Er stond een paard in de gang

Nieuwh3
Het is een uur of drie midden in de nacht. Ik word ergens wakker van. Met moeite doe ik mijn ogen een stukje open en richt mijn hoofd op om beter te kunnen horen. Weer hoor ik wat. Is het muziek? Dan hoor ik het. ”Er staat een paard in de gang.”

Ik kijk nogmaals op de wekker. Het is echt 3:00 uur. Ik zucht, laat mijn hoofd weer zakken, trek het dekbed over me heen en probeer verder te slapen. Dat lukt natuurlijk niet. Iedereen die om 3:00 uur ’s nachts wakker wordt en weer verder wil slapen, moet éérst naar de wc. Ik gooi het dekbed van me af, stap uit bed, strompel de trap af, wurm me langs het paard wat in de gang staat en ga naar de wc. Als ik klaar ben vergeet ik dat er een paard in de gang staat en zonder pardon beuk ik de deur tegen zijn flank aan. “Sorry!” roep ik tegen het paard. “Geef niet joh,” zegt het paard, ”dat gebeurt eigenlijk altijd. Mensen zijn niet echt gewend dat er een paard in de gang staat.” Ik vraag of hij wat wil eten of drinken. “Een beetje water zou wel lekker zijn,” zegt het paard. Ik laat een bak water vollopen, neem zelf ook een slok en kijk in de koelkast. “Ik heb hier nog een winterpeen liggen. Heb je daar zin in?” “Ja, lekker!” roep het paard. Ik pak de winterpeen en de bak water en loop terug de gang in.

Ik voer het paard de winterpeen en zet de bak water voor zijn neus. Zelf ga ik even op de trap zitten. “Vind je het niet vervelend om hier in de gang te staan?” vraag ik aan het paard. “Ach, het is maar even zo. Morgen mag ik weer lekker de wei in. Het gebeurt tegenwoordig nog maar zelden dat ik in een gang sta. Maak jij je er vooral niet druk om. Ga maar weer lekker slapen.” ”Ik ben op zich wel moe, ja. Vind je het niet erg als ik weer ga liggen?” vraag ik. “Natuurlijk niet,” zegt het paard. “Ga maar lekker slapen.” Ik sta op, geef het paard een dikke knuffel en een kus op zijn neus en loop de trap weer op. Boven kruip ik weer mijn bed in, trek het dekbed over me heen en geef Peter een stomp in zijn zij. ”Er stond een paard in de gang! Waaahahahaha!” β™₯

About the Author

Posted by

Categorieën:

Kladbloggen

Tags:

30 Reacties

Bij mij staat er regelmatig een paard in de woonkamer maar daar kijk ik niet vsn op want hij heeft de sleutel. Marion, wat een geweldig verhaal.

Hahaha, heerlijk dit! Hm, nu je het zegt, ik had een kat in m’n bed. Poes heeft er tegenwoordig een handje vna om onder de dekens te slapen, haha. πŸ˜›

haha geweldig!

Wat een prachtige foto is dit toch (heb je eerder gepost toch?)

Hoe gaat het nu? Veel pijn las ik onder je instagramfoto? Sterkte!

Ja, dat is die foto van toen met die zwanen. Het gaat waardeloos vandaag. Veel pijn, maar hopelijk morgen weer beter. Pijn vind ik niet zo heel erg. Die somberheid vind ik veel erger en die laat me voor nu lekker met rust. Thanks, meis. X

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: