Herinneringen

headerwater

Een mens heeft de bizarre gewoonte om dingen of mooier of erger te maken dan ze in werkelijkheid zijn. Dat doen we vaak voor- en achteraf. Op het moment zelf is het eigenlijk allemaal best…. normaal.

Opeens verlang ik heel erg terug naar mijn werk. Het is nu 7:36 uur. Het tijdstip waarop ik voorheen een kop koffie dronk, even het journaal keek en daarna in de auto stapte om richting Ede te rijden. Daar de boel opstarten, koffie drinken, sigaretje roken met een collega en daarna aan de bak. Als ik er nu aan terugdenk lijkt het een fantastische tijd. Dat was het natuurlijk niet. Dat ene dagelijkse moment was fijn. Samen met een collega, waarmee je volledig op één lijn zit, even praten over thuis, voetbal en hoe het op het werk gaat. Dat ene dagelijkse momentje heb ik uitvergroot tot mijn hele werkdag en nu zeg ik hardop: “Ik mis mijn werk.” Dat is niet zo. Ik mis die gesprekken. Ik mis haar. Ik mis mijn andere collega’s.

Wat ik ook mis is een doel in mijn leven. Me nuttig maken voor de maatschappij, iets wat bij mij hoog op mijn lijstje staat als het aankomt op de dingen die ik wil doen in mijn leven. Ik hielp mensen op weg. Gaf ze informatie. Gaf ze soms weer wat rust en een beetje hoop. Face to face. Niet via een beeldscherm. Ik gaf mensen een hand. Ik raakte ze aan. Ik keek ze recht in de ogen. Dát mis ik.

Ik mis de gesprekken met de klanten. Het wat kunnen betekenen voor een mens die recht tegenover me zit. Ik mis de gesprekken buiten met mijn collega’s tijdens een kop koffie en een sigaret. Ik mis de vrijdagmiddagborrel met de collega’s van het UWV. Dat mis ik. God, wat mis ik dat. En dat is oké. Ik weet dat ik het niet meer kan. Ik weet dat de angst me tegenhoudt om eens af te spreken voor zo’n borrel. Ik weet dat mijn chronisch ziek zijn roet in het eten gooit. Dat is een zwaar gelag, maar gelukkig zijn de herinneringen er nog en dat ik die nu wat mooier maak dan hoe het in werkelijkheid was? So be it. Daar zijn het herinneringen voor. ♥

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

28 Reacties

Jep herinneringen zijn soms mooier dan werkelijkheid… Maar dat is juist het heerlijke aan herinneringen!

Mooi he hoe ons brein de scherpe randen van een situatie kan halen en het zo mooi kan oppoetsen.

Echt meis, je maakt echt weer nieuwe herinneringen.
Je komt er wel… Kleine stapjes…

Heel mooi beschreven 😘😘😘

Ik snap heel goed dat je dat mist.
Maar weet ook: je nuttig maken en mensen op weg helpen doe je nu ook nog, ook al is het dan niet meer face to face, maar hier via je blog. En misschien komt er ooit terug een tijd dat je dat wel weer op een andere manier kan invullen. Maar hopelijk maak je hier ondertussen ook mooie herinneringen.

Ergens wel fijn dat de tijd je herinneringen mooier kleuren. Ik hoop vooral dat je behoefte aan menselijk contact en een levensdoel je de kracht geeft om weer aan de slag te gaan met je therapie. Dat je op termijn iets vindt binnen jouw mogelijkheden dat meer inhoud geeft aan je dag en waar je voldoening uit haalt. Ook al voelt het op dit moment beter om je terug te trekken. Veel sterkte en succes met de ingewikkelde puzzel waar je in zit. X

Door je mooie herinneringen kun je de leuke momenten steeds weer opnieuw beleven… En voor de rest, zolang het niet anders wil, maak inderdaad gebruik van het internet, van het bloggen. Het is niet hetzelfde, maar ik vind het blijft een mooi alternatief…

Mooie herinneringen en zo begrijpelijk dat je dat mist! Dat soort contacten en het gevoel dat je iets betekent voor anderen is zo fijn. Nu kan ik je wel zeggen: met je blog draag jij ook enorm veel bij aan deze maatschappij. Al is dat toch anders dan met collega’s koffie drinken 🙂 x

“Me nuttig maken voor de maatschappij”, ik denk dat je met je blog ook veel mensen helpt, inspireert en je dus nu ook zeker nuttig bent voor de maatschappij, X

Raak geschreven… fijn dat je op deze manier terugkijkt op een periode die niet alleen-maar-dit-missen was. Je geeft nu op een andere manier mensen een zetje, niet zo persoonlijk, maar daarom misschien nog wel intenser, effectiever. Dat jouw doel in het leven op één of andere manier mensen (verder) helpen is, is mij wel duidelijk, de vorm waarin en die het beste bij jouw huidige situatie past, die ben je nu lekker in je eigen tempo aan het ontdekken…

Dat “mooier maken dan het was” herken ik ook. Ik kan me goed voorstellen dat jij dit ook doet en daardoor terugverlangt naar iets wat helemaal niet altijd fijn was. Koester de mooie herinneringen en probeer ook nu weer mooie herinneringen te creëren. ❤

Dat overkomt iedereen, wat slecht was vergeet je, en je houdt de meest mooie momenten over. Ik heb morgen een sollicitatie gesprek, ik ga dus wellicht binnenkort weer iets betekenen in het grotere geheel.

En ook dat is doodeng!

Het missen zoals jij doet, ja ik snap!

X

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: