Psychische Shit

Therapie: Zo gaan we verder.


Getagd: .

posti

Na het bericht van vanochtend wil ik jullie toch even een snelle update geven. Daarnaast wil ik het nu direct van me afschrijven, zodat ik dit later weer terug kan lezen. Ik zit nu nog echt in het moment en ik ken mezelf; dat ben ik straks of morgen weer helemaal kwijt.

We gaan langzamer dan langzaam beginnen. Wat betreft de frequentie gaat het eens per twee weken zijn en dan een gesprek van 60 minuten. Ik mocht hier zelf voor kiezen. Het mocht eens per week, eens per twee, drie of vier weken. Ik kon goed onderscheid maken tussen veeleisend zijn, vermijding en goed voor mezelf zorgen. Eens in de twee weken voelde goed en haalbaar. Een gesprek van een uur vind ik ook erg prettig. De vorige keer was het 45 minuten. Vaak word je al wat later opgehaald, dan nog wat drinken inschenken, vertellen hoe het gaat en voor je echt aan de sessie kan beginnen heb je nog maar 25 minuten over. Een uur is dan al een stuk beter. Ik voel me bij deze therapeute, net als in het intakegesprek vorig jaar, heel erg op mijn gemak. Ik kan alleen maar hopen dat dat zo blijft.

Schematherapie
Schematherapie gaat uit van vijf modi:

  1. Gekwetste of boze-kindmodi
  2. Oudermodi
  3. Overlevingsmodi
  4. Gezonde volwassenmodus
  5. Gelukkige kindmodus

Het lijkt alsof mijn gezonde volwassene volop aanwezig is. Dat is echter niet zo. Dat is een soort rol die ik speel. Daarom heb ik voor de buitenwereld ook zo lang normaal kunnen functioneren. Ik heb echter voornamelijk in de overlevingsmodi gezeten. Ik deed me altijd sterker voor dan ik was. Ik gebruikte mijn eetstoornis, alcohol en drugs om maar niet te hoeven voelen en daarom kon ik doorgaan, doorgaan, doorgaan. Verder paste ik me extreem aan aan mijn omgeving en offerde ik mezelf altijd op. Daarnaast was er nog een hele grote overlevingsstrategie:vermijding.

De oudermodi was lange tijd extreem aanwezig bij mij. Ik heb mezelf jarenlang keihard de grond ingeboord. Mezelf afkraken, straffen (niet eten) en in hele erge gevallen mezelf opzettelijk verwonden. Discipline en veeleisend zijn horen ook in dit rijtje thuis. Het afgelopen jaar ben ik heel langzaam aan steeds meer stapjes uit deze modus gaan zetten. Muizenstapjes, maar het zijn stapjes.

Doordat ik in deze twee modi heb geleefd, komt de kindmodi niet aan bod. Omdat het woord kind voor mij heel erg moeilijk ligt hebben wij het van nu af aan over “gevoelsmodi”. Hieronder vallen voor mij een heleboel dingen die nooit de ruimte hebben gehad. Die er nooit mochten zijn. Dat betreft zowel positieve als negatieve dingen, zoals pijn, verdriet, spelen en spontaniteit.

Uiteindelijk hebben we vanochtend een heel overzicht gemaakt van situaties en gevoelens. Deze hebben we ingedeeld bij de betreffende modi. Zo zijn er vermijding, schuldgevoelens, extreme aanpassing, zelfbeeld, spontaniteit, eigenwaarde, etc. Mijn huiswerk voor de komende twee weken is cirkels zetten om deze situaties en gevoelens. Hoe groter de cirkel, hoe meer plaats het inneemt in mijn leven op dit moment.

Wat mij vandaag duidelijk is geworden, is dat dit nog heel lang gaat duren. Dat ik termijnen moet loslaten. Dat ik verwachtingen moet loslaten. Dat ik me niets moet aantrekken van wat (ik denk) dat anderen van mij verwachten. Op dit moment is het maximaal haalbare voor mij cirkels om woorden zetten. Woorden die er voor mij 34 jaar niet mochten zijn. Praten daarover kan nog niet. Schrijven daarover kan nog niet. Ik kan op dit moment alleen nog maar cirkels zetten. ♥

60 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s