Social Media: Van de nood een deugd maken

IMG_5699 (2)

Social media; een platform waar mensen gevraagd en ongevraagd hun mening kunnen geven. Voor velen regelmatig een bron van ergernis en frustratie. Afgelopen week zagen we dat het ook anders kan. Dat je door middel van social media je stem op een positieve manier kan laten horen. Dat je daarmee de overheid kan bereiken en zélfs kunt beïnvloeden. 

Het verhaal van Tri heeft mij en velen anderen diep geraakt. Een jongen van dertien, geboren en getogen in Nederland en toch dreigde er een uitzetting naar Vietnam. Hoe kan zoiets (bijna) zover komen? Ik kan er met mijn hoofd niet bij. Zo ga je niet met mensen om. Zo ga je niet met kinderen om. Tri mag blijven, maar er zijn nog meer kinderen zoals Tri. Eenendertig om precies te zijn. Eenendertig levens die verwoest kunnen worden. Kinderen zijn kwetsbaar. Heel erg kwetsbaar. Dit kan en mag je hen niet aandoen.

Humberto Tan zei tijdens de uitzending van RTL Late Night, dat het hem niet verbaasde dat Tri de middag voordat hij op TV zou komen, te horen kreeg dat hij mocht blijven. Media en social media spelen hier een grote rol in en kunnen druk uitoefenen op gemeentes en overheid. Een druk die in dit soort situaties wat mij betreft meer dan geoorloofd is. Het was daarom geen toeval dat Tri mocht blijven. Een woordvoerster van Defence For Children, die ook aan tafel zat, zei hetzelfde. Helaas zijn niet alle kinderen in staat om op deze manier hun verhaal een gezicht te geven. Wij zullen dat voor hen moeten doen, maar hoe?

Twitter is in dit soort situaties het medium om te gebruiken als gewone burger. Een aantal van mijn tweets over Tri zijn tientallen keren geretweet. Eentje is zelfs geretweet door de wethouder van Wageningen. Moet je kijken wat voor bereik je dan ineens hebt! Ik wil daar meer mee gaan doen. Schoonde ik onlangs mijn Facebook en Bloglovin’ accounts op, gisteren deed ik het omgekeerde met Twitter. Ik ging juist meer mensen volgen. Als eerste zocht ik het account van Defence For Children op. Daarna volgden Amnesty, Vluchtelingwerk, Het Rode Kruis, Unicef, enzovoorts. Ook ben ik voor het eerst BN-ers gaan volgen. Zag ik daar eerst het nut absoluut niet van in, nu zie ik dat wel. Gisteren zag ik bijvoorbeeld dat Claudia de Breij in vluchtelingenkamp Idomeni was. Ze verspreidde een filmpje van het moment dat honderden vluchtelingen de Macedonische grens bestormden. Ze stond op zo’n 300 meter afstand. Je hoorde het gegil van de mensen en ze kon het traangas dat werd gebruikt voelen op de plek waar zij stond. Ze maakte het leed, wat anders een ver van mijn bed show zou blijven, zichtbaar voor mij.

Ik heb me een paar jaar afzijdig gehouden van wat er allemaal gaande was in de wereld. Ik keek geen tv meer. Las geen kranten meer. Ik wilde even alleen de goede en de leuke dingen horen. Ik had al genoeg aan mijn eigen shit. Nu is er nog steeds genoeg gaande in mijn leven, maar dankzij o.a. het toekennen van de WIA-uitkering, gaat het beter met me. Ik heb meer rust, voel minder druk. Er is weer ruimte aan het ontstaan in mijn hoofd en die ruimte wil ik gaan gebruiken om me in te zetten voor sociale kwesties. Doneren gaat niet meer, dat laat onze financiële situatie niet toe, maar ik kan mij wel op andere manieren inzetten. Een tweet versturen. Een artikel erover schrijven. Het lijkt zo weinig, maar als we allemaal iets heel kleins doen, dan wordt het vanzelf iets heel groots.

Social media. Ik kan me er kapot aan blijven ergeren of ik kan er iets nuttigs mee gaan doen. Ik kies voor het laatste. Ik hoop dat jullie af en toe met me meedoen. Een tweet retweeten. Een artikeltje schrijven. Samen kunnen we echt veel meer doen dan we denken. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

38 Reacties

Helemaal mee eens. Je kunt een veel groter bereik hebben dan je denkt en dit is mooi als je een boodschap hebt, uiteraard minder fijn omdat er ook veel ruis en gespuis is op social media.

Mooi streven Marion! Een geweldig voorbeeld vond ik ook de #ikwilhelpen hashtag na de aanslagen in Brussel, 16000 keer gebruikt door mensen die direct hulp aanboden of zochten.

Zo is het precies, je kunt heel veel mensen bereiken, wat mij dan opvalt, als ik ergens over ga kletsen op FB om mensen bewust te maken, dat velen het ook mijden merk ik, dat is de andere kant, maakt mij weinig uit, als men het maar ziet en zich bewust wordt.

Ik vind het fijn dat hier weer ruimte is voor jou in jezelf om je hier mee bezig te houden, dat is een heel goed teken.

X

Dat kan ik mij ook wel voorstellen. Zelf heb ik ook heel erg lang gemeden al dit soort dingen. Je moet er wel de ruimte voor hebben. Ik ben inderdaad blij dat ik die ruimte weer heb 🙂

Mooi geschreven weer Marion! Ik vind het vooral wat dat zo’n kind dat hier al zijn hele leven woont, dan zou worden uitgezet, maar al die mensen die nu binnen komen niet allemaal. Natuurlijk gun ik de mensen die nu binnen ook een beter leven, maar laat een jongen die hier is geboren en getogen dan ook gewoon blijven zeg. Xoxo

Ik sta inderdaad ook wel eens stil bij de kracht van social media en de drang om alles maar te delen. Het verbaast me dat iedereen zo’n drang heeft om zichzelf te presenteren, maar aan de andere kant doe ik daar zelf nogal aan mee en kunnen sociale media ook een positief effect hebben, net als in jouw artikel!:)

Ow,dan moet ik toch maar weer inloggen op twitter denk ik 🙂 Je hebt gelijk…ook als je klachten ergens over hebt,word je snel geholpen via een tweet.Ik ben weer om hahah

Heel goed bezig Marion. En nog even terugkomend op die 31 kinderen. Weet je wat je daar mee moet doen? Echt niet zo moeilijk. Gewoon een permanente verblijfsvergunning geven.

Ja met social media kan echt veel bereikt worden. Al moet ik zeggen dat het me veel moeite kost allemaal bij te houden, op twitter vooral. Maar als iets echt aandacht heeft dan zie ik het zeker wel, net als de rest van de wereld.

Oh dat verhaal van Tri is compleet aan mij voorbij gegaan. Hier in België helemaal niks van gehoord. Nu ja, met de gebeurtenissen in Brussel niet echt een wonder. Tja, de kracht van sociale media is niet te onderschatten. Gelukkig heeft dit verhaal een happy ending.

Mooi en sterk!

Wat ik vooral dacht tijdens het lezen was: waar vind ik je op Twitter? Ik ga eens kijken, wellicht handig dat dit ergens prominent te zien is. Zodat meer mensen je volgen en je tweets retweeten. Ik lees je blog nu op mijn mobiel, misschien dat ik het daarom niet meteen zie?

Op mijn blog staat in de sidebar een link naar Twitter. Op je mobiel moet je denk ik helemaal door naar beneden scrollen. Maar volgens mij heb je me al gevonden, want ik zag een RT voorbij komen. Dank je wel daarvoor. X

Precies wat je zegt: als we allemaal iets kleins doen, kan er iets groots gebeuren. Vaak denkt men ‘wat maakt 1 persoon voor verschil’, maar als iedereen iets bijdraagt om de wereld te verbeteren, komen we al een heel eind. 🙂

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: