Wegwuifgedrag

Gisteren was ik in gesprek met iemand over mijn psychische klachten. Ik vertelde over de sombere dagen die ik heb, maar dat dat juist de dagen zijn waarop ik doorzet en naar buiten blijf gaan. Deze persoon had de kunde om mijn problemen met één eenvoudige zin te doen oplossen in het niets. De zin was: ”Ach joh, we hebben allemaal wel eens van dat soort sombere dagen.” Om vervolgens een verhaal over zichzelf te beginnen. Daar sta je dan. Hoe ga je om met zo’n opmerking? 

In eerste instantie werd ik echt pissig. Mijn ziek zijn werd met één simpele zin afgedaan als iets waar we allemaal wel eens last van hebben. Ik wilde haar vertellen dat haar sombere dagen mijn goede dagen zijn. Dat de dagen waarop zij haar bed niet uit kan komen de dagen zijn dat ik mij op het kerkhof bevind, omdat dat de enige plek op aarde is waar ik me op dat moment nog enigszins met iets of iemand verbonden voel. Dat ik niet bang ben om dood te gaan, maar dat ik doodsbang ben om te leven. Dat ik een leegte voel in mij die zij waarschijnlijk nooit in haar leven zal voelen, omdat het geen gevoel is. In plaats daarvan zei ik: ”Sorry dat ik je onderbreek, maar ik moet gaan.” Geen excuus. Geen smoes. Geen leugen. Gewoon gaan. En ik ging.

Ik voelde een grote verandering in mijzelf. Tot voor kort zou ik naar haar zijn gaan luisteren. Zou ik interesse tonen, meeleven met haar en een luisterend oor bieden. Daarna zou ik me de hele middag rot gevoeld hebben over haar opmerking. Ik zou me tekort gedaan voelen. Niet serieus genomen. Ik zou aan mezelf gaan twijfelen en haar reactie gaan goedpraten. “Ze weet niet beter. Ze kán ook niet weten hoe het voelt. Je kan ook niet verwachten dat iemand in de supermarkt begrip op gaat brengen voor jouw situatie.” Waarschijnlijk zou ik zelfs aan het einde van mijn goedpraatgedrag tegen mijzelf zeggen: “Ze heeft ook wel gelijk. Zo erg is het allemaal niet. Iedereen heeft wel eens van dit soort sombere dagen. Zet je er maar overheen.”

Vanaf nu gaat het anders. Ik ben klaar met dit wegwuifgedrag. Dit soort onbeholpen uitspraken. Het is niet de eerste keer dat ik ze hoor. Mensen, denk toch eens na voordat je iets zegt. Hou eens oprecht rekening met de gevoelens van een ander. Wees je eens bewust van de gevolgen die een enkele opmerking kan hebben. “Ja hallo, we kunnen niet met iedereen rekening houden!” Jawel, dat kunnen we wel. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

83 Reacties

Ze kunnen inderdaad best met iedereen rekening houden; als je iets echt wilt dan lukt dat ook. Wat een mooi stukje, maar wat jammer dat dit geschreven moest worden (met andere woorden: wat k*t dat die persoon in kwestie weer met die zin kwam). Wat goed dat je bent weggelopen, dat geeft alleen al weer aan hoe veel hoger jij staat dan haar. Je staat boven haar, jij weet het beter, punt. Daar gaat het om!

Ik zei het gister op twitter ook al tegen je. Ik wil die mensen soms meppen als ze dat zeggen. Hoe vaak horen wel niet dat we een slechte dag hebben, of geen reden hebben om ons slecht te voelen. Het wordt soms een beetje gebagatelliseerd, misschien komt het wel omdat het zo ‘onzichtbaar’ is voor hen. Soms zeg ik wel dat je beter iets zichtbaars kan hebben voor het begrip van buitenaf, maar ergens wat hebben mensen van buitenaf met mij te maken. Ik koester de mensen om mij heen en die mij begrijpen. xx

Helaas zijn mensen toch vaak ‘gewoon’ met zichzelf bezig waardoor ze eigenlijk toch niet echt met de ander bezig zijn. Dan krijg je dit soort reacties waar duidelijk uit blijkt dat zij totaal niet heeft gehoord wat je nou echt zei. Kortom: dat heeft niets met jou te maken, maar met haar. En gelukkig weet je dat ook. Sterk om zo te reageren als dat je nu hebt gedaan.

Helaas kan je niet altijd met iedereen rekening houden. Soms zijn er teveel mensen waar je rekening mee moet houden en dan moet je keuzes maken. Maar in jouw geval was jij de enige waar rekening mee gehouden moest worden en dan moet dat kunnen.
Het is soms wel vervelend wanneer jij rekening houdt met een ander en die ander houdt geen rekening met jou. Dan krijg je een “en ik dan” gevoel. Maar moet je dan stoppen met rekening houden met die ander?

Ik zou het fijn vinden als mensen eens ophouden met vragen “hoe gaat het?” als ze het niet menen of geen tijd hebben. Ook dat is rekening houden met. Ik heb nu geen tijd. Kan ik beter niet vragen hoe het gaat, want ik luister toch niet. Ik zou daar geen moeite mee hebben, maar hoe gaat het is tegenwoordig hetzelfde als goedemorgen zeggen: Beleefdheid. Heeft niets met interesse te maken. Daar lopen we volgens mij vast. Oprecht aan iedereen vragen hoe gaat het, dan ben je vanavond om 22:00 uur nog bezig!

“Hoe gaat het?” is inderdaad een beleefdheidsvraag geworden. Niet vragen is onbeleefd. En er is maar een antwoord mogelijk: “Het gaat goed!”. Ook wanneer het eigenlijk niet goed gaat. De meeste mensen willen het niet horen dat het niet goed gaat omdat ze niet weten hoe ze er mee om moeten gaan. Ook willen ze horen dat het goed met je gaat om later te kunnen zeggen dat ze je gezien hebben en dat alles goed gaat. Het is een beetje raar wanneer je zegt dat je iemand gezien hebt maar niet weet of het goed met ze gaat omdat je geen tijd had om het te vragen en het antwoord af te wachten. Dat wil niet zeggen dat ze niet geïnteresseerd zijn, waarschijnlijk willen ze wel het hele verhaal horen maar komt het op dat moment niet uit. En dat is het voordeel van bloggen. Jij kan je verhaal vertellen wanneer het jou uitkomt en wij lezen het wanneer het ons uitkomt. En degene die het lezen zijn dan ook echt geïnteresseerd.

Ik ben zo trots op jou dat je zo hebt gereageerd! Mensen kun je moeilijk veranderen, maar de manier waarop je op ze reageert wel en daarin heb je enorme stappen gezet het afgelopen jaar! Xx

De mens kan zo egoïstisch zijn he. Vreselijk. Denken dan totaal niet na.
Mensen denken sowieso regelmatig niet na vind ik over dingen die ze tegen me zeggen. Snappen dan niet dat 1 opmerking van hen mijn hele dag kan omkeren.

Het is heel vervelend dat je je dan kwetsbaar opstelt en iemand zo reageert. Goed dat je op zo’n moment voor jezelf kiest.
Als advocaat van de duivel; ik denk dat er in ieder mens de behoefte zit om zelf gezien te worden. Daarnaast hebben we ook de neiging om ons te relateren aan de ander. Ik denk dat deze persoon dat ook deed op een heel onhandige manier. Die in mijn ogen terecht in het verkeerde keelgat schoot.
Wat betreft rekening houden met de ander, ik denk dat de een dat beter kan dan de ander. Helaas is de wereld niet rechtvaardig.

Ook weer zo herkenbaar en ik ben een persoon die er verder niets over zegt en luistert naar de ander. Maar daarna voel ik me ook wel alleen en onbegrepen. Heel goed en sterk van je hoe je erop hebt gereageerd en hoe je de verandering voelt.

Rekening houden met is één, begrip tonen is twee. Veel mensen zijn gewoonweg teveel bezig met zichzelf en willen daarnaast ook graag hun ei kwijt. Niet iedereen kan helemaal goed begrijpen wat je doormaakt maar snap dat zo’n opmerking ontzettend vervelend is. Ik vind deze quote daarom ook zo goed: “Most people do not listen with the intent to understand; they listen with the intent to reply”

Leuke nieuwe profiel foto Marion, ik begin de dag met een complimentje 😉 ook al is het onderwerp serieus vandaag. Of we altijd met iedereen rekening kunnen houden weet ik niet, dat word best lastig denk ik maar ik maak uit je blog op dat dit iemand was die je al kende.. Ik denk dat je in ieder geval altijd rekening moet houden met de situatie van een persoon als je die kent. Deze opmerking was iig heel bot voor jou maar voor ieder ander zou deze persoon niet heel meelevend zijn als ik het zo lees. Zo irritant en egoïstisch als iemand je afkapt met een opmerking en dan over zich zelf gaat praten.. Goed dat je gewoon gegaan bent!

Ik denk dat we ons heel erg bezig houden met van alles wat helemaal niet zo belangrijk is. Daardoor blijft er een stuk minder tijd over voor elkaar. Natuurlijk kan je niet met de hele wereld rekening houden, snap ik hoor. Maar inderdaad met de mensen uit jouw omgeving, die je kent, dat denk ik wel. Dan nog hoeft het van mij niet altijd, maar vraag dan liever ook niet hoe het met mij gaat. Dat vind ik ook al rekening houden met. 🙂 Bedankt voor je compliment. Is al een oudere foto, maar ik vond ‘m wel lekker zomers. Heb daar zelfs nog donker haar zie ik nu!

Inderdaad, dat kunnen we wel! Helaas hebben niet heel veel mensen een goed empathisch vermogen. Alsof de strijd in het dagelijks leven nog niet genoeg is voor jou, mij en al die anderen.. Mee we krijgen ook nog eens dit soort dingen voorgeschoteld. Wel echt super goed gedaan van je. Daar kan ik wat van leren! Dank je wel

We kunnen het wel. Tenminste, wij. Ik moet inderdaad onthouden dat niet iedereen het empathisch vermogen heeft wat wij hebben. Aan de andere kant, we zijn ook zo druk met zoveel dingen en daarvan zijn er mijns inziens een heleboel helemaal niet belangrijk. Schrap de meuk uit je leven en dan heb je wél tijd om rekening te houden met de mensen om je heen. En dan heb ik het niet tegen jou, want volgens mij ligt jouw aandacht al op de juiste plek. ♥

Oh, ik merk dat ook mijn aandacht soms teveel gericht is op dingen die gewoon onzinnig zijn. Maar misschien is dat ook best wel oké. We hoeven niet altijd perfect te zijn of bezig te zijn met belangrijke dingen. En misschien maakt dat die dingen dan ook wel weer belangrijk 😉
Maar empathisch vermogen is enorm onderschat. Soms is het fijn om een ervaring van een ander te horen, hoe een ander iets doet… Maar dat kan je alleen maar vertellen als er eerst goed naar je geluisterd word. Welja, daar zit het ‘m ook al vaak in: dat luisteren. Als je niet het gevoel hebt dat er naar je geluisterd word, hoef jij zelf ook niet te luisteren. Luisteren is een magisch iets, dat zo goed mogelijk proberen te doen is voor ons heel belangrijk om te ervaren van anderen. denk ik 🙂

Wat goed dat je dit keer voor jezelf hebt gekozen dame en dat je niet jezelf weer kleiner hebt gemaakt (of het probleem) dan dat het daadwerkelijk is. Helaas heeft niet iedereen inlevingsvermogen meegekregen in deze wereld of kiezen ze ervoor om dat gewoon niet te gebruiken; not sure which one it is 😉 Hoe dan ook zouden mensen af en toe weleens beter op hun woorden kunnen letten, merk ik ook op uit eigen ervaring hoor 😉 Jij mag dan ook echt trots zijn op de manier hoe jij erin staat. X

Mooi geschreven. Als mensen zoiets wegwuiven dan is het volgens mij ofwel omdat ze heel erg met zichzelf bezig zijn en niet kunnen wachten om hun eigen verhaal te kunnen doen. Maar bij sommigen is het misschien ook wel angst. Angst om toe te geven dat het met hen misschien ook niet zo goed gaat en ze schrik hebben om een gesprek aan te gaan over die negatieve gevoelens. Zo ben ik toch een tijd geweest, en dan was dat zeker niet om die andere persoon zich nog slechter te doen voelen met mijn reactie.

“Amen” op je laatste alinea.
Mensen kunnen soms zo kortzichtig zijn en….wat kan dat pijn doen he, vind je niet??

Heel sterk dat je er op deze manier mee om gegaan bent!

Naar voor je, ik wil niet over mezelf gaan praten maar onbegrip of “bagatelliseren” van dingen is zo naar! Ik denk dat mensen het zich vaak niet eens bewust zijn maar dat zegt wel iets over de manier waarop mensen denken/omgaan met anderen.

Door dit artikel hoop ik dat er weer wat meer bewustwording ontstaat van dit gedrag!

Sterkte Marion

Dat zeg je goed: wij zijn gewend geraakt zo met elkaar om te gaan. Ik hoop het ook. Even wat meer nadenken en minder op de automatische piloot. Geldt overigens evengoed voor mezelf. Dank je wel, meis. XXX

Misschien kan jij ook empathisch zijn en beseffen dat zij misschien geen ruimte heeft op dit moment voor jouw problemen? Of dat ze er nood aan had iets over zichzelf te vertellen? Of dat ze gewoon niet in staat is om zich goed te verplaatsen in jou?
Mild naar jezelf zijn is goed, mild naar anderen zijn ook.

Het probleem met ”Hoe gaat het?” is dat het een beleefdheidsvorm is geworden. Heeft niets meer met interesse te maken. Maar wat jij zegt, mild zijn voor de ander, dat heb ik mijn hele leven gedaan. Zij kent mij, weet mijn situatie. Als je geen ruimte hebt voor mijn antwoord, moet je er niet naar vragen.

Je intenties zijn goed hoor, maar ik ga het in dit geval niet weer ”goed” praten voor een ander. Ik ben al een jaar keihard aan het vechten, dat weet ze, en dan op deze manier met letterlijk een wegwerpgebaar zeggen: Ach we hebben allemaal wel eens sombere dagen. Nee, dan ga je over een grens voor mij en dat hoef ik niet te accepteren. Dat doe ik deze keer dan ook niet.

Dat raad ik je ook niet aan, het goedpraten voor een ander. Ik raad je aan niet te oordelen over iemand (noch in positieve zin, zijnde goedpraten, noch in negatieve zin), maar die andere persoon daar gewoon authentiek over aan te spreken, op een milde manier.

Heel erg goed dat je nu op deze manier hebt gereageerd. Misschien had het op een andere dag heel anders gelopen, maar op deze dag was het te veel en gewoon heel naar hoe zij reageerde. Knap dat je dat hebt opgemerkt en er ook iets mee hebt gedaan.
Liefs

En dit is nu exact waarom ik een vriendschap van bijna 10 jaar heb verbroken alsnog, in the end, zat ik alleen naar haar te luisteren en wat ik te vertellen had, werd ook weg gewoven, er werd niet geluisterd en ondertussen kreeg ik te horen dat ik niet zou kunnen luisteren. Zo zwaar irritant, en nee zo begon het niet, tenminste, dan had ik het niet door, maar op den duur… Echt… kies altijd voor jezelf en ik wuif die mensen dus ook weg in het nu, way to go!

Want het kan wel degelijk, zelfs met een vreemde, tijd voor elkaar nemen.

X

Ik was gisteren bij mijn buurvrouw van 95. Geen smartphone, geen laptop, geen tv. Gewoon thee drinken en een koekje eten. Ik heb in tijden niet meer zo’n fijn gesprek met iemand gevoerd. Oprechte interesse in elkaar. Man, wat voelt dat goed. Het kan echt en misschien wel juist met een vreemde! X

Ik had dat dus afgelopen maandag, ik loop ons gezondheidscentrum in, wacht op de lift, sta ik samen met een oude dame met rollator in de llift en ze begint te vertellen over haar kleinkinderen, uit het niets. Ik had zelf geen afspraak, maar ging gewoon even trainen in de zaal, dat kan wanneer ik dan wil binnen de openingstijden. We stonden een hele tijd boven, blijkt dat we dezelfde peut hebben, en dus besloot ik om samen met haar te gaan zitten en te wachten tot ‘onze’peut haar kwam halen, en zij bleek 90 jaar oud te zijn, doet alles zelf nog, heeft 16 kleinkinderen waarvan 1 verlamd geboren is. Die zoon is samen met een Peruaanse, ze zijn beiden leraar aan een universiteit en ga zo maar door, ik heb naar haar geluisterd, we hebben gelachen, zonder thee, en gewoon in de wachtkamer van… ja het kan! En ik heb wel 15 minuten met haar samen gezeten en geluisterd naar haar prachtige verhalen, en zij naar de mijne, heb mijn vragen gesteld over die ene kleinzoon die dus verlamd is geboren en nu 8 jaar oud is… Dus ja het kan! 😉 ❤ Al begon ik later, ik kon niet anders dan glimlachend mijn looptraining te doen.

Dat kunnen we, en dat moeten we, maar jammer genoeg blijkt toch weer dat niet iedereen het kan of wil. Maar echt goed gereageerd Marion, laat je energie niet opgebruiken door mensen die zoiets vertellen!!! xxx

We kunnen het denk ik echt wel, maar het vooral een kwestie van willen, want daarvoor zul je ook aanpassingen in je leven moeten aanbrengen en ik denk dat dát voor velen een stap te ver is. X

Misschien is het idd wel dat. Al geloof ik echt dat sommige mensen niet de skills hebben hoor, of niet de interesse. Als je enkel geïnteresseerd bent in jezelf, tja…

Heel sterk van je. Snap dat je eerste reactie was ja maar.. Snap je dan niet hoe…etc en dat je met een bek val tanden stond en in plaats van naar haar te luisteren bent op gestapt. Zij was je tijd niet waard.Helaas is het niet altijd vanzelfsprekend dat mensen begrip tonen en een luisterend oor hebben. Gelukkig genoeg anderen die wel echt luisteren.x

Sommige mensen zijn niet zo inlevend en nemen ook niet de moeite om tactvol met mensen om te gaan. Ik ben er zelf ook een aantal tegen gekomen. Zelfs mensen die alleen maar over zichzelf praten, geen interesse tonen in een ander en die dan toch niet kunnen begrijpen waarom je zo weinig zegt. Ik kan me er ook zo over verbazen!
Mooi dat je jezelf niet wegcijfert. Iemand die niet echt luistert, terwijl je je hart probeert te luchten, kan niet verwachten dat jij dan vervolgens wel het geduld op kunt brengen om naar hen te luisteren.

Ik denk dat er inderdaad tal van redenen mogelijk zijn waarom zij reageerde zoals ze reageerde. Wat de reden ook is en aan wie of wat het ook ligt het belangrijkste is dat jij jezelf beschermd hebt door het gesprek te beëindigen. Naar de ander uitspreken hoe jij je voelt door de reactie kan ook nog, maar dat zou weer veel energie kosten en die heb je volgens mij nu hard nodig voor jezelf. Als je je altijd afstemt op anderen raak je jezelf op een gegeven moment kwijt.
Jouw stukje sluit in zijn geheel precies aan bij een boekje dat ik aan het lezen ben met de gezellige titel ‘Onmetelijke eenzaamheid’. Bij sommige stukjes is het taalgebruik wat lastig, maar ik vind de inhoud ontzettend waardevol. Zag het bij de bieb staan en moest het meenemen.
Een blog is geen plek om uitgebreid uit te wisselen en ik wil niet steeds van die dooddoenerige reacties geven. Vandaar dat ik normaal gesproken niet zoveel reageer op blogs. Ik lees en leef echter wel met je mee. Voor mij is het belangrijk om te weten dat ik niet de enige ben met mijn worstelingen. Op de een of andere manier voelt dat wat minder alleen. Dat is de meerwaarde van internet. In het dagelijks leven zie je niet wat er allemaal achter iemand schuil gaat. Gelukkig zijn er mensen zoals jij die zich kwetsbaar op durven stellen. Iets waar ik zelf heel, heel veel moeite mee heb.

Groetjes,
Alice

Ik kon er even niet opkomen, maar zo bedoelde ik het bij iemand anders: Ik kan inderdaad wel naar die ander reageren, maar ik heb er echt de energie niet meer voor. Ergens wil ik het ook niet meer. Dat zal te maken hebben met het proces wat ik nu doorga. Ik besef dat ik wellicht eventjes door zal (moeten) schieten naar de andere kant en veel energie in mezelf zal moeten steken ipv in anderen.
Bedankt voor je tip over dat boekje. Het is de derde titel die ik vandaag noteer om eens verder naar te kijken.
Ik vind het erg fijn om te weten dat je meeleest en je daardoor minder alleen voelt. Voel je nooit gedwongen een reactie achter te laten. Ik vind je reacties fijn om te lezen, maar het belangrijkste is dat je steun haalt uit het lezen. Doe wat goed voelt voor jou. X

Heel begrijpelijk en herkenbaar toch. Jij bent volgens mij een behoorlijke doorzetter, iemand die lang vol kan houden. Soms voel je dan niet eens meer hoe op je eigenlijk bent. Ik ervaar dat het in de praktijk soms wel lastig is om te voelen dat de ruimte er niet is, maar je er eigenlijk wel meer zou willen zijn voor iemand. Wel willen, maar om allerlei redenen niet kunnen.
Ik laat vast nog wel van me horen hoor, maar net als jij heb ik op dit moment veel ruimte voor mezelf nodig en merk ik dat ik op de een of andere manier toch snel overprikkeld ben als ik teveel opga in het verhaal van anderen. Ik ben daarnaast nogal van de volledigheid en als er iets niet volledig is is het wel een reactie op een blog. Het is dan niet goed, ben ik daar weer mee bezig;-) Beetje misplaatst verantwoordelijkheidsgevoel en perfectionisme. Nou ja, enzovoort…
Mijn uitdaging is op dit moment concreet aan de slag gaan met wat ik van binnen weet en voel, daar zit bij mij altijd veel weerstand op.

Warme groet,
Alice

Helaas zijn er best veel mensen die zich niet voor kunnen stellen dat niet iedereen precies hetzelfde is als zij, omdat ze zo druk met zichzelf zijn. Ik heb het ook wel eens dat ik ergens meezit en het dan weggewuifd wordt alsof het niets is en vervolgens begint diegene dan meteen over zijn/haar problemen (die als het even kan natuurlijk veel belangrijker/erger/interessanter zijn). Hoewel ik denk dat mijn zorgen en problemen relatief gezien niet veel voorstellen, herken ik het wel dat je vaak toch maar gaat luisteren naar wat diegene te vertellen heeft, terwijl je toch blijft zitten met die ene opmerking. Ik vind het goed dat je gewoon weg bent gegaan, zo heb je er geen energie aan verspilt!

GOED ZO! ❤ Goed stuk, want wat heb ik daar toch een hekel aan zeg (en velen met mij)! Heb jarenlang oprecht geluisterd naar anderen, tot ik bij sommige mensen opmerkte (therapie opende mijn ogen) dat zij helemaal niet luisterden of het inderdaad wegwuifden. Ja daahaaag

Heel vaak vragen mensen je iets maar luisteren ze niet eens naar je antwoord. Dat kom ik ook steeds vaker tegen. Velen zijn alleen maar met zichzelf bezig en hebben er blijkbaar moeite mee om begrip op te brengen voor een ander.

Wat me dan opvalt is dat mensen die reageren op blogs en vaak zelf ook bloggen meer open staan voor anderen en moeite doen om wederzijds begrip op te brengen. Voor mij is het een hele nieuwe wereld die ik nog volop aan het ontdekken ben. Maar de respectvolle manier waarop er op blogs met elkaar wordt omgegaan vind ik heel erg fijn.

Ja dat soort opmerkingen zijn gewoon rot en heel logisch dat je er boos van wordt.. Voor sommige mensen is het gewoon niet voor te stellen, maar dan kun je denk ik beter even niets zeggen dan zoiets..

Inderdaad erg herkenbaar, voor mij een reden om vooral overal en altijd ‘goed’ te antwoorden en over mijn vader heb ik met bijna niemand gesproken om die reden. Dus wat je schrijft heb ik het afgelopen week vaak over gehad met mn begeleidster. Toeval? Ik vind het knap dat je het zo afkapt en jezelf niet laat ondersneeuwen. Petje af, ik hoop dat ik je voorbeeld eens durf te gaan volgen!

Ps: Ik vind echt dat je stappen maakt en hebt gemaakt! You go girl!

Klopt, maar anderen kunnen niet altijd inschatten hoe erg je in de puree zit, natuurlijk. Zo direct een ander de mond snoeren en beginnen zeveren over de eigen problemen, daar krijg ik ook het vliegend schijt van…

Misschien dat ze dacht het op deze manier minder erg voor jou te maken, door te zeggen “dat we dat allemaal weleens hebben”. Ik ken je niet persoonlijk, maar door je blog denk ik inmiddels wel te begrijpen dat de donkere dagen die jij regelmatig hebt, niet in contrast staan met “de mindere dagen” die de meeste mensen inderdaad weleens hebben. Het was dus een compleet misplaatste opmerking, maar helaas heeft de persoon in kwestie het waarschijnlijk niet eens in de gaten gehad.

Des te knapper vind ik jouw reactie hierop; je had boos kunnen worden, je mee laten voeren in haar verhaal (en jezelf daardoor slechter zijn gaan voelen), verdrietig kunnen worden, maar je bent gewoon voor jezelf opgekomen en op een (in mijn ogen) keurige manier het gesprek afgekapt. Je mag trots zijn op jezelf Marion!

hey meissie… opmerkingen kunnen soms zo hard aankomen. denk dat het vaak onhandigheid is, dat ze het echt goed bedoelen, maar zich gewoon geen houding weten te geven. en dan krijg jij dus zo’n kut opmerking om je oren. dat wat een ander tussen neus en lippen door zegt, kan bij de ander zoveel impact hebben. tegen mij zei laatst iemand na die miskramen: ‘ach, als t niet lukt ga je toch gewoon andere leuke dingen doen’. toen had ik ook zin om iemand op zn bek te rossen 😉

Dat is bijna net zo als zeggen tegen iemand die chemo ondergaat: we hebben allemaal wel eens last van misselijkheid. Say what??? Goed dat je bent weg gegaan en die persoon maar zijn zelf hebt laten zijn. Die zit toch voornamelijk op aandacht voor zichzelf te wachten.

Herkenbaar, maar super goed dat je bent weggegaan en voor jezelf hebt gekozen,
Mensen snappen echt niet dat een onzichtbare ziekte niet het zelfde is als je even een vervelende dag hebt. Ik hoor ook elke keer weer , Waar kan jij nou moe van zijn , Iedereen is wel eens moe en Ja ik heb toch ook best wel rugpijn. GA WEG! dat is niet het zelfde als fibro klachten. en dan ook maar weer betrekken op hoe zwaar zij het wel niet hebben. Ze zouden een dag in onze schoenen moeten staan dan zouden ze meer begrip hebben. Maar helaas die kans is ontzettend klein. Ik moet ooit ook eens leren om gewoon weg te gaan en de ander niet meer aan te horen. Doel voor de volgende keer dat dit me gebeurd.

Wat een mooie site heb je gekregen! 🙂

Ik vind depressies ook heel moeilijk te begrijpen, ondanks dat ik al mijn hele leven mee wordt geconfronteerd. Inmiddels weet ik echter dat ik het toch nooit helemaal begrijp (en gelukkig, waarschijnlijk), maar dat ik wél echt interesse heb in mensen. Of ze nou depressief zijn of gelukkig of andere ziektes hebben. En dan hoef je die hele ziekte niet per se te begrijpen, maar hou je wel interesse in de mens die de ziekte heeft. Ik denk kortom dat in dit geval niet het ‘niet-begrijpen van depressie’ de boosdoener is, maar het ‘geen respect hebben voor de persoon die de depressie heeft’.

Toen mijn nichtje stierf kregen wij vaak te horen, dit is toch het beste hé,….mensen weten inderdaad niet beter maar voel je er niet door te kort schieten, laat het je ene oor in- en andere oor uitgaan en probeer het niet te registreren.

Wat een goed stukje. Je komt hier duidelijk op voor je eigen gevoelens en bent er goed mee om gegaan. Om antwoord te geven op je vraag. Ik ben zelf erg assertief en zou er dus geen problemen mee hebben om de korte versie op te sommen, waarom haar opmerking totaal niet hetzelfde zou zijn als mijn situatie. Ik kan ook makkelijk denken: jouw probleem dat je zo’n bekrompen inzicht hebt.

Rekening houden met iedereen is onmogelijk én naar mijn mening, niet nodig. Je hoeft jezelf niet weg te cijferen, door rekening te houden met iedereen persoonlijk. Maar je kan al rekening houden door bewust te zijn dat elk persoon andere bagage heeft. Je kan rekening houden door bepaalde zinsopbouw te kiezen. Door bijvoorbeeld te zeggen: Ik heb ook wel eens last van die dagen, maar wellicht zijn ze compleet anders dan wat jij bedoelt. Zo laat je de ander ook in zijn/haar waarde, terwijl je refereert naar je zelf.

Jouw ergernis begrijp ik zeker, in ieder geval. Goed dat je er niet meer energie in hebt gestoken en bent weg gelopen.

Wat een goed artikel. Je legt de vinger op de zere plek! Al denk ik ook wel dat het voor mensen ook best moeilijk te begrijpen is en dan ook lastig reageren is. X

Zo herkenbaar! Althans, nu niet meer maar dat deed ik wel altijd. Mijn moeder is net zo, iemand die met haar mond vol tanden staat als iemand iets zegt wat pijn doet of wat dan ook. Ik ben altijd blij voor diegene dat ik op dat moment er niet bij ben want ik laat het niet zomaar meer gebeuren. De verandering kwam bij mij toen ik merkte dat ik aan niemand wat had. Die zogenaamde vriendinnen waar ik hele dagen en nachten naar zat te luisteren als zij het weer eens zo moeilijk hadden lieten niks weten als IK me niet goed voelde of kwamen alleen met een sip gezichtje aan op messenger, wat moet ik daarmee?
Waarom zou ik er dan nog energie in steken? Nee, nu vertel ik de waarheid, ik zeg gewoon netjes dat ik het niet fijn vind dat er zo laconiek mee omgegaan wordt en dat ik best wil luisteren naar iemand maar niet als diegene niet hetzelfde doet, dat het pijn doet… echte vrienden zullen misschien schrikken en het begrijpen, de rest kijkt ze aan alsof je niet goed wijs bent en zeggen niks meer tegen je, tja, dan weet je wel gelijk weer je vrienden zijn. 😛

Ik vind het mooi geschreven. Ik vind het nogal raar van die persoon ook. Die neemt de moeite om te vragen hoe het met je gaat, maar verder richt ze zich weer volledig op zichzelf. Is dat er zijn voor iemand? Misschien had jij wel behoefte om meer te vertellen, en niet naar haar sombere dagen (die jouw goede dagen zijn, zoals je schrijft) te luisteren. Het is niet makkelijk hé, om in iemand anders’ schoenen te kruipen, maar door te luisteren kan je volgens mij al veel betekenen, ook al weet je niet hoe iets voelt, omdat je die ervaring zelf niet hebt.
Ik vind je reactie naar die persoon toe enorm moedig. Je hebt aangegeven voor jezelf dat je niet akkoord was met het gesprek, en er een einde aan gemaakt.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: