Angst zichtbaar maken

cropped-cropped-cropped-012header2.jpg

Gisteren ben ik sinds een jaar of vijftien weer eens naar de film geweest. Het was een ontzettend leuke film. I love Minions! Het was ook erg gezellig, alhoewel je elkaar tijdens de film natuurlijk amper spreekt. Toch voelde het gewoon goed en fijn en had ik tijdens het hele gebeuren weinig last van zenuwen of angsten. Voor en na de tijd was helaas een ander verhaal.

Een uur van tevoren begin ik nerveus te worden. Nou goed, dat is niet zo gek. Ik zie mijn nicht niet zo vaak en ik was al in eeuwen niet meer naar de film geweest. Maar wat me het meest frustreerde was wat er achteraf gebeurde. Ik had al gegeten, was al onder de douche geweest en lag net in bed toen het fout ging. De spanning sloeg op mijn spieren, ademhaling werd onrustig en mijn hoofd werd een chaos. Met wat? Met leegte. Een aantal van jullie (Kim, Carlijn en wellicht nog een paar) zullen dit wel herkennen. Het is alsof er honderden stemmen in je hoofd door elkaar aan het schreeuwen zijn, maar zodra je je best doet er ééntje te horen of vast te pakken is het leeg. De chaos gaat door en tegelijkertijd is daar die wanhoop van je nergens aan vast kunnen grijpen. Alsof je in een ontzettend grote en drukke stad bent waar iedereen maar doorraast en jij midden op de weg stilstaat. Je ziet de drukte, je hoort het lawaai, maar jijzelf staat versteend in de menigte en hoort enkel de echo’s van alles wat er om je heen gebeurt.

Het werd zo erg dat ik sinds tijden Peter vroeg bij me te komen liggen en me vast te houden. Had hij dat niet gedaan, dan was de boel omgeslagen in paniek. In mijn geval betekent dat dat er iets kapot moet. Maakt niet uit wat. Een deur, een muur, een dvd-speler. Who cares, als het maar kapot kan. Waarom? Omdat ik dan weer iets heb om me op te richten. Dan is die enge leegte weg. Dan zal er een duidelijk gevoel omhoog komen (schuldgevoel in dit geval) en heeft de chaos en de wanhoop zich verplaatst. Dan is het iets geworden waar ik wat mee kan. Iets waardoor de leegte, de frustratie en de wanhoop uit mijn hoofd en lichaam verdwijnt en zichtbaar wordt. Een hele functionele oplossing dus, waar ik in het verleden vaak gebruik van heb gemaakt. Zelfs toen ik nog jong was en bij mijn ouders woonde. Er zijn heel wat muren, deuren, ramen, wasmanden en noem maar op gesneuveld in mijn puberteit. Toen snapte ik het niet. Nu wel. Het is het zichtbaar maken van de angst en de wanhoop. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

42 Reacties

ten eerste mag je trots op jezelf zijn dat je toch maar even wel zonder een paniekaanval een film in de bios heb gekeken. Hoe jij je angstaanval beschrijft is hier ook zo herkenbaar, precies die akelige stemmen in je hoofd.

Heel duidelijk omschreven, wat fijn is aangezien ik hier geen ervaring mee heb. Ik vind het echt tof trouwens dat je naar die film bent geweest. Ik toch weer een stapje in de goede richting 🙂

Dikke knuffel! Je hebt het heel mooi omschreven. Dat helpt mij ook vaak, omdat ik het niet kan uitleggen. Dan gebruik ik de woorden van iemand anders. Ga even een paar zinnen opslaan, want ik ga zo weer naar de kliniek en ik voel het al aankomen.

Jaaaa ik las al dat je naar de bios was geweest, echt super gedaan! Je mag zo trots zijn dat je bent gegaan, dat je het leuk hebt gehad en dat je hebt genoten van de film.. Heel goed trouwens dat je Peter om hulp vraagt als het niet goed gaat, dat kan heel moeilijk zijn maar het lucht zo op als iemand je gerust kan stellen. DIKKE YAAAAY voor deze overwinning!

prachtig lied! Wat ben je toch goed in het uitzoeken van zulke prachtmuziek!!!!
Goed van je zoals je het gister hebt gedaan, fijn dat Peter er voor je is!! En dat je nu weet over het hoe of wat..niet meer zo vaag voor je allemaal!
Knap ook naar de bios!! je gaat goed meis! liefs

Hey Marion
Fijn dat het gezellig was, dit is toch ook al een stap, om zoiets te doen?!

Wat heftig die angst!! Ik kan me er nu veel beter een beeld bij vormen.
Mooi te lezen dat je hulp vroeg aan Peter!

Hoe gaat het nu, blijft dit nog lang “nawerken”??

Take care!!

Ik vind het sterk van je dat je gewoon naar de film bent kunnen gaan en er daar van hebt kunnen genieten. Dat is een heuse stap voor je. Ook al was er achteraf dan dat minpuntje, je hebt de werkelijke paniekaanval toch kunnen vermijden. Het punt waarop je anders kraakt, is uit gebleven. Dat vind ik ook wel heel sterk van je!
Een dikke knuffel van mij voor jou!

Lijkt me heftig.. Gelukkig kon Peter je de steun bieden die je op dat moment nodig had en heb je hopelijk toch een beetje kunnen genieten van de Minions: D

Ik herken de leegte denk ik ook. Alsof je geen filter hebt en je omgeving keihard binnenkomt en je nergens op kunt concentreren. Je kan niks grijpen.
Heel goed dat je toch naar de bios bent gegaan en om hulp hebt gevraagd. Of je nou wel of niet heel veel angst hebt gehad. Je bent geslaagd! Je faalt pas als je stopt met proberen.

Knuffel!

Ontzettend goed dat je de stap hebt gezet om naar de bios te gaan EN hulp te vragen bij de angst die daarna ontstond. Zo heb je het kunnen reguleren en ervoor gezorgd dat het zich niet uitbreidde. Topper!!

Heftig. Maar ontzettend knap dat je bent geweest en dat je goed met de angst erna bent omgegaan, wat een enorme stap in de goede richting.

Ik hoop dat je je vandaag goed voelt want het lijkt mij energie vretend…

Wat fijn dat Peter je rustig kon krijgen en dat je de boel onder controle hebt weten te houden dit keer. De minions film wil ik ook graag nog zien, al weet ik niet of dat in de bios zal zijn.

Meid toch, wat akelig. Als ik dit lees, dan besef ik plots dat ik ook dat gevoel ken van die duizenden stemmen die door elkaar praten in mijn hoofd, maar als ik er één wil horen,is alles weg. Maar om één of andere reden, ik weet niet welke, maakt mij dat niet bang, gelukkig!!! Meestal is het vlak voor ik in slaap val. Hou je taai Marion.

Ik zou een stel borden bij de kringloop gaan halen als ik jou was… Als er dan iets kapot moet dan is het in ieder geval iets dat ook kapot mag… Is het schuldgevoel net te erg. En daardoor wordt het misschien weer ietsje makkelijker te handelen.

Grotendeels heel herkenbaar. Ik wil in die situatie vaak ook dingen kapot maken, maar ik kan het niet. Daar word ik dan nog weer bozer van op mezelf. Kun je misschien voor dit soort situaties wat in huis hebben? Bijvoorbeeld dozen van stevig karton die je dan kapot kan scheuren. Al zou je natuurlijk liever helemaal niet in zo’n situatie belanden. Gelukkig heb je Peter. 🙂

Al herken ik niet precies wat jij doormaakt op zo’n moment zie ik dat je het wel herkent en inmiddels hebt geleerd er mee om te gaan. Dat zelfinzicht zegt mij dat je goed bezig bent met aan jezelf te werken.
Heerlijk om te lezen dat je toch bent gegaan en van de Minions hebt genoten!

Wat naar dat je voor en na de film er zoveel last van had, maar …………… je hebt het maar wel gedaan zeg!!
Hoop dat je trots op jezelf kunt zijn, je lezers zijn het in ieder geval wel

Zo gek is de paniek achteraf niet. Het is wel een grote stap en je mag er echt trots op zijn dat je deze activiteit met je nichtje hebt ondernomen! Naarmate je vaker zoiets doet (ja ja, niet te veel tegelijk 😉 ) zal de spanning achteraf ook telkens minder worden. Toch is het al heel wat dat je op het moment zelf minder spanning ervaart. Zo kun je toch meer genieten. Be proud of yourself! X

Heftig, het moment wat je beschrijft herken ik niet, wel het kapot gooien van dingen of iets grijpen en weg smijten, wat dan ook, dat is bij mij dan uit pure woede en frustratie, gelukkig ligt deze tijd voor mij achter mij, ik heb de oorzaak de deur uit gegooid destijds 😉 En ja, je mag lachen, want helaas, kun jij die oorzaak niet zomaar de deur uit zetten en je sloten veranderen… i’m wishing for you.

Gelukkig dat jouw Peter, jou wel het juiste kan geven, wat hier dus niet zo was…

X

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: