Ik ben mezelf effe kwijt

bank960

Geen tranen deze keer. Mijn bloed kookt. Woedend ben ik. Waarom? Ik weet het zelf niet eens. Ik ben gewoon vreselijk boos. Op mijn psycholoog. Op mezelf. Op de rest van de fucking wereld. Op alles en iedereen. Ik stap in mijn auto, rijd rustig richting de snelweg, maar zodra ik op de snelweg ben gaan alle remmen los. Ik scheur met 150 kilometer per uur naar huis.

Sinds een week of vijf vul ik stemmingsschema’s in. Ieder uur noteer ik mijn stemming. Gisteren viel ons iets op aan die schema’s. Ik word wakker met een bepaalde stemming en that’s it. Een dooie heeft nog meer stemmingswisselingen op een dag. Mijn stemming is de hele dag stabiel. Als ik wakker word met een 5 dan zal dit hooguit af en toe een 4 worden of een 6, maar meer niet. Hetzelfde geldt als ik wakker word met een 9. Het blijft de rest van de dag stabiel. Er zaten zelfs dagen tussen waarop ik alleen maar hetzelfde getal had genoteerd. 16 uur achter elkaar.

De reden daarvan is dat stemming en emoties voor mij los staan van elkaar. Dat verklaart wellicht ook mijn artikel van gisteren waarin ik schreef dat ik heel erg gelukkig ben ondanks dat ik ziek ben. Mijn leefomstandigheden bepalen mijn geluk. Mijn relatie met Peter, mijn huis, mijn familie, mijn blog, mijn (vrijwilligers) werk. Dat is wat mij gelukkig maakt. Dat is mijn basis. Dan hebben we mijn dysthyme stoornis. Die bepaalt mijn basisstemming. Als die overheerst dan is mijn stemming een 2 of een 3. Die stemming is niet beïnvloedbaar door gebeurtenissen. Is de somberheid op de achtergrond, voel ik me goed, dan is mijn stemming een 8 of 9 en blijft dat ook de hele dag zo. Of ik nou een bruiloft of een begrafenis heb. Daar keek mijn psychologe van op. Ze zei: “Als ik hier met jou praat, jouw verhaal hoor, dan leef ik met jou mee en voel ik verdriet en dat maakt me somber. Hoe werkt dat voor jou dan?” Nou, ik voel dat verdriet ook wel, maar mijn stemming blijft gelijk.

De tijd is om. Ik loop het gebouw uit en mijn gedachten razen door mijn hoofd. Ik toon mijn emoties niet. Ik ben een robot. Een dooie. Ik leef niet. Ik hou de schijn op. Voor alles en iedereen. Ook voor mijzelf. Ik doe maar alsof. Ik doe me beter voor dan ik ben. Ik doe me sterker voor dan ik ben. Ik ben mezelf niet. Mijn god, wie ben ik eigenlijk? En dan word ik boos. Woedend. Het dringt in ene tot me door. Ik ben mezelf helemaal kwijt. 

Vorige week heb ik flink woorden gehad met Peter. We waren het ergens niet over eens. Iets wat voor mij ontzettend belangrijk was. Ik was boos, teleurgesteld én verdrietig. Ik pakte net mijn schema van die dag erbij en wat zie ik? De discussie had geen enkele invloed op mijn stemming. Er stond een 5 en het bleef een 5. Deze week ga ik naast een stemmingsschema ook een schema invullen waarin ik mijn emoties benoem. Dat gaat een strijd worden, want emoties zijn voor mij verboden gebied. Waarom? Dat weet ik niet en dat doet er ook even niet toe. Het belangrijkste voor nu is dat ik ze ga tonen. Dat ik ze niet meer blijf wegstoppen. Dat ze er mogen zijn, zodat ik weer een beetje mezelf kan worden.

Ik ben ontzettend benieuwd hoe dit bij jou werkt. Staan jouw emoties ook los van je stemming of beïnvloeden deze elkaar wel degelijk? Je zou me enorm helpen met een reactie. ♥

68 thoughts on “Ik ben mezelf effe kwijt

  1. Vergeet ook niet dat de medicijnen die je neemt ook wel afvlakt,….maar eerlijk, ik denk dat je nu door een proces gaat om jezelf weer te vinden,…..en voor wat het waard is,….ik ben ook zo ontzettend boos op de wereld dat ik de neiging moet onderdrukken om niet alles stuk te slaan,…..de wereld is zooo oneerlijk,…….

  2. He? Stemming en emotie zijn twee aparte dingen. Ik begrijp daar helemaal niks van. Als ik bang ben dan is mijn stemming angstig en las ik kwaad ben dan is mijn stemming boos. Zijn ze echt los van elkaar? Is het niet zo omdat je er een cijfer aan moet geven dat je ze als twee individuele dingen ziet? Of zijn ze echt individueel. Nu raak ik mezelf ook kwijt. Heb ik stemming en emotie al die tijd wel goed begrepen? Wazige shit.
    Ok ik ben door de war. Ik kan me voorstellen dat jij dat ook bent.

    1. En nu lees ik dat gevoel het overkoepelende begrip is van stemming en emotie. Nou veeg mij maar op hoor. Ik zou helemaal gek worden bij het invullen en weer lezen van dat schema. Het is zo cerebraal. Dat schema weerhoudt juist het voelen naar mijn mening, doordat je het allemaal moet kwantificeren.

      1. Het schema is voor mij heel erg belangrijk, omdat we niet weten welke kant we uit moeten mijn behandeling. Wat is hetgeen mij het meest belemmerd in mijn dagelijks leven? Dysthymie? Sociale fobie? Trauma? Negatief zelfbeeld? Heeft de pijn invloed op mijn stemming? Ga zo maar door. Het loskoppelen van mijn stemming en emoties is zeer waarschijnlijk een overlevingsstrategie. Ik heb mezelf aangeleerd om mijn stemming op een redelijk niveau te houden en niet te laten beïnvloeden door wat dan ook. Als ik mijn emoties ga tonen, wordt het één grote chaos. Ik heb er nu al zin in 😉

      1. Wacht even hoor. Je benoemt in je stuk allerlei emoties. Zowel dat je boos bent, als in de ruzie met Peter, verdriet, teleurstelling etc. Echter je hebt je stemming al bepaald zodra je wakker wordt. En dit is niet lullig of gemeen bedoelt, maar het lijkt daadwerkelijk alsof je wakker wordt en pats je hebt jr stemming bepaald. En zo blijft het wat er ook gebeurt. Wow Marion dit is echt de ultieme manier van controle hebben. Het lijkt wel vastklampen aan je stemming, zodat je weet hoe je dag gaat verlopen wat er ook gebeurt. Geen verrassingen of onzekerheid voor jou.

  3. Oke deze vind ik lastig, want ik zag ze eigenlijk ook altijd als 1 geheel. IK zal er wel eens op gaan letten hoe dat hier werkt.
    Lijkt me wel een moeilijk besef. Dat je stemming niet wisselt, op welke manier merk je dat dan behalve door het opschrijven? Hoe bepaal jij je stemming?

    1. Mijn stemming is een gevoel denk ik. Dat voel ik als ik wakker word en daar hou ik me de rest van de dag aan vast. Ik denk omdat het anders te ingewikkeld voor me word of zo… Ik denk dat ik … Oh zucht, ik weet het niet! Het lijkt wel of ik een aan/uitknop heb. Zo, nu mag je even voelen en hoplakee, genoeg. We doen het licht weer uit.

  4. Ik vind het sneu voor je dat je je zo voelt. Deels herkenbaar ook, maar er zit wel een verschuiving in merk ik. Ik vertelde enkele dagen geleden nog aan een vriendin dat vroeger op dagen dat ik me kut voelde, ik een belastingsteruggave mocht krijgen van meer dan 1000 euro dat ik daar dan nog stoïcijns onder bleef. Materiële dingen zijn sowieso geen prioriteit, maar toch. Mijn stemmingen kunnen wel heel erg variëren op een dag, maar ken dus wel het fenomeen dat uiterlijke dingen soms weinig aan mijn basisstemming kunnen veranderen. Bij mij is het trouwens ook net andersom. Mijn bassisstemming zie ik als mijn geluksmeter en al de dingen er rond als tijdelijke invloeden. Want alles kan voorbijgaan en doet het vaak ook: relaties, werk en andere omstandigheden. Daarom dat ik me vooral focus op dat binnenwerk ook, maar ben ervan overtuigd dat jij daar ook heel hard aan aan het werken zijt. Mijn vrijwilligerswerk doet me goed en ik volg nu ook een privécoaching rond perfectionisme en merk dat dit heel wat losmaakt omdat het aan angst gebonden is, en ik vermoed dat dat (onbewust) de grootste voedingsbodem is van de sombere stemmingen die me nog geregeld overvallen.

  5. Ik denk ook niet dat stemming en emotie van elkaar los te koppelen zijn, maar ik kan verkeerd zijn. Wat ik wel kan hebben is dat ik kwaad ben, maar tegelijkertijd besef dat ik ook wel gelukkig ben (ofzoiets)… Moeilijke situatie!

  6. Bij mij wordt mijn stemming ook maar in hele lichte bepaald door emotie. Vroeger maakte ik me wel eens zorgen dat ik te weinig emoties had, maar tegenwoordig zie ik het vooral als pluspunt. Het scheelt overigens bij mij dat ik geen trauma’s heb ofzo, zodat ik weet dat het karakter is en geen onderdrukking van gevoelens ofzo. Als ik vind dat ik te weinig emotioneel over dingen nadenk ga ik vaak muziek luisteren. Dat maakt alles wel los.

  7. Mijn stemming wisselt ook niet zo snel en ik ben ook redelijk beheerst maar ook dat is aangeleerd gedrag Marion. Ik begrijp dat dit heel moeilijk voor je is en dat je steeds opnieuw tegenslagen op je weg naar genezing ondervindt. Weet dat er veel mensen met je meelezen en meeleven 🙂
    Ik zou willen dat ik iets voor je kan doen!

  8. Lastig! Ik ben in staat om stemming en emotie van elkaar los te koppelen. Uit zelfbescherming denk ik. Ben dus erg evenwichtig, althans dat doe ik zo overkomen.
    Het is net wat jij aangeeft, als stemming en emotie elkaar gaan benaderen dan zijn de rapen gaar. Chaos all over the place!
    Mijn partner heeft het tegenovergestelde. Stemming en emotie gaan hand in hand. Dus die kan van de ene kant naar de andere kant schieten. Erg onvoorspelbaar, maar hij heeft er nooooit last van. Dat is dan wel weer bewonderenswaardig.
    Ik weet dus niet wat beter is en waar je je beter bij voelt. Lekker zinnige reactie dit…

    1. Zeker zinnig! Ik vind het fijn om te lezen hoe dit voor anderen werkt, want ik ben in de war over dit onderwerp. Ik herken wat jij schrijft, dus dat is prettig. Thanks. X

  9. Oh en of ik dit herken! Ik mailde dit ook aan je. Dat ik gevoel heb onder water te zitten. Ik zie wel wat er om me heen gebeurt maar lijk er geen controle op te hebben/ te nemen. Ik laat alles maar gebeuren ook waarvan ik voel dat ik het niet wil. Ben heel goed in mijn stemming verbergen en doen of alles oké is maar dat is lang niet altijd zo. Nu ook ben ik zo dom geweest geen achtergrond info te geven voor een baantje wat ik tijdelijk ga doen. Toen waren er uren afgesproken maar ineens is dat meer geworden en hun weten niet dat ik dat fysiek (nog) niet aan kan. Dacht dat doet er niet toe…toch wel. Moest nu bellen dat die uren mij te veel zijn. Pfff had ik mijn situatie maar meteen uitgelegd. Weet je wat ik denk? Dat je jezelf eerst goed kwijt moet zijn om je weer terug te vinden. Of is dat een gekke redenatie?x

  10. Ik herken heel erg wat je schrijft. Als iemand vraagt hoe t gaat, dan gaat t goedf simpelweg omdat ik een huis heb etc. Emoties ken ik wel, maar dat is een heel ander spoor. Of t zo extreem is zoals jij beschrijft weetik niet, omdat ik totaal geen idee heb wat ik voel en ook nooit het heb hoeven bijhouden. Ik heb altijdt idee gehad dat t een bescherming was vanuit mn ptss (of welke diagnose er ook bij hoort).

      1. Jep, dit heeft voor mij een enorme rol gespeeld in de keuze wel of geen traumatherapie. Ik kreeg van M. laatst de vraag welke emotie/gevoel ik hoopte terug te kunnen krijgen. Voor mij is dat vooral één gevoel: voldoening.

        Daarnaast moet ik sowieso rekening houden met de manier waarop m’n emoties en gedachten zit ontwikkeld hebben. M’n psycholoog zegt ook wel dat met mn ASS de kans best groot is dat het zo blijft. Maar ze snapt dat ik de poging waag.

        Ik hoop dat je er voor jezelf uitkomt en dat je er mee aan de slag kunt.
        Weer durven toelaten..

        Take care. ❤

  11. Mijn stemmingen wisselen ontzettend erg en mijn emoties ook. Ik ben een borderline en ondanks dat ik dit behoorlijk onder controle heb kan ik uit het niets uit mijn slof schieten. Bij de VERS training die ik destijds volgde moesten wij dit uitwerken om zo grip om situaties te krijgen. Ik weet nu waar mij trigger liggen.
    Nu ik mijn borderline meer onder controle heb, kan ik soms ook wat afgestompt overkomen.

  12. Hmmm, interessant om over na te denken dit! Ik denk dat het bij mij ook wel een beetje los van elkaar staat. Ik kan bijvoorbeeld heel verdrietig zijn om iets, of ontzettend balen, maar toch weten dat ik in de basis wel gelukkig ben. Gelukkig zijn betekent niet dat je je ook altijd gelukkig voelt, zoiets.

  13. Stemming en emotie, ik zit erover na te denken en ik snap het wel. Ik kan heel emotioneel zijn, maar lachen en me goed voelen. Toch merk ik dat als ik heel emotioneel ben (janken dus, zo echt van dat Meeehhhh met hikkende schouders enzo) dan beïnvloed dat mijn stemming wel, ik word er minder vrolijk van. Je stemming is je humeur en die staat los van emotie maar kan er wel door beïnvloed worden.
    Uiteindelijk komen we dan altijd bij het Voelen uit. Hoe moet dat, voelen? Heel diep naar binnen, rondwandelen in onze emoties, stemmingen, gevoelens.. Ik ben wispelturig, ik kan nu super vrolijk zijn en over een uurtje heel erg down. Wordt je daar blij van? Nee, maar het is Ik, ik ben dat. Net zoals jij dat niet bent. Is helemaal niet erg, je hoeft niet boos te zijn en je bent geen dooie. Je bent gewoon stabiel. Not a bad thing 😉

  14. Mijn emoties en stemming hebben wel degelijk een uitwerking op elkaar. Soms baal ik daarvan, maar ik denk nu bij nader inzien dat het eigenlijk wel gezond is.

    Zo had ik afgelopen week een pittig gesprek met een dierbare waarin we besloten hebben even afstand van elkaar te nemen omdat we constant met elkaar in de clinch liggen. Het gesprek was zwaar, mijn gesprekspartner liep uiteindelijk kwaad weg omdat ze het niet eens was met de beslissing die ik gemaakt had door te luisteren naar mijn eigen grenzen. Ik voelde mij boos en onbegrepen op dat moment.

    De volgende dag was dat meteen te merken aan mijn stemming. Ik was die dag somber, huilerig en voelde mij gespannen. Meer dan ooit werd het mij duidelijk hoe emoties en stemming met elkaar samenhangen.

    Leuk vind ik het niet, maar ik denk dat je de stemmingsverandering na zo’n heftige situatie nodig hebt om het gebeurde even een plaats te geven. Je geeft het op die manier de ruimte en bepaald jouw positie opnieuw.

    Jouw artikel heeft mij wel aan het denken gezet Marion. Hoop dat jouw emoties en stemmingen in de toekomst ook wat beter samen mogen gaan werken! 😉

  15. Mijn stemming is een direct gevolg van mijn emoties. Ik kan dit niet loskoppelen. Zou dit wel graag wat meer willen kunnen, zodat ik mijn stemming niet teveel laat beïnvloeden door emoties die bepaalde (soms zinloze of onbelangrijke) belevingen bij mij opwekken. Ik kan redelijk snel uit het veld geslagen worden door relatief kleine dingen/ervaringen. Zoals: een communicatiestoring via de WhatsApp met m’n moeder, een onvriendelijke caissière, een asociale weggebruiker, een artikel wat ik graag wil hebben maar uitverkocht is, een vieze woonkamervloer, een “rommeltje” thuis, een broek die me ineens veel te strak zit, etc. etc.
    Ik heb dan moeite om mijn stemming niet volledig te laten beïnvloeden door emoties die deze dingen oproepen. Met als gevolg dat ik het mezelf en mijn omgeving onnodig moeilijk maak. Ik zou juist beter naar het grotere geheel moeten kijken en koesteren wat ik wél heb (immaterieel en materieel) en wat wél goed gaat. Ik ben nu soms echt een pain in the ass….

    1. Dat herken ik enorm. Van vroeger… Misschien toch de depressie in combinatie met ik die mezelf veel beter en sterker voordoe dan ik daadwerkelijk ben. Thanks. Hebben wij nog een date dinsdag? 🙂

  16. Mijn emoties bepalen mijn stemming als ik het tenminste goed begrijp. Stel mijn stemming is best goed en er gebeurt iets dat slaat mijn stemming om door een emotie. Je kan dan bijvoorbeeld de rest van de dag boos of verdrietig zijn. Zo bekeken wisselt mijn stemming heel vaak maar ik heb dan ook adhd. Ook niet fijn :s maar dat doodse gevoel ken ik wel uit de tijd dat ik zelf depressief was 😦

  17. Ik ben zo labiel als de pest, één kleine tegenslag en ik ben helemaal van de kaart en mijn stemming dan dus ook. Maar mijn stemming kan dan ook in keer omslaan naar de positieve kant… Ook niet erg handig hoor! Maar hé dat omhels ik dan maar als mijn karakter 😉

  18. Ten eerste heel knap dat je dit zo mooi opschrijft hier. Ten tweede je bent geen dooie. Je hebt wel degelijk emoties want boos is een emotie. Ik heb heel lang geen boosheid kunnen voelen en voel dat nu af en toe wel. Dat is voor mij dan een goede vooruitgang. Maar op de vraag of mijn stemming mijn emotie beïnvloed of andersom kan ik je eigenlijk geen antwoord geven. Ik dacht eigenlijk dat het altijd een beetje hetzelfde was. Als ik slecht wakker wordt dan heb ik ook gewoon een hele dag een slechte dag en als ik goed wakker wordt wordt mijn dag goed. Ik dacht eigenlijk dat iedereen dat zo had maar als ik het zo lees is dat dus niet hoe het hoort haha 🙂 wellicht komt dat inderdaad door de medicatie? Succes… xx

    1. De medicatie zal ook zeker meespelen, al zit ik op de laagst mogelijke dosering. Het zal misschien een combi van alles zijn. Zal nog wel even duren voor we eruit zijn. Djw. X

  19. Mijn emoties beheersen ook zeker wel mijn stemming. Als ik alleen al naar jouw voorbeeld kijk over de woordenwisseling met Peter, mijn stemming zou die avond dan zeker gedaald zijn tenzij het gelijk weer helemaal is uitgepraat.

    1. Ik denk dat dat ook ”normaal” is. Voor mijn gevoel zou dat ook moeten. Ik kan dan ook wel benoemen dat ik boos, teleurgesteld en verdrietig ben, maar …. Nee, het is meer dat ik heel even voel van dat zou ik nu moeten voelen, maar hé, dat doen we niet! Hup! Stabiel blijven! Zoiets.

  20. Deze is lastig, maar een te grote uitdaging om niet op te reageren. Laat me even nadenken 😉
    Bij mij staan mijn stemming en emotie heel dicht bij elkaar, er hoeft maar ‘dit’ te gebeuren en mijn stemming is om. Meestal de negatieve kant op. Wanneer mijn stemming dan eenmaal slecht is, wordt hij ook niet zomaar beter. Dat is iets waar ik zelf heel erg veel moeite mee heb, dat als ik me eenmaal slecht voel, dat ook niet meer beter wordt. Van vrolijk naar chagrijnig is dus een kleine stap, maar van chagrijnig naar vrolijk een hele grote stap. Ik geloof dat ik niet echt duidelijk meer ben. Ik hoop dat je je emoties een beetje snel vindt en jezelf ook. Xoxo

  21. Ik heb hier echt even over moeten nadenken. Ik hoop dat ik het goed heb begrepen. Ik geloof dat bij mij mijn emoties en stemming wel met elkaar verbonden zijn. Als ik in een sombere stemming ben, dan voel ik me ook niet blij. Van een begrafenis word ik ook wel droevig bijvoorbeeld.

    Wat een goed idee om je stemmingen zo bij te houden zodat je er inzicht in krijgt.

  22. Ik weet niet zo goed hoe dit bij mij werkt. Zou best eens kunnen dat het vergelijkbaar is met hoe het bij jou gaat. Ik heb in ieder geval geen stemmingswisselingen gedurende de dag. En emoties toelaten…. oh my… is tot nu toe een mission impossible gebleken.

  23. Van al die cijfers geven zou ik al gek worden. Paroxetine verbeterd de stemming doordat het de emoties uitschakelt denk ik. Elk voordeel heb z’n nadeel 😉 dat moet zij toch ook weten. Ik denk dat met emoties omgaan ook iets is wat je met de opvoeding mee krijgt.Wij deden thuis niet aan emoties.Wij hebben geleerd dat als je bang,verdrietig,onzeker of boos was je ging schelden of gewoon iets heel anders doen,maar zeker niet elkaar troosten.Doordat je niet beter weet verandert dat dus niks aan je stemming denk ik. Een bruiloft en begrafenis zijn voor mij ook hetzelfde…

    1. Mijn angst is wel verminderd, maar verdriet heb ik in overvloed als ik er nu zo over nadenk. Het mag er alleen niet uit. Ik ben tenslotte al zo’n loser. Zo voelt het een beetje. Oh tering, ik ga wel gewoon shoppen.

  24. zonder alle reacties te lezen die hiervoor staan, nu ik dit lees, ik hou niets bij, dan ja, kan een dag wel veranderen bij bepaalde situaties en dan verandert mijn stemming ook zeer zeker. Maar er zijn meer dagen denk ik, dat ik hetzelfde als jij hebt, ik voel mij gewoon goed, alles gaat goed en er gebeurt dan eigenlijk heel weinig tot niets dus blijft dat ook stabiel op een dag. Maar dat wil niet zeggen dat de emoties er niet zijn, dan leg ik dat uit voor mijzelf denk ik, oké, ik ga er even in, maar kom eruit en het is weer even klaar. Tenzij het iets is wat echt compleet divers is van andere dingen.

    Ik ben eigenlijk de hele dag alleen, Picasso om mij heen, ja hij laat mij lachen, natuurlijk, maar dat is een fractie, en soms maakt hij mij ook geïrriteerd, ook een fractie, ik ruim op of ben even boos op hem, praat tegen hem, like if he cares 😉 En dat moment is dan ook weer voorbij en ik ben weer zoals ik wakker werd.

    De uitzonderingen zijn, als mijn beste vriend nu binnen zou komen, als ik vanmorgen een 6 heb ingevuld dan stijgt dat naar een 10, direct! En dan blijft dat ook een tien, sterker nog, kan de volgende dag doorzetten. Krijg ik nu ergens weer eens iets van een instantie die het extra lastig maakt wat eigenlijk heel makkelijk is en logisch ook vooral 😉 Pffffffff ja dan kan die 10 wel zakken naar een 4…. Echter, ben ik meer stabiel en voel ik mij dus gewoon goed, een 7 tot een 8 en dat verandert dan ook niet.

    Ik weet dus ook niet of jouw psycholoog wel gelijk heeft of dat dit dus een boekenwijsheid is waar zij dan mee werkt.. daar hou ik zo ie zo al niet van dan.

    X

  25. Sinds ik mijn antidepressiva aan het afbouwen ben , merk ik terug heel veel stemmingsschommelingen, terwijl ik vroeger niet uit mijn lood te slagen was door akkefietjes. Kan het aan medicatie liggen??

    1. Ik ben een beetje aan het puzzelen wanneer dit begonnen is en of dat samen ligt met de start van de AD. Mijn paniekaanvallen zijn sindsdien wel minder geworden, maar het uiten van mijn emoties doe ik volgens mij al veel en veel langer niet. Dat lijkt ondertussen al wel een automatisme geworden. Ik zoek dus nog.

  26. Hm, je verhaal zet me aan het denken. Ik kan een enorm gevoelig persoontje zijn, kan enorm lopen brullen om onrecht en dat soort dingen of gewoon als ik het moeilijk heb zoals nu. Maar de emoties die er echt toe doen, die duw ik vaak weg, ben ik nu achter gekomen. Voor mij staan emoties en stemming verder ook wel los van elkaar, een uitzondering daar gelaten. Als ik een zwaar gesprek heb gehad op school, kan m’n emotie een 3 zijn maar m’n stemming bijvoorbeeld een 6. Het beïnvloed elkaar wel een beetje maar een stemming is van meer afhankelijk dan enkel je emotie, zou je toch zeggen? Wat ik niet herken is jouw voorbeeld van de begrafenis of andere heftige dingen. Dan beïnvloedt het elkaar wel bij mij. Denk ik… Lastig! Probeer niet te hard te zijn voor jezelf, Marion! Je had al aangegeven op mijn blog dat die emoties iets was waar je deze week aan wilde gaan werken en hee, het is pas dinsdag! Nog genoeg dagen om er (verder) aan te werken, oke?
    Veel liefs!

  27. hoi
    Wat een confronterende ontdekking lijkt me dit. Ik ga je nieuwe blog (die ook online is) lezen.

    die emoties, dat lijkt me heel moeilijk om mee aan de slag te gaan (ik herken het wel dat dit een lastig onderwerp is!!), al die gevoelens die er wel zijn denk ik, stop je die weg of hoe ga je hiermee om nu?

    1. Nou, wat ik zei, het is verboden gebied. Ze zijn er wel, maar ik negeer of stop ze weg. Ik weet niet goed hoe je het moet noemen. De vraag is ook waarom en voor wie. Veel vragen.

  28. Als ik mijn stemming niet goed is dan ben ik harder voor alles en iedereen. Ik word dan minder snel geraakt door droevig nieuws of door iets moois. Nu ik dit typ krijg ik dit besef want ik heb er nooit eerder over nagedacht.

    Ik denk dat ik op dat moment meer met mezelf bezig ben en de rest even los koppel. Dit klinkt best hard maar zo gaat het dus eenmaal in mijn koppie.

  29. Veel sterkte, dit is geen fijne confrontatie. Maar ergens is het toch ook positief dat je je emoties niet de baas laat zijn? Want dat doe ik dan weer veel te veel, waardoor mijn stemming echt heel plots omslaat.. En dat is voor mijn omgeving niet zo fijn. Heel veel succes Marion, je kan het wel hoor ❤

  30. Hier moest ik echt even heel goed over nadenken. Heb net ook je tweede blog gelezen en nu is het me duidelijk. Mijn stemming wordt heel erg bepaald door mijn emotie (meestal). Het ligt aan allerlei factoren, zoals met wie en waar ik ben en in welke periode van mijn menstruatie ik zit. Maar over het algemeen is het zo dat mijn stemming heel snel kan overslaan als er emotioneel gezien iets gebeurt. Een goede stemming kan bij ruzie met Jimmy omslaan naar een heel slechte stemming en me uren daarna nog niet goed voelen. Anders dan bij jou kunnen er bij mij op één dag alle stemmingen voorbij komen. Dat is juist ook wat ik zo vervelend vind. Ik word namelijk extreem beïnvloed door buitenaf en wat er gebeurt. Terwijl ik mijn stemming veel liever zelf in de hand zou houden. Maar weet niet hoe dat precies zou moeten.

  31. Vanochtend las ik dit artikel en ik denk er nog steeds over na hoe het nu bij mij zit. Ik weet het gewoon niet. Het verschilt ook heel erg bij mij. Het ene moment gaat het samen, het andere moment staat het geheel los van elkaar.
    Wat ik wel weet is dat ik hoop dat dit inzicht bij jou kan bijdragen aan je therapie. Dat je je emoties weer kan gaan voelen en stapje voor stapje jezelf weer vindt. Dat hoop ik echt!

    1. Volgens mij verschilt het ook dag bij dag. Dat is wel het ‘nadeel’ met mijn impulsieve schrijven: het is wat op dat moment leeft en speelt. Maar het inzicht is inderdaad heel erg fijn voor me. Ik begrijp nu heel erg goed hoe het werkt. Hier kan ik echt verder mee. Dank je wel!

  32. Uhm jeetje wat naar voor je 😦 Mijn stemming is altijd hoe mijn eigen emotie/gevoel ligt. Of omgekeerd?! Als ik mezelf down voel is dat mijn gevoel, en veranderd mijn stemming mee. Als ik vrolijk ben is dat mijn gevoel ook. Wel kunnen mijn stemmingen snel veranderen, er hoeft iets te gebeuren wat mij niet bevalt en ik ben geïrriteerd. Het ligt ook aan de energie waarin je zit hoe je gevoel en emotie zit. De laatste tijd bevind ik mij in een slechte energie, waar ik nog even door moet. 😐 Maar lieve Marion. Ik heb je andere artikel ook gelezen. Het heeft nog wat tijd nodig, en het komt wel goed 🙂 Wees niet boos op jezelf het is zoals het is. Het komt wanneer de tijd rijp is…..

  33. Bij mij beïnvloeden ze elkaar toch wel behoorlijk. Al is dat op goede dagen wel minder merkbaar.
    Maar als ik stress voel, dan gaat mijn stemming vaak erg achteruit. En als ik onder leuke mensen ben, dan word ik daar blij van en ben ik in een vrolijke stemming.
    Zie het als iets positiefs dat je je nu bewust bent geworden van deze dingen en dan kan je er tenminste mee aan de slag!

  34. Die beinvloeden elkaar ongelofelijk. Ik ben één brok emoties en die bepalen elk de stemming van het moment. Wat ontzettend vermoeiend is trouwens. Het is niet makkelijk hé Marion maar je bent aan het werken, en je gaat vooruit; Dit is een stap in je proces die je zonder twijfel ook vooruit zal helpen.

  35. Ik dacht nou juist altijd dat emoties en je gedachten over die emoties je stemmingen bepaalden. Ik heb het tegenovergestelde. Ik kwam gisteren neutraal ergens binnen en een uur later huilde ik tranen met tuiten. Heel vermoeiend.

  36. Zo fijn dat je open en eerlijk erover praat en schrijft.
    Het hoeft allemaal niet alle dagen mee te zitten.
    Als je een dip hebt moet men het kwijt.

    Ik wens je veel liefs, knuffels en sterkte Xoxo

  37. Mooi eerlijk geschreven. Ik moest er wel even over nadenken. Ik koppel gevoel en stemming zeker niet helemaal los, maar ik denk wel dat het per situatie en zelfs per emotie kan verschillen. Ik kan bijvoorbeeld ontzettend boos zijn op een bedrijf of op iemand die niet echt dicht bij me staat zonder dat dit echt mijn stemming beinvloedt, maar als ik boos ben op / ruzie heb met iemand die wel heel dicht bij me staat dan wordt mijn stemming wel degelijk anders. Verdriet is ook zoiets, dat beïnvloedt standaard mijn stemming.
    En om het nog ingewikkelder te maken, zelfs de (heftige) emoties van anderen kunnen mijn stemming beinvloeden. Al heb ik in de loop der jaren wel steeds beter geleerd om me hier op de een of andere manier enigszins voor af te sluiten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s