Onzeker zijn als blogger

flowers-871685_1280

Heel lang heb ik gedacht dat ik geen echte blogger was. Waarom? Pure onzekerheid. Omdat ik niet over een vast onderwerp schreef. Omdat ik niet op vaste tijden artikelen online zette. Omdat ik niet betaald kreeg voor mijn posts. Omdat ik niet voldoende volgers had om een echte blogger te zijn. Ik voelde mij, net als in de rest van de wereld, ook in het blogwereldje, een outsider.

Ik besloot eens op het wereldwijde web te gaan zoeken wat nou eigenlijk de definitie van een blog of blogger is. Ben ik wel een outsider? Doe ik mijzelf niet tekort door op die manier over mezelf te denken?

Wikipedia zegt het volgende:

“Een weblog of blog is een persoonlijk dagboek op een website dat regelmatig, soms meermalen per dag, wordt bijgehouden. Meestal gaat het om teksten die in omgekeerd chronologische volgorde verschijnen. De auteur, ook blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil meedelen aan zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het om tekst, maar soms ook foto’s (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast). Weblogs bieden hun lezers vaak de mogelijkheid om – al dan niet anoniem – reacties onder de berichten te plaatsen of een reactie via een Trackback-mechanisme achter te laten. Het is het persoonlijke of juist het gespecialiseerde karakter dat weblogs interessant maakt voor bezoekers.”

Nou, dat lijkt me duidelijk. Ik ben wel degelijk een blogger. En wat voor blog heb ik dan precies?

Er zijn vele soorten blogs: mamablogs, fashionlogs, filmblogs, klasblogs, facelogs, lifelogs, linklogs, muzieklogs, moblogs, reisblogs. Er bestaan zelfs shocklogs. Mijn blog is een lifelog; een weblog waarop regelmatig berichten geplaatst worden over gebeurtenissen in het leven van de beheerder van de lifelog. Een soort online dagboek.

Duidelijk. Ik ben een blogger en ik heb een lifeblog. Ik hoef mij niet aan vaste regeltjes te houden. Ik hoef niet aan bepaalde voorwaarden te voldoen. Ik hoef niet iedere dag op hetzelfde tijdstip te schrijven. Het hoeft niet over een vast onderwerp te gaan. Ik hoef geen geld te krijgen voor mijn artikelen. Ik heb geen X-aantal bezoekers per dag nodig om de titel blogger te mogen dragen.

Hebben jullie je wel eens onzeker gevoeld als blogger? ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

108 Reacties

Onzeker niet. Wel af en toe de vraag gesteld ‘wat ik hier in godsnaam zit te doen’, de vraag of ik er niet beter mee stop,… allemaal zaken waar elke blogger al eens mee te maken krijgt.
Jij bent een echte blogger, zoveel staat vast. ‘Betaald worden’ voor mijn logjes, daar heb ik nog nooit aan gedacht…

Hou jij gewoon eens op onzeker te zijn (zo lekker makkelijk gezegd he?). Je blogs zijn fijn om te lezen. Zitten goed in elkaar, zelfs als ze van de hak op de tak gaan. Het is precies zoals het bedoeld is denk ik. Een dagboek van jou. En je hebt meer te vertellen dan ik hoor 😂
Gewoon doorgaan zoals je nu doet!!

Onzeker ben ik nooit geweest, maar dat heeft waarschijnlijk ook te maken met het feit dat ik journalist ben geweest. En verder kan het me weinig schelen wat ‘men’ denkt, heb ik me nooit afgevraagd of ik niet eens betaald zou moeten worden maar vraag ik me dus inderdaad wel heel vaak af: waarom lezen mensen mijn geneuzel, haha! 😀 Waarom lees jij eigenlijk mijn geneuzel??? 😀

Daar heb ik een goede reden voor 😉 Ten eerste zitten wij op een soort bepaalde zelfde lijn qua …. geen idee. Als het goed is begrijp jij precies wat ik bedoel. Zo niet, dan zitten we niet op diezelfde lijn. Ten tweede vind ik het geweldig wat jullie doen. Het bekende: zij doen wat iedereen zo graag zou willen doen en ik vind het machtig mooi om die weg online te volgen.

Ik begrijp je hoor… 😀 En ik heb enorme bewondering voor en plezier in jouw dagelijks geneuzel, ondanks al je lichamelijke en psychische geneuzel. Misschien wel DANKZIJ… nou ja: je snapt me wel 😉

Absoluut. Ik kom wel eens artikelen tegen van ”je moet dit” en ”je moet dat, want…” en dan denk ik tegenwoordig: Nee, echt niet. Jij bepaalt de regels van het bloggen niet. Groot én klein. Eén grote blogwereld 🙂

Zeker weten… onzeker in de zin van… interesseert dit anderen wel??? Maar wat maakt het uit of het anderen interesseert of niet… het is en blijft mijn blogje! 🙂
Ik vind jou zeker een echte blogger!!

Ja, precies. En de mensen die het niets interesseert; toedeledokie! Ik heb je gelukkig weer teruggevonden. Ik was je even kwijtgeraakt in de bloglovin’-reorganisatie. X

Natuurlijk ben je een blogger! 🙂 En dan nog eens een heel populaire ook, met heel veel trouwe volgers, heel veel mensen die een reactie achterlaten,…
Je zet toch elke dag een stukje online? Als jij geen echte blogger bent, weet ik het ook niet meer, hoor.

Maar ik moet bekennen dat dat dus wel eens een moeten is geweest, dat dagelijks bloggen. Dat wil ik niet meer en het is ook niet nodig. Gelukkig heb ik die onzekerheid nu niet meer. Ik ben enorm dankbaar voor alle trouwe volgers die ik heb. Soms kan ik het niet eens geloven dat er sommige mensen echt iedere dag met me meelezen en meeleven. Hoe mooi is dat? ♥

Nou jij bent echt een blogger hoor! Wou dat ik zo kon bloggen… Weet vaak niet wat ik moet bloggen. Net of m’n dagen altijd het zelfde zijn. 😕

Blijf zo door bloggen Marion, volg je graag. 👍🏼

Hé, wat apart. Ik volg jouw blog via bloglovin’, maar ik krijg geen meldingen binnen van jouw blog. De laatste dateert daar uit 2015. Nou goed, maakt niet uit verder, maar dan ga ik je nu via wordpress volgen. Maar dat terzijde….

Dank je wel voor je compliment. Daar ben ik echt heel erg blij mee. Ik ben er gelukkig nu ook niet meer onzeker over. X

Ja vast wel ooit, en ik weet nog, toen ik begon, dat ik soms wel 4x op één dag kon updaten, hahahaha die tijd is voorbij, en ik weet ook nog toen ik pas begon ooit, dat ik de hele dag zat te wachten voor mijn scherm, wie zou er reageren, wel of niet, andere blogs zoeken die bij mij pasten, vrouw oh vrouw, hahaha memories!

Een blog is gewoon een online dagboek, dat niche gedoe is echt nieuw en met thema’s werken, oké om zeer persoonlijke redenen ben ik daar net mee begonnen, hooguit voor de komende maand ook… maar wel op mijn manier, lol. En of dat gaat lukken weet ik ook nog niet. Kortom, een blog is van jezelf, net als tekenen en schilderen, je doet het voor jezelf en reacties zijn fijn, mensen zijn fijn die komen lezen, maar er is meer in het leven dan… ❤

x

Ja,dat dacht ik dus ook….wat zit ik hier te doen,wat een gezeik.Zeker als je zoveel andere veel belangrijkere zaken aan je kop hebt.Maar jij bent zeker een blogger hoor…nooit stoppen hoor!

Ik mis jou blogjes wel. Je mooie brieven aan je moeder en vervolgens weer een gruwelijk down to earth verhaal. Maar er zijn zeker belangrijkere dingen in het leven. Ik denk dat ik zelfs in mijn kist nog doortyp.

Ik denk dat iedere blogger zich wel eens onzeker voelt. In het begin als je nog weinig lezers hebt, maar vooral ook als je juist veel lezers hebt. Want, hoe houdt je al je volgers tevreden? Veel mensen gaan dan schrijven voor hun lezers, in plaats vanuit zichzelf. Uiteindelijk is bloggen gewoon het online gooien van zelfgeschreven content, vaak met een persoonlijk tintje, waarbij het mogelijk is om gesprekken aan te gaan middels reacties.
Oh en Marion, ik zie jou als een redelijk grote blogster hoor. 😉

Dat denk ik ook. En ja precies, juist ook als je veel volgers heb. Lijkt me voor de echt grote bloggers ook niet makkelijk. Als je daar ook ziet wat voor shit die weleens over zich heen krijgen. Dan ben ik zo blij met hoe mijn blog is met zulke fijne lieve vaste volgers 🙂

Blijven bloggen zoals je bezig bent! Ik vind het heerlijk om je te volgen en uit te kijken naar elk nieuw artikel van je. Je onderwerpen zijn zo uiteenlopend dat het telkens weer genieten is. Prettig weekend!

Ja jij bent absoluut een blogger Haha! En ook nog eens een hele goede 😉 Ik heb me nooit echt onzeker gevoeld daarover, maar in het begin toen ik nog niet zoveel wist over bloggen was ik weleens onzeker over of dit wel is zoals het hoort. Inmiddels weet ik dat niets echt hoort en dat dat juist het fijne is van bloggen. Ik vind het wel leuk on te groeien met mijn blog. In alle opzichten. Steeds meer leren dus ook. Bloggen is gewoon heel leuk 😀

Eigenlijk is bloggen echt iets waarbij alles kan en alles mag. Binnen de grenzen van je eigen normen en waarden natuurlijk. Dank je wel. Hetzelfde geldt voor jou. Ik zei het laatst al in een reactie: jouw stukjes over Colombia…. Echt, zo goed geschreven! Super!

Herkenbaar hoor. Ik voel mij ook geen standaart blogger. Heb ook geen vast onderwerp, geen vaste dag dat ik post. Ik word er zeker niet voor betaald. En schrijf vooral over dingen die spelen in mijn leven.

Je hoeft helemaal niet mee te doen aan de regeltjes. Zijn het wel regels? Dus iemand besloot ooit eens om elke dag om 06:00 een blogpost te publiceren (en dus in te plannen) en het kuddevolk doet mee?

Gisteren viel ik in slaap met de kindjes dus vandaag geen blogpost 😉 Dit is dan echt een lifeblog toch 🙂

Dit is JOUW stukje op het internet en die mag jij vullen hoe je wilt.

Onzeker is niet echt het juiste woord in mijn geval. Ik ben ooit begonnen om een proces vast te leggen en te delen met mensen die daar ook wat mee te maken hebben. Meer als openbaar dagboek dus en het boeide me ook niet zo of het ook bij een grotere groep in de smaak zou vallen.
Maar inmiddels zie ik er ook wel de lol van in om het wat beter aan te pakken en me op een grotere groep te richten. Wat dat betreft zie ik me wel als beginnend blogger, ook al blog ik al zo’n 5 jaar. Maar ik vind het niet zo erg als mijn volgers/bezoekers niet met zoveel zijn, ik heb nu eenmaal een vrij specifiek blog waar niet iedereen wat mee heeft.

Ik heb toevallig onlangs jouw blog bezocht, dus ik weet wat je bedoelt met een heel specifiek onderwerp. Dat had ik niet gezocht achter de titel. De Salamitechniek was mij al wel een keer uitgelegd, maar ik wist niet dat jouw blog daarom gebaseerd was. Daar kom ik dus net pas achter!

Jij bent voor mij duidelijk een echte blogger. Ik ben nog bezig een blogger te worden, want hoewel je inderdaad echt niet elke dag een stukje hoeft te schrijven, werkt een blog alleen als je wel met wat regelmaat schrijft. Anders krijg je nauwelijks bezoekers en schrijf je in feite meer voor jezelf. En dan hoef je het natuurlijk niet online te zetten. En gezien ik nog niet in die regelmaat kom, twijfel ik vaak of ik wel door wil gaan. Maar beslis dan toch dat ik vast wel eens blogger kan worden. Jij hebt een mooie blog!

Dat is absoluut waar. Zelfs al is het op een vaste dag of desnoods maar eens per maand, lezers willen toch wel ergens een vorm van regelmaat heb ik het idee. Ik keek net even heel erg kort op jouw blog en zag meteen de foto van Bente. Wat een prachtige foto! Om in te lijsten. Ik kom één dezer dagen eens op jouw blog lezen. Ben er erg benieuwd naar.

Heerlijk bevrijdend deze blog. Gewoon doen wat je leuk vind, je niet aan tientallen regels hoeven houden en toch ergens bij horen.

Ik ben blij te lezen dat ik dan kennelijk ook onder het kopje blogger val… want net als jij twijfelde ik daar ook vaak aan..

Kus.

schrijf af en toe een blogje, maar heb me nooit afgevraagd of ik daarmee ook een blogger ben. weet wel dat als ik blogs lees met blogtips ik vrijwel nooit ergens aan voldoe… 😀
heb dus zo mn twijfels, haha! maar we hoeven ook niet per se in zo’n hokje toch! blijf maar vooral gewoon marion… mooi mens X

Hahahaha! En goddank pas jij niet in een hokje. Jouw manier van schrijven is geweldig. Vol oprechtheid, vol humor ook en dan toch die vreselijk serieuze achtergrond die jouw blog met zich meebrengt. De manier waarop jij je inzet voor anderen is echt iets waar ik ontzettend veel bewondering en respect voor hebt. Diepe buiging voor jou. X

Natuurlijk ben jij een echte blogger en ook de meest oprechte! Onzekerheid hoort erbij, als het maar nooit de overhand gaat nemen. Ook ik ben wel eens onzeker, maar blijf doen met mijn blog wat ik het leuk vind.

Jouw blog is wel één van de blogs die echt …. hoe moet ik het zeggen? Jouw blog staat echt voor wie jij bent. Je kan aan jouw blog zien, lezen en voelen hoe jij als persoon in elkaar zit. Dat vind ik ontzettend mooi!

Dank je wel. Oprecht zijn is iets wat heel centraal staat in mijn leven, wat ik echt heel belangrijk vind.

Ik denk dat iedereen die blogt zich wel eens onzeker voelt (tenzij je écht veel zelfvertrouwen hebt. Chapeau in dat geval!). Uiteindelijk is het gewoon heel belangrijk om je te realiseren waarom je blogt, en wat een blog voor je betekent. Ik blog omdat ik het leuk vind om te schrijven, en omdat ik ook het idee heb dat ik er een boel van leer. Ik hoef verder geen X aantal volgers. Ik doe het gewoon graag.

Dat is het allerbelangrijkste; het graag doen. Soort van passie hebben zoals anderen dat met een bepaalde sport of hobby hebben. Het doen omdat je het gewoon graag doet. Mooi gezegd.

Bedankt voor het delen! Dit doet me goed. 🙂

Zelf ben ik pas begonnen en naar mijn idee faal ik nu al. Ik kan de woorden niet meer vinden en mag op mijn blog alleen ‘mooi’ schrijven. Het is een beetje een chaos. Maar voor wie doe ik het eigenlijk? Op dit moment vooral voor mezelf. En ik vind ook dat je bloggen met name voor jezelf moet doen.
Je moet het leuk vinden en ervan kunnen genieten. Het moet iets fijns zijn om te doen en je moet jezelf geen verplichtingen opleggen.
Daarom wacht ik tot de woorden mij weer vinden. Ik begin net en ik mag rustig beginnen. Het hoeft niet snel. En jij hebt mij dat eigenlijk ook geleerd. Daarom kijk ik een beetje tegen je op. Ik volg je heel graag. Je bent een voorbeeld voor mij en dat blijf ik je zeggen. Naar mijn idee wordt er te weinig uitgesproken wat voor positieve dingen iemand doet, hoe blij je kan zijn met iemand. Nou, lieve Marion, bij deze. Ik ben blij dat ik je ken. Ik ben blij met je blogs en blij met je steun. Ik vind dat je het goed doet. En ik vind je een heel lief mens.

Twee en een half jaar terug had ik precies hetzelfde. Een eerder blog waar ik onder een andere naam schreef heb ik zelfs weer helemaal verwijderd, omdat ik het niet goed genoeg vond. Daarna nog zeker anderhalf jaar heel kritisch naar mezelf geweest, maar nu ik dat losgelaten heb en echt voor mezelf schrijf, achter mijn keuzes sta, nu pas geniet ik echt volop van het bloggen.

Neem je tijd, meis. Zoek je eigen weg met het schrijven. Vergeet niet dat ik ging bloggen toen ik al 50% in de ziektewet zat. Jij hebt heel veel op je bord op dit moment. Ook nog vanaf de start een perfecte blog neerzetten is de lat wel heel hoog leggen voor jezelf. Leg die lat maar even opzij. Dat is een stuk rustiger.

Dank je wel voor je lieve woorden. Tegen me opkijken moet je niet doen hoor, ik sta liever naast je. Hopelijk ook een keer in het echt 🙂

Voorbij ben je gewoon een powerwoman eentje die haar door alle tegenslagen op haar pad niet uit het veld laat slaan.Een beetje een verre forumvriendin die ik dit jaar in augustus al weer jaar online ken.Wat voor blogger ik heb geen idee ik lees graag je wel en wee.Lieve Marion hoop dat je nog heel veel blogs mag schrijven!!
💋

Hoe lang zijn wij ondertussen gestopt? 2012 was het niet? Wauw! Echt superleuk dat je me hier nu volgt. Al je lieve en fijne berichtjes (ook op fb) doen me altijd goed. Dank je wel, meis. X

Jij bent zeker wel een echte blogger 😉 Ik zie hier dagelijks een hele hoop lieve reacties van bezoekers! Daar valt niets over te zeggen hoor! Ik denk dat de bezoekers van jouw blog echt komen voor JOU, en het juist waarderen dat je doet en plaatst waar je zin in hebt.

Ik ben heel vaak onzeker, maar dat ben ik sowieso al heel erg als persoon. Ik heb soms het gevoel dat ik niet goed genoeg ben omdat mijn bezoekers maar langzaam stijgen etc etc etc. Vermoeiend hoor!

Ja, daar heb je wel eens over geschreven kan ik me herinneren. Terwijl dat toch echt niet nodig is. Je hebt een ontzettend leuke blog en juist omdat je er precies jouw eigen plekje van hebt gemaakt is het niet een standaard blog geworden. Denk dat je juist heel tevreden mag zijn als je bezoekersaantallen heel langzaam maar nog steeds groeien. Het is wel een teken dat mensen jou en je blog trouw blijven. Dat is ook veel waard. X

Wat een fijne blogpost! En ja, ik voel mij ook weleens onzeker als blogger. Eigenlijk zou het best raar zijn als je je nooit onzeker voelt. Mooi om te merken dat ik niet de enige ben!

Herkenbaar artikel, Marion. Ik begin mij juist steeds meer onzeker te voelen over mijn blog. Juist door wat jij schrijft; over het niet over een specifiek onderwerp bloggen. Bezoekers die afnemen of heel langzaam stijgen. Best pittig wel, ik heb de laatste tijd ook meer dagen dat ik er eigenlijk allemaal even geen zin in heb..

Ik zou bijna willen zeggen, gewoon even niet bloggen, maar ik weet dat het zo makkelijk niet is. Als het bloggen soepel gaat, de inspiratie is er, de tijd is er, dan maakt het denk ik ook niet zoveel uit of je bezoekersaantallen langzaam stijgen of zelfs wat afnemen. Dan voelt het bloggen goed en dát is waar jij weer naar op zoek moet denk ik. Wellicht heb je het gewoon te druk met je werk. Is het moeilijker te combineren dan je dacht. Ik weet niet hoe vaak je blogt, maar misschien moet je het allemaal een poosje een beetje loslaten. Kijken wat er gebeurt. Hoe dan ook, volg je hart hierin. Tegen je zin bloggen heeft nog nooit iemand goed gedaan. XXX

Oh ja, heel herkenbaar, en ik voel me vaak onzeker. Of de inhoud die ik breng wel interessant is en of mijn teksten wel goed genoeg zijn. Ik vind altijd dat ik te weinig volgers en te weinig reacties heb. En ik snap het niet. Dus moet ik wel een slechte blogger zijn.
Maar ik schrijf gewoon door voor de fun 🙂

Hahaha en ik heb juist altijd zo’n bewondering voor jouw inhoudelijk goede artikelen. Ik denk dan vaak; wat een lulkoek schrijf ik. Dat van jou gaat tenminste ergens over. Ik hoop dat je nog lang blijft schrijven. Ik geniet echt van je mooie verhalen. De zoektocht die ik zo herken, maar waar jij op zo’n mooie bedachtzame wijze mee omgaat. ♥

Eerlijk gezegd twijfel ik nog steeds weleens of ik wel een ‘blogger’ ben. Zo voel ik me niet echt namelijk. Grappig wel om te lezen dat jij daar ook weleens onzeker over bent/was. Dat had ik namelijk echt niet verwacht, gezien ik jou als echte ‘blogger’ blogger zie! Waarvan ik me trouwens wel afvraag wat ze ermee bedoelen op Wikipedia is dit “Meestal gaat het om teksten die in omgekeerd chronologische volgorde verschijnen.” Die snap ik niet helemaal, maar misschien als ik hem maar vaak genoeg lees… Gaat hij vanzelf wel dagen 😉 Xoxo

Aan de reacties te lezen vandaag, hebben we er allemaal wel eens of vaker last van. Ik voel me ondertussen wel heel erg blogger, omdat ik naast het bloggen niet veel meer heb. Dat speelt ook mee. Toen ik nog werkte wat dat heel anders.

Die chronologische volgorde is denk ik dat als je een blog opent dat het laatste geschreven eerste komt, terwijl als je een boek opent begin je bij wat als eerste geschreven is. Denk ik. Anders snap ik het ook niet….

Ik ben zeker nog onzeker, de laatste tijd durf ik wel te zeggen dat ik blogger ben tegen mensen. Jij hoeft trouwens nergen onzeker over te zijn qua bloggen :-). Je hebt een top blog, die mensen helpt en inspireert!

Ik blijf het bijzonder vinden al deze reacties. Juist jouw blog vind ik zo’n ‘echt’ blog! Prachtige foto’s, heldere teksten, duidelijk onderwerp. Grappig hoe verschillend we naar elkaars blog en dat van onszelf kijken. Ik ben wel blij dat ik dit artikel geschreven heb. Veel herkenning. Veel reacties. Veel mensen ook waarvan ik nooit had gedacht dat ze onzeker over hun blog zouden zijn.

Dank je wel, Els!

Ik moet eerlijk zeggen deze gevoelens/gedachtes ook gehad te hebben en ook heus nog eens in de tijd wel te hebben, maar je punt is precies de kern en de waarheid. En jij bent inderdaad een blogger en een fijne ook hoor 😉 !

Lieve Marion, zal ik jou eens zeggen waarom jij een echte blogger bent? Omdat jij de gave hebt om mensen te beroeren, puur en recht uit je hart, dan eens met een lach dan eens met een traan maar altijd heel herkenbaar zoals dit artikel. Kijk naar de talrijke reacties.
Ik voel me nog altijd geen echte blogger. Ben heeeeel onzeker. Volgens mij vraag ik me dat elke dag of ik wel goed genoeg ben. Voor de rest doe ik gewoon mijn ding zonder me aan enige regels te houden. Zo typisch mij dan weer.

Dank je wel, lieve Sandra. Dat vind ik echt een waanzinnig compliment. De gave om mensen te beroeren…. Dank je wel.
Gelukkig ben jij ook een blogger mét al je onzekerheid. Je hebt juist zo’n mooie eigen vormgeving op je blog. Creatief en sierlijk. Een lettertype wat bijna niemand gebruikt en juist daarom weet ik meteen dat ik op jouw blog ben. X

Ik heb hardop gelachen om je blog over je nieuwe voordeur. Maar ook gehuild toen je voor het eerst kon uitspreken dat je ‘goed genoeg’ bent. Je weet me te raken en ik zie welke stappen je hebt gemaakt sinds kerst 2013. Je bent veel meer dan een blogger. Helemaal nooit meer aan twijfelen hoor!

Soms mis ik ‘m nog wel eens…. die oude voordeur. Net als Karel. Bedankt voor je mooie en lieve reactie. Wauw, wat heb ik een stel toffe lezers hier op mijn blog.

Volgens mij is het belangrijk dat je doet wat je leuk vindt, hoeveel of hoe weinig mensen je blog ook lezen en wat iemand daar dan ook wel of niet van vindt… het zijn jouw verhalen! Leuk dat je ze deelt iig en je hebt een fijne schrijfstijl vind ik, dus vlgs mij ben je een prima blogger. Aan het aantal reacties te zien vinden meer mensen dat en wordt jouw lifelog veel gevolgd. Niet meer twijfelen dus, maar lekker verder schrijven! 🙂

Ik ben een onzekere blogger.. Ik wil schrijven, maar ’t komt er niet altijd zo goed uit als ‘k ’t in m’n hoofd heb.. Zo heb ‘k dikwijls eens een blogdipje & weet ‘k even niet meer met wat ‘k m’n blog moet vullen.. Inspiratie genoeg nochtans, maar de uitvoering laat dikwijls te wensen over.. Toch heb ‘k er al veel gesprekken met medebloggers & kom ‘k steeds op ’t verlossende antwoord uit: blog zoveel je wil & waarover je wil. Dus voilà, zo doe ‘k ’t dan 🙂

Ik twijfel ook heel erg aan mijn blog. Dat is ook de reden waarom ik soms weken stil lig. Terwijl ik wel weet waarover ik wil schrijven, maar gewoon de bang ben dat het niet past, of wat anderen ervan zullen vinden..

Ik heb mij zeker wel eens onzeker gevoeld…
Of ik wel interessant genoeg ben en over het feit dat ik niet aan de bijna geldende standaard voldoe, van Michael Kors tas, yankee candles, starbucks, MAC make-up, quinoa, hardlopen…
Ik ben meer van bier en voetbal.
Inmiddels heb ik zoiets van “F*ck it! Ik ben ik en dat maakt mijn blog uniek!”.
En stiekem denk ik dat veel mensen hun best doen maar zoveel mogelijk op een ander te lijken uit pure onzekerheid.
Ik voel me daar te oud voor.

Jammer genoeg heel herkenbaar hier!
Ondanks dat ik heel graag blog, durf ik er niet mee naar buiten komen. Wat zullen mensen denken, ik heb amper volgers, mijn artikels zijn allesbehalve professioneel, geen samenwerkingen enz. (Je snapt me wel)

Je blog is heel wat anders dan de meeste blogs die ik volg, persoonlijker en eerlijker. Maar ook op deze blog kan ik uren lezen heb ik gemerkt. Dit komt vooral doordat ik mezelf wat herken ik je en we enkele raakvlakken hebben, maar hier ga ik nu niet verder over uitwijden in deze reactie !

In ieder geval, doe zo voor en bedankt voor het volgen van mijn blog! 🙂

Liefs

Dat hoeft ook niet, hoor. Ik vind het een heel erg mooi compliment dat mijn blog heel anders is dan de meeste blogs die je volgt en dat je ondanks dat hier uren kunt lezen. Ik hoop dat je wellicht wat hebt aan de herkenning die je hier vindt.
Liefs!

Ik herken het wel…. He meid je bent ook gewoon een blogger… Iedereen doet zijn eigen ding… En ik vind het zeker ook fijn dat je zelf eigen baas bent over je blog! 🙂 En ja ik denk soms ook hé wat zullen mijn lezers het wel vinden als ik een bepaald onderwerp ga schrijven? . XX

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: