Op deze manier gaat het niet

kop1

Het gaat niet. Ik moet realistisch blijven. Twee hele ochtenden dagbesteding is op dit moment teveel. Ik moet minderen. Gisteren lukte het me om de schreeuwlelijk in mijn hoofd, die me keihard uitlachte, het zwijgen op te leggen. Hahahahaha, twee ochtenden een beetje tekenen en koken kan mevrouw al niet aan. Hilarisch. Shut up, you idiot. Terug je hok in en ga je moeder pesten of zo.

Woensdag stap ik om 9:10 uur in de auto. 9:30 uur zit ik in het tekenlokaal. Van 10:30 tot 11:00 uur is het pauze. Van 11:00 tot 12:00 is het de bedoeling dat we weer tekenen of schilderen, maar in de praktijk gaan we er allemaal om 11:30 uur al vandoor. Twee uurtjes. Wat is dat nou? Op vrijdag begint het koken om 10:00 uur. Om 10:30 uur is het tijd voor koffie. Om 11:00 uur koken we weer verder en negen van de tien keer zitten we voor 12:00 uur al aan tafel. Weer twee uurtjes. Wat is dat nou? Vandaar dat ik ook geen moment twijfelde om me op te geven voor de yogales op donderdagmiddag van 13:00 tot 14:00 uur. Dat kan er makkelijk bij.

In de praktijk blijkt het echter nog teveel. Het is niet het aantal dagen wat teveel is, maar het aantal uren achter elkaar. Ik denk dat ik na 20 minuten in de auto maximaal een uur daar kan zitten. Daarna nog weer 20 minuten terug in de auto. Dat is het maximale. Ik ga woensdag voorstellen of ik om 10:15 uur mag komen. Dan ga ik een half uur tekenen, een kwartiertje pauze in plaats van een half uur en dan nog even in het ruilwinkeltje kijken wat van 11:00 tot 11:30 uur open is. Zo ben ik er toch uit en hou ik ook contact met de groep.

Vrijdag wil ik wel gewoon houden zoals het is. Tijdens het koken staan we namelijk en dat is voor mij veel minder belastend dan zitten. Wat betreft de yogalessen wil ik overleggen. Yoga is namelijk voor mij mentaal heel rustgevend, goed voor mijn lichaam en ook minder belastend doordat je op de grond zit en niet op een stoel. Ik denk dat dat voor mij ook heel goed haalbaar is. Het enige wat lastig is is dat het drie dagen achter elkaar is. Aan de andere kant ga ik op donderdag vaak wandelen om nog wat lichaamsbeweging te krijgen en als ik moet kiezen tussen wandelen en yoga, dan kies ik voor yoga. Verder is het tijdelijk. Ik geloof dat het tien lessen zijn. Maar don’t worry, ik ga het woensdag eerst bespreken.

Ik had het net over het ruilwinkeltje. Daar was ik gisteren voor het eerst. Te gek! Een hele boekenkast vol met boeken en een andere kast met beeldjes, mokken, blikjes, spelletjes, noem maar op. Omdat ik er gisteren voor het eerst kwam had ik natuurlijk niets bij me om te ruilen. Ik zag het boek ”Taal is zeg maar echt mijn ding” van Paulien Cornelisse. Een boek wat al een poosje op mijn verlanglijstje staat. Er zit nu een sticker met mijn naam op, dus ik ga deze week even wat spulletje hier in huis zoeken die ik niet meer gebruik, maar nog wel in goede staat zijn. Dan ga ik volgende week lekker neuzen en wat spulletjes ruilen.

Hoe dank ook, voor nu moet ik op de blaren zitten. Op de abcessen eigenlijk… Gistermiddag de hele middag op bed gelegen. Vannacht het klokje rond geslapen. Morgen weer koken. Lekker makkelijk. We gaan wentelteefjes maken. Het kan zijn dat ik afbel, maar dat beslis ik morgenochtend. Zondag heb ik ook een hele leuke dag op het programma staan, maar ik ben bang dat die ook drastisch ingekort moet worden. Kortom, ik moet rusten, rusten, rusten, beter worden en opnieuw beginnen. Let’s do this. β™₯

43 reacties op β€˜Op deze manier gaat het niet’

  1. Supermooie foto, allereerst πŸ™‚ Spijtig dat je moet afbouwen, maar het klinkt inderdaad alsof het beter zal zijn voor jou. Dat ruilwinkeltje klinkt echt heel fijn, veel leesplezier πŸ˜‰

  2. Luiter goed naar je lichaam, jij weet beter dan wie ook wat je al dan niet kunt. Hun voelen je niet en kunnen zomaar voor je beslissen. Maar luister alstublieft niet naar de vervelende stemmetjes in je hoofd, die maken je anders stukje per stuk kappot. Ik heb maandag 1h moeten inkorten en de woensdag volledig helaas. Heel veel sterkte!

    1. Soms is het moeilijk. Dan wil ik zo graag. Maar dan snij ik mezelf alleen maar in de vingers, dus inderdaad, goed naar mijn lichaam luisteren. Jammer dat jij ook hebt moeten inkorten. Sterkte. X

  3. Ik las al wat je gaat doen, en dat lijkt mij een heel goed idee en jij vind jouw ideale tijdstippen en gangbaarheid wel om dat later misschien weer uit te kunnen breiden. Dilemma’s die we dag voor dag moeten bekijken, met knallende koppijn heb ik dit zitten lezen en ik zit nu ook in gevecht, vanmiddag mijn vrijwilligerswerk, blijf ik thuis, of neem ik wat in… het wordt het eerste en ben jij de enige die ik voor nu even gelezen heb. Luisteren naar het lichaam zoals er ook al staat, zo belangrijk ❀

    Succes en beterschap en sterkte, licht en kracht stuur ik jou nog even mee.

    X

  4. Ben trots op dat je luistert naar jezelf en je lichaam! Doe wat goed voelt en als het niet gaat, niet doen. En dan zijn wij er weer om naar je te luisteren (soort van, want eigenlijk is het lezen) You get the point!

  5. Goed dat je gaat overleggen zodat je binnen je grenzen kan blijven. Die schreeuwlelijk heeft namelijk echt geen gelijk, je bent geen aansteller en je doet wΓ©l je best. Je best ligt alleen ergens anders dan je dacht.

  6. Ik herken dat stemmetje heel erg. Hij was er ook veelvuldig bij mij deze week. Toch knap dat je hem weg kan zetten en dat je meer naar jezelf luistert.

    Dan ben je geen zwakkeling, maar juist ontzettend sterk! Knap Marion, ik heb erg met je te doen, maar je neemt de juiste beslissingen! Respect!

  7. Ik ben echt trots op je! Ik worstel me soms ook door m’n werkuurtjes heen omdat ik niet durf aan te geven dat het niet gaat.. Fijne dag vandaag, hoop dat de pijn snel minder wordt. En ben benieuwd naar de wentelteefjes, ik heb ze nog nooit gegeten! X

  8. Succes ermee! Dat klinkt als een leuk concept: een ruilwinkel! Want wie heeft er nou geen boeken over liggen die al gelezen zijn maar eigenlijk niet nog een keer gelezen hoeven worden? En als je het maar aan jouw voorwaarden kan aanpassen is alles goed. Veel plezier vandaag!

  9. Ik dacht even dat er echt iemand rondliep op de dagbesteding met het tact van een olifant, maar het was je eigen stem in je hoofd. Hoe dan ook, goed dat je je niet alles maar laat zeggen. Zo steek je toch weer iets op van de dagbesteding, want kleuren kon je vast al wel πŸ˜‰

    Die voorlichting over een hydradenitisoperatie waar je zo van geschrokken bent, is dat sindsdien ‘verboden gebied’ voor je om over na te denken? Ik heb zelf een jaar rondgestrompeld met een aan elkaar geschroefde heup (wintersport, moet je ook eens proberen!). Ik wilde geen heupprothese met mijn 37 jaar. Lang verhaal kort: het ging steeds slechter en ik heb uiteindelijk zelf gekozen voor de kunstheup. Ik ben er nu blij mee en zie wel hoe lang het goed gaat. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn als je zelf zo’n keuze moet maken. Misschien kun je je een keer op een andere manier laten voorlichten? C’est le ton qui fait la musique.

    Sorry als ik je hiermee herinner aan iets waar je niet over wilt nadenken. Ik bedoel het goed.

    1. Opereren is eigenlijk geen optie. Ik heb dusdanig veel ontstekingshaarden die dan aangepakt zouden moeten. De drie ergste liggen vrij ver uit elkaar, dus dat zouden drie onafhankelijke operaties worden met een gemiddelde herstelduur van 6 maanden. Dat zal ook niet allemaal rap achter elkaar kunnen, dus dat zou meerjarenplan worden. Plus het feit dat er nog wat psychische problemen bij zullen komen die ik ook niet moet onderschatten. Op dit moment weet ik dat als ik op een heel laag pitje leef (zoals het afgelopen jaar) ik niet ernstig ziek wordt. Die optie heeft mijn voorkeur. Nu hopen dat het UWV daar ook mee akkoord gaat straks. Dapper dat jij uiteindelijk de keuze voor een kunstheup gemaakt hebt.

      1. Dapper zou ik het niet willen noemen, maar ik neem het als compliment in ontvangst πŸ™‚ Ik stelde mijn operatie steeds uit omdat ik bang was voor de langetermijngevolgen en om de controle uit handen te geven. Na maanden op krukken lopen wordt de keuze langzaamaan makkelijker…

        Ik nam aan (assumption is the mother of all fuckups) dat er bij jou ook angst meespeelde, maar je hebt juist een hele rationele afweging gemaakt. Complimenten. Ik heb weer wat geleerd vandaag: NIVEA = Niet Invullen Voor Een Ander.

  10. Heel verstandig dat als je ziet dat het momenteel te veel is voor je dat je rekening met jezelf houdt, Marion.
    Dat stemmetje in je hoofd mag je weleens om meer begrip vragen voor jezelf!
    Kleine stapjes in de goede richting is veel beter dan met zevenmijlslaarzen jezelf voorbij lopen.
    Ik wens je heel veel sterkte en leef echt met je mee πŸ™‚

  11. Je kan het ook zien als een luxe dat je in de positie bent om uit te pluizen wat werkt en wat niet werkt. Dus dat stemmetje is stiekem gewoon dik jaloers. Dat je minder uren kan doen omdat je lichaam dat nodig heeft. Mark zou ook wel eens een paar uur korter willen werken omdat hij last heeft van zijn rug/heup/knie/schouder, doordat hij door het vele werken niet toekomt aan sporten, daar veel te moe voor is maar het eigenlijk wel hard nodig heeft. Maar ja, een betaalde baan van 60+ uur, die mogelijkheid heeft hij niet.

    1. Nou, ik heb nog even over deze reactie nagedacht en vond hem eigenlijk maar stom.. Jou positie is helemaal niet luxe.. helemaal niet iets om jaloers op te zijn. En het komt zelfs een beetje over alsof ik vind dat je er blij mee moet zijn ofzo, maar dat bedoel ik natuurlijk helemaal niet.. Hopelijk lukt het je om je weg te vinden! blijven proberen en zoeken naar iets waar jij je goed bij voelt meid! xx

      1. Nee, maar ik snap wel hoe je het bedoelt. Dat komt wel omdat ik je goed ken. Als iemand anders dit had gezegd had ik wellicht gedacht: wtf??? Het is een luxe systeem wat we hier hebben. Het ziektewetsysteem bedoel ik. Twee jaar doorbetaald krijgen en die tijd krijgen om te kijken of je kan herstellen en tot welke mate. Dat doen niet veel landen ons na denk ik. 60+ uur werken is wel het andere uiterste. Dat doe ik hem dan weer niet na. X

  12. Knap hoe je het omschrijft. Ik merk dat ik zelf op dit moment ook weer een stap terug moet doen, dat ik teveel doe (na in vier weken 2 afspraken in totaal naar nu ineens een week met vijf dagen achter elkaar de deur uit blijkt toch niet zo’n goede overstap te zijn). Daarom vind ik het mooi om te lezen hoe je daar zelf mee om gaat en hoe je gewoon je keuzes maakt tussen wat je wel en niet gaat doen. Rusten en weer opnieuw beginnen. Daar heb ik een goed voorbeeld aan πŸ™‚
    Veel liefs!

  13. Ik vind het heel goed dat je je eigen grenzen aangeeft en er ook naar luistert. Dat ruilwinkeltje klinkt wel erg grappig zeg! Ik heb dat boekje ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’ maar vind het ontzettend tegenvallen. Heb hem ook niet uitgelezen geloof ik. Maar dat maakt niet uit, misschien vind jij hem wΓ©l leuk! πŸ˜€

  14. Echt geweldig dat je gewoon doet wat je kunt! Geen gezeik van niemand en stemmetjes, duiveltjes en weet ik van wie. Gewoon jij. Gaat helemaal goed komen zo! Dat ruilwinkeltje klinkt heel fijn trouwens πŸ™‚

    1. Ja, dat is mijn eigen foto. Vind hem ook heel tof. Thanks. Ja, wentelteefjes zijn wel erg straffend, maar ik beslis morgenochtend pas of ik ga. Een goede nachtrust kan wonderen doen.

  15. Wat vervelend voor je. Hopelijk kom je tot rust en verminderen snel je klachten. Luister goed naar je lichaam, het is helemaal niet stom om een stapje terug te doen.

    En echt een hele mooie foto bij dit artikel!

  16. Soms moet je niet te snel zijn in zulke dingen. Wij zelf zeggen iets anders maar ons lichaam vertelt ook weer iets anders. Wat afbouwen, kan geen kwaad denk ik zelf. πŸ™‚

  17. Hey Marion
    Wat onwijs jammer voor je!
    Goed om dit te gaan bespreken, ik hoop dat er een passende oplossing kan komen.

    Sterkte met je abcessen, wat heftig weer!

    Prachtige foto boven je blog en wat klinkt dat winkeltje leuk!

    Sterkte

  18. Ik had deze morgen al willen antwoorden maar zie nu (en voelde toen ook al) dat mijn rectie er niet echt doorgekomen is ;-). Ik wilde je zeggen dat het heel confronterend is om je activiteiten te moeten aanpassen. Ik loop ook vaak tegen die grenzen aan. Telkens opnieuw denk ik een stapje verder te kunnen gaan om dan na enkele weken te voelen dat het te veel is. Is zeker geen prettig gevoel om dan een stap terug te moeten doen en een nieuw evenwicht te vinden. Maar ik heb door de jaren heen wel geleerd dat de enige optie “gewoon” (zo simpel is dat natuurlijk niet) is om naar je lichaam te luisteren en een balans te vinden waarbij je je fysiek en mentaal goed voelt. Oh ja, “Taal is zeg maar echt mijn ding” vond ik een heel leuk en ontspannend boekje! Veel plezier ermee.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.