roep ik ook: Hè hè…

  • Wauw, wat een prachtige foto’s heb je gemaakt van de lucht! Zo mooi!
    Rot om te lezen dat je toch nog last had van paniek, maar al met al ziet het er wel naar uit dat je de dag best goed bent doorgekomen. 🙂
    En dat deurtje… haha, leuk!

  • Bij het zien van de prachtige foto’s van de zonsopgang moest ik toch even glimlachen; vond het stiekem een fijn klein cadeautje voor je verjaardag. (Verdien je toch wel. 🙂 )

  • Wauw, wat een prachtige foto’s!! Dat van die ballonnen leeg willen prikken herken ik wel haha. Grappig hoe je een voor jou zo’n vreselijke dag toch heel humoristisch beschrijft. Ben blij voor je dat je verjaardag weer voorbij is 😉

  • Oh meis ik had allerlei gevoelens bij dit plogje.
    Van schateren van het lachen (bofkont met die kabouter!) tot stilte omdat ik het aan mn hart voelde..
    Ik hoop dat de dag dat je wel je verjaardag kunt vieren ook ooit komt.

  • Nog gefeliciteerd 😉
    En wauw die foto’s van de zonsondergang!! Dat wil ik ook zo graag nog eens doen, die tegemoet rijden en op een rustige mooie plek ervan genieten. Dat kabouterhuisje is zo leuk trouwens. Doet mij denken aan de campus van Harvard in Amerika daar hadden ze ook zo’n boom met deurtje. Leuk verhaaltje heb je er omheen geschreven!!

  • Je hebt zelf je eigen cadeautjes gevonden als in prachtige natuurpracht! Met een kop koffie in het bos wakker worden lijkt me ook heerlijk (nou ja liever thee). Je hebt in ieder geval je verjaardag op jouw manier ‘gevierd’ zoals ik je dat ook wenste in mijn kaart (zo goed als je kon). En dat is prima. Erg vervelend dat je zo’n paniekaanval kreeg bij de onverwachte post. Ga je daar ook mee aan de slag bij therapie? X

  • Als nog van harte gefeliciteerd, ook al was het niet de fijnste dag! x
    Wat een mooie foto’s, heerlijk die zonsopgang en wat leuk dat kabouterdeurtje haha, deed me wel aan het lachen maken!
    En wat herkenbaar.. wanneer verjaardagen afgelopen zijn zo super druk zijn en extreem vrolijk.

  • Omdat ik zaterdag de laatste keer op een Turks strand lag een beetje te laat, maar alsnog gefeliciteerd! Ik hoop dat je er snel toe komt om blij te zijn dat je weer mag verjaren! Drie dikke kussen xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s