Plogchaos: Dag 3

IMG_5258

Tsja, ik zou ik niet zijn als ik toch zou proberen die plog voor mijn vertrek online te krijgen. Ik begin de dag dus met koffie en bloggen. Hier volgt plogdag nummer 3.

IMG_5261

Het is gelukt om de plog online te krijgen. Tof! Het is nog donker, dus ik moet met mijn geïmproviseerde kaptafel verhuizen naar de keuken. Die spiegel heeft ook een doekje nodig, zie ik.

IMG_5264

Ik heb om 9:15 uur een intakegesprek voor de dagbehandeling in Nijmegen. Officieel doe ik er 30 minuten over, maar omdat ik niet weet hoe druk het op dit tijdstip is op de weg, neem ik een half uur extra. Daarnaast is de kans vrij groot dat ik toch nog een keertje verkeerd rij.

IMG_5265

Brings back memories. Door de regen naar school en dan zeiknat aankomen. Getverdemme.

IMG_5266

Onderweg wordt het nog erger. Regen, hagel, stortbuien. Noodweer!

IMG_5270

Zo, we zijn er. Netjes op tijd. Ik heb maar 4 (op Instagram zei ik 8, maar ik overdrijf graag) rondjes op knooppunt Ressen gereden. Ik wist op een gegeven moment niet meer welke kant ik op ging. Ik bleef maar rondjes rijden en afslagen nemen. Nou goed, we hebben het gered.

IMG_5275

Tering, mensen, ik heb net een intake van meer dan 2 uur achter de rug. Ik ben zo kapot, ik kan niet eens meteen in mijn auto stappen. Ik moet eerst even bijkomen.

IMG_5283

Uiteindelijk stapte ik rond 11:45 uur weer in mijn auto. Dit hierboven is natuurlijk niet mijn auto, hè!

IMG_5279

Even tussendoor: Kijk! Weer Rotterdam! Gisteren zei ik al dat ik het zo gek vond dat ik op de heenweg Rotterdam moest aanhouden, terwijl ik richting Nijmegen moest. Nu ga ik terug en moet ik wéér richting Rotterdam. Wat is dat voor waanzin? Bij deze wil ik een verzoek indienen om het spreekwoord Alle wegen leiden naar Rome te veranderen in Alle wegen leiden naar Rotterdam. 

IMG_5288

Het is nu 12:15 uur. Ik heb een kop thee gezet en ik ben he-le-maal kapot. Het was vreselijk zwaar en confronterend, maar daarnaast ook zeer verhelderend. De therapie die ze daar geven is werkelijk perfect voor mij. Het gaat om een combinatie van angst- en schematherapie. Terwijl de intaker mij aan het uitleggen was wat het precies inhield, vielen er steeds meer kwartjes op hun plek. Op een gegeven moment moest ik zelfs lachen. Het leek wel of deze therapie speciaal voor mij gemaakt was. Daar ben ik trouwens blij om, want dat betekent dat er veel meer mensen zijn die met deze problemen kampen. Het zijn alleen de oorzaken die verschillen. Nu zijn er twee vragen:

  1. Kan ik deze dagbehandeling van drie dagen per week lichamelijk aan?
  2. Wil ik deze therapie gaan doen?

Die laatste vraag zou ik dolgraag met een volmondig ja willen beantwoorden, maar ik moet hier goed over nadenken. Niet alleen gaat het zwaar worden, het gaat mijn leven op z’n kop zetten. Kan ik de veranderingen die ik in theorie wil maken ook in de praktijk maken? Kan ik dat mentaal aan op dit moment en ook, is mijn relatie daartegen bestand? Ik ga het met Peter bespreken en maandag met mijn therapeute. Volgende week donderdag is er groepsoverleg of ik in aanmerking kom voor een plek in Nijmegen en dan word ik daar volgende week vrijdag over gebeld.

Mijn hoofd ontploft. Mijn lichaam roept: GA SLAPEN! GA SLAPEN! NU! Dat ga ik ook maar even doen.

IMG_5292

Slapen lukt natuurlijk niet en dus ga ik er weer uit. Ik zet thee en stort vervolgens al mijn zorgen, spanning en verdriet over Peter heen.  In voor- en tegenspoed, mensen. En zo is het ook. Ik huil tranen met tuiten. Het is zo ontzettend pijnlijk om met sommige dingen geconfronteerd te worden. Het begint nu pas echt goed tot me door te dringen hoeveel er aan de hand is en hoe complex het is. De intaker zei vanochtend tegen mij: ”Ik zie een heel sterk en autonoom persoon tegenover me, die heel goed weet wat ze wil, wat ze voelt en wat goed voor haar is en vervolgens vertel je je verhaal en dat staat daar lijnrecht tegenover.”

Om even antwoord te geven op de vraag: Wat is de grootste prijs die ik ooit gewonnen heb? Dat was denk ik tijdens het WK voetbal in 2010, waarin ik de uitslagen (winst, verlies of gelijkspel) van alle achtste finales goed voorspelde. Ik won daarmee ruim € 700,- met € 1,- inzet. Dat maakte het verlies in de finale echter niet minder traumatisch.

IMG_5300

Op een krentenbol na heb ik nog niet eens wat gegeten. Dat gaan we dus snel doen. Ik at laatst bij mijn tante voor het eerst deze salade en ik moet zeggen: Hij is heerlijk! Komkommersalade met prei en tuinkruiden. Lekker fris.

Na het eten ga ik weer eens even tijd besteden op het eetstoornisforum. Ik ben niet in staat om heel erg veel voor ze te doen op dit moment en daarom hou ik enkel een paar onderwerpen en topics in de gaten. Dat is voor mij goed te overzien en ook haalbaar wat betreft de energie die ik te besteden heb.

IMG_5299

Dan krijg ik een mailtje dat mijn pakketje klaarligt om afgehaald te worden! Joepie! Ik trek een sprintje sjok als een bejaarde oma richting het postkantoor en haal mijn pakketje op. Ik koop ook nog een zak drop, want ik ben zielig en heb het zwaar en als je zielig bent en het zwaar hebt, mag je zoveel dropjes eten als je wilt. Ik heb vijf broeken en vier shirtjes besteld. Bij mij zit bijna altijd alles kut (ja sorry hoor) door die stomme ontstekingen, dus ik hoop dat er twee shirtjes en minimaal één broek fijn zitten. Thuis meteen passen natuurlijk en jiiiiiiiiiieeeeeehaaaaa! Alle vier de shirtjes zijn perfect én drie van de vijf broeken zitten als gegoten. Geweldig! Ben ik meteen klaar voor de zomer.

Ondertussen is het al bijna 17:00 uur. Ik heb al veel nagedacht vanmiddag en met Peter gepraat en eigenlijk is het allemaal heel duidelijk. Deze behandeling zou perfect voor mij zijn, ik wil deze behandeling dolgraag doen, maar lichamelijk is het gewoon niet haalbaar. Het is drie dagen in de week heel hard werken, zowel geestelijk als lichamelijk. Groepstherapie, creatieve therapie, één-op-één gesprekken, buitenwerk, drama, rollenspelen, noem maar op. Als mijn auto naar de APK moet en ik ben een hele dag bij mijn ouders, dan gaat het al mis. Een middag naar de kapper is al teveel. Hoe in vredesnaam kan ik dan drie dagen per week van 9:00 tot 16:00 uur een intensieve behandeling volgen? Hoe graag ik het ook wil (en daar zijn de tranen alweer…), dit is voor mij lichamelijk niet haalbaar. Ik moet nee zeggen. Ik zal moeten kijken of ik deze therapie dichterbij huis kan volgen en bijvoorbeeld twee keer per week een dubbele sessie. Intensiever dan nu, maar binnen de grenzen van wat voor mij lichamelijk haalbaar is.

Dit valt me heel erg zwaar. Maar had je dit niet van tevoren kunnen bedenken? Ja, natuurlijk wel, maar ik ben wanhopig op zoek naar de juiste behandeling. Ik wil zó graag anders gaan leven. Ik zou zo graag die voordeur eens uitstappen zonder een film binnen te stappen. Als ik naar buiten ga speel ik een rol. De vriendin, de dochter, de klant, de medewerker, de cliënt. Continue bewust van de camera en de spotlights die er helemaal niet zijn. De wereld die mij helemaal niet ziet, maar waarvan ik zo bang zijn dat ze mij zien. Ik wil dat het stopt. Ik wil niet de hele werken aan niets. Uitgeput raken om niets. Ik wil rust. Gelukkig is de hoop nog altijd groter dan wanhoop. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Plogs & Shoplogs

47 Reacties

Meid toch, je hebt het zo zwaar!
Lastig hoor zo een moeilijke keuze die je moet maken…..
Vreemd die route naar de plaats in Zuid-Holland.
Maar vaak is het zo dat het wel die richting is maar men er niet toe rijdt.

Liefs en sterkte Xx

Moeilijke keuze. Maar ik zou op dit moment dezelfde keuze hebben gemaakt. Het is goed dat je toch nu die optie helemaal bekeken hebt. Wellicht gaat het in de toekomst beter met je lichaam en kan je wel meedoen, of kunnen ze het programma dan wat aanpassen.

Knap dat je helemaal naar Nijmegen bent gereden en alleen die intake hebt gedaan en alles! Ik hoop dat je nu wat meer rust kan nemen en vinden.

Ik vind het zo erg voor je dat je niet de juiste behandeling kan volgen door je lichamelijke klachten. Ik hoop dat er toch nog iets anders bedacht kan worden. The next best thing.
Knuffel!

Pfff, wat onwijs naar dat je de goeie therapie gevonden lijkt te hebben, maar je lijf het onmogelijk maakt….Kan me je frustratie en verdriet daarover zo goed voorstellen. Hopelijk is zo’n soort therapie ook dichterbij en iets minder intensief te vinden.

Tsja..weet je wat stom is aan mijzelf als ik dit stuk lees. Ik denk kon ik maar rijden, had ik maar een Peter waartegen ik dit allemaal kon delen en kon ik maar NEE zeggen tegen mijn behandeling. Maar het feit dat ik dat allemaal kan denken, zegt dat die behandeling in Lunteren voor mij echt moet. Bij mij was het ergens een beetje dezelfde reactie, mijn verhaal dat ik vertel strookt zo niet met hoe ze mij zag/ hoe mensen mij vaak zien.

Enfin, genoeg over mijzelf, wat heb je het zwaar. Ik denk veel aan je, en was ergens al bang dat je deze beslissing ging maken. Of ging, moet maken. Het is je ook allemaal niet gegund, en dat is zo oneerlijk. Ik krijg er haast weer traantjes in mijn ogen van, ik zou er zo moedeloos van worden. Het allerbeste Marion, de juiste behandeling die bestaat, maar die je niet mag/kan volgen. Ik voel een beetje van je pijn. Dikke hug!

Ik ga je alleen even een dikke virtuele knuffel geven, en samen komen jullie er wel, ik vind het bijzonder dat je jouw relatie noemt na alles wat jullie al hebben doorstaan en hoelang lees ik nu eigenlijk pas mee…

Heel veel sterkte met het uitzoeken van dit alles lieve schat, en wat je ook kiest, het is altijd goed! ❤ Alles heeft zijn tijd en plaats. ❤

X

Poeh Marion, wat een moeilijke beslissing om te nemen! Je moet inderdaad wel realistisch blijven en als het te zwaar gaat worden dan moet je er niet tegen beter weten in mee starten! Ik hoop heel hard dat dezelfde behandeling dichterbij aangeboden wordt! Hele dikke knuffel!!

Het is heel moeilijk voor je meis, ik snap het goed, je kunt 3 dagen echt niet aan, denk ik ook.Gelukkig weet je dat ook van jezelf. Ik hoop dat je iets kunt krijgen dichter bij huis en minder intensief! Wat zou dat fijn zijn voor je! Prachtige uitslag voor je vader trouwens, heb het gelezen.
liefs

Aaah mop wat frustrerend. Hopelijk is er wat dichter bij huis te vinden.

Koppie niet laten hangen nu. Het gaat goed komen.

Wow … Intens om te lezen dit.
Ik vind het zo fijn dat je dit allemaal zo open deelt. Ik leer zoveel van wat jij beschrijft. Ik had geen vooroordelen of oordelen over de problemen die iemand zou kunnen hebben met betrekking tot geestelijk welzijn. Ik wist er gewoonweg te weinig over. Tuurlijk heb ik tijdens mijn opleiding de benamingen gehad. Maar dan blijft het plat.
Jij beschrijft wat het effect is op jou dagelijks functioneren. Wat het doet met jou omgeving. Hoe wisselend de verschijnselen kunnen optreden. Zo ineens uit het niets… Of dagen dat het achter elkaar ineens een stuk beter gaat.
De zoektocht naar de hulp die voor jou het beste is… En als je die dan gevoelsmatig gevonden hebt, er achter komen dat het net te ver weg is, te intensief en daardoor nu echt niet haalbaar.
Meis meis… Ik weet even niet wat ik moet zeggen…
Behalve dat je wijzer bent geworden over de therapie die wel bij je past…
Misschien is dat de winst die je behaald hebt??
Sorry misschien is dat net wel even te positief gedacht van mijn kant uit.

Dikke dikke knuffel!
Bedankt dat je dit deelt.
Heb veel bewondering voor je.

Nee hoor, dat is niet te positief gedacht. Zo zie ik het ook. Ik voelde me eerst natuurlijk wel weer even schuldig dat ik iemand z’n tijd had zitten verdoen, maar nu is voor mij wel een stuk helderder in welke richting ik moet zoeken. Ik hoop zelfs dat zij mij misschien nog wel meer advies kan geven.

Zo’n fijne reactie van je. Dank je wel. X

Je hebt niet iemand zijn tijd te zitten verdoen. Je hebt een optie aangehoord die je nog niet eerder had gehoord!
Zonder deze optie, die goed bij je lijkt te passen had je weer geen steek verder gekomen. En ze zijn er voor. Hij/zij wordt ervoor betaald. En een intake is juist hiervoor toch?
Ik ben blij dat ondanks dat je het niet in Nijmegen gaat doen, dat je wel heel veel informatie rijker bent. En dat je hiermee verder kan zoeken.
Misschien kunnen ze je een evengoed een traject aanbieden wat lichamelijk minder belastend is… Zoals 2x of 3x een halve dag?
(Of een pand huren bij jou aan het einde van de straat en verhuizen?)

Nee dat is gekheid hoor.
Maar ze zetten natuurlijk altijd hoog in. Maar wie weet zijn er tussen oplossingen? 2 dagen ipv 3? Of een opbouwschema??
En wie weet kunnen ze je wel advies geven waar je volgens hun het beste terecht kan.
Dus nee je hebt niemands tijd verlummeld!!
Je bent juist veel wijzer geworden.

Dikke knuffel x

Wat frustrerend voor je. Zo graag willen maar niet kunnen.
Bieden zij ook iets in ambulante vorm?

Knap dat je hoop blijft houden.

Veel sterkte ermee.

Dan nog even je plog. Ik moest echt hardop lachen. ..haha die vrachtwagen…lol.
Je schrijft zo enorm pakkend en ik zie het altijd voor me….

Fijn dat de kleding goed zit!

X

Jeetje meis … Geeft je een dikke knuffel!!! Hopelijk vind je wat dicht bij huis qua therapie! En wat minder zwaar is !!! Geweldig hoe je schreef ‘ alle wegen leiden naar Rotterdam ‘. Ik vind je plogs zo leuk om te lezen en je schrijft zo ontzettend leuk!!! En tof dat je kleding die je hebt besteld ook past!!! FIJN! XXX

Lieve Marion toch. Wat die therapeute zei over wie ze voor zich zag zitten is zó waar. Alleen moet jij dat nu gaan integreren zodat het gaat samenvallen met je zelfbeeld. Je komt er wel. Je hebt zoveel te bieden

Wat frustrerend voor je 😦
Huggggggsss!!!
Wat me aan het denken heeft gezet is wat je schrijft over een rol spelen…. Ik vraag me namelijk af of er überhaupt mensen zijn die géén rol spelen. Ik probeer altijd heel oprecht te zijn, maar dit heeft me de nodige conflicten, tegenslagen en teleurstellingen opgeleverd. Tweeledig: omdat mensen me niet accepteren zoals ik ben en omdat ik ervaren heb dat niet iedereen (bijna niemand) echt oprecht is.

Denk dat iedereen absoluut een rol speelt in het leven. Als collega, vriend, vader, moeder, enz. Enigszins aanpassen aan de omstandigheden lijkt me gezond. De grens ligt denk ik bij normale aanpassing of, zoals ik dat doe, extreme aanpassing aan ieder persoon, iedere situatie, op ieder moment van de dag, zelfs in mijn eigen huis. Dat is geen aanpassen meer, dat is jezelf structureel tekort doen en dat gaat een keer mis.

Wat vreselijk frustrerend dat je vind wat perfect bij je past maar lichamelijk dan weer niet te doen is. Hoop dat je wat anders vind wat wel te doen is, maarre kom je nou nog wel een keer naar Nijmegen als je er eigenlijk niet hoeft te zijn?

Lijkt me heel moeilijk, te merken dat het lichamelijk gaat… Toch blijf ik duimen dat je de juiste therapie voor jou gaat vinden. Ik stuur je bij deze een dikke knuffel!

heftig babe…
Kijk rond wat er mogelijk is, probeer het te doorbreken en een mogelijkheid te vinden die haalbaar voor jouw is..
Een dagje gesloopt zijn is okay, maar 3 dagen is te veel..
Dat Rotterdam is voor mensen die vanaf daar al willen weten hoe ze naar Rotterdam moeten 😉

De hele dag maar bezig keuzes te maken, daarvan alleen wordt je al zo vreselijk moe, er is maar èèn goede keuze liefje, en dat is de keuze voor jezelf. Ik ben daar momenteel ook hard mee bezig, loop heel de dag te hyperventileren van de stress, ik ga knopen doorhakken binnenkort, en ik kies voor mezelf, ga doen waar ik me goed bij voel ( zegt ze nu met een hele grote mond nadat ze vanmorgen bij de huisarts is geweest]

Je hebt in ieder geval nu gehoord van een optie die wel voor jou geschikt lijkt. Dat is al iets. Nu kijken of je het inderdaad dichter bij huis kunt vinden. Je kunt natuurlijk ook altijd nog verhuizen, haha. 😉
En Rotterdam… ik denk dat ze het leuk vinden om mensen zonder richtingsgevoel (c’est moi) te pesten.

Haha, alle wegen leiden naar Rotterdam, waarom lukt het mij dan om nog steeds om verkeerd naar huis te rijden?
Jammer genoeg is dat wel het enige waarover te lachen uit deze plog. Onwijs jammer dat je zo enthousiast bent over de therapie, maar het dan lichamelijk niet aankan. Dat zal me een domper zijn voor je. Ik hoop dat je een therapie vindt die vergelijkbaar is en lichamelijk wel haalbaar, het is je gegund! Xoxo

PS ik heb een boterham met kaas en augurk op hoor, het is me gelukt om het te onthouden! En wat smaakte hij goed! 😉

Ik vind jouw humor geweldig vooral op dit dagen dat er zo een contrast is. Fijn dat je zomerkleding hebt wat GOED zit! Alle wegen leiden naar Rotjeknor…Oh man vind autorijden super maar de wegen en verkeersborden vind ik niet zo fijn.

Oef. Zoveel woorden al van jouw kant die precies beschrijven wat er speelt en zo weinig woorden die weergeven wat ik eigenlijk wil zeggen. Ik gun het je zo he….

Ach meissie toch…. hoe kun je hier nou ooit een goeie keus in maken? Zijn er dan helemaal geen andere opties? Ik lees al zorgtaxi… Een van mijn stiefzoons (‘toevallig’ heet hij Peter) is hier behandeld en dat heeft hem eindelijk, na jaren van andere therapieën, zo goed geholpen. Hij kwam met de trein (vanuit het oosten van het land, omdat zelf autorijden voor hem – ook – geen optie was). Ik wens je dit zo van harte toe… zeker ook gezien de reactie van de therapeute en wat Myriam hierboven ook aanhaalt. Je bent misschien sterker dan je denkt… (maar dit is geloof ik wishful thinking van mij). Ik ga een aanvraag voor je indienen dat alle wegen naar Lent leiden. Zo.

Laatst had je het er nog over dat je wel tijdelijk over je fysieke grenzen heen wilde gaan om de dagbehandeling te volgen. Eigenlijk is het enige nieuwe dat ik lees dat de behandeling in Nijmegen heel goed bij je zou passen. Positief dus eigenlijk. Waar komt dan je veranderde inzicht vandaan? Als je van jezelf weet dat je nog wel eens van mening veranderd (is dat zo?) en gezien je borderline-vermoedens, is het dan geen goed idee om het nog even tijd te geven? Zeker omdat je nu erg diep zit.

Ik hoef geen antwoorden hoor, maar neem het alsjeblieft mee in je afweging. Dikke knuffel en die laatste alinea…. oeff.. ❤

Dat komt met name omdat ik tijdens de intake te horen kreeg wat de therapie allemaal inhoudt. Het is veel zwaarder en intensiever dan ik had gedacht. Dramalessen met beweging bijvoorbeeld is een vast onderdeel. Ook een vast onderdeel is een middag naar buiten, de wijk of de stad in, voor exposure. Ik heb het onderschat en daarnaast, ik wil zo graag iets. Iets wat me verder kan helpen…

Dat je lichaam het niet toelaat om die therapie daar te kunnen volgen is gewoon klote, hopelijk vind je iets wat dichterbij is en wat wel lichamelijk en geestelijk haalbaar is.

Ik moest even verschrikkelijk had lachen om Alle wegen leiden naar Rome te veranderen in Alle wegen leiden naar Rotterdam..

Och Marion… Dit stuk raakt me enorm.
Ik heb zo veel bewondering voor jou.
Ga door, meis. Dat is eigenlijk een overbodige opmerking bij jou. Jij gaat door, jij gaat altijd door. Je bent een enorme vechter. Ik hoop zo dat er een passende oplossing voor je komt. Je wilt zo graag, maar het lichaam doet niet mee. Daar kun jij niks aan doen, maar dat maakt het niet minder rot. Ik zou graag willen dat ze meedachten om een passende behandeling voor JOUW situatie te vinden.
Veel kracht. ❤

Ik vind je zo’n bijzonder mooi mens. Ik heb bewondering voor je kracht, doorzettingsvermogen en ook je humor. En tuurlijk had je gehoopt dat je dit aan zou kunnen! Je bent (wanhopig) op zoek naar iets dat bij jou past. Naar goede hulp die jou verder gaat helpen.
Het is ontzettend balen dat het niet haalbaar voor je is om drie dagen een intensieve behandeling te volgen. Hoe moeilijk misschien ook, veroordeel jezelf daar alsjeblieft niet om, want jij kunt daar niets aan doen.

“Daar ben ik trouwens blij om, want dat betekent dat er veel meer mensen zijn die met deze problemen kampen.” Je hebt het zwaar, maar weet dat je niet alleen bent!

Ik zou je zo graag even een knuffel willen geven en je laten voelen dat jij ontzettend veel waard bent. Ik hoop dat je iets vindt dat bij je past. Dat gun ik je zo!

Ik stuur heel veel zonnestraaltjes naar je toe!

Haha alle wegen leiden naar Rotterdam 😉 Wel een goede eigenschap eerder te vertrekken en rekening te houden met mogelijk vertraging! Ik hoop dat het positief uitpakt en je het aankan, ben benieuwd! (oh en dat kruidentuintje is inderdaad echt erg lekker 😉 )

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: