En toen stond er ineens een collega op de stoep

IMG_4658

Het is dinsdag, de dag voordat het vuilnis opgehaald wordt. Rond 17:30 uur zet ik altijd de kliko van onszelf en de buurvrouw aan de kant van de weg. Om 17:27 uur gaat de bel. Waar ik normaal eerst even stiekem door het keukenraam gluur om te kijken wie er voor de deur staat, loop ik nu zonder twijfel naar de voordeur. Dat moet de buurvrouw zijn die wil vragen of ik nog wat voor haar in de kliko wil doen. Ik doe de deur open en … daar staat niet mijn buurvrouw, maar een collega.

Had je mij dit scenario in de ochtend voorgelegd, dan was mijn dag volledig anders verlopen. Dan was ik doodzenuwachtig geweest, in de loop van de dag steeds angstiger geworden en had ik waarschijnlijk Peter de deur open laten doen en hem laten zeggen dat ik ziek op bed lag. Nu verliep het heel anders. Ik deed de deur open, zag mijn collega en was oprecht blij verrast. Ja, dat verbaasde mij ook. Mijn mond viel helemaal open van verbazing toen ik haar zelfs uitnodigde om binnen te komen. Oké, het was een lichte opluchting toen ze nee zei, maar toch, ik bood het wel aan en voor mij is dat een mega overwinning.

Er zijn een aantal collega’s waar ik me goed en vertrouwd bij voel en zij is er daar één van. Dat is de reden waarom ik gisteren zo kon reageren als ik deed. Had mijn leidinggevende of een andere collega op de stoep gestaan, dan was mijn reactie volledig anders geweest. Wat verder ook scheelt, is dat zij weet wat ik doormaak. Toen op mijn werk duidelijk werd dat ik een depressie had, kreeg ik een kaartje van mijn collega’s en de collega die nu voor mijn neus stond had daarop geschreven: ”Heel veel sterkte met wat je allemaal tegen gaat komen.” Uit die woorden kon ik opmaken dat zij begreep waar ik doorheen ging.

Wat bracht haar naar mijn voordeur? Op het werk hadden de kerstpakketten in een hoek op een grote tafel gestaan. Eén voor één verdwenen de kerstpakketten mee naar huis. Op één kerstpakket na. Dat kerstpakket stond er na de kerst nog en ook in het nieuwe jaar bleef de doos er eenzaam en alleen staan. Dag in, dag uit. Ze ergerde zich er kapot aan, maar vertikte het om er iets van te zeggen. Gisteren had ze een etentje hier in Wageningen en toen was ze het zo zat, dat ze het kerstpakket zonder iets te zeggen van de tafel griste en in haar fietstas stopte. Ze zocht mijn adres op en besloot hier aan te bellen. Ik ben blij dat ze dat gedaan heeft. Niet om het kerstpakket, maar om haar te zien én om te ervaren dat mijn reactie volledig anders was dan ik van tevoren had gedacht. Dat geeft me weer een dosis zelfvertrouwen en nóg meer hoop voor de toekomst. Ze vroeg nog of ik zin had om een keer bij te praten. ”En je kan ook gewoon afzeggen vlak van tevoren. Ik weet hoe het is.” Ik gaf haar mijn mailadres en we namen afscheid.

Dan het kerstpakket. Ik had weinig hoop op iets leuks, maar het thema bleek groen te zijn. Groen! Ik hou van groen! Er zat een groene Dopper in, een groene knijpkat, een groen boodschappenasje, geurstokjes met een ”groene” geur, een groene fitband, een zaadje in een houten boxje waar een groen plantje uit gaat komen als je er goed voor zorgt en een doorzichtige dressingshaker. Een dressingshaker? Ja, een dressingshaker. Beetje jammer dat ‘ie niet groen is. ♥

79 reacties op ‘En toen stond er ineens een collega op de stoep’

  1. Wat een fijne blog!! Zo herkenbaar, de verwondering als je jezelf opeens dingen ziet doen die je nooit voor mogelijk had gehouden! Vind t altijd zo fijn als je opeens merkt dat er mensen zijn die al die tijd nog aan je denken en dat ze dan ook nog eens precies snappen waar je doorheen gaat (Nouja, ongeveer precies 😂). En wat een fijn kerstpakket! Lieverd, ik wens je een mooie dag!

  2. Wat ging dat goed!! En wat lief van je collega!! Zo zie je maar, er wordt nog aan je gedacht!! Fijn voor je meis, geniet ervan! liefs en een goeie dag vandaag!

  3. Er zullen echt wel meer collega’s aan je gedacht hebben en dat pakket hebben zien staan. Typisch groepsgedrag dat iedereen denkt: dat zal iemand anders wel doen. Als je in de gracht valt dan wordt je gered als er één persoon op de kade staat. Als er een hele groep staat dan kijkt iedereen naar elkaar en verzuip je gegarandeerd. Bekend fenomeen.

    De schroom om ineens na zoveel tijd ineens op de stoep te staan bij een collega (met psychische problemen ook nog, jakkes!) zal ook wel meespelen. Hulde dus voor je collega en fijn om te voelen je niet meer in de paniek schiet. Mooi succesmoment!

    1. Mijn collega’s neem ik verder niets kwalijk, maar ik vind het werkelijk wanbeleid van mijn leidinggevende en/of het afdelingshoofd. Zoiets moet je toch regelen? Maar goed, ik ben wel wat gewend. Ik ben in juli jarig en kreeg in november een kaartje voor mijn verjaardag …

      1. Collega’s kunnen er idd niets aan doen.. En hoe niet leuk het voor een werkgever is dat iemand ziek is, een werknemer is een werknemer en behandel je gelijk.. (Maar okay, ik verbaas me steeds meer over andere werkgevers, begin bijna te denken dat ik te lief voor onze werknemers ben)

  4. Wat lief. Zelf zou ik dat ook hebben en kerstpakket gewoon langs brengen. ❤ Wat goed van je dat je weer hebt overwonnen 🙂 Ik ben trots op je lieve Marion ❤ Wat kunnen mensen toch eigenlijk wreed dat als je ziek bent gewoon vergeten wordt. 😦

  5. Wat fijn om te horen! 🙂 Mooi dat je zo anders reageerde dan je had verwacht. Al klinkt dat een beetje gek als ik het zo verwoord, haha. Ik bedoel vooral te zeggen dat ik het mooi vind hoe je jezelf soms kunt verrassen!

    1. Oh gunst, ja ik kan me voorstellen dat je daar tegenop ziet. Ik heb zelf aangegeven dat ik dat niet wil. Ik heb contact met de bedrijfsarts en mocht een face to face gesprek per se nodig zijn, dan niet bij mij thuis. Ik vind dat gewoon niet prettig. Zou het makkelijker zijn om op neutrale grond af te spreken of is het bij jou de ontmoeting op zich waar je tegenop ziet? Hoe dan ook, ik wens je heel erg veel sterkte en succes.

  6. Wat lief dat je collega langskwam! En soms is het inderdaad fijner dat zoiets gewoon lekker spontaan gebeurt, anders word je er inderdaad misschien maar zo zenuwachtig van. Leuk trouwens, je kerstpakket. Altijd een verrassing wat er dit keer weer in zit hè.

  7. Ah Groen is jouw kleur, en dan zijn er nog 50 tinten groen, hahahaha goed om te weten dat Groen jouw kleur is! 😛 Hier kan ik iets mee 😀 hahaha

    En te gek dat zij kwam, zij jou het pakket kwam leveren en wat goed dat ze gewoon aanbelde, en jouw reactie daarop, wat goed! Jammer? Misschien dat zij niet even binnen kwam al was het voor een kop thee. Maar mooi hoe ze het heeft afgesloten ook, ontzettend belangrijk!

    X

    1. Groen is niet echt mijn kleur. Ik ben wel ”groen”. Groen als in milieubewust en zo. Verder ben ik blauw. Alle tinten blauw 😀 Mijn collega kwam overigens niet binnen omdat ze een etentje had. Anders had ze dat wel gedaan, maar goed, dan was ik weer over mijn grens gegaan, dus al met al goed opgelost.

  8. En zo zie je maar dat het allemaal meevalt als je ineens met je neus op de feiten wordt gedrukt.Ben blij voor je dat je het zo hebt ervaren.En dan dat pakket,leuk toch.Ik zeg altijd maar zo alles wat je krijgt is meegenomen.En als je het helemaal niks vindt kan je er altijd een ander nog een plezier mee doen,liefs

  9. Marion,

    Ik wordt helemaal blij van je blog. Wat fijn dat het zo soepeltjes ging aan de deur en door je lieve collega verwend werd met het kerstpakket. Leuk ook zo’n groen thema!

    X.

  10. Wat lief van je collega zeg! En wat zal het goed voelen dat het op deze manier ging. Misschien isnhet dus inderdaad maar goed geweest dat het zo onverwacht gebeurde! Maar ik vraag me nu dus af of je ook contact met haar gaat houden om eens bij te praten? 🙂
    Veel liefs!

  11. Wat een toffe collega, écht iemand waar je iets aan kunt hebben, lijkt me. Klinkt als een heel lief en goed mens. En wat knap van je dat je op zo’n goede manier gereageerd hebt.
    Geniet van je kerstpaket

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.