Picture Not So Perfect

kop3

Gisteren zette ik een foto van mezelf op instagram waarop je kon zien dat ik gehuild had. Mijn gezicht zat onder de rode vlekken, rode randen onder mijn ogen en mijn wimpers plakten aan elkaar van de nat geworden mascara. Ik wilde ineens dat de rest van de wereld zag hoe het ook is. Hoe het ook kan zijn.

Fuck picture prefect. This is what sadness looks like. This is what disappointment looks like. This is pain. This is depression. This is life. 

Ik kwam bij de huisarts vandaan, had mijn verwijzing op zak, deed snel wat boodschappen en op de terugweg naar huis voelde ik het al. Ik moest mezelf bij de les houden. Ik zakte weg. Alert blijven, Marion. Je zit in de auto. Snel naar huis. Eenmaal thuis ruimde ik gedachteloos de boodschappen op. Ik had dorst, maar nam niet de moeite om thee te zetten. Er zat nog precies één slok koude thee van vanochtend in. Dat was voor nu wel even genoeg.

Zinloos. Kansloos. Wat doe ik hier nog?

Ik weet ondertussen hoe het gaat. Het is tijdelijk. Gewoon doorgaan. Ik pakte de verwijzing uit mijn tas, draaide het telefoonnummer wat erop stond en hoorde zoals verwacht: ”Al onze medewerkers zijn in gesprek. Blijft u aan de lijn. U wordt zo spoedig mogelijk geholpen.” Dat ik ruim een kwartier in de wacht zat maakte niets uit. Dat is dan weer het voordeel van depressief zijn; alles is zinloos, alles is kansloos, dus kan je net zo goed een kwartier in de wacht zitten. “Ik ga een afspraak voor u inplannen. Dat wordt dan maandag 23 mei om 14:00 uur.” Dat is pas over een maand…. Ach, wat maakt het uit? Nog een maandje doorlopen met deze pijn, who cares? Ik loop er tenslotte al jaren mee.

Het is ook helemaal niet ernstig. Je stelt je aan. Daarom plannen ze je zo laat in. Aansteller.

Ik hang op, stuur een appje naar mijn familie en dan lijkt het tot me door te dringen. Nog een maand wachten? En wie zegt hoe lang het dan nog duurt. Want dit is tenslotte gewoon een afspraak met de chirurg tijdens het spreekuur. Therapie. Misschien is therapie dan al wel weer begonnen. Dat betekent weer een onderbreking. En het UWV. Hoe zit dat? Waarom hoor niks van hen? Ligt het dan toch aan mij? Mijn werk… Mijn werk had ik ook nog gemaild. Ook niets gehoord. Weer geen reactie.

Het ligt aan mij. Zie je wel. Het ligt toch aan mij.

Ik loop naar de tuindeur en dan ineens voel ik het. Het is alsof tijd en ruimte niet meer bestaan. Of juist wel. Het is alsof tijd en ruimte ineen kruipen. Hetzelfde worden. Ik wijk uit in de tijd door voor of achteruit te stappen in de ruimte om mij heen. Stap vooruit. Stap terug. Dit is niet normaal. Waar ben ik? Tijd. Ruimte. Is het weg? Paniek. Ga ik dissociëren? Waar is Peter?

Rust. Stilte. Eindelijk. Rust. Stilte.

Hoe lang ik naar buiten heb staan kijken weet ik niet, maar ineens voel ik dat mijn gezicht nat is. Ik huil. Zonder verdriet te hebben. Nee. Ik heb wel verdriet. Ik voel het alleen niet. Dit is wat het is. Dit is hoe het gaat. En ineens twijfel ik niet meer. Ik pak mijn telefoon, maak een selfie en zet ‘m op instagram. Ik lijk wel een spook, ik zie er niet uit, maar dit is wat het is. Dit is de werkelijkheid en ik wil dat de rest van de wereld het ziet. Ik ben niet alleen de mooi gevormde woorden op mijn blog of de ontspannen vrouw in de natuur aan de rand van het water. Ik ben ook een rood gevlekt gezicht met wanhopig lege ogen.

“Within your own self is a treasury… an ocean of pure bliss, consciousness, intelligence, creativity, love.
David Lynch ♥

67 reacties Voeg uw reactie toe

  1. altijdangelique schreef:

    Ik denk dat Lieve het niet helemaal verkeerd had gezien dat ze je verbaasd vond kijken. Het klinkt alsof je bent overvallen door je verdriet.
    Het is gewoon een kut situatie Marion waar je in zit. Daar hoeven geen doekjes om te worden gewonden. En je hebt het er helaas mee te doen (Al gun ik je dit natuurlijk niet.). Daar hoort ook dit verdriet bij. Herl veel sterkte meid! 😘

    1. Marion schreef:

      Thanks. Het helpt mij enorm om erover te schrijven. Het is mijn therapie lijkt het wel. Ja, Lieve had gelijk. Het overviel me. De aanleiding was zo klein… X

  2. christine schreef:

    Lieve Marion,

    meiske toch, wat een ellende voor jou!! Dat je je zo rot kunt voelen!
    Je hebt het niet gemakkelijk en ik bewonder toch je kracht steeds weer om er iedere keer weer bovenop te komen!! Dat bewijst hoe sterk je ook kunt zijn!!
    Den aan je, liefs van Christine.

    1. Marion schreef:

      Stomme depressie. De ene dag is het makkelijker dan de andere. Het komt absoluut goed. X

  3. Ik had je foto gezien Marion. Knap van je dat je ook die kant van je laat zien.
    Hoop dat je je snel wat beter voelt.
    Heel veel sterkte 💐

    1. Marion schreef:

      Zeker. Het duurt meestal niet zo heel erg lang. Ik heb al drie dagen achter de rug. Het ergste lijkt voorbij. Dank je wel. X

  4. Anuscka schreef:

    Ach lieve Marion…. a big hug! Hier stromen de tranen nu ook over de wangen. XX Ik brand een kaarsje voor je bij de rozenkwarts.

    1. Marion schreef:

      Dat was niet de bedoeling 😦 Dank je wel voor het kaarsje. Ik heb net een rozenkwarts massage gehad. Het was puur genieten. Helemaal bijgekomen. X

      1. Anuscka schreef:

        Ik las het ja… lijkt me heerlijk, zo’n massage!

  5. joorloveswriting schreef:

    Lieve lieve marion wat vervelend allemaal! 😢 ik denk aan je en ik vind echt zo dapper dat je die foto hebt geplaatst! Sterkte lieverd! Xxxxxxxxxxxx

    1. Marion schreef:

      Dank je wel. Dat is fijn om te horen. X

  6. joysiebers schreef:

    Lieve marion,

    Wat vervelend.
    Ik denk aan je!
    Heel veel sterkte!

    1. Marion schreef:

      Lief van je. Dank je wel! X

  7. Jaixy schreef:

    😘😘😘😘 is alles wat ik kan zeggen.
    Ik wilde dat ik iets van je pijn op mij kon nemen 😘😘😘😘

    1. Marion schreef:

      Ik zou het niet doen 😉 Die teleurstelling iedere keer als er weer zo’n zwart gat langskomt. Potverdomme zeg. Maar ze zijn draaglijker en korter, dus het komt goed. XXX

      1. Jaixy schreef:

        Blij dat die periodes korter zijn.
        Maar zijn ze nu heftiger omdat ze korter zijn?? Intenser??
        Of is dat het zelfde?
        Dikke knuf! 😘😘😘

        1. Marion schreef:

          Ik durf het niet te zeggen. Ik kan er beter mee omgaan. Ik denk dat ze hetzelfde zijn. Ik ga alleen in bed liggen ipv op het kerkhof rondhangen. Dat scheelt toch al iets in de beleving 😉

          1. Jaixy schreef:

            Dat geloof ik.
            Ik hoop dat deze episode maar heel kort duurt! 😘😘😘

  8. stilleschreeuw schreef:

    “Ik huil. Zonder verdriet te hebben. Nee. Ik heb wel verdriet. Ik voel het alleen niet.”

    Ik heb heel veel respect voor je. Ik voel het verdriet wanneer ik je woorden lees, op dit moment is het gevoel voor mij herkenbaar, ook al komt het bij mij door andere redenen. Ik ben blij dat jij het deelt en dat je de ruimte neemt om er te zijn, ook nu, juist nu. Een hele dikke knuffel voor jou; warmte, liefde en geborgenheid. Ik voel me even minder eenzaam nu ik dit heb gelezen. Ik hoop dat jij, door het te delen, je ook iets minder eenzaam voelt. ♥

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, meis. Ik weet dat het niet door iedereen gewaardeerd wordt dat ik dit soort artikelen schrijf. Het kost me heel veel lezers en dat is de reden waarom ik er voorheen niet zo open en eerlijk over schrijf. Ik ben dan ook heel blij te lezen dat jij er wel wat aan hebt en dat je je even minder eenzaam voelt. Dat helpt mij inderdaad ook. ♥

  9. Sammie schreef:

    Ik heb de foto gezien, dapper dat je die durfde te plaatsen en mooi wat je hier geschreven hebt! Hou vol!

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, Sam. X

  10. Lena schreef:

    Heel confrontrerend, de foto die jij op IG plaatste. Juist daarom zoveel reacties. Je maakt heel wat los, en daarbij geef je jezelf helemaal bloot. Er zijn niet veel mensen die dat durven. Ik heb er enorm veel respect voor. Maar bovenal hoop ik heel erg dat je je snel weer beter gaat voelen. Liefs!

    1. Marion schreef:

      Heel erg fijn deze reactie. Ik heb ook andere reacties gehad en dat zette me weer even aan het denken. Maar ik moet onthouden dat ik dit bovenal voor mijzelf doe. Dat ik mezelf ermee help en dat jullie mij daarbi ondersteunen vind ik superfijn. Dank je wel. X

  11. Morgaine schreef:

    ❤ ❤ ❤ ❤ ❤

    X

  12. Amy schreef:

    Eng herkenbaar dit 😦 hugggggg

  13. Joycerdt schreef:

    Hele dikke knuffel voor jou en wat ontzettend stoer dat je die foto hebt geplaatst! Liefs.x

  14. Ciska schreef:

    Het word zo stil in mij

  15. Anne schreef:

    Lieve Marion,
    Wat heb jij een kracht in je woorden zitten. Hoe lusteloos, moe en rot je je ook voelt. Je woorden komen telkens weer aan, want ze zijn zo waar, en zo direct.

    1. Marion schreef:

      De woorden geven mezelf ook kracht. Kracht om een plek te geven, om los te laten en weer op te laden.

  16. Noirona schreef:

    Alleen maar even een knuffel voor jou. Zou willen dat ik de wereld kon veranderen, dat iedereen oprecht blij en gelukkig zou zijn. Maar zo werkt het helaas niet…

    1. Marion schreef:

      Was het maar zo’n feestje, hè? X

  17. IngridMoorenBlogs schreef:

    Zoals ik op Instagram al zei…je kwetsbaarheid tonen is stoer! Maar één keer is genoeg hoor,daar worden we ook niet blij van…en we lezen het echt wel als je het zwaar hebt. Xxx

    1. Marion schreef:

      Het is ook niet mijn intentie om er anderen blij van te maken. Ik doe dit toch echt vooral voor mijzelf en het helpt mij. Dat is waar ik het nu voor doe.

      1. IngridMoorenBlogs schreef:

        Ik zeg niks meer terug…dacht ik.Wat ik bedoel is dat je moet oppassen dat je niet zielig gevonden gaat worden,want je bent helemaal niet zielig. Je bent een sterke vrouw,die net als iedereen haar problemen en verdriet heeft.Ik moet er niet aan denken dat iedereen al dat verdriet ineens gaat laten zien,daar zou ik niet vrolijk van worden. Maar ik vond het een stoere actie hoor!

        1. Marion schreef:

          Nee, denk niet dat mensen mij snel zielig zullen vinden. Zeker niet degene die mij al een poos volgen en me een beetje kennen. Maar ik heb het al goed gemaakt met je 😉

  18. Marielle schreef:

    Je blog raakt me.
    Sterkte

  19. Nienke schreef:

    Knuffel voor jou dappere vrouw!
    X

  20. Marushi schreef:

    Ik vond het een hele krachtige foto, en dat is inderdaad ook de werkelijkheid. Het is zeker niet altijd picture perfect! -x-

  21. AroundSan schreef:

    Heel stoer dat je die foto online hebt gezet, echt. Dit is het, en dat mag ook gezien worden. Knuffel voor jou! ♡

  22. dansenindestorm schreef:

    De foto heeft veel indruk op me gemaakt. Toen ik las “ik ben niet alleen de ontspannen vrouw in de natuur aan de rand van het water” moest ik glimlachen. Het grappige is dat dit inderdaad het eerste beeld is wat ik bij je heb. Gek hè? Ik weet namelijk dat het helemaal niet zo is. Niet altijd, in elk geval. Mooi dat je aan de wereld wil laten zien wat er nog meer is. Dat je dat doet, en durft. Dat zonder er te koop mee et lopen. Mooi mens.

    1. Marion schreef:

      Dank je wel. Zo had ik gehoopt dat het over zou komen. Het positieve dat blijft overheersen, maar een bewustwording dat er ook een andere kant is. X

  23. Villasappho schreef:

    Soms is het opeens teveel…kus en knuf

  24. chucky1012 schreef:

    Goed van jou dat jij er een foto van op instagram had geplaatst!
    Ik weet zeker dat je velen hiermee helpt om de andere kant te zien hoe men zich kan voelen.
    Moest ook mijn tranen bedwingen want ik leef met je mee.
    Het is vervelend om steeds te moeten wachten……
    Niet wetend hoe het allemaal verder moet.
    Ik wens je alle goeds en liefs.

    Sterkte en fijn weekend Xoxo

  25. Katrien schreef:

    Ik lees al een hele tijd je blogs mee, de laatste tijd vooral in stilte. Ik vind het zo moeilijk om de juiste woorden te vinden om te reageren op wat jij allemaal beschrijft en waar jij allemaal door moet. Ik vind het zo ontzettend knap hoe je het allemaal aanpakt, qua openheid, qua onder de aandacht brengen, qua positiviteit ondanks alles. Ik wilde je vandaag toch even onder woorden brengen dat jij telkens weer een gevoelige snaar bij me raakt en ik het frappant vind hoe je erin slaagt jou innerlijke kracht steeds opnieuw naar boven te brengen. Zo mooi!

    1. Marion schreef:

      Wauw, wat een (hoe gek het ook klinkt) ontzettend mooi compliment. Dank je wel, Katrien. Fijn dat je nog steeds meeleest. Daar ben ik blij om. En dat dat in stilte is, is helemaal oké. Liefs. X

  26. Simplynspecial schreef:

    Super stoer dat je die foto gewoon hebt geplaatst. Het leven is nou eenmaal niet zo perfect, en als dat niet zo is mag dat best gedeeld worden. Ikzelf zou het niet durven. Stoer dat jij dat wel goed. Ik zag echt pijn in je ogen… zou dan zo graag willen dat ik iets voor je kon doen…

  27. Heel erg dapper dat je die foto op instagram hebt gezet. Ik snap het ook helemaal, het leven is nu eenmaal niet altijd positief en ook die negatieve kant mag gezien worden.
    Je beschrijft het trouwens echt heel mooi hoe je je voelt. Heel erg duidelijk ook, ik kan haast voelen wat jij voelt. Natuurlijk kan ik dat niet echt, maar doordat je het op deze manier beschrijft kan ik wel echt veel beter begrijpen hoe je je voelt.

  28. Ilse schreef:

    Haha, Marion! “Dat is dan weer het voordeel van depressief zijn; alles is zinloos, alles is kansloos, dus kan je net zo goed een kwartier in de wacht zitten.”: en toch altijd je humor behouden! 🙂
    Ik had je foto ook al gezien. Ik vind het echt een mooie foto. Zo eerlijk, zo puur, zo echt. Dit mag ook getoond worden.

    1. Marion schreef:

      Dank je wel, Ilse!

  29. Robin schreef:

    Is bij jou de beslissing om te opereren niet al samen met de specialist genomen? Ik snap de noodzaak van deze afspraak niet helemaal namelijk. Ik heb mijn ‘heupdossier’ er even bij gepakt: tussen de beslissing tot opereren en de operatie zat in beide gevallen 5 weken. Dat was ook in Ede, maar dan wel bij afd. orthopedie natuurlijk. Vooraf kreeg ik alleen nog een standaard pre-operatief onderzoekje voor narcose etc.

    En heel veel sterkte natuurlijk, want ik weet hoe lang het wachten kan duren. X

    1. Marion schreef:

      Ja. Ik weet het ook niet. Ze zullen wel weten wat ze doen.

  30. Sara schreef:

    Je “fuck picture perfect” foto van gisteren is me ontgaan, dus heb ik hem net nog opgezocht. Wat ontzettend stoer en dapper van je dat je dat deelt. Je bent zo krachtig. En ondanks het feit dat je hebt gehuild en zie ik een ontzettend sterke vrouw, juist omdat je je op zo’n kwetsbaar moment blootgeeft. X

  31. schuilenindestorm schreef:

    Wat knap dat jij je kwetsbaarheid zo openlijk durft te tonen. En wat fijn om je gedachten over jezelf mee te kunnen lezen, zo herkenbaar en zo fijn om te weten dat ik niet de enige ben die dat overkomt. Knuf

    1. Marion schreef:

      En ik ben weer blij om te lezen dat het jou helpt. Dat helpt mij ook weer, want ik voel me hier soms ook heel alleen in. Fijn om te weten dat dat niet zo is. ♥

  32. Het is een verademing tussen de vele ‘kijk-mij-eens-geweldig-zijn’-uitingen op het web waar je soms zo stom onzeker van wordt. (Tegelijkertijd gun ik je een blog met allemaal liefde en bloempjes.)

  33. Quinn schreef:

    Misschien is dat nog wel het rotste van de depressie; weten dat er wat is, maar het gewoon niet meer kunnen voelen. Dat het gewoon allemaal geen zak meer uitmaakt, geen zin meer heeft. De enige tegen wie ik dat soort dingen kan uiten, is meteen degene die ik daar het hardst mee kwets. Kutdepressie. Sterkte.

  34. Saar schreef:

    Ik heb die foto ook gezien en ik vond het heel sterk van je dat je die hebt durven plaatsen. Ja, dit is ook wat depressie is. Soms zouden we vergeten dat hoe je je soms hele dagen voelt met al die fijne instagramfoto’s. Veel te vaak is het ook gewoon kut!

  35. Roos schreef:

    Nog steeds vind ik het erg knap van je dat je die foto gepost hebt. Het leven is niet alleen zonneschijn, ook de schaduwkanten moeten we accepteren. Depressies zijn naar… zinloos… alles is leeg en lusteloos. Ik ken het, maar niet zo sterk als jij. Gelukkig voor mij, denk ik… Adem in, adem uit. Als ik je Insta-feed zag de laatste dagen, lijk je alweer wat positiever, wat vrolijker. Geniet van het weer lieverd! De natuur brengt rust. X

    1. Marion schreef:

      Het gaat goed de laatste dagen. Ik heb minder pijn, weinig ontstekingen, dus kan weer af en toe de deur uit. Eindelijk valt dit ook een keer samen met een opleving wat betreft mijn dysthymie. Ik geniet daar echt intens van. Ik weet dat ik deze mooie dagen weer voorij gaan, dus ja, ik geniet met volle teugen!

      Dank je wel. X

      1. Roos schreef:

        Fijn om te lezen!

  36. Rob Alberts schreef:

    Sterkte!

    Bemoedigende groet,

  37. kaardawn schreef:

    Oh, ik ben heel even offline geweest, maar heb dit volledig gemist! Sterkte ❤

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.