Ik maak me ernstig zorgen

Smartphone

Vergeetachtigheid. We hebben er allemaal wel eens last van. Bij sommige mensen is er echter meer aan de hand. In het begin heb je het niet door. Zij zelf vaak ook niet. Maar ergens komt er een punt dat je je afvraagt: Moet ik hier nu wat mee? Moet ik het aankaarten bij die persoon? Moet ik er wat van zeggen? Ik vind dat moeilijk, want je wilt natuurlijk ook niemand beledigen of voor het hoofd stoten.

Gisteravond rond 23:00 uur kreeg ik een mailtje van de vervangster van mijn leidinggevende. Ik heb geen contact meer met mijn leidinggevende zelf, omdat het vertrouwen een beetje weg is. Ze snapte niet zo goed hoe ze papieren in moest vullen. Vergat ook steeds dat ik een angststoornis had en bleef maar vragen of ze een keer mocht bellen of langskomen. Meerdere malen heb ik haar uitgelegd hoeveel spanning dat op zou leveren voor mij en dat dat aanleiding zou kunnen zijn voor een terugval. Moeilijk te begrijpen voor iemand die dat soort angsten niet kent, maar eindelijk, na lang op haar ingepraat te hebben, leek ze het te begrijpen en beloofde ze me er niet meer over te beginnen.

De vervangster van mijn leidinggevende is volledig op de hoogte van mijn angsten omtrent telefoneren en afspraken maken. Ik had haar dan ook al eens uitgelegd dat mailcontact voor mij het prettigst was. Dat begreep ze. Toen ze een keer aangaf mij te willen zien, heb ik haar nogmaals uitgelegd hoe moeilijk dat voor mij is en dat dat op dit moment niet verstandig was. Ik ben kwetsbaar, zeker als het op mijn werk aankomt. Op dat moment was de afspraak dat ik enkel persoonlijk contact had met de bedrijfsarts. Ze gaf aan dat ze het begreep en er rekening mee zou houden.

Nu ik een WIA-uitkering ga ontvangen, eindigt mijn contract bij mijn huidige werkgever. Ik kreeg onlangs een mail dat daar nog het één en ander voor besproken moest worden. Of ze daarvoor een afspraak met mij kon maken. Ik was me er niet van bewust dat ik nog iets met hun moest regelen, ik dacht dat dat allemaal via het UWV zou gaan, maar als dat niet zo is, natuurlijk kom ik dan nog even langs om de laatste zaken af te ronden. Ik beloofde haar te mailen zodra ik de definitieve beschikking van het UWV had ontvangen. Afgelopen weekend ontving ik de beschikking en dinsdag stuurde ik haar het beloofde mailtje. Gisteravond om 23:00 uur kreeg ik een reactie op die mail. Of ze me morgen, vandaag dus, na 15:00 uur mocht bellen om een afspraak te maken. Ik dacht eerst dat het aan mij leidinggevende lag dat ze iedere keer vergat dat ik niet kan bellen, maar kennelijk hebben meer mensen op mijn werk daar last van. Ik begin me zo langzamerhand toch een beetje zorgen te maken om de situatie daar.

Marion, is zo’n telefoontje nou echt zo’n enorm probleem? Laat ik het zo zeggen: Op dit moment hoef ik niet per se meer naar therapie. De Structuur & Ondersteuning die ik ontvang kan gewoon per telefoon. Toch kies ik ervoor om iedere week een half uur heen en een half uur terug te rijden voor een gesprekje wat ook in 10 minuten over de telefoon kan. Dat zegt denk ik wel hoe groot dit probleem voor mij is.

Het maakt me boos en het doet me verdriet dat mijn werkgever, die heel erg goed op de hoogte is van mijn situatie, tot op het laatste moment op deze manier met mij om blijft gaan. Tot nu toe heb ik geprobeerd mij netjes te houden wat betreft mijn werk. Ik bleef netjes in de mailcontacten en maar een enkele keer schreef ik op mijn blog over het drama wat er gaande was met het invullen van de formulieren voor het UWV. Nu ben ik het echter zat. Als een werkgever op deze manier met mij omgaat, dan voel ik geen enkele behoefte meer om mij netjes tegenover hen te blijven gedragen. Ik ben er echt helemaal klaar mee en wacht dan ook met heel veel plezier het telefoontje van vanmiddag af. ♥

About the Author

Posted by

50 Reacties

Het is toch van de zotte.. Ongelofelijk! Natuurlijk kunnen zij zich totaal niet indenken hoe het moet zijn die angsten. Maar luisteren is ook een kunst op zich! Succes meis, gelukkig ben je straks van al dat onbegrip van hun kant uit in ieder geval af..

Jeetje wat is dit vervelend zeg… Ik zou hier ook boos om worden. Slecht dat er zo weinig geluisterd wordt.
Ik zal dan al helemaal geen telefoongesprek meer willen, aangezien je dan echt alleen maar kan luisteren. 😉
Succes lieverd! Ik denk aan je. X

Bij mij ging mijn ex werkgever in bezwaar tegen de WIA, omdat de regeling tegenwoordig zo is dat, mits ze daar voor hebben gekozen, de ex werkgever nog 5 jaar financieel moet opdraaien voor de ex werknemer. Mogelijk heeft het daar iets mee te maken? Maar waarom ze dan nog contact met je willen hebben begrijp ik niet. Dat kan gewoon op papier. Rare gedoe daar. Je hebt toch verder geen binding meer?

Bij mij liep mijn contract af. Ik kreeg toen een brief vd ex werkgever dat ze in bezwaar zouden gaan via een extern bureau. Die checkt dan of UWV zich wel aan alle regels heeft gehouden. Ik maakte me toen heel veel zorgen, maar dat was niet nodig. Gebeurd heel veel, maar oha hebben ze geen gronden en wordt het bezwaar afgewezen of ingetrokken.

Wat vervelend zeg. Ik snap je heel goed. Ik vind mailcontact vaak ook fijner dan via de telefoon. Via de mail kun je tenminste ook even je gedachten ordenen zodat je adequaat kunt reageren. Via de telefoon is dat veel lastiger.

Je weet toch wel dat er mensen zijn met een bord voor hun kop! Met een invoelingsvermogen gelijk aan een naaktslak? En ik ken deze werkgever ook dus zeg alleen maar: het ligt niet aan jou!

Ik denk zelfs wel eens dat er opzet in het spel is, weet je dat? Waarom twee jaar mailen en nu, met nog twee weken te gaan, ineens geen afspraak per mail kunnen maken. Wat is dat? …. Typisch.

Ik dacht even dat je bang was dat er iemand in je omgeving Alzheimer heeft 😉 Maar serieus: ik ben zelf ook geen fan van bellen, maar denk dat ik het niet zo erg te pakken heb als jij. Tegen zakelijke telefoontjes en het maken van afspraken kan ik al behoorlijk aanhikken. Gesprekken over over mezelf of koetjes/kalfjes vind ik nog veel moeilijker. Ook IRL. Vreemd genoeg heb ik dat veel minder bij mensen die me niet ‘in het echt’ kennen, zoals hier. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of jij al weet waar ‘m bij jou de kneep zit.

Och helaas enorm herkenbaar. Ik had dat met mijn therapeut. Die begreep gewoon niet hoe ziek ik was, en elke keer als ik af zei kreeg ik een preek, en als ik er was moesten we aan de gang met mijn toekomst, werken? en wat? uhhh meneer, mijn toekomst is nogal onzeker maar sowieso word ik zieker. Ik wil niet zo ver kijken en mij focussen op het hier en nu!! Maar nee hoor elke keer weer.

Zelfde geld voor bellen, drama!!! Ze snappen het gewoon niet, en oke ik kan mij voorstellen dat ze het zich niet kunnen voorstellen dat een telefoontje voor ons dood eng is. Maar een beetje begrip mag wel!

Ik hoop dat je straks toch een fijn telefoontje hebt en het snel achter je kunt laten!!!

Luisteren is blijkbaar erg moeilijk! Hopelijk heb je tijdens het telefoongesprek kunnen zeggen wat je wilde lieve Marion!

Ze belt na 15:00 uur. Vervelende is dat ik ondertussen al zoveel spanning heb dat ik waarschijnlijk niet eens normaal kan praten. Ze hebben echt geen idee wat ze hiermee aanrichten.

Gadverdamme wat een sukkels… ik kan me zo voorstellen dat je de telefoon niet eens meer hebt opgenomen. Dat zal ze leren! (Roep ik dan wel, maar helaas weet ik beter…. werkgevers zijn nu eenmaal niet zo invoelend) 😦

Ongelooflijk dat ze niet door hebben hoeveel ze hiermee kapot maken. En waarom? Waarschijnlijk alleen maar omdat ze na zo’n telefoontje je werkdossier officieel kunnen sluiten. Is natuurlijk alleen maar een vermoeden. Ik hoop dat het meegevallen is. *knuffel*

Jeetje wat vervelend zeg, ik herken het wel en snap he frustratie. Hopelijk bedrukt het je humeur niet té veel, je stelt je vooral niet aan! Schrijf het van je af en hopelijk verloopt het verder positief. Ik ben erg benieuwd!

Heyhey Marion,

Weet je?
Soms blijven mensen pushen puur omdat zij vinden dat het toch even zou moeten kunnen.
Heel vervelend!
Persoonlijk vind ik als ik het zo lees dat je duidelijk genoeg bent geweest.
Het enige wat zij nu moeten doen is: Je wensen respecteren.
Maar dat schijnt nogal moeilijk te zijn om een ander zijn wensen e respecteren.

Meid, je was duidelijk! Laat je niet gek maken. 😉

Have A Nice Weekend 🙂

Hugz, Miss B.

OMG. Dit soort mensen wil ik gewoon klappen, sorry. Hier kan ik zo slecht tegen. Ik ben benieuwd hoe t gegaan is. Anders bel ik wel met ze 😉 Dat doe ik altijd voor mijn moeder die houdt ook niet van bellen. Vooral als mijn moeder weer is aangepraat, dan durft ze niet meer te zeggen ik wil niet. Dan maak er korte metten mee! Ik wou dat ik dat ook voor jou kon doen. Hopelijk hoef je na dit telefoontje hun niet meer te spreken. Knuffelsss ❤ PS. Sorry voor mijn lange onzinnige comment.

Lieve Marion, ik wil je bij deze niet aanvallen echter lees ik je blog en begrijp ik juist wel waarom je werkgever voor de laatste keer met je in gesprek wil en je daar even telefonisch voor wil spreken. Juist omdat het de laatste keer is en sommige dingen nu eenmaal sneller besproken en/of gezegd zijn via de telefoon. Ik ken je werkgever natuurlijk niet maar omdAt hij/zij (net zoals bijvoorbeeld ik) geen idee heeft hoe het is om met een angststoornis te (moeten) leven, ondanks dat je het meerdere keren hebt uitgelegd, denk ik dat de angst die jij ervaart onderschat wordt. En dat het dus niet zo is dat ze je niet willen begrijpen, maar dat ze zich gewoon absoluut geen voorstelling kunnen maken. Ik heb lange tijd als planner gewerkt samen met een aantal managers en heb zelf zovaak gezien en gehoord dat mensen zakelijk gezien echt de voorkeur geven aan even bellen. En zoals je zelf aangeeft, is een belletje dan zo’n probleem? Hierbij suggereer ik absoluut niet dat het dus aan jou ligt, ik probeer alleen de andere kant te belichten… Beetje hetzelfde als wanneer je iemand moet uitleggen hoe iets smaakt zonder dat deze het zelf kan proeven, als je snapt wat ik bedoel… Nou Marion, blijf vooral je grenzen aangeven daar het tenslotte om jou gaat en probeer wellicht nog duidelijker te zijn (ook al was je dit voor je gevoel wel). Liefs xx

Voor mij is zo’n belletje dus echt een probleem. Dat is vanmiddag ook wel gebleken helaas. Ik zou het nog kunnen begrijpen als het enige nut had, maar het was enkel een telefoontje om een afspraak te maken. Dat kan dan toch gewoon per mail? Wat is de toegevoegde waarde van een telefoongesprek van 1 minuut als we elkaar volgende week face to face zien? Nee, dat zie ik absoluut niet in. Mijn grenzen geef ik duidelijk aan en die worden hier niet gerespecteerd. Ik kan het niet op een andere manier zien.

Hmm, ja das vreemd dan dat ze telefonisch een afspraak wil maken van 1 minuut… Jammer! Nou, zet hem op… Jammer en moeilijk dat de angst zo overheerst, je lijkt me een erg intelligente vrouw. Xx

Ben de ‘punt’ vergeten, nu lijkt mijn zin een andere betekenis te krijgen. Ik wilde schrijven; jammer en moeilijk dat de angst zo overheerst (PUNT). Je lijkt me een erg intelligente vrouw (compliment)

Ik kan het me niet inbeelden hoe het moet zijn, ik ben namelijk een beller. Ik hou niet van sms’en, of facebookchat of weetikveelwat – ik wil iemand zijn stem horen, horen hoe ze het zeggen en geen verdoken taal achter een computer of ander scherm. Ik kan me echter wel inbeelden dat je, ondanks dat je het vaak aangeeft, gefrustreerd bent over een werkgever die niet wilt luisteren. Ik zit een beetje achter met het lezen, dus ik ga snel over naar de volgende post! 🙂

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: