De uitdagingen van dit moment

herfst

Iedere keer als ik denk dat ik het ergste wel gehad heb, komt er weer iets nieuws om de hoek kijken. Iedere keer als ik denk dat ik nu toch echt die depressie achter me gelaten heb, voel ik weer die sombere stemming in mij opborrelen. En tóch ga ik vooruit. Dat bleek heel duidelijk uit de uitslagen van de testen die ik vorige week binnenkreeg.

Ik ben van een zware naar een milde depressie gegaan. Ik zit niet meer in het rood, maar in het oranje. We moeten uiteindelijk naar het groen. Hetzelfde geldt voor de angst. Ook daar zit ik niet meer in het rood, al is het oranje hier nog wel behoorlijk donker van kleur. Wat het zo lastig maakt is om in te blijven zien dat het nog steeds niet goed met me gaat. Ik had het hier maandag met mijn psychologe over en ook mijn bedrijfsarts gaf dat afgelopen dinsdag aan. Als iemand die geen angsten of depressie kent één dag met mij zou ruilen, dan zou hij of zij niet weten wat hem of haar overkomt. Voor mij is de verbetering echter al zo groot dat dit voor mij aanvoelt als een paradijs. Dat het kennelijk nog beter kan is voor mij niet eens te bevatten.

Als ik nu terugdenk aan vroeger, aan hoe ik me voelde toen ik kind was, toen ik puber was en toen ik een jongvolwassene was, kan ik concluderen dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest als nu. Aan de ene kant doet me dat best veel verdriet. Ik besef nu pas hoe zwaar ik het altijd heb gehad. Aan de andere kant is het geweldig! Vanaf nu kan het alleen maar beter gaan. Ik weet niet eens waar de grens ligt. Als ik nu nog in het oranje zit en de meeste mensen zitten in het groen, wat voor feestje staat mij nog te wachten dan?

Ik hoor mezelf regelmatig tegen mijn psychologe zeggen: ”Ach, dat geeft ook niet. Daar heeft iedereen wel eens last van.” Ze moet mij dan corrigeren en weer even met de neus op de feiten drukken. “Nee, Marion, daar hebben de meeste mensen geen last van. Dat is niet normaal. Het is voor jou normaal geworden, omdat je nooit anders hebt gekend.” Het gevaar van onderschatting door anderen en overschatting van mijzelf spelen hierin een grote rol. Ik moet vooral dichtbij mezelf blijven en ook alert blijven. Mezelf corrigeren als dat nodig is en naar de feiten blijven kijken.

Nu begint de grootste uitdaging. Ik moet op dit niveau van gelukkig zijn zien te blijven blijven. Niet meer over mijn grenzen heengaan. Mijn grenzen leren aangeven. Mijn grenzen blijven aangeven. Mezelf niet meer tekort doen. Leuke dingen voor laten gaan op verplichtingen, omdat dát balans in je leven brengt. Zeker als je chronisch ziek bent. Tegenover een uur werken staan een uur ontspanning én een uur rust. Dat is iets wat ik nog moet leren. Ik zag die rust en ontspanning als één. Dat is niet goed. Ontspanning is iets leuks doen. Een kop koffie drinken bij familie of vrienden, een uurtje wandelen, een uurtje naar de stad in en ook dáár staat weer een uur rust tegenover. Dan zijn er nog de dagelijkse dingen zoals opstaan, douchen, aankleden, ontbijten, lunchen, boodschappen doen, wat kleine dingen in en om het huis, eten koken, opruimen, enzovoorts. Er zijn dagen dat ik dit met gemak kan. Er zijn ook dagen dat dit me vreselijk veel energie kost en dat ook daar weer rust tegenover staat. Het is zoeken naar mijn grenzen en die grenzen leren bewaken. Ik merk dat me dat heel erg veel moeite kost. Daarom leek het me goed om dit eens voor mezelf op te schrijven. Zo gezegd, zo gedaan. ♥

45 thoughts on “De uitdagingen van dit moment

  1. Goed gedaan meisje. Zeker het 1 uur werk is 2 uur ontspanning en rust is ontzettend goed om voor jezelf op te schrijven. Fijne dag vandaag, en succes met koken!

  2. Ja die grenzen en dat rusten tegen iets ontspannends doen, right? Meer hoef ik niet te zeggen. Wat kon kwaad worden, ga dat uurtje liggen per dag, yeah right, als je een kind hebt die niet stil staat en van alles moet. Gelukkig ben ik dat wel voorbij nu, omdat ze ook ouder worden. Maar toch, herkenbaar, alweer.

    X

  3. Wat is dit zijn om te lezen, zowel door je schrijven als door het nieuws. Wat fijn dat het al beter gaat, dat moet ongetwijfeld goed voelen. Ik hoop echt opdracht dat je snel deel kan nemen aan het groene feestje. Ik duim voor je!

  4. Dat verschil tussen rust en ontspanning is inderdaad groot, goed dat je daar rekening mee houd 🙂 Enne niet te snel van oranje naar groen willen pushen he, het geel zit er ook nog tussen en elk stapje is er een. Gun je natuurlijk een heerlijk groen leven! Maar bedoel dat je geen stappen voorbij kan racen.

  5. Ah ik snap je gedachte wel, dat dit al zoveel beter is dan voorheen en het er nu eigenlijk bijhoort. Een mooi vooruitzicht dat je ook nog.naar het.groene toe kunt 🙂 je hebt al.zoveel.stappen gemaakt de afgelopen tijd, ik heb er alle vertrouwen in!

  6. Een tijdje gelezen las ik Paaz, en ik vond het heel bijzonder én bizar om een kijkje te krijgen in de gedachten van iemand met een depressie. Het lijkt me zo zwaar! Maar wat fijn dat je nu toch echt uit het rood bent, nu op naar groen!

  7. Ik merk dat ik even schrik van je woorden ‘nee dat is niet normaal’. Ik begrijp het, maar ik schrik. Want wat is normaal? En waarom is dat normaal? En misschien zijn dat ook weer mijn angsten die spreken… Ik merk dat ik juist soms zo moedeloos kan worden van het ‘abnormaal zijn’. Het stempeltje om te moeten veranderen, om mee te moeten gaan in wat ‘normaal’ bevonden wordt. Waardoor anderen dus ook niet met mij meebuigen, want zij zijn normaal en ik niet dus ik moet mij veranderen. Nouja. Iets om over na te denken voor mijzelf. Je hebt me inspiratie gegeven voor een eigen blog in ieder geval. 😉 Dankjewel!

    1. Ik denk dat mijn psycholoog meer probeerde duidelijk te maken dat ik dat niet als standaard moet accepteren. Dat er nog veel meer vooruitgang mogelijk is. Ik zie het niet als label.

  8. Je snapt zo goed hoe het werkt dat ik me wat geneer voor de amateurtips die ik hier heb gegeven. Ik leer meer van jou dan jij van mij. Maar goed, dat is ook winst 😉

    Weet dat mijn aanbod voor de Vitessekaartjes onbeperkt geldig blijft. Ook al duurt het nog een jaar voordat je zo ver bent. Vitesse-NEC is as. zondag na je EBZ-dag, dus dat zal wel niet zo’n goed plan zijn, lijkt me…

  9. Super, super fijn die stijgende lijn en het gaat alleen maar beter Marion! Je weet momenteel zo goed wat je wel en niet nodig hebt en wat je moet doen om er te komen dat de groene stip steeds dichterbij gaat komen. Snap dat het confronterend is om te voelen dat je nu pas echt gelukkig kan zijn, maar liever laat dan nooit toch?!

  10. Wat goed om te horen dat je zo vooruit gaat maar ik kan me ook voorstellen dat dit verdriet doet. Als je naar je verleden kijkt, besef je dan waarschijnlijk maar al te goed wat je hebt gemist. Ik hoop heel erg dat je door blijft stijgen naar het groene gedeelte. Dat je mag ervaren wat voor feestje je te wachten staat. Succes Marion, je maakt ontzettend grote stappen: blijf zo doorgaan!

  11. Wat super om te lezen dat er een stijgende lijn in zit! Van rood naar oranje gaan is al een héle prestatie van je. Ik vind het ontzettend knap! Op naar groen, en dat kan jij, dat weet ik zeker. Als er iemand sterk is dan ben jij het wel!

  12. Heel herkenbaar! Mijn depressie is meerdere keren ernstig geweest, maar zit meestal een beetje tussen mild en matig in. Soms gaan mensen je dan overschatten, of de situatie onderschatten. De huisarts zei ook een keertje “Je komt niet erg depressief op mij over”. De laatste keer dat ik een testje invulde was om voor de huisarts aannemelijk te maken dat antidepressiva proberen goed zou zijn. Ik ben de psycholoog erg dankbaar dat hij me die test heeft laten doen. Mijn score was duidelijk zat. Geen hele ernstige depressie, wel zodanig dat medicatie een logische stap was.

    Ik kan me niks voorstellen bij herstel. Ik weet wel dat het beter kan en oh wat is het soms lastig om daarvoor te gaan. Niet tevreden zijn met een hele kleine verbetering, maar de grenzen blijven aangeven zodat 1) je niet weer terugzakt, 2) je mogelijk nog wat meer richting het groen gaat.

  13. Als ik dit lees dan besef ik terug hoe bevoorrecht ik ben met een gezond lichaam. Kijk, ik ben eigenlijk doodmoe, vannacht heb ik vier uur geslapen om iets leuks te kunnen doen. Ik heb vandaag wel verlof maar besloot om toch op te staan, boodschappen te doen en zo meteen wat aan het huishouden te doen. Ook al is de grens stilaan bereikt, ik kan dat met een totaal rustweekend in het zicht.
    Volgens mij is het aangeven van grenzen al moeilijk, maar met een chronische ziekte is dat gewoon nog veel lastiger. Als ik vertel waarom moe ben, zullen veel mensen al zeggen: goed dat je even gaat rusten, maar mijn ervaring bij chronische ziektes is dat mensen je grenzen ook te weinig begrijpen en respecteren. Gewoon even doorbijten, zeggen ze dan.
    Het is een hele uitdaging en ik vind het ontzettend sterk van je dat je hem aangaat!

    1. Het is heel erg lastig. Vooral ook omdat ik zelf die valkuil heb van de extreme aanpassing. Zelfs al ken ik mijn grens, dan nog durf ik het meestal niet aan te geven. Net is het ook weer helemaal misgegaan. Zo frustrerend… Dank je wel. X

  14. Goed om bij stil te staan. Fijn te merken dat je vooruit gaat.. maar ook dat er nog verbetering mogelijk is. Niet altijd even makkelijk, maar misschien wel een fijne wetenschap.

    Mooi dat je t werkelijk maakt en opschrijft. Ik blijf echt enorm respect hebben voor jou als mens. Je bent een mooi mens en ik waardeer je openheid.

  15. Ja, je grenzen aangeven. Ik begrijp heel goed dat dit lastig voor je is. De ene keer doe je iets en stop je op tijd terwijl een volgende keer als je voor je gevoel precies hetzelfde doet je er toch over heen bent gegaan. Zo gaat dit tenminste bij mij, ik weet niet of jij dat ook herkent? En soms heb je gewoon ook geen zin om je aan die grens te houden omdat die grens op dat moment je geluk in de weg staat. Want je wilt dan misschien gewoon heel graag iets simpels doen als een film afkijken of even kletsen met een vriendin. En ook al voel je dat dit eigenlijk teveel is je doet het toch. Achteraf krijg je dan wel de rekening gepresenteerd. Maar soms is dat dan maar zo. Maar dit soort dingen moet je ook weer niet te vaak doen want dan kan de opbouw van je energie (je herstel) ook trager verlopen. Heel goed om je ervaringen hierin op te schrijven en zo meer inzichtelijk voor jezelf te maken. En helemaal fijn dat je dit ook nog met ons wilt delen!

    1. Ik herken heel erg wat je schrijft. Mijn lichaam reageert ook de ene keer anders dan de andere keer. Heb ik wat minder weerstand, dan kan ik na een dag als vandaag zomaar ziek worden, terwijl ik een week eerder nog hetzelfde kon zonder problemen. Soms heb je ook inderdaad gewoon zin om even wat langer door te gaan. Je moet al zoveel laten, maar ja, de gevolgen zijn soms enorm. Zet de ontsteking door dan kan ik daar zo een maand mee zoet zijn. Dat doe je dan toch niet als je verplichtingen hebt op je werk. Lastig allemaal. Ik vermoed dat ik nog wel even zoet ben om die balans te vinden.

  16. Fijn artikel. Het zet me aan het denken dat ontspanning inderdaad heel wat anders is dan rust. Dat ervaar ik zelf ook maar heb nog nooit eigenlijk die opdeling gemaakt, ook omdat dit voor de “gezonde” buitenwereld synoniemen zijn maar voor iemand met een chronische ziekte er zo veel verschil zit tussen ontspanning en rust. Ga ik even verder over nadenken. Dankjewel voor dit inzicht, Marion!

  17. Wat ben je goed bezig!
    Ik denk dat ik van donker oranje naar fel oranje ben gegaan wat depressie betreft. Dat wat lichtere oranje is voor mij ontzettend gevaarlijk: omdat ik weer dingen zie die leuk zijn, ga ik enorm hard over mijn grenzen heen. Want ik wil dit doen, en dat oppakken, en zus volhouden en zo doen – met als resultaat dat ik om 9 of 10 uur in mijn bed crash, zo ontzettend uitgeput dat ik te moe ben om te slapen, en dan heb ik ineens tijd om na te denken. Oh, die nare tijd om na te denken die ik niet vol kan stoppen met dingen om mijn gedachten uit te waaieren zijn dan zo naar! Ja, grenzen aangeven blijft een dingetje he 😉

  18. Het verschil tussen rust en ontspanning, dat is een goeie om bij stil te staan!

    Wat fijn dat je al in het oranje zit en ongelooflijk wat moet jij het onwijs zwaar gehad hebben, want het is nu ook nog zwaar lijkt me!!

    Ik hoop echt dat de angst ook verder daalt en je dus ook meer voor jezelf op durft te komen (ik las de tekst op instagram)

    Heel veel sterkte met alles en ik hoop voor jou op een ontspannen en rustig weekend

  19. Rust en ontspanning als één en hetzelfde zien… Ja, daar zeg je me iets. Dat is een goeie…
    Hoe dan ook, zeker, geweldig om te lezen dat je merkt dat het goed met je gaat. Dat het nu een mildere depressie is, for what it’s worth. Het gaat beter en daar gaat het om, toch? Ik hoop enorm voor je dat dit blijft en dat het alleen maar beter gaat van hier af aan. Dat verdien je.
    Veel liefs!

    1. Het gaat ook beter, dat schrijf ik ook! Het gaat alleen nog steeds niet goed en dat is wat ik juist moet onthouden om mezelf niet tekort te doen. Dat maakt het de uitdaging op dit moment.

  20. Maar het gaat in ieder geval wel de goede kant op! Positief proberen te blijven. (Hoe ontzettend moeilijk dat soms ook is) Ik hoop dat de angst ook minder word, en dat je steeds meer en meer kan gaan genieten! -x-

  21. “Als ik nu terugdenk aan vroeger, aan hoe ik me voelde toen ik kind was, toen ik puber was en toen ik een jongvolwassene was, kan ik concluderen dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest als nu. Aan de ene kant doet me dat best veel verdriet.”

    Dat hadden mijn woorden kunnen zijn. Verder weet ik even niet zo goed wat ik er over moet zeggen. Xxx

      1. Voor iedere buitenstaander is dat volgens mij de meest knullige zin ever haha.

        En ja natuurlijk lees ik alles. Nu heb ik even tijd, energie en concentratie. Ik was benieuwd hoe het met je ging. Maar in de tijd tussen het laatste artikel dat ik van je had gelezen en nu ben je volgens mij al 10 keer van humeur veranderd haha. Dus mijn eindconclusie komt straks pas haha

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s