Psychische Shit

De eerste keer dagbesteding


Getagd: , , .

IMG_20151007_125812

De dagbesteding. Gisteren was het dan zover. Ik keek ernaar uit en ik zag er tegenop. Er valt voor mijn gevoel niet zo heel erg veel te vertellen, maar ik ga toch een poging wagen.

Om 8:45 uur gaan de deuren open en kan je in de huiskamer terecht voor koffie en thee. Om 9:30 uur beginnen de activiteiten. Ik had met Laura, één van de begeleidsters, afgesproken dat ik er om 9:15 uur zou zijn zodat zij mij even kon voorstellen aan de andere leidsters. Ik was echter veel te vroeg. Voor 9:00 uur zat ik al aan de thee. Ik wist namelijk niet hoe druk het onderweg zou zijn, dus ik wou geen risico nemen. Morgen kan ik rustig een half uur later vertrekken.

Ik maakte kennis met leidsters en cliënten, maar vergat alle namen meteen weer. Ik zag een bekend gezicht. ”Goedemorgen, buurman.” Mijn overbuurman keek me verbaasd aan. Leuk, een bekend gezicht. Dan om 9:30 uur tekenen en schilderen. Ik besloot eenvoudig te beginnen. Ik koos een kleurplaat. Dat deden er meer,  maar er waren ook een aantal mensen die gingen schilderen of dingen gingen natekenen. Ik zat naast Brit. Ze was een tijdje afwezig geweest. Had haar arm gebroken na een val en had een poosje in het ziekenhuis gelegen. Dan hadden we Willem, Joke en Angela. Leuk groepje. Gezellig. Heel gezellig. En het werd steeds gezelliger. We bekeken vakantiefoto’s van Angela en ondertussen kwamen er nog meer mensen binnen. Masha, Anneke, Pien. Ik schud de namen zo uit mijn mouw. Zoals ik al zei, ik vergeet namen meteen weer. Gekke is dat ik altijd de beginletter onthou. Ik weet dus zelf wel precies over wie ik het heb. Daarna kwam Martijn binnen en als laatste … zij was zo druk! Van haar weet ik de eerste letter niet eens meer.

Het werd me teveel. Ik kon woorden in zinnen niet meer van elkaar onderscheiden. Stemmen galmden door elkaar en leken te echoën in mijn hoofd tot het uiteindelijk één grote massa van geluiden was die niet meer van elkaar te onderscheiden waren. Een paniekaanval was op komst. Even kwam het in me op om mijn spullen te pakken, in mijn auto te stappen en naar huis te gaan, maar in plaats daarvan concentreerde ik me op mijn tekening. De leidster had het al snel door en ze vroeg mij of het te druk was. Tot mijn stomme verbazing gaf ik eerlijk antwoord. Ja! Er werd gevraagd of het wat rustiger kon. Dat ging even goed, maar hier ging natuurlijk mijn schuldgevoel me weer parten spelen. Ik voelde me een spelbreker. Gelukkig was het daarna pauze en kon ik even naar beneden. Daar was het niet veel beter, want daar zat de groep bloemschikken én de mensen die op de inloop koffie kwamen drinken. Ik begon echt langzaam aan gek te worden. Deze overgang was veel te groot.

Na een half uur voor me uit gestaard te hebben (ik voelde me nu pas echt psychisch gestoord) ging ik weer naar boven. Even diep ademhalen en opnieuw beginnen. Het ging, maar daar was ook alles mee gezegd. Het voelde alsof ik al een volledige werkdag achter de rug had. Ik had echter nog maar een uurtje zitten kleuren. Brit zag er ondertussen even apathisch uit als ik. We konden er wel om lachen. Officieel duren de activiteiten tot 12:00 uur, maar om 11:30 uur was al bijna iedereen vertrokken. Ik zat er nog. Te genieten van de rust om me heen. Van tekenen en kleuren was niet veel meer gekomen het tweede uur.

Brit woont ook in Wageningen en ik had al opgevangen dat ze vanochtend met de bus was gekomen en dat dat niet al te soepel ging met haar gebroken arm. Ik bood aan om haar met de auto thuis te brengen en zo zaten we rond 11:45 uur samen in de auto. Ze vertelde mij een stukje van haar verhaal. Ik deelde een stukje van het mijne. Ze vertelde me dat er in de groep niet over onze problemen gepraat wordt. Ik vond dat wel fijn om te horen, want zelf ben ik nogal makkelijk met het delen van mijn problemen, maar voor veel mensen speelt schaamte toch een grote rol. Er is dus een soort ongeschreven wet dat het in de groep gewoon gezellig is en dat problemen besproken worden onderling of met de leiding. Ik zette Brit af op het busstation waar ze vlakbij woont en reed naar huis.

Ik deed een poging bovenstaand verhaal met Peter te delen, liet hem een paar foto’s zien die ik had gemaakt, schoof twee boterhammen naar binnen, kloekte een glas sinaasappelsap weg en dook mijn bed in. Ik ben in tijden niet meer zo moe geweest. Na twee uurtjes slapen ging ik er weer uit. Ik liep naar beneden, gaf Peter een kus, zei dat ik mijn bed niet meer uit zou komen, pakte mijn laptop en ging weer liggen. Ik bestelde Netfix voor een maandje en ging heerlijk gedachteloos series kijken. Rond een uur of zes nog even eruit voor een broodje en daarna weer liggen. Ik denk dat ik om 19:00 uur alweer sliep. Wat een dag. Morgen koken. Ik weet al wat. Andijviestamppot. De laatste keer dat ik een aardappel geschild heb kan wel eens 20 jaar geleden zijn. Ik hoop dat ze een dunschiller hebben. Ik heb al besloten dat ik niet mee ga eten. Dat zou én te vermoeiend zijn én die stap is gewoon ook nog net even te groot.

Ondanks dat ik vreselijk moe was, bijna een paniekaanval kreeg én mezelf op momenten een redelijke loser vond dat ik zelfs twee uurtjes kleuren nog niet aankon, ben ik ontzettend blij en gelukkig met dit alles. Het is fantastisch om vroeg in de ochtend weer in mijn autootje te stappen om ergens naartoe te kunnen gaan. Het voelt ontzettend fijn om op een plek te zitten waar niemand iets van je verwacht en waar niemand je beoordeeld op hoe goed je je werk doet. Waar niemand commentaar heeft op je uiterlijk. Waar het eigenlijk niemand interesseert wat voor achtergrond je hebt. Iedereen vindt het gewoon tof dat je er bent. Geen vragen. Geen opmerkingen. Alles is prima. Ik voel me hier welkom. Ik voel me hier thuis. Ik zit hier wel goed voor de komende drie maanden. ♥

72 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s