Humor, helden en euthanasie

gras2

Met het soort blog wat ik heb, de lul-maar-raak-voor-een-knaak-categorie zeg maar, is het altijd wat lastig wat je moet doen als je je ronduit bagger voelt. Ga je je lezers dan weer opzadelen met het volgende depressieve gezever of zet je je feestmuts op en doe je net alsof het leven één grote partytent is? Ik kies voor het eerste: ik ga jullie weer opzadelen met depressief geneuzel.

Grapje hoor, maar wel stoer dat je op de lees meer-knop gedrukt heb. Of misschien heb je wel een link op Twitter of Facebook aangeklikt en had je geen keus. Dat kan natuurlijk ook. Hoe dan ook, jij bent vandaag de held. Geniet ervan!

Over helden gesproken. Ik denk er wel eens aan om een soort bordje te maken met het woord ”HELDEN” erop. Als je dan een ambulance of brandweerwagen ziet, dan kan je dat bordje omhoog houden, want fuck, die gasten zijn echt helden!

Humor en depressie gaan goed samen. Het enige waar je voor moet waken is dat je niet cynisch wordt. Zodra je cynisch wordt, doe je jezelf tekort. Niet doen dus.

Zaterdag schreef ik dat ik een paar dingetjes weg te geven had. Het wenkbrauwserum gaat naar Marij. Het werkboekje Rust In Je Hoofd wil ik graag naar Bianca sturen. Ik stuur jullie allebei even een mailtje.

Gisteravond keek ik op Uitzending Gemist naar de indrukwekkende documentaire Levenseindekliniek.

De Levenseindekliniek krijgt zo’n twaalfhonderd euthanasieverzoeken per jaar, waarvan er ongeveer 350 worden ingewilligd. Daarmee voorziet de Levenseindekliniek, die vier jaar geleden van start ging, duidelijk in een behoefte. Welke dilemma’s en overwegingen spelen een rol bij het toekennen of afwijzen van euthanasie? Welke mensen melden zich? Hoe bepaal je wanneer iemand ondraaglijk lijdt of is uitbehandeld? En rekt de Levenseindekliniek daarmee de grenzen van de euthanasiewet op? Dat wordt duidelijk in de documentaire.

Ik vond het een hele mooie documentaire. Indrukwekkend, maar mooi. Zelf ben ik een voorstander van euthanasie. Ik weet hoe het is als het leven (bijna) ondraaglijk is en niet alleen dat; ik heb in mijn werk twee keer zelfmoord onder ouderen meegemaakt. Een vrouw van 96 die zichzelf van negen hoog uit het raam liet vallen…. Dat zou toch niet nodig hoeven zijn. Verschrikkelijk. De andere dame heeft een overdosis genomen en uiteindelijk een plastic zak over haar hoofd gedaan om zeker te weten dat het zou lukken. En ook al lag zij er heel waardig bij toen ik haar vond, dat had wat mij betreft op een fijnere manier kunnen gaan.

Koffie.

Oh ja, en ik moet een afspraak maken voor de APK. Gedaan! Vrijdag gaat het bakkie door de keuring.

Vanmiddag therapie. Ik twijfel of ik moet gaan, maar bij twijfel niet fluiten, dus ik ga. Logisch? Nee, but who cares. Ik volg mijn gevoel maar weer eens.

Ik heb gisteren en vanochtend vragenlijsten ingevuld voor mijn vervolgbehandeling. Drie vragenlijsten van allemaal minimaal 200 vragen. Tering wat een werk. Wat ik apart vond is dat ze afkortingen gebruikten bij bepaalde series met vragen. Zo stond er bijvoorbeeld ergens AFH. Die vragen gingen duidelijk over afhankelijkheid. DWA. Vragen over dwang. FO. Fobie. Ik merkte dat ik daardoor op sommige vlakken ging nadenken over mijn antwoorden. Zo vind ik bijvoorbeeld dat ik niet afhankelijk ben van anderen, maar bleek uit de vragen toch iets anders. Daardoor was ik geneigd mijn antwoord aan te passen. Wat mij verbaasde is dat ik vreselijk hoog scoorde op Borderline. Ik heb zelf in het begin heel sterk aan Borderline gedacht, maar schoof dit aan de kant omdat niemand erover begon. Nu vond ik een blog over dit onderwerp en er lijkt een wereld voor mij open te gaan. Maar goed, laat ik niet op de zaken vooruit lopen en hier mijn eigen diagnoses gaan stellen. Dat laat ik toch liever aan de professionals over.

Op dit moment gaat het allemaal eventjes wat minder. Ik voel me down. Lichtelijk depressief. Heb moeite om mijn bed uit te komen. Heb moeite om de eenvoudige, dagelijkse dingen te doen. Ik moet me er echt toe aanzetten. Meelezen op andere blogs, afspreken met mensen, het gaat even niet deze week. Even afstand. Even rust. Even weer opladen. Geef me een week of twee en dan ben ik er weer. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

36 Reacties

Het is ook zo hectisch geweest voor je meis!
Nu maar even pas op de plaats voor jou! verstandig!
Een fijne dag , hoop dat je je weer snel wat beter gaat voelen!
liefs

Kan gebeuren lieverd. Het is ook allemaal niet niks wat er speelt, vooral met je vader. Begrijpelijk dat je er dan sneller doorheen zit. Pak je rust, laad even op, doe wat rustiger aan en dan is het hopelijk snel weer beter. Knuf

Niet alleen bij de ambulance en de brandweerwagen hoor….bij iedereen in het ziekenhuis,bloeddonoren en zo kan ik er nog wel een paar opnoemen.Maar ik kom er even niet op…..

Snap ik. Politie heb ik er ook niet bij gezet trouwens. Ik noem specifiek de brandweer en ambulance omdat ik vlak bij een kazerne woon waar ze staan en daarom kom ik ze vaak tegen.

Begrijpelijk dat je er even doorheen zit. Ik ben trouwens ook voor euthanasie. Hoop dat er ooit een tijd komt dat men er in Colombia op zn minst normaal over kan praten 🙂

het is best wel normaal dat je je nou even zo voelt, je hebt wat nare dingen meegemaakt de afgelopen week en die hebben je vooral geestelijk denk ook uitgeput, doe wat goed voelt, en rust even uit xx

Jij bent ook wel een held.. helemaal als t je lukt om zoals je je nu voelt die vragenlijsten in te vullen. Trouwens wel raar dat ze die afkortingen erbij zetten, juist ook omdat mensen dat geneigd zijn om net wat anders te antwoorden. Maar goed je hebt het weer overleeft en ik hoop dat ze er bij je nieuwe behandelplek wat mee kunnen (wat ik neem aan dat je ze daarom in moest vullen?).

& chapeau.. je bent de eerste die ‘blij’ is met het woordje Borderline. Mooi hoe je dat neerzet en jammer hoe zo’n negatieve lading er om heen hangt. Ik zou het zelf nooit bij je gedacht hebben, maar goed, de blog is ook maar een klein deeltje natuurlijk van wie je bent. Uiteindelijk hoop ik dat je een behandeling krijgt waarmee je verder kunt.. wel labeltje ook bij die behandeling hoort.

Take care. ❤

Jouw humor is echt geweldig. 🙂 Ik herken dat dat humor en depressie goed samengaan maar dat je ervoor moet waken dat je niet cynisch wordt.

Wat betreft die docu, heb hem nog niet gezien mar ga hem straks kijken dnek ik. Ik ben zelf van mening dat iedereen het recht moet hebben zelf een einde te iezen (dus ook mensen die levensmoe zijn) maar soms loop je het risico dat hier druk van familie of anderen bij komt kijken. Bv. bij dementerende mensen of gehandicapte baby’s/kinderen. Ik heb dit in nauwe kring meegemaakt dat de familie van een dementerende vond dat hij niks te willen had en dus wel dood mocht. Uiteindelijk is dat niet gebeurd (nou ja de betrffende persoon is wel overleden maar op natuurlijke manier) maar dit vind ik best naar.

Laad maar lekker op Marion. Ik kan me voorstellen dat zoiets soms echt nodig is, al helemaal wanneer je van die mega lange vragenlijsten in heb moeten vullen. 200 vragen per lijst?! Jezus mina, belachelijk gewoon..

Mooi dat je in je laatste zin alweer verder kijkt dan de dip waar je nu in zit. Dat heb ik nog niet eerder van je gelezen. Ik vind het winst.

Mijn bolide is vandaag weer APK goedgekeurd. Niet zo gek, want vaders is 40 jaar automonteur geweest. En brandweerman 🙂

Haha val me maar lastig hoor met lul-je-raak-met-vanalles. Ik vind het ook leuk om over niet bedachte onderwerpen te lezen. Zelf schrijf ik dan ook graag puur over wat ik meemaak over tegenkom. Hopelijk zie je snel weer wat lichtpuntjes, goed dat je doorzet met therapie en gaat!

Neem je tijd om de voorbije week te verwerken, was heftig hoor. Wees lief voor jezelf. Jouw schrijfsels vind ik fantastisch. Positief, negatief, luchtig en minder luchtig, fijn dat alles gewoon aan bod komt.

Ja, ik heb er een stuk van gezien in DWDD over de euthanasie, ik wilde het zien heb het gemist, kan het nog opzoeken en een week later zat er iemand in DWDD die de docu dus moord vond, gaan we weer, nee ik ga er maar niet op in, kan die ‘arts’ wel wurgen, rot op!

Nou goed, humor en depressie gaan inderdaad heel goed samen net als zelfspot, doe rustig aan lieverd, langzaam aan probeer ik bij te lezen, en het is misschien ook wel heel logisch in samen gang met wat je net met je vader hebt moeten mee maken, kan… Neem je tijd, je ‘stuiterballen’ komen toch wel lezen, of jij nu wel of niet bij ons komt ❤

X

Ha nog iemand die de aanduidingen ontdekt heeft in die lijsten, ik vind het zo maf dat je het gewoon kan zien. Mijn gedachte was echt; oké voel me niet al te best maar ben niet achterlijk 😉 Knuffel voor jou!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: