Ik haat het

kop

Week twee van de dagbesteding is begonnen. Ik had mooie plannen. Ik zou lekker verder gaan met de kleurplaat en in de pauze zou ik vragen of ik gebruik mocht maken van de yogaruimte om even te liggen in de hoop dat ik minder moe zou zijn aan het einde van de ochtend. Hoe dichterbij de pauze kwam, hoe onrustiger ik werd. Zo onrustig dat ik alle zeilen bij moest zetten om niet in paniek te raken. 

De pauze begon en iedereen liep naar de koffieruimte. Verdorie, wat is het druk. Ik liep heen en weer in de gang. Het was té druk. Het lukte me niet om naar binnen te gaan. Ik liep een andere ruimte in waar niemand was. Ik voelde de rust. Heel even. Een begeleidster kwam binnen. Het is te druk voor me, zei ik voordat ik er erg in had. Ik voelde de tranen omhoog komen. Ga alsjeblieft niet staan huilen hier, schoot er door mijn hoofd. Het was geen probleem. Ik mocht daar blijven zitten. De paniek zorgde ervoor dat er verder geen zinnig woord uit me kwam. Ik draaide de stoel naar het raam en staarde naar buiten.

En daar zat ik dan weer. De uitzondering. Degene die nergens tussen past. Die altijd anders is dan anderen. Waar altijd een uitzondering voor gemaakt moet worden. Die nooit eens ongezien op kan gaan in de massa. Ik haat het. Echt. Ik haat het. ♥

59 thoughts on “Ik haat het

  1. Of de enige die dicht bij haar gevoel durft te blijven? Hoe veel mensen spelen daar niet mooi weer, om dan thuis in te storten en te balen van zichzelf? Be kind to yourself ♡

      1. Neemt niet weg dat je gevoel er mag zijn en dat je hier ook gerust van mag balen. Maar baal dan van je gedachten en niet van wie en hoe je bent als mens.

  2. Wat ben je streng voor jezelf Marion. Ik hoop dat je dit kunt accepteren dat het voor nu bij je hoort. Net als dat het niet lukt om bezoek te ontvangen, daar zei je destijds in je blog ook iets heel moois over. Als je het gaat accepteren ontstaat er mogelijk ruimte voor iets anders.
    Tuurlijk begrijp ik dat je het haat en klote vindt. Mag ook. Toch hoop ik dat je je er snel bij neer kunt leggen.

    Knuffel.

    1. Dan gaan we dat echt een keer doen. Zou het sowieso leuk vinden je een keer te ontmoeten. En dat gaat me niet lukken volgende week en ook niet volgende maand, maar we gaan het doen. Deal! ♥

  3. Oh lieve schat, het is pas week 2! Gun het alsjeblieft wat tijd, zoiets doe je ook niet zomaar even! Feit, hoe jij opstond, is al heel wat! Hoe vrolijk je was daarvoor, en dan is een mini tegenslag, ja mini, even ergens normaal. Het komt, daar heb ik alle vertrouwen in!

    Ik snap ook dat je het haat, maar laat het los, het komt zoals het komt, ja lekker cliché 😉

    Dikke knuffel en rustig aan!
    X

  4. Dat klinkt best heftig Marion. Maar toch heel goed, al floepte het er uit, te zeggen dat het te druk voor je was. En die tranen? Wat is er mis met (zichtbare) emotie?
    Maar dat je dit haat, dat kan ik mij voorstellen.

  5. Ik haat het met je mee, want je mag het best even haten. Het is ook allemaal zo lastig he. Het hoeft niet in één keer goed te gaan, je bent er tenslotte niet voor niets mee begonnen ♡

  6. Hè bah, vervelend dat je je zo voelt, dat je weer degene bent die nergens bij past.
    Maar ik vindt het juist dapper dat je apart bent gaan zitten Marion.
    Er zijn er vast meer die dat zouden willen maar het niet durven doen.

    Sterkte, kop op hoor, je gaat goed! Dit krijg je over een poos ook wel onder de knie.

  7. Je blijft goed voor jezelf opkomen en je grenzen aangeven. Soms wil je zo graag maar gaat het gewoonweg te snel! Kleine stappen, je komt er wel!! Dikke knuffel!

  8. Ik voel je verdriet door het scherm heen. Het wanhopige gevoel, dat je keel dichtknijpt en je een steen op je hart bezorgd.
    Was je al erg moe toen je ging? Vermoeidheid zorgt ervoor dat je emotioneler en angstiger bent.
    Een virtuele knuffel van mij en niet te lang blijven piekeren hoor😘

  9. Pfoe die dagbesteding is wel heel heftig voor je. Maar lieve Marion het is echt niet erg om je gevoelens te laten zien. Ik denk dat dit juist jouw kracht is. Hier op je blog kan je alles zo mooi verwoorden en ben je zo open en eerlijk. Waarom zou je dat in het echte leven niet kunnen of mogen doen?

  10. Wat ben je hard voor jezelf. Ik begrijp heel goed dat je graag, net als de rest, de koffieruimte in was gegaan. Dat je er stevig van baalt dat dat niet ging op dat moment, maar je bent diezelfde dag vrolijker opgestaan dan in het hele jaar ervoor! Je had zin in je dag. Dat is minstens zoveel waard! Be kind to yourself. :-X

  11. Dat zijn echt van die baalmomenten, maar ik sluit me aan bij Angelique, het hoort er nu even bij.
    Zelf heb ik het.ook nu. Maandag heb ik tentamen en er wordt nu moeite voor mij gedaan, zodat ik hem individueel kan maken, in plaats van tussen de honderden studenten.

  12. Oh lieve Marion.. Wat onwijs harde woorden richting jezelf. Ik ‘snap’ ze, ze zouden ook in mijn hoofd voorkomen. Maar voor iemand anders is het altijd gemakkelijker rustig nadenken over dingen dan voor jezelf. Zou je tegen mij ook zeggen dat het stom is dat ik een ‘uitzondering’ ben? Dat ik even wat rust nodig heb? Terwijl het pas mijn tweede week is? Misschien wil je me nu voor m’n hoofd slaan. “Ja maar Kim, dit gaat over míj en bij míj is het ánders, snap dat dan!”
    Je ben zo goed bezig. Je bent gegaan, je bent zo vrolijk opgestaan. Je had ook in je bed kunnen blijven liggen. Helaas zal het tijd kosten om gewend te raken aan het nieuwe ritme, aan de drukte en alle mensen. Maar dat komt, echt. ❤
    Sterkte.

  13. Heel herkenbaar en zo goed dat je dit uit! Je moet immers eerst weten waar je bent voordat je het pad kunt uitstippelen naar waar je wilt zijn. Ik vind het dapper en inspirerend!

  14. Lieve Marion
    Wat onwijs naar voor je, en ik snap dat je het heel moeilijk vind!!
    Ik wil je heel veel sterkte wensen ermee, maar ik wil je ook zeggen dat ik het een positief en sterk punt vind dat je luisterde naar je gevoel!! (al is dit misschien lastig om nu te horen)

    Sterkte

  15. Wat vervelend dat je je zo naar voelde Marion. Ik kan me heel goed voorstellen dat je het niet fijn vond in die drukke ruimte. Eigenlijk ook wel apart dat het zo druk ís op zo’n dagopvang. Want daar komen toch meer mensen als jij die ook genoeg rust nodig hebben?

  16. Aaah het spijt me zo voor je. 😦 Ik hoop dat je je snel wat meer op je gemak voelt daar en je misschien wat beter tegen de drukte kan (of een manier vindt om met de drukte om te gaan en dat je je prettig voelt). Dikke knuffel! ❤

  17. Heel naar, lieve Marion. Maar ik denk niet dat het zo is dat jij nergens bij past. Ik denk dat het gewoon zo is dat jij je emoties goed kan toe laten. Je bent eerlijk en open. En natuurlijk ook beschadigd, maar dat is helemaal niet lelijk, en daar ben je absoluut niet alleen in. Ik snap wel dat het zo voelt, trouwens, want dat ervaar ik ook. Als je maar weet dat anderen dat anders zien.
    Gelukkig ben je daar op een plek waar je ook begrip krijgt ervoor. ❤

  18. Wat ben je toch hard voor jezelf Marion. Zo’n momenten zijn natuurlijk niet leuk maar horen er nu eenmaal bij. Remember, Rome werd ook niet op 1 dag gebouwd. Dikke (virtuele) knuffel!!! Je komt er wel. Give it time!

  19. Lieve Marion, Geeft toch niet, je lichaam geeft zelf wel aan wat je aan kan en niet, je bent voor jezelf gekozen. Je luistert tenminste naar jezelf. Wees niet zo hard voor jezelf. Nergens voor nodig. Je mag trots zijn op jezelf dat dit heeft plaats gevonden, hier leer je allen maar van.
    Enne wat andere van je denken is hun probleem, niet de jouwe.
    xx Ingrid

  20. pffff, zelfs ik voel tranen branden nu… het is geen zwakte! het is dapper! dat je het durft en daarmee een paniekaanval voor blijft. ik snap dat dat kut voelt, maar probeer het alsjeblieft van de andere kant te benaderen. dat ben je zo waard!

  21. Lieve Marion,
    Wat vervelend voor je dat je zo in paniek raakt. Maar kijk ook naar wat je dan doet. Je moest eens weten hoe sterk ik het van je vind dat je juist even de rust op zoekt. Je luistert naar je gevoel en dat voelt misschien achteraf als een uitzondering, maar als je het nodig hebt pak die rust dan. En ja, t is makkelijker gezegd dan gedaan!
    Hoop dat je binnenkort wat meer rust hebt, maar geef het de tijd. Liefs!!

  22. Ik voel je verdriet en frustratie doorheen het scherm…maar geef het tijd..kijk naar de vorige stukjes die wel goed liepen. Hoe graag je het ook zou willen, het verandert niet op een dag..alles heeft tijd nodig..en vandaag was misschien weer een stap terug..maar vergeet niet dat je er ook al een paar vooruit had gezet de laatste dagen ! x

  23. Je bent geen uitzondering. Misschien ligt het probleem in het feit dat je geen meeloper bent, en dat je vooral af en toe eens behoefte hebt aan ‘alleen zijn’. Mocht dit laatste abnormaal zijn, dan ben ik dit heel zeker ook. Als mijn collega’s er een wekelijks gebruik van maken om ’s middags in de pauze een dagschotel te gaan eten, maak ik een wandeling op mijn eentje. Ik heb dit nodig, heb dit één keer uitgelegd aan mijn collega’s. Wat zij ervan denken maakt me niet uit. Ben ik asociaal? Dan zij het zo…

  24. Wees eens lief voor jezelf :-)! Je bent al van zover gekomen! Dat is al zo knap. De rest gaat vast ook komen, maar heeft misschien wat meer tijd nodig? Dikke knuffel, X

  25. Ik sluit me inderdaad aan bij Lucy. Misschien ben je wel één van de enige die goed naar zichzelf kan en durft te luisteren. Ik zit ook weleens tussen groepen mensen waarbij ik denk: iehwlks ik voel me hier zo ongemakkelijk bij, maar ik zwem dan toch maar mee met de stroom. Dat jij dit kan is ook een hele mooie kwaliteit. ❤

  26. Ik hoop dat je alle steunbetuigingen hierboven met een lekkere kop thee erbij hebt gelezen. En dat je de klote-ervaring van vandaag een beetje los kunt laten. Het was de laatste donderdag van de week zullen we maar zeggen. Morgen nieuwe ronde, nieuwe kansen.

    Vorige week zei ik in mijn eerste(!) berichtje hier dat ik dezelfde psychische klachten heb als jij. Dat was dom. Ik heb inmiddels wat meer gelezen en het slaat nergens op om aandoeningen met elkaar te vergelijken. Sorry daarvoor.

    En Marion, je bent écht geen uitzondering hoor. Ik heb schoenmaat 47, weeg 92 kg en scheer mijn benen nooit. Het scheelt wel dat ik een man ben 🙂 Zie ik daar een voorzichtige lach?

  27. Een stapje terug om vervolgens weer stappen vooruit te zetten. Haat het niet. Je bent van ver gekomen en dit kl*t& moment is soms nodig hoe raar het ook klinkt.
    Vreemd dat het zo druk is, dit mogen ze best anders aanpakken.

  28. Jij bent uniek. Maar snap dat je er van baalt…ik herken het ook,dus je bent niet alleen.Misschien zijn al die anderen wel gek 😉

  29. Ik ben er ook zo een. Altijd komen de tranen als ik het niet meer trek. En hoe liever de mensen zijn hoe meer ik het haat. Waarom moet ik altijd roet in het eten gooien? Ik ken het gevoel heel goed. Het helpt vast niet als ik zeg dat het oké is, want het voelt zo niet oké. En toch hè. Je bent oké. Je bent zelfs heel dapper! ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s