Kladbloggen

Empathie


Getagd: .

burundi

Gisteravond, net toen ik rustig wilde gaan slapen, kwam het bericht door dat Aline Ndikumana en haar twee kinderen, die definitief het land uitgezet zouden worden, daadwerkelijk in het vliegtuig zaten naar Burundi. Ik was direct weer klaarwakker.

Aline Ndikumana vluchtte tien jaar geleden naar Nederland en kreeg hier twee kinderen, die nu zes en vier jaar oud zijn. Volgens Mirjam Deelstra, één van de mensen die zich enorm heeft ingezet voor het gezin, is Ndikumina niet veilig in Burundi. “Ze wordt bedreigd, dat ze wordt vermoord wanneer ze landt”, zegt Mirjam. Gisteravond zijn ze dus uitgezet en als het goed is zijn Aline en haar twee kinderen nu weer terug in hun zogenaamde thuisland. Een land wat haar kinderen nog nooit gezien hebben. Waarvan ze de taal niet spreken. Waar ze niemand kennen. Waar ze geen huis hebben. Geen school om naar toe te gaan. Ik ben ermee gaan slapen en ik werd er vanochtend mee wakker. Ik kan dit soort berichten niet verteren.

Begrijp me niet verkeerd. Niet iedereen kan hier in Nederland blijven, dat snap ik ook wel, maar als er kinderen in het spel zijn, die nota bene hier geboren zijn, die terug moeten naar een land waar ze niets of niemand kennen, dan kán je toch niet na jaren zeggen: “Nee, helaas. Jullie mogen niet blijven. Dat laten onze regeltjes en wetten niet toe. Ga maar lekker terug.” Na tien jaar! Echt, als je zo’n beslissing neemt, over in dit geval drie mensenlevens, dan ben je wat mij betreft de titel mens niet eens meer waard. Ik zie daar helemaal niets, maar dan ook niets menselijks in en ik begrijp niet dat mensen die dit soort beslissingen nemen überhaupt nog een oog dicht doen ’s nachts. Ga je schamen, Nederland. Ga je heel diep schamen.

Ik ben een overgevoelig type. Ik weet het. Ik trek me dit soort dingen heel erg aan. Ik lig hier wakker van ’s nachts. Dat heeft geen nut, dat weet ik, maar het gebeurt. Ergens vind ik dat ook helemaal niet erg. Als ik zie, hoor of lees hoe sommige mensen met elkaar omgaan, dan ben ik blij dat ik daar met mijn kop niet bij kan. Ik kan dat niet begrijpen en ik wil dat niet begrijpen. Ik ben oprecht blij dat ik zo empathisch ben. Dan maar af en toe een nachtje overslaan, dat heb ik daar met alle liefde voor over. ♥

25 Comments

  • Dat is inderdaad verschrikkelijk. Ik begrijp je 100%, niet iedereen kan blijven, maar net diegenen die zich inzetten en integreren moeten alle kansen krijgen. en net die mensen krijgen hun kansen afgepakt. Damn, ik had het liever niet gelezen, nu ga ik er weer aan denken.

    • Precies, dan sta je daar en dan? Waar moet je heen? Waar kan je heen? We moeten echt onze stem laten horen. Hoe weinig we ook kunnen doen. Ik ben blij met mensen als Mirjam die het doen. Dankbaar ook vooral. Als we hen niet hadden…

  • Inderdaad, niet iedereen kan blijven, maar als ze zoveel moeite doen en geïntegreerd zijn, waar zijn zij dan minder dan de Nederlander die in Nederland geboren is? Hier in België niet anders, hoor…
    Zowel Husband als ikzelf gaan in het asielcentrum hier in het dorp gaan helpen. Allemaal minderjarige jongens. Ouders die niet konden meekomen. Of ouders die in hun ‘thuis’land zijn omgekomen. Of ouders die onderweg zijn omgekomen of die ze gewoon ‘kwijtgeraakt’ zijn. Ik zie ze iedere keer weer. En iedere keer bloedt mijn hart. En iedere keer ben ik zo gruwelijk kwaad als ik sommige opmerkingen van mijn mede-Belg hoor over vluchtelingen. ‘Kom es effe mee naar het asielcentrum…’ denk ik dan.

  • Ik had het nog niet gehoord en moet ik heel eerlijk zeggen dat ik me de laatste probeer zo veel mogelijk af te sluiten van al het nieuws en nare berichten want ik kan het er simpelweg gewoon ff niet bij hebben maar soms ontkom je er niet aan en nu lees ik dit dan doet me dit zo’n pijn, het raakt me ontzettend. Ik kan er ook gewoon niet bij hoe ze dat nu weer kunnen doen.

  • Bij ons in Vlaanderen is dit ook al gebeurd. Ook al dat de bewuste perso(o)n(en) na een paar weken weer terug op het tarmac van Zaventem staan. Met mensen wordt niet geleurd, zo simpel is het…

  • Je kent het verhaal alleen vanuit de media geen details. Je kan haar niet anders dan een alleenstaande man uit hetzelfde land, behandelen.

    • Ja dat kan wel. Er zijn kinderen in het spel. Kinderen die hier in Nederland geboren zijn. Ik heb in dat geval lak aan de details. Ik ken haar verhaal wellicht niet, maar ik heb van dichtbij meegemaakt wat dit met kinderen doet. Onaanvaardbaar.

  • De procedures zijn inderdaad veel te lang.

    Dit soort leed kan voorkomen worden.

    Jammer genoeg zullen kortere en strengere procedures weer ander leed veroorzaken.

    Bezorgde groet,

  • Ik kan hier ook zo niet tegen! Kinderen die hier geboren en opgegroeid zijn (dus langere tijd hier hebben gewoond), kun je gewoon echt niet terugsturen! Ik vind het verschikkelijk!

  • Gatver ik kan hier ook niet tegen. En zodra er media bij komt kijken, zoals bijvoorbeeld RTL late night. dan mogen ze ineens wel blijven. Dan denk ik, hoe dan??? Maar eens duidelijke regels. Hoe kun je nou na 10!!! jaar iemand gaan terug sturen. Hoe kun je het die kinderen aandoen, die Nederlands zijn, terug te moeten naar het geboorteland van hun moeder.
    Ik hoop maar dat ze het redden daar, ik moet er niet te veel over nadenken. Vreselijk

  • Wat vreselijk! Ik kan best wel begrijpen dat niet iedereen kan blijven en dat er mensen worden uitgezet, maar als je hier al 10 jaar woont en ook nog twee kinderen in Nederland op de wereld heb gezet, dan kun je dat als overheid toch niet maken!?!? Kinderen die hier een prachtig leven hebben worden naar de armoede verdreven… verschrikkelijk gewoon.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s