De valkuil van de extreme aanpassing #1

Valkuil

In het artikel Mijn wensen voor 2016 schreef ik over de wens om los te komen van de valkuil extreme aanpassing. Dit is iets waar ik serieus mee aan de gang wil en ik heb dan ook besloten om hier een serie artikelen aan te wijden. Voor mezelf is het prettig om het op te schrijven en er op die manier mee bezig te zijn. Daarnaast hoop ik dat deze artikelen voor anderen een bron van steun en herkenning zullen zijn.

“Me losmaken van de valkuil van de extreme aanpassing die tot op de dag van vandaag mijn leven beheerst.” Dat is eigenlijk geen wens. Dat is een doel. Zoals een goed voornemen de ondertoon van gedoemd om te mislukken draagt, draagt een wens de ondertoon van machteloos afwachten en maar hopen dat de wens ooit een keer zal uitkomen. Als ik me los wil maken van de vuilkuil van de extreme aanpassing, dan zal ik actie moeten ondernemen. Dan zal ik keuzes moet maken waar ik zelf achtersta zonder van tevoren bij anderen te informeren naar hun mening. Niet dat ik geen rekening meer ga houden met anderen of nooit meer de mening van een ander zal raadplegen, maar als ik ergens zelf volledig achtersta, dan is dat helemaal niet nodig.

Het informeren naar de mening van een ander is een soort automatisme voor me geworden. Het voelt onwennig om beslissingen op eigen houtje te nemen. Het voelt alsof ik op die manier geen rekening houd met anderen. Alsof ik met mijn keuzes een ander direct tekort doe. Niets is minder waar. Het is voor een ander ook prettig om eens een keer geen mening te hoeven geven. Om eens een keer niet degene te zijn die de knoop moet doorhakken. Om te zien dat ik gewoon doe wat ik zelf wil, wat ik zelf leuk vind en waar ik zelf zin in heb. Het moet een verademing zijn voor de ander.

Zo op papier klinkt het eenvoudig. Dat is het natuurlijk niet. Een gedragspatroon wat er er sinds kinds af aan al in zit, is niet in een paar dagen af te leren. Me niet meer continue aanpassen aan anderen. Oké, heb ik dan toch een goed voornemen voor 2016? Voornemen, wens, doel. Geef het beestje maar een naam. Het doet er niet toe. Ik wil hiermee aan de slag. Ik moet hiermee aan de slag. Ja, moeten. Ik moet hiermee aan de slag, want ik doe mezelf én anderen tekort als ik op deze manier doorga.

Vandaag ga ik de kerstboom opruimen. Hij gaat de doos in. Met alles erop en eraan. Niks aftuigen. Boompje in doos. Doosje dicht. 6 december 2016. Doosje weer open. Boompje eruit. Klaar. Maar wat zal ik het boompje missen. De mooie glinsterende balletjes en de zilveren slinger. De met pijn en moeite in de boom gekregen lampjes en de mooie, witte nepsneeuw (wat natuurlijk één grote teringzooi gaat geven zo dadelijk) die onder de boom op een glasplaatje ligt. Wat zal het kaal zijn straks. Het lijkt me dan ook een goed idee om meteen de daad bij het woord te voegen: Ik ga zo richting de stad om iets voor op tafel te kopen. Je zou denken dat dat na de kerstboom een eitje moet zijn, maar zo werkt het helaas niet. Het zal een enorme opgave zijn om met het item wat ik het allermooist vind thuis te komen. Kopen wat ik mooi vind. Niet nadenken of het de goedkeuring van Peter, mijn familie en vrienden zal krijgen. Gewoon iets kopen voor mezelf, voor op tafel, omdat ik het mooi vind. Punt. Ik ga mijn best doen. ♥

57 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Oude gewoontes afleren – jezelf niet meer aanpassen aan anderen. Helemaal lukt dit nooit, want in de sociale omgang moet vaak naar compromissen worden gezocht. Alleen kan het aanpassen nooit alleen van jouw kant komen, moeten anderen ook eens ‘plooien’.

    Dat kerstboom opruimen – goed idee ! Misschien doe ik dit straks ook al 🙂

    1. Marion schreef:

      Aanpassen is niet het probleem. Dat doen en moeten we allemaal. Het gaat om het woordje extreem, waardoor degene die volgens deze valkuil leven zichzelf ernstig tekort doen. Wat je zegt dat anderen ook moeten plooien, dat klopt. Ik moet hen alleen wel die kans geven en tot op heden doe ik dat nog niet, maar ik ga mijn best doen.

  2. pluseenbeetjenl schreef:

    You can do this girl! De eerste stap is gezet .. herkennen en erkennen van je valkuil! Nu stap voor stap verder en niet te streng zijn voor jezelf.

    Ik sta naast de zijlijn je cheerleader te zijn! En als je het even niet meer weet, you know where to find me.

    Liefs!

    1. Marion schreef:

      Ja, dat moet ik nog leren; dat niet te streng zijn voor mezelf. Ik kan mezelf ook soms nog genadeloos de grond in boren. Dank je, lieverd. Echt heel fijn. ♥

  3. ikwordvrolijkvan schreef:

    Het hielp mij om de mensen in mijn omgeving te vertellen dat ik hiermee aan de slag was zo konden ze me er op aanspreken als ik het weer eens deed. Het is zo’n gewoonte dat je het vaak zelf niet eens door hebt. Succes, je kan het!

    1. Marion schreef:

      Ja, klopt! Dat wil ook gaan doen. Het is voor mij makkelijk, want iedereen in mijn omgeving leest mijn blog mee, maar met Peter bespreek ik het ook echt. Dan merk ik toch ook wel dat praten een stuk moeilijker is dan schrijven. Dan komt er toch een stukje schaamte omhoog, wat ik hier op mijn blog dan niet heb. Dank je wel voor je bemoedigende woorden!

      1. ikwordvrolijkvan schreef:

        Herkenbaar… Het is altijd makkelijker om het te typen dan om het er echt over te hebben!

  4. Succes Marion! Een mooi onderwerp om het nieuwe jaar mee te starten! Weet zeker dat je er vooruitgang in zult boeken 🙂

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, Sanne!

  5. Els schreef:

    Wat mooi geschreven weer! Hopelijk kun je straks iets moois kopen wat jij mooi vindt! Succes! X

    1. Marion schreef:

      De buit is binnen!

  6. dat eerste stukje waarin je omschrijft waarin voor jou het verschil zit tussen een wens en een doel. dat vind ik weer zo briljant! zo mooi hoe jij altijd alles weet te verwoorden…

    1. Marion schreef:

      Ik moet zeggen dat ik dat ook best een mooi uit de pen getrokken stukje vond. Thanks!

  7. Elise schreef:

    You go girl, you go girl!

  8. Superwoman op sloffen schreef:

    You can do it! Begin met kleine stapje en je zal zien dat die kleine stapje binnenkort een eitje zijn om je in het diepe te laten springen en een grote stap te maken! Je kan het! Dit is jouw leven, leef het!

    1. Marion schreef:

      Absoluut. Gewoon met kleine stapjes beginnen en ook bij mensen waar ik me redelijk veilig bij voel. Dat scheelt ook al. Thanks!

      1. Superwoman op sloffen schreef:

        Dat scheelt inderdaad, mensen waar je je veilig bij voelt zijn een goede opvangbuffer als het toch mis gaat.

  9. IngridMoorenBlogs schreef:

    Takken met lichtjes erin…..het is maar een ideetje hoor 😉

  10. Simplynspecial schreef:

    Lijkt me vermoeiend om steeds zo bezig te zijn met aanpassen. Ik ben ook veel bezig met wat anderen van mij vinden. Maar dat gevoel blijft vooral in mijn hoofd. Het aanpassen doe ik niet tot nauwelijks. En ik heb al veel last van die gedachtens/gevoelens. Moet ontzettend lastig zijn om daar ook naar te handelen. De boom gaat hier ook vandaag de doos in. Heb er weken naar uitgekeken, maar nu het nieuw jaar is ben ik er wel weer klaar mee. Show je ook even wat je gekocht hebt 😉 ?

    1. Marion schreef:

      Ik moest even nadenken over wat jij schreef, want ik kon de vinger er niet op leggen. Hoe kan je er nu mee bezig zijn, maar er vervolgens niet naar handelen vroeg ik me af. Want als je uiteindelijk toch voor jezelf kiest en doet wat jij wilt, dan betekent dat dat je jezelf toch meer/evenveel waard vindt dan de ander. Zeg ik dat goed? Bij mij is het nog wel zo dat ik me vaak minderwaardig voel aan anderen.

      1. Simplynspecial schreef:

        Lastig uitleggen. Maar ik ben er veel mee bezig wat anderen van mij denken. In mijn hoofd. Ondanks dat je niet veel dingen anders doet kan het toch zo zijn dat je bij veel dingen die gedachten krijgt. Moeilijk te verwoorden merk ik.. Ik voel me namelijk vaak minderwaardig hoor. Dat komt ook omdat ik niet tevreden ben met alle punten in mijn leven. Ik kijk naar het negatieve ipv de mooie dingen. Een ander heeft het altijd beter en kan het beter. Hoger opgeleid, betere baan, financieel beter etc etc..

        1. Marion schreef:

          Oké, zo had ik het niet bekeken. Op het vlak ook van niet tevreden zijn en veel vergelijken met anderen. Ik herken het zelf niet, maar ik denk wel dat ik nu begrijp hoe jij het ervaart. X

  11. Anita | Mindjoy schreef:

    Heel benieuwd naar deze reeks en super goed dat je iets gaat kopen waar je zelf blij van wordt zonder die stemmen van anderen tijdens de aanschaf. We houden te vaak rekening met anderen dus goed dat je hier mee aan de slag gaat meis! Je kan het!!!

    1. Marion schreef:

      Ja klopt en als je dan ook nog eens wat onzeker bent, dan heb je al gauw de neiging het door te trekken in het extreme. Thanks!

  12. Wildcard schreef:

    Succes en nog m’n beste wensen voor 2016

    1. Marion schreef:

      Dank je! Jij ook!

      1. Wildcard schreef:

        Merci, Marion 🙂

  13. altijdangelique schreef:

    Ik ben zo benieuwd wat je gaat kopen 😀
    Dit jaar gaan we allebei aan de slag met een hardnekkig gedragspatroon. Tsja wat zeg je dan, veel succes dekt de lading niet. Ik hoop dat je ons op de hoogste houdt van je reis.

    1. Marion schreef:

      Je hebt al wat op insta voorbij zien komen denk ik! Ik ben goed geslaagd. 😉

  14. Isolde schreef:

    Heel veel succes vandaag Marion! Ik ben benieuwd wat je gaat kopen, en vooral hoe je het proces van uitzoeken ervaart.

    1. Marion schreef:

      Het begon wat stroef. Eerst weer zoeken naar iets wat voor Peter acceptabel zou zijn, mezelf gecorrigeerd en toen ging het vrij snel goed. Thuis was nog even lastig. Ik probeerde mijn aankopen ”goed te praten”. Nog een leerpuntje, maar alles stap voor stap. Dit is pas het begin.

      1. Isolde schreef:

        Een begin, maar wel een goed begin!

  15. Heel veel succes! Ik hoop dat je positiviteit wat voor je gaat doen 🙂

  16. Sabine schreef:

    Heel mooi doel Marion. Ik herken veel in deze gewoonte em ben al jaren bezig dit af te leren. Een eigenlijk lukt het aardig. Het probleem zit nu echt nog als ik met anderen ben. Als ik alleen ben kan ik vaak wel goed kiezen wat ik zelf wil. Maar als ik met anderen ben dan kan ik opeens niet meer aangeven wat ik zelf wil. Hierdoor doe ik dan dus altijd alleen maar wat de ander wil. En het stomme is dat als ik het wel een keer aangeef er dan gewoon mensen zijn die zeggen daar heb ik geen zin in en we dan alsnog niet doen wat ik wil haha.

    1. Marion schreef:

      Wat ik altijd zo bijzonder vind, is dat als anderen ‘nee’ zeggen ik dat heel normaal vind of als ze zeggen ergens geen zin in te hebben. Dat zou dan andersom toch ook zo moeten werken? Dat doet het dus niet…. Gek eigenlijk. Die uitdaging ben ik ook nog niet aangegaan, keuzes maken in het bijzijn van anderen. Dat lijkt me ook lastig. Alhoewel, ligt dan ook weer aan wie het is. Jij ook veel succes met dit onderwerp. Het lijkt een hardnekkig dingetje te zijn.

  17. Belessa schreef:

    Een heel mooi onderwerp om het jaar mee te starten! Kaal hè zonder de kerstboom. Ik heb hem ook vandaag opgeruimd en meteen goed gesorteerd zodat het volgend jaar wat makkelijker wordt!

    1. Marion schreef:

      Ja, ik heb direct een flinke bos bloemen gehaald!

  18. Anne schreef:

    Ik vind het super dat je hierover schrijft! Voor mij is dit ook een grote valkuil, altijd al geweest. Ik vind het doodeng om zelf te bepalen. Niet zozeer omdat ik dan geen rekening houd met anderen, maar meer omdat ik mezelf niet vertrouw in het maken van de juiste keuzes. Dus de achtergrond is bij mij anders, maar toch denk ik dat ik veel aan jouw artikelen ga hebben. Succes met je aankoop vandaag!

    1. Marion schreef:

      Zou mooi zijn als je er wat aan kan hebben. Geen idee, omdat de achtergrond bij jou anders is, maar raakvlakken zullen er zeker zijn. Voor nu zijn de aankopen in ieder geval gelukt. Zonder me nu schuldig te voelen ook nog eens!

      1. Anne schreef:

        Top, goed gedaan!

  19. Robin schreef:

    Ken je dat rijtje ‘(1) onbewust onbekwaam -> (2) bewust onbekwaam -> (3) bewust bekwaam -> (4) onbewust bekwaam’? Het zal een kwestie worden van veel oefenen om van (2) naar (3) te komen. Je kent je valkuilen, je ziet ze ook al aankomen maar je lazert er tóch nog vaak in.

    Ik ben erg benieuwd wat je hierover gaat schrijven in 2016. Van de andere kant: trek je vooral niets van mij aan en doe wat je zelf wil 😉

    1. Marion schreef:

      Nee, dit rijtje ken ik niet. Ik snap het idee erachter. Wie weet ga ik er eens naar kijken. Voor nu doe ik nog even alles op mijn gevoel. Op de één of andere manier denk ik dat dat de juiste weg is voor mij.

      1. Robin schreef:

        Heel goed! Je kent jezelf het beste.

  20. zomersproetje84 schreef:

    Mooi dat je hier over gaat schrijven. Ik lees, leer en doe graag met je mee. Zag de ‘opvolger’ van de kerstboom net voorbij komen op Ig. Erg mooi! Echt zelf gekozen? Ik zei wel goeie keus daarop omdat ik hem ook wauw vind maar daar gaat het (natuurlijk) niet om. Er is geen goed/fout dus goed nou ja bedoelde het niet stom dat weet je wel 😉 Alles is goed als jij er zelf achter staat.x

    1. Marion schreef:

      Helemaal zelf gekozen. Peter vindt het een bijeengeraapt zooitje onkruid. Daar doe ik het voor 😀

  21. AroundSan schreef:

    Ik merk dat ik, als ik me lichamelijk of geestelijk minder goed voel, ook heel veel naar de mening van anderen vraag. Echt om de kleinste dingen. Daarna maak ik pas een keuze. Niet leuk en niet goed… Ik begrijp het dus helemaal. Ik doe met je mee om hier aan te werken! Ook ben ik heel benieuwd naar hetgeen dat jij koopt voor het plekje waar de kerstboom stond. 🙂

  22. Jenn schreef:

    Mooi, heel veel succes!

  23. Sara schreef:

    Wat een mooi voornemen om je minder bezig te houden met de mening van anderen. Precies zoals jij zegt: als je zelf ergens honderd procent achter staat en het goed voelt, wat doet die mening van iemand anders er dan nog toe? Het kan je alleen maar aan het twijfelen brengen. Mooi verwoord ook “loskomen van de extreme aanpassing”. Ik wens je een fantastisch 2016 Marion! ❤

  24. marielle schreef:

    Mooi doel niet makkelijk maar super dat je dit aangaat!
    Bij extreme aanpassing zie ik een kameleon voor me die zich steeds aanpast aan zijn omgeving om niet op te vallen, ik hoop dat jij steeds meer je eigen “jas” aan leert houden!
    Ik wens je veel succes met dit doel!

  25. Saar schreef:

    Het is me een doel dat je voor jezelf stelt, meid! Maar hé, go you! Want het is ook een broodnodig doel! Veel succes ermee! Begin in kleine stapjes, zoals kopen wat jij leuk vind voor op tafel en op een dag gaat je leven steeds meer zoals jij het wilt!

  26. Jaixy schreef:

    Een super mooi doel! Maar wees niet teleurgesteld als je morgen in de valkuil stapt. Want het is een ingeslepen patroon wat je moet gaan doorbreken. Dat wat jaren zo gaat is niet ineens zomaar uit je systeem.
    Onwijs veel succes!! Je zult zien dat doordat je bewust bent van je valkuilen dat je er steeds minder vaak instapt.

  27. jackiedeklerk schreef:

    Dit word uiteindelijk een mooie weg, met elke stap dat je weer iets trotser op jezelf kan zijn..
    en je weet, 1 stap vooruit betekend soms ook eerst nog 2 achteruit…
    Je komt er wel..
    Misschien eens in je achterhoofd houden als je voor een keus staat wat die andere er van zouden vinden.. Misschien weet je hun antwoord wel zonder het te vragen

    xoxo

  28. Ah, bloemen waren inderdaad een mooi alternatief. 🙂

    Ik vind echt dat je goed bezig bent. Ik hoop echt dat je stappen durft te gaan zetten in het ‘ruimte’ innemen en zult merken dat dat ook mag en kan. Ik merk dat de eerste stappen heel fijne reacties gaven in mn omgeving, vooral veel situaties werden minder akward. Daarnaast ontdekte ik zelf dat mensen niet half doorhadden of ik me wel of niet aanpaste.. veel dingen lossen zich wel weer op. En dat besef dat heeft heel veel rust en ruimte gegeven bij mij en ik hoop dat dat het bij jou ook gaat geven.

    Ben benieuwd naar je stappen hierin en goed dat je er over gaat bloggen, ik hoop dat dat je ook gaat helpen.

    xx

  29. Morgaine schreef:

    Ik heb het andersom moeten leren, om eens te vragen juist naar de mening van een ander. Natuurlijk deed ik grote dingen eventueel in overleg, maar de kleine dingen, ja wat is klein dan, beslis ik meestal zelf over, zo heb ik dat ook mee gekregen van huis uit eigenlijk. Alleen meubels, behang, iets waar je met zijn allen tegenaan moet kijken voor langere tijd is een overleg moment, vakantie ook natuurlijk, maar ik als kind en tiener had daar weinig in mee te beslissen, was dan wel voor volwassenen, hahaha

    En eigenlijk doe ik dat nog steeds op mijn eentje, nu helemaal eigenlijk, en heel soms vraag ik weleens tussendoor wat een ander vind, en eigenlijk, krijg ik dan alleen maar tegengas, gelukkig blijf ik naar mijzelf luisteren en daarom blog ik weer, ja dat was mij bijv. afgeraden, ik bedoel maar, en mijn huidige werk elke donderdag, ook dit werd aan alle kanten afgeraden, niet door familie hoor, maar door zogenaamde vriendinnen… Dus uhm, ik ben er ook alweer van terug gekomen om meningen te vragen.

    Ik ben benieuwd wat je hebt kunnen vinden zonder overleg voor thuis!

    X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.