En het wonder geschiedde

960

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Ik reed gisteren zowaar binnen een uur naar Utrecht. Op een klein uitstapje naar Bilthoven en twee hysterische acties op de snelweg na, die ik overigens met een zeer zelfverzekerde blik uitvoerde, reed ik in één keer goed. Echt waar? Ja, echt waar! *glimt van trots*

Het begon al goed. De planning was om de A12 op te gaan en enkel te focussen om te wisselen naar de A27. Gelukkig schoot nog net op tijd de gedachte Maar wat als je op de A27 bent? Wat dan? door mijn hoofd. Ik kon moeilijk even op de vluchtstrook stil gaan staan om te kijken hoe ik vervolgens verder zou moeten rijden. Ik zette de auto nog even aan de kant vlak voordat ik de A12 opdraaide. Nu kan ik niet zo heel erg veel onthouden, dus het werd: A12 – A27 – De Bilt.

Het wisselen naar de A27 ging zowaar goed. Even twijfelde ik toen ik de A12 afdraaide. Ik was natuurlijk weer de enige ziel die dat deed, dus de moed zakte me alweer in de schoenen. Toen ik eenmaal de bocht doorkwam zag ik gelukkig een volgende snelweg. Goddank. Toen ik het bordje A27 zag deed ik een dansje in de auto. Het zal toch niet? Ik ga gewoon goed!!! Die vreugde verdween al snel toen ik het aantal borden boven de weg zag. Heel veel borden. Utrecht. De Uithof. Utrecht. Centrum. Waar is De Bilt? Ineens zag een bordje boven mijn hoofd voorbij schieten. A28? WTF? Ik keek naar links. A27. Dáár! Zag een splitsing recht voor me. Ik keek in mijn achteruitkijkspiegel, keek naar links, over mijn schouder en denderde (hysterisch van binnen, maar met een stalen blik op mijn smoel van buiten) drie banen naar links.

Het volgende bord wat ik zag was De Bilt. Dáár moest ik eraf. YES! Maar wat is dit nou weer? Een afslag in een afslag? Wel? Niet? Wel? Niet? Ik ging wel. Nee! Toch niet.  Wéér op het laatste moment de goede keus gemaakt. Ik nam de daaropvolgende afslag en zag zowaar een bordje De Bilt. Of was het Bilthoven? Ik weet het niet meer. Wat ik nog wel weet was dat ik eerst rechts en dan links moest. Maar was die rechts al de afslag of moet ik nu nogmaals rechts en dan links? Ik ging nogmaals rechts. Dat er op het bordje stond dat Utrecht aan mijn linkerhand lag drong toen nog niet tot mij door. Pas toen ik Bilthoven (of De Bilt, ik weet het echt niet meer) inreed begon ik weer te twijfelen. Heel even dacht ik nog dat Bilthoven wellicht een soort onderdeel van Utrecht zou zijn (Ja, I know! In dit soort situaties komen de gekste ideeën in mij op!), maar al snel leek me daar toch geen enkele logica in te zitten. Anders zou Kijn toch ook wel gezegd hebben dat ze in Bilthoven woonde. Toch? Ik draaide om en vraag me niet hoe, maar in een minuut of zeven reed ik zo naar mijn collega toe. Oké, oké, oké, met een beetje hulp van de google-mevrouw die om de één of andere reden de weg daar verdomd goed kende.

Om 10:30 uur was ik bij mijn collegaatje. Ik werd zwaar verwend met lekkers bij de koffie. Geen idee wat het was, maar het was zoet en met veel glazuur erover. Heerlijk! Ik heb volgens mij zelfs een beetje op de tafel gekwijld, zo lekker was het. Omdat Kijn hoogzwanger is en ik ook nog weer thuis moest zien te komen, was mijn planning om rond 12:30 uur naar huis te gaan. Het was echt ontzettend gezellig! Natuurlijk praatten we veel over het werk, maar dat was ook wel een keer fijn. Even je dingen kwijt kunnen aan iemand die daadwerkelijk weet hoe het er daar aan toe ging en gaat. Die weet van je situatie, maar je niet beeroordeeld daarover. Ik was nog nooit bij haar thuis geweest en we zijn ook geen directe collega’s van elkaar, maar soms heb je gewoon een klik met mensen en waar voel je je altijd op je gemak bij die ander. Dat had ik gisteren ook. Toen ik de eerste keer op mijn telefoon keek was het al 12:50 uur. De tijd vloog. Ik wilde net gaan toen de man van Kijn zei dat er nog kaascroissantjes van de warme bakker op ons lagen te wachten. Naar huis gaan kan altijd nog! Mmmmmm! Lekker! Uiteindelijk ging ik pas om 14:00 uur weg. De terugweg ging helemaal soepel en om 14:45 uur was ik alweer thuis.

Eenmaal thuis stortte ik in. Ik las nog even de reacties op mijn blog, bekeek mijn mail, warmde snel wat spaghetti op en om 18:15 uur lag ik in bed. Ik heb echt een hele fijne en gezellige dag gehad. Dit zijn de dingen die het leven leuk en zinvol maken. Het drong gisteren keihard tot me door hoe ik de afgelopen tien jaar dit allemaal aan me voorbij heb laten gaan enkel en alleen om mijn werk vol te kunnen houden. Werken ten koste van mijn gezondheid, mijn relatie, mijn sociale leven. Uiteindelijk ten koste van bijna alles. Dat laat ik dus echt nooit meer gebeuren. ♥

40 thoughts on “En het wonder geschiedde

  1. Oh geweldig dit, hahahaha ik moet ook even lachen om dat kwijlen, je kunt haar nog altijd vragen wat je nu gegeten hebt of hoe het heet, maar dat heb je ergens wel gedaan denk ik, zo niet, alsnog doen!

    En zo ontzettend fijn dat jij die snelweg hebt kunnen bedwingen zo, dat de mw van google jou zo goed kent ook of die buurt 😉

    Dat je daarna zo ingestort bent was ook een lijn der verwachting maar je afsluiting doet het hem. Ja, zo moet het zijn!

    Off topic, ik heb jou een tag gegeven, ik had iets onthouden 😉

    X

  2. Geweldig om te lezen hoe autorijden voor jou werkt. Jij moet echt kapót zijn na zo’n rit! Ik moet eerlijk bekennen dat ik toch wel een beetje ongerust was toen het gisterenmiddag donker werd en we niets meer van je hoorden 😀 Ik denk dat een paar lezers spiritueel op een ander level met je zijn meegereden en dat het daarom zo goed ging. Weer een dik verdiend geluksmomentje voor je!

  3. Wat heerlijk om te lezen dat ondanks dat je wat spanning voelde onderweg, de reis voorspoedig verlopen is Marion 🙂 En dat je het zo gezellig hebt gehad natuurlijk want dat is ook heel belangrijk!

  4. Ik dacht dat ik al een reactie had geplaatst maar zie m niet staan? Nog maar eens proberen dan.. -_- Dus..
    Wat goed Marion! Trots op jou 🙂
    Ik reed overigens gisteren ook richting Utrecht. Ik was rond 10:30 in Bilthoven! Misschien zijn we langs elkaar heen gereden 😉
    Enne, wat fijn ook dat je het zo gezellig hebt gehad!

  5. Zooo fijn dat je goed gereden bent, je het zo super gezellig had en je eigen geluk voorop stelt! Je bent een topper en beter later dan nooit achter komen wat belangrijk is in het leven!

  6. Jeej, goed dat je in 1 keer goed bent gereden! En wat heerlijk dat het zo gezellig en ontspannen was dat je er zo lang bent gebleven, klinkt als een super geslaagde dag!

  7. Even de puntjes op de i zetten. Nadat ik de Nederlandse politie op de hoogte bracht van je geplande tocht, hebben zij meteen een escorte geregeld zodat je in één trek de tocht kon maken. Ik vind het een beetje jammer dat je in dit logje niet schrijft van de vier zware moto’s met zwaailichten die je constant hebben vergezeld…

  8. Dat klinkt als een onwijsgezellige dag! Felicitaties omdat je er in een keer geraakte en weer terug zonder noemenswaardige problemen. Heeft mijn oriëntatievermogen je nog iets opgeleverd, maar Euhm… je hoefde mij gekke rijstijl ook niet te lenen 😉 haha, neen, heb je heel goed ZELF gedaan!!

  9. Hahah zo herkenbaar! Ik heb eind December rijexamen en precies dezelfde problemen met rijden én de instructies van mijn instructeur horen. Als ik iets ingewikkelds moet doen en mijn instructeur begint te praten dan roep ik meestal “één ding tegelijk!” en daar is hij dan weer niet zo blij mee.
    Snelweg heb ik nog niet gedaan, maar dat zal ook wel even wennen worden denk ik.

    Goed gedaan hoor! En fijn dat het zo gezellig was!
    Liefs, Sofie ♥

  10. Geweldig!
    Oh…Marion, je schrijft zo hilarisch!
    Ik ken die afslag, in een afslag…haha (zit nu gewoon te lachen hier)

    Wat heerlijk voor je dat het zo gezellig was!! Dat besef dat je dit gemist hebt al die jaren is vast niet makkelijk maar ik hoop en wens dat er nog vele van dit soort leuke uitstapjes zullen volgen!

    X

  11. Ahhh wat fijn en knap dat het rijden gewoon goed is gegaan. ik ben ook zo’n onzekere in de auto als het gaat om wegen. Mijn vriend moet altijd met me meekijken en bevestigen of ik nou een afslag moet nemen of toch niet, haha. Je hebt in ieder geval ook een hele leuke dag gehad. Fijn om dat te lezen Marion!

  12. Het was inderdaad super gezellig!!! Zou ik iedere week wel kunnen doen! Helaas ga ik eerst eens even een kind “werpen” volgende week… haha!!
    En die koek was lekker hè, wel heeeeeel mierzoet. Ik ben in de verleiding om er straks nog eentje te gaan kopen 🙂
    Nogmaals, echt super leuk dat je er was en doen we wat mij betreft snel nog een keer, als jij dat ook wil, alleen waarschijnlijk dan wel met een huilende baby op de achtergrond 😦 Ah, dat went hoor 😉

  13. Aaahh wat goed dat je keer op keer de juiste beslissing nam (al dan niet expres ;)) en zonder fout te rijden bij je collega uit kwam! Is een navigatie systeem niet wat voor je ;)?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s