Het is goed zo

bloesem2

We zijn bijna ons hele leven bezig met de vraag: Wat wil ik? Welke opleiding wil ik gaan doen? Wat wil ik later worden? Wil ik trouwen? Wil ik een huis kopen of huren? Wil ik kinderen en zo ja, hoeveel? Wat wil ik allemaal zien van de wereld? Wat wil ik nog doen voordat ik doodga?

Energie om te lezen heb ik bijna niet. Het lezen van andere blogs schiet er op dit moment dan ook volledig bij in. Voor het eerst heb ik daar vree mee, omdat het gewoon echt niet gaat. Het is geen kwestie van geen zin of puf hebben, het kan gewoon niet. Zo zijn er meer dingen die de laatste tijd niet meer kunnen en daarmee begin ik op een keerpunt in mijn leven te komen. De vraag wat wil ik met mijn leven, verandert langzaam in de vraag wat kan ik met mijn leven? Ik kan nog zoveel willen, maar als het lichamelijk of geestelijk niet haalbaar is, dan is dat zo. Dan kunnen gemeentes, UWV en de rest van de wereld nog zo hoog springen en mij een bepaalde richting op willen duwen, als ik zeg dat het niet kan, dan kan het niet. Ik begin nu beetje bij beetje te beseffen dat dit de realiteit is.

Waar heb ik behoefte aan? Wat kan ik verdragen met mijn pijn en psychische klachten? Wat is haalbaar voor mij en wat zorgt ervoor dat het leven aangenaam blijft? Hoe ver moet je gaan met therapie? Wanneer wordt het een gebed zonder einde en wanneer is er nog kans op progressie? Allemaal vragen die ik niet één, twee, drie kan beantwoorden, maar waar ik wel mee aan de gang ga de komende tijd. Voor mijzelf is het prettig om daarover te schrijven en dat zal ik dan ook doen. Het is ook fijn om regelmatig stukjes terug te lezen en dingen nogmaals te overdenken of te overwegen. Soms is de lijn tussen willen en kunnen niet zichtbaar voor mezelf, omdat ik nog niet zo heel erg goed mijn eigen grenzen kan aangeven. Vermijding en ontkenning spelen ook een grote rol. Ik zal dus regelmatig op mijn bek gaan en als ik dat niet vastleg, dan stoot deze ezel zich nog duizend keer aan dezelfde welbekende steen. Zo werkt dat bij mij. In mijn enthousiasme vergeet ik soms dingen. Oh lekker, kwark in de aanbieding! Drie dagen lang eet ik kwark en de jeuk op mijn lichaam neemt toe. Oh ja, daarom at ik geen kwark. Je zou denken dat je dat soort dingen onthoudt. Ik niet. Deze fout maak ik over een paar maanden weer.

Op dit moment heb ik een hele kleine, maar betrouwbare groep mensen om mij heen. Peter, mijn ouders, mijn zus, zwager en nichtje, oom en tante en Patricia. Iets verderaf staan mijn andere ooms en tantes, neven en nichten en nog een paar kennissen die ik een paar keer per jaar zie. Voor nu is dat genoeg. Al deze mensen kennen mijn situatie goed, leven met mij mee en respecteren hoe ik ermee omga. Dat ik ervoor kies om hen via mijn blog op de hoogte te houden en dat ze mij wellicht maar eens in de zoveel tijd zullen zien. Ik ben hun daar enorm dankbaar voor, want daar lag een groot onderdeel van de reden van mijn suïcidaal zijn. De angst om niet begrepen te worden. De angst voor verwijten. De angst om niet te voldoen aan het zijn van een goede dochter, zus, nicht of vriendin. De gruwelijke angst voor oordelen. Ik weet dat mijn familie meeleest, dat ze vinden dat ik het goed doe, dat ze trots op me zijn en dat ze me nu een stuk beter begrijpen dan alle voorgaande jaren. Daar ben ik ontzettend blij om en dat geeft rust.

Voor mij is dit nu even voldoende. Even geen uitdagingen meer. Even geen meetings meer. Even geen nieuwe mensen ontmoeten. Het is klaar. Het is genoeg geweest. Het is goed zo. ♥

About the Author

Posted by

43 Reacties

Ik wil reageren, maar heb geen idee wat eigenlijk. Het enige dat in mij opkomt is: ” het is wat het is.”
Knuffel 💕

Erg mooi geschreven Marion, ik heb de tranen bijna in mijn ogen staan. Ik hoop voor jou dat een hoop dingen die je wilt met je leven, ook haalbaar zijn. Dat verdien je namelijk, net als die mensen om je heen die trots op je zijn. Xoxo

Jezus, wat een verhaal. Zo heftig maar wat weet jij op een ontzettend duidelijke en fantastische manier te omschrijven wat er in je omgaat en hoe je er mee omgaat. Hier kan niemand omheen, iedereen die dit gelezen heeft zal jou begrijpen. Er is nog veel werk aan de winkel maar je weet wat je wilt en je hebt zo,n kracht dat het gaat lukken.

Nee, zelfs nu krijgen mensen het voor elkaar om er geen bal van te begrijpen, maar ik neem het maar zoals het is. Ik hou me maar vast aan mensen zoals jij, die het wel begrijpen. Thanks, Ben. Ik moet jou snel weer eens een mail sturen. Dan kan ik weer even mijn ware gezicht tonen 😉

Dat verrekte keerpunt, zo belangrijk maar tegelijkertijd zo pijnlijk. Het besef dat het echt niet gaat en je nu echt alleen nog maar de dingen kunt doen, die je zelf aan kan.
Ja en vervolgens ga je nog steeds op je bek, want je wil zo graag. Ik kan niet zo pakkend schrijven Marion, maar het raakt mij enorm.
Het ‘nu is het genoeg moment’
Koester de mensen die dicht bij je staan en die het begrijpen. Het is Eem groot voorrecht zulke mensen om je heen te hebben.

Lieverd, veel kracht toegewenst en doe het op jouw manier😘😘😘

Het is echt genoeg ja. Ik begrijp dat jij weet waar dat punt is. Het is heel erg zwaar. Ook zwaar om om te gaan met het feit dat mensen er zonder pardon overheen banjeren alsof je onzichtbaar bent. Het hoort er allemaal bij en ik zal moeten leren daarmee om te gaan. Dank je wel, meis. XXX

Ergens vrede mee hebben, wat een oorlog om daar te komen, maar het is het wel waard. Ik lees op het moment weinig blogs, ik heb hier geloof ik ook veel gemist. Maar goed, jij begrijpt dat vast. Ik wens je dat willen en kunnen wat dichter bij elkaar komen te liggen.

Heel erg mooi geschreven, Marion. Ik vind het knap dat je hier zo voor jezelf over nadenkt. Dat klinkt misschien gek, aangezien je waarschijnlijk liever geen pijn en psychische klachten zou hebben gehad, maar ik vind het echt heel erg bijzonder om te lezen hoe je naar jezelf, naar anderen en de wereld kijkt.
Veel liefs

Ik gun je je rust zo onwijs.
Mooi dat je gaat kijken naar jou mogelijkheden binnen jou beperkingen.
En je moet doen waar jij je goed bij voelt!
Je hoeft mijn blog niet te lezen omdat ik jou blog lees. Zo werkt het niet voor mij.
Ik blijf je lezen omdat je mij zo onwijs veel leert. En ik zoveel bewondering heb voor hoe jij in het leven staat. Zo krachtig.
😘 je mag echt trots op jezelf zijn!!

Dat doe ik ook zeker niet, wat betreft het lezen van jouw blog. Niets ten nadele van de rest, maar jouw blog lezen kost me geen energie. Ik krijg energie van jou. Thanks meis. X

Wat niet gaat gaat niet. Goed om nu pas op de plaats te maken en een tijdje bij te houden wat je wel/niet kan en wil. Proberen de vinger er achter te krijgen wat een tijdelijke dip zou kunnen zijn en wat blijvend niet haalbaar is voor je. Ik denk namelijk dat je nog wel zoekende bent. De ene dag wil je iets graag en de andere dag moet je constateren dat het gewoon niet lukt. Voor de meeste dingen is dat prima en heeft dat geen blijvende gevolgen.

Ik ben wel benieuwd hoe je nu tegenover je vervolgtherapie staat, want dat is toch iets voor de langere termijn, al is het alleen al i.v.m. de wachttijd. Ook het UVW zal -leuk of niet- iets van verwachtingen hebben over wat je nu aan het doen bent. Zijn ze nog in de veronderstelling dat je dagbehandeling gaat doen bijvoorbeeld?

Misschien niet leuk om nu over na te denken, maar niet uit het oog verliezen ajb. Ik heb het beste met je voor. X

Dat komt over een poosje wel weer. Nu niet. Dat zal het UWV maar gewoon moeten begrijpen. Ik heb nu twee keer met het UWV gebeld om te vragen om een afspraak waarin ik alles kan bespreken. Ik hoor niks meer van ze. Dus op dit moment kunnen ze hun verwachtingen even in een willekeurige uitstulping of inham van het lichaam steken. Therapie kijk ik weer naar uit. Zelfs al zou het geen schematherapie worden, ik vertrouw erop dat de juiste therapie/therapeut wel op mijn pad komt.

Ik wil een beetje juichen om dit blogje omdat ik acceptatie lees. Een moeilijke maar noodzakelijke stap. Het is wat is, maar het is ook goed zo. Het is niet altijd rozengeur en manenschijn, maar het is goed zo.
Laat alles maar eens bezinken…

Fijn dat jij jezelf nu eens hoog bovenaan zet en aan jezelf denkt!
Je moet doen wat jij denkt dat goed voor je is.
Dit is prachtig geschreven.
Ik gun jou het beste en veel goeds…….
Weet dat het allemaal moeilijk is maar ik sta achter je.
Veel te weinig mensen hebben begrip.

Liefs en knuffels….. Xoxo

Wat ben ik blij voor je dat je die groep mensen om je heen hebt, en niet de minsten ook. Een vriend-man, ouders, familie. Ik ken je niet, maar voor mij straal je wel degelijk kracht uit, het soort kracht waarvan ik geloof dat er progressie en authenticiteit in zit. Kan je dat aannemen als een compliment, niet als een verwachting en druk waar je iets mee moet doen?

Goed van je meid. Op een gegeven moment is het klaar en kies je voor jezelf. Wat niet lukt, lukt gewoon weg niet. In de toekomst misschien maar voor nu geen gedoe. Huggg

Eindelijk, Marion-time! Aan jezelf denken is geen schande, het is een kunst in een wereld waarin verwacht wordt dat je aan anderen denkt. Knap! Neem je tijd, neem je rust. ♥

Het is goed zo. En toch vind ik het best heftig om te lezen. Omdat ik zo graag zou willen dat je wel zou kunnen wat je graag wil en dat die rot pijn je eens met rust liet. Wel fijn dat je voor jezelf durft te kiezen en ik hoop dat dit je heel veel rust geeft en goed doet. Knuffel!

Minder opties kan ook goed zijn. Mensen worden helemaal niet gelukkig van veel opties in het leven. Al moet ik zeggen dat ik ook veel nadenk over de vragen die je noemt. (Vooral: wat ga ik later doen ‘als ik groot ben’? Ik ben 32! Lol.)

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Pinkgbacks & Trackbacks

%d bloggers liken dit: