Freewriting

vanallesennogwat

Vandaag las ik bij Lynn een artikel over freewriting. Het is wel een beetje hoe ik blog; gewoon beginnen met schrijven en zien waar het schip strandt. Bij freewriting ga je echter nog een stapje verder. Je schrijft gewoon door. Je stopt niet. Je gebruikt geen backspace. Je past je tekst niet aan. Ik probeerde het uit.

Nou, daar gaan we dan. Wat ik vooral moeilijk vind is om de backspace niet gebruiken. Dat gaat eigenlijk automatisch. Ik heb ‘m nu al drie keer gebruikt, maar ik tik zo snel dat ik al niet meer weet waarvoor ik ‘m gebruikt heb. Dus corrigeren van het corrigeren gaat niet. Snap je wat ik bedoel? Ik vraag me nu af of ik aan een nieuwe alinea moet beginnen om het voor jullie nog enigszins overzichtelijk te houden. Anders wordt het wel een hele lap tekst. Laat ik het maar gewoon doen.

Goh, dit voelt behoorlijk bevrijdend moet ik zeggen. Ik neem even een slok koffie hoor. Lekker. Ik heb vandaag een dagje vrij. Zo voelt het tenminste. Normaal gesproken zou ik vanmiddag yoga hebben, maar die les gaat niet door. Volgende week weer. Morgen koken op de dagbesteding. We gaan nasi maken. Ik weet nog niet of ik mee eet. Het gaat behoorlijk goed deze week, maar ik moet wel oppassen dat ik niet meteen weer over mijn grenzen heenga juist omdát ik me nu weer beter voel.

Freewriting. Nu ben ik dan toch wel enigszins uitgeluld. Dat is natuurlijk het gekke als je nergens over schrijft. Dan houdt het op een gegeven moment op. Ik heb het koud. Ik ga mijn vest aantrekken. Alsjeblieft niet weer die gasten met die bladblazers. Tering. Gisteren ook al toch? Aan twee kanten tegelijk. Hoe krijgen ze het voor elkaar. Voor en achter. Nou, ik zet mijn koptelefoon op. Pokkeherrie.

Gisteren bij de bedrijfsarts geweest. Het komt nu toch wel erg dichtbij. Over een maand weer terug en dan de papieren doornemen voor de WIA-aanvraag. Stomme situatie zit ik in. Een vaste baan met een goed salaris. De afspraak al gemaakt dat ik in een andere functie terug zal keren, maar de keuring komt te snel. Ik ben nog niet in staat om te re-integreren. Ik heb nog wel een jaar nodig gok ik zo. Maar dat jaar heb ik niet. In april zijn de twee jaar om. En dan? Raak ik dan mijn baan kwijt? Het zit in mijn hoofd. Het maakt me behoorlijk onrustig. Soms kan ik het naast me neerleggen, maar na zo’n gesprek als gisteren lukt dat even niet. Het was een goed gesprek hoor. Mijn bedrijfsarts begrijpt me volkomen, maar het blijft een gekke situatie. Twee ziektebeelden naast elkaar. Eén ziekte die nooit overgaat en een andere die deels over zal gaan, maar waar ik veel meer tijd voor nodig heb. Door die stomme lange wachttijden zit ik nu in de shit. Dan de vraag of ze met elkaar te maken hebben? Ik zeg van wel. De werkgever zegt van niet. Maar soms ook weer van wel. Bah. Shitzooi.

Druk maken heeft geen zin. Nee, dat is zo, maar mijn angsten hierover mogen er wel gewoon zijn. Niet wegmaken. Niet minder maken.

Ik kocht gisteren dat eikookding voor in de magnetron. Crackin’ eggs of zo. Wat een waardeloos ding zeg.

Ik ga stoppen bij 800 woorden. Dat lijkt een …. nee! Niet recht voor mijn raam met die bladblazer. Piss off.

Ik ga stoppen bij 800 woorden. Dat lijkt me een mooi aantal woorden. Ik vind het heerlijk deze manier van schrijven. Wellicht wat minder plesant om te lezen, maar ik kan jullie toch aanraden om het ook een keer te proberen. Gewoon lekker van je afschrijven en alles wat er in je opkomt gooi je eruit.

Twee bladblazers. Krijg het heen en weer.

Laat die 800 woorden maar zitten. Ik ga ervandoor. Ik trek die herrie niet. Wacht, ik zal eerst nog een Feel Good Inspiratiekaartje trekken. Here we go.

Niet alles wat je denkt is waar.

Zo is het maar net. ♥

38 thoughts on “Freewriting

  1. haha het gekke is dat ik heel snel ging lezen, slaat nergens op natuurlijk maar in het kader van freereading ofzo 😉

    Sterkte met je werk en de hele situatie, echt heel naar!

  2. Ieeeuw, dat ei van gisteren heb je toch niet echt opgegeten? Ziet er niet smakelijk uit en hoe weet je dat-ie goed gaar is?

    Stel nu dat je binnen die twee jaar een dag in de week of een uur per dag zou kunnen werken, wat gebeurt er dan? Ik heb geen idee, wat jij? Ik denk dat het heel goed zou zijn als je kwetsbaar op kunt stellen bij de keuring. Je angst uitspreken om je werk kwijt te raken, maar ook de angst om wéér over je eigen grenzen heen te gaan zoals vorig jaar. En heel duidelijk uitleggen wat de gevolgen daar van waren en dat je dat nooit meer wil meemaken. Net zoals je dat hier doet. Je kunt het.

  3. Dat snelle lezen had ik ook. Best maf eigenlijk!

    Lastig hè als zaken sneller komen dan je aankunt zoals in dit geval met de WIA aanvraag. Het gaf mij destijds het gevoel dat ik niet genoeg aan mijn herstel bezig was. Terugkeren bij mijn eigen werkgever zat er al snel niet meer in. Maar uitstromen via het 2e spoor is ook niet gemakkelijk. Nu ben ik dus bijna 2 jaar afgekeurd en moet ik half december voor de herkeuring. Nu het best redelijk gaat ben ik bang dat de herkeuring ook te snel komt. Ik wil graag maar moet wel realistisch blijven. En wat als ik goedgekeurd wordt voor werk en er geen werk is, dan wordt het bijstand denk ik. Allemaal zorgen. Zowel voor jou en mij (en nog heel veel anderen) en dat komt niet altijd ten goede.

    Knuf.

  4. Een blog schrijven die vooral op gedachten gebasseerd is en vervolgens het kaartje ‘niet alles wat je denkt is waar’ trekken. Ironisch.

    Je hebt gelijk, de blog leest wat warrig, vooral ook omdat je opeens hele korte zinnen gebruikt. Misschien dat je als je dit vaker doet dat de angst voor komma’s wat kleiner wordt. 😉 Het is idee is in elk geval bijzonder. Lijkt een beetje op tekenen zonder gum (aanrader ook), ook dat maakt uiteindelijk mooiere schetsen vind ik zelf. Misschien werkt dat met taal ook wel zo.

    Geniet van je vrije dag. ❤

  5. Pfff dat bladblazen vind ik ook altijd zo’n pokkeherrie, doe altijd oordopjes in en als het te lang duurt vlucht ik het huis uit.
    Ik herken je situatie en de angst wbt WIA keuring volledig.
    Ik zit ook in de WIA, werd ontslagen na 2 jaar ziekte omdat er toen nog geen mogelijkheden voor re-integratie waren. Heb 1,5 jaar schematherapie gevolgd, er zeker veel opgestoken maar nu helaas weer een terugval. En door alle wijzigingen binnen de GGZ blijft de deur dicht, einde DBC, einde hulp. Voel mezelf aan alle kanten terugzakken, ben erg bang voor de toekomst. Vraag me af of het ooit nog beter zal gaan..
    Mijn ex-werkgever is eigen risicodrager dus ik heb regelmatig herkeuringen bij een door hun ingehuurde arbo-arts die dan vervolgens concludeert dat hij zich aansluit bij de mening van het UWV. Ik heb er altijd enorm veel stress van. 😦

  6. Een aparte manier van schrijven vind ik het wel. Ik had nog nooit gehoord over de stijl. Meestal heb ik gewoon in mijn hoofd wat ik ga schrijven en dan werk ik het uit. Deze manier vind ik iets te snel lezen. Jammer dat je yoga les werd afgezegd, ach volgende keer toch?

  7. Freewriting is zo lekker! Ik heb er ooit zelfs een boek over gelezen, een schrijfster die opdrachten geeft, maar die dan zegt, begin gewoon, vlak nadat je wakker wordt, is ook een bewustwording van je omgeving, zoals jij hier met de bladblazers in gevecht gaat, hahaha Ik moet er wel even om lachen.

    Ik doe dit dus heel vaak, juist als ik dus eigenlijk weet dat ik ergens mee zit of juist even gevoelloos lijk? Omschrijf ik het zo goed? Nee, niet helemaal, een dag heb gehad waarin ik niet zo goed weet hoe ik mij voel, is dat meer herkenbaar? En dan begin ik gewoon te schrijven inderdaad en kom er dan vaak achter wat mij eventueel dwars zit of bezig houd at least.

    Ik heb gisteren toevallig? Ook een stukje freewriting in word gezet ivm de naowrimo of zo, om eens te tellen hoeveel ik kan schrijven achter elkaar, die stukken had ik al geschreven met de hand gewoon, maar nu eens de woorden over gezet om ze te laten tellen, dat bleken er meer dan 3000 te zijn, haha

    En dat insipiratie kaartje helemaal perfect 😉

    X

  8. Ow Marion (en anderen), die WIA situatie ken ik ook! Maar weet je wat? We bepalen toch zelf wel hoe ons leven eruit ziet!? Ik probeer (heus, het lukt niet altijd) me er minder van aan te gaan trekken. Het naast me neer te leggen en te focussen op de positieve dingen in mijn leven. De koers die ik wil gaan varen en te gaan ontdekken wat bij me past in plaats van me druk maken over een arbo-arts die weer van alles voor me verzint wat ik niet wil of kan. Het is hard werken, maar ik weet zo zeker dat ik mezelf wil gaan volgen en me niet de hele tijd druk wil maken over UWV, WIA, Arbo-artsen en wat er allemaal niet klopt. Ik ga voor de positieve kant van mijn leven, de dingen waar ik WEL invloed op heb, de keuzes die ik WEL kan maken!
    Zo, dat moest er even uit! Hopelijk inspireert het je (of je denkt, ja leuk, maar mij lukt dat niet… ook goed hoor!). Ik voel me in ieder geval weer wat beter, het helpt echt om er zo nu en dan even anders tegenaan te kijken ook al begrijp ik zo goed hoe het voelt om er helemaal door in beslag genomen te worden. Succes in ieder geval!

    1. Gelukkig lukt het mij ook 95% van de tijd om het zo te bekijken. Alleen als ik dan zo’n gesprek heb gehad als gisteren en je weer even met de neus op de feiten beent gedrukt, dan blijft het nog even doormalen. Nee hoor, gooi het er maar lekker uit. Kwaad kan het nooit. Het kan inderdaad alleen maar helpen en inspireren! Thanks.

  9. Ugh, herrie. Het verzorgingshuis hiernaast wordt al zolang ik hier woon verbouwd en dat gaat voorlopig nog wel even door. Elke werkdag weer de herrie. En dan worden hier achter over een tijdje een aantal woningen gebouwd en er moet een rondweg komen langs de kant van het dorp waar ik woon. Bah.

    Lijkt me wel fijn ja, freewriting. Vond het ietsje minder prettig lezen inderdaad, maar wat geeft het. 🙂

  10. Ik las ook over freewriting bij Lynn. Ik had het idee dat het meer een oefening is die je voor jezelf doet om je over een drempel heen te helpen. Ik vind het knap dat jij het zo als een post op je blog zet! Zonder correctie, zo recht uit je hoofd op je blog.
    Dat je dan aan het eind juist die bepaalde kaart trok!

  11. Haha ik las dat ook bij Lynn! Je hebt het hartstikke leuk gedaan. Leest ook lekker vind ik. Balen van de situatie met je werk. Dat zijn van die regeltjes die zijn opgesteld waarop ‘men’ vindt dat iemand herstelt moet zijn. Maar ja iedereen is anders natuurlijk. Dat bedenken ze dan weer niet.

  12. Hahaha, moest even lachen om je overstap. Van je moeilijke situatie naar je Crackin egg. Of hoe zo’n ding ook mag heten. Het geeft mooi weer hoe je gedachten van de hak op de tak kunnen springen. Ben dan ook best benieuwd hoe lang je over dit stukje hebt gedaan.
    Anyway, het leest anders dan de andere artikelen die je schrijft, maar bij dit artikel zie ik jou gewoon eventjes zitten in al je ‘gewoonheid’. Als dat logisch klinkt. Leuk en weer eens wat anders!
    Veel liefs!

  13. Ik ga deze reactie ook typen zonder de backspace te gebruiken. Ik vond het echt een super leuk stukje om te lezen, juist omdat je op deze manier je hele gedachtengang ook volgt. Die bladblazer, geniaal! Ik ga dit ook een keer uitproberen op mijn blog. Ik vind het een hele uitdaging hoor. Backspace en ik zijn namelijk best wel goed bevriend. Ik lees altijd graag dingen terug om het vervolgens nog iets te kunnen verduidelijken. Ken je dat?

  14. Fantastisch!!
    Ik las het net bij Ingrid (die had het weer via jouw haha)
    Het is inderdaad heel bevrijdend. Zelf gebruik ik deze methode wel eens als ik te veel in mijn hoofd zit. Het lost bepaalde gedachtes op en er komt wat meer rust.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s