Als zelfs bloggen niet meer lukt

Eerst was ik blij als ik na het eten op bed kon gaan liggen. Afgelopen week moest ik al bijna iedere dag rond 16:00 uur plat. Toen ik vanochtend na een uur al bijna niet meer overeind kon blijven, besloot ik dat het genoeg geweest was. Je gaat NU de huisarts bellen, zei ik tegen mezelf.

De assistente maakte een afspraak voor vanmiddag 14:45 uur. Tot die tijd maar rustig op de bank liggen. Laptop erbij. Artikeltje schrijven. Paar blogs lezen. Maar het ging niet. Ik had zoveel pijn dat ik niet eens fatsoenlijk kon schrijven. Ik en niet kunnen schrijven? Dat komt echt zelden voor.Β Ik besloot mijn moeder een berichtje te sturen. “Koffie?” “Gezellig.” Zo gezegd, zo gedaan. Ik liep nog even naar de winkel. Kaartje kopen en op de bus doen. Daarna stapte ik in de auto en reed naar mijn ouders. Niet dat ik daar geen pijn had, maar daar had ik in ieder geval afleiding. Rond het middaguur weer terug naar huis. Even op de bank liggen. Weer staan. Weer zitten. Toch weer liggen. Eindelijk was het tijd om naar de huisarts te gaan. Ik vreesde met grote vrezen dat ik lang zou moeten wachten, huisartsen lopen nu eenmaal vaak uit, maar ik was precies op tijd aan de beurt. Super.

Ik mocht weer op de behandeltafel gaan liggen. Eerst even luisteren. Normale buikgeluiden, was de conclusie. Dan begint het voelen, duwen en trekken. De pijn zit vooral rond de navel en iets aan de rechterkant. Dit is de locatie van de ingang van de dikke darm. Wellicht dus toch weer mijn darmen. Om hier zeker van te zijn moeten we verder onderzoek laten doen. Met een verwijzing naar het ziekenhuis en een recept voor nieuwe medicatie, liep ik de praktijk weer uit.

Volgende week vrijdag heb ik een afspraak in het ziekenhuis voor de buikecho. Tot die tijd zal ik het rustig aan moeten doen. Als de pijn blijft aanhouden op deze manier, dan denk ik dat het bloggen ook even op een laag pitje komt te staan. Het is even niet anders. Ik hou jullie op de hoogte. β™₯

63 thoughts on “Als zelfs bloggen niet meer lukt

  1. Denk toch vooral om jezelf! Blogland wacht wel hoor. Voel je niet verplicht.
    Natuurlijk wil ik heel graag weten hoe het met je gaat. Vooral omdat je toch een speciaal plekje in mijn bloghart hebt veroverd. Maar ik kan best wachten hoor, tot jij je wat beter voelt.
    Ik hoop dat je nieuwe medicatie gaat werken. En dat er iets uit de echo gaat komen… Zodat ze je goed kunnen behandelen.
    Ik denk aan je.
    Liefs en een knuffel 😘😘

  2. Sterkte en veel beterschap. Hopelijk kan je het met de medicatie tot volgende vrijdag uithouden. Echt lastig. Ik wens dat je hier en daar ook wat afleiding kan vinden.

  3. He Marion, wat ontzettend naar! Juist omdat blogger tevens je uitlaatklep is. Ik wens je heel erg veel beterschap. Hopelijk heb je snel minder last van je buik en weten ze wat het is.

  4. Sterkte en beterschap vrouwtje, ik had je al gemist dus dacht al dat het niet zo lekker ging , hoop voor jou niet dat de pijn aanblijft tot volgende week vrijdag, anders zou ik toch even eerder aan de bel trekken als ik jou was

  5. Toen ik gisteren op je blog keek, vroeg ik me al af waar je artikel bleef… Ik vermoedde al dat er iets niet klopte.
    Hopelijk wijst dat onderzoek meer uit, want dit is echt niet fijn! Veel beterschap, lieve Marion!

  6. Wat ontzettend naar zeg.. en dan duurt de tijd van het wachten lang. Sterkte! Hopelijk wordt je van het onderzoek iig wat wijzer.

  7. Oh, wat klinkt dat vervelend. Ik wens je heel veel beterschap toe! Ik hoop echt dat ze iets kunnen vinden voor je. Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s