De onverwachte diagnose

Cabin960

Gisteren was intake nummer twee. Tijdens deze intake zou ik de nieuwe diagnose te horen krijgen en zouden we gaan bepalen welke behandeling voor mij gewenst zou zijn. Het was een zwaarder gesprek dan dinsdag. Dat had ik absoluut niet verwacht. Eén van de twee diagnose kwam echter nog onverwachter.

Het gesprek was zwaar. Dinsdag kon ik me richten op het beantwoorden van vragen, gisteren werd het veel persoonlijker. Ik merkte dat ik alles wat ik vertelde probeerde af te zwakken. Direct toen ik dat merkte kapte ik er ook weer mee. Ik gaf eerlijk antwoord en liet mijn gevoelens toe. Ik merkte dat er daardoor ook direct meer herinneringen naar boven kwamen. Het was niet makkelijk, maar het was wel goed.

De eerste diagnose was OPS (Ontwijkende Persoonlijkheidsstoornis):

  • Vermijdt beroepsmatige activiteiten die belangrijke intermenselijke contacten met zich meebrengen vanwege de vrees voor kritiek, afkeuring of afwijzing.
  • Heeft onwil om bij mensen betrokken te raken, tenzij er zekerheid bestaat dat men haar aardig vindt.
  • Toont gereserveerdheid binnen intieme relaties uit vrees vernederd of uitgelachen te worden.
  • Is gepreoccupeerd met de gedachte in sociale situaties bekritiseerd of afgewezen te worden.
  • Is in nieuwe intermenselijke situaties geremd vanwege het gevoel tekort te schieten.
  • Ziet zichzelf als sociaal onbeholpen en voor anderen onaantrekkelijk of minderwaardig.
  • Is uitzonderlijk onwillig persoonlijke risico’s te nemen of betrokken te raken bij nieuwe activiteiten, omdat deze haar in verlegenheid zouden kunnen brengen.

Hier had ik volledig op gerekend. Dit, in combinatie met sociale angst, geeft een heel duidelijk beeld van mij als persoon. Het feit dat ik er ook nog een chronische, lichamelijke ziekte bij heb, maakt het natuurlijk niet makkelijker. Ik heb het geluk dat ik wat dat betreft een ijzeren discipline heb. Ik heb mijn HS nog nooit als excuus gebruikt om ergens onderuit te kunnen komen. Ja, ik ben soms blij dat ik ziek ben en daarom niet naar bepaalde gelegenheden hoef, maar ik kan de twee zaken goed uit elkaar houden en heb dat ook altijd gedaan. Wat ik wel moeilijk vind is om de grens te bepalen tussen iets niet doen vanuit angst of vermijding of iets niet doen omdat het mijn gezondheid kan schaden. Dat is en blijft een heel grijs gebied.

De tweede diagnose kwam geheel onverwacht. Een diagnose die behoorlijk hard aankwam en waar ik gisteren lang met Peter over heb moeten praten. Het verklaart een heleboel voor mij. Ik kan nu naar een heleboel dingen die ik doe, of juist niet doe, anders kijken. Ja, het verandert mijn leven behoorlijk en daarom ga ik het ook nog niet met jullie delen. Dit moet eerst bij mezelf landen.  Ik moet dit verwerken.

Diagnoses zijn labels. Labels die we vaak niet willen. Toch kunnen labels ook heel positief werken. Het kan een heleboel dingen verklaren. Voor jezelf, maar ook voor anderen. In mijn geval geeft het ook veel ruimte. Het geeft een verklaring voor mijn gedrag en het maakt het makkelijker om met bepaalde dingen om te gaan. Ik heb het idee dat ik door deze diagnose mijn eigen gedrag beter begrijp en me er daardoor minder tegen hoef te verzetten. De druk om me aan te passen aan anderen is sinds gisteren al enorm afgenomen. Door twee simpele woorden die een heleboel verklaren. Waardoor ik gek genoeg veel meer mezelf kan zijn.

Aankomende dinsdag word ik besproken in het team. Zij gaan overleggen of schematherapie voor mij de juiste therapie is en zo niet, wat dan wel. Ik krijg vervolgens een uitnodiging voor een afspraak om dit alles te bespreken. De wachttijd voor schematherapie is op dit moment zo’n zes maanden. Daar had ik al rekening mee gehouden en ik heb daar verder ook geen moeite mee. Ik heb een fijne nieuwe therapeute waar ik de komende zes maanden terecht kan en daar heb ik alle vertrouwen in. Voor nu is het even de vervolgafspraak afwachten en alles even laten bezinken. Daarna gaan we weer vol goede moed verder. ♥

86 reacties op ‘De onverwachte diagnose’

  1. Succes! Ik ben het met je eens, labels hebben twee kanten. Positief omdat ze een hoop duidelijkheid in je leven kunnen brengen, ze kunnen dingen verklaren en je zelfs helpen. Negatief omdat mensen vaak snel zeggen dat je je er achter verschuilt, het gebruikt om dingen zogenaamd goed te praten en tsja, daar ben je helaas denk ik al mee in aanraking gekomen.

    Hopelijk helpt de tweede diagnose je om nog meer duidelijkheid te vinden en krijgen. En hopelijk vind je de kracht om er ook wat mee te kunnen doen. Wel balen dat de wachttijd zo lang is, vaak heb je toch wel vragen nadat je zelf dingen over de diagnose (je labeltje) hebt gezocht en gelezen.

    Succes en hopelijk krijgt het snel een plaatsje in je leven. 🍀

    1. Precies. Voor mezelf geeft het ruimte, maar ik zit absoluut niet op oordelen te wachten en die zullen mensen toch hebben. Lang leve google, maar vandaag even niet. X

  2. Ik wil je gewoon even een dikke knuffel geven! Ik herken het dat diagnoses voor jezelf dingen kunnen verhelderen; ook dat je er daardoor beter aan kunt werken en dingen beter kunt accepteren. Een virtuele knuffel dan maar… 😘 Neem de tijd die je nodig hebt om het te laten bezinken. ❤️

  3. Ik vind de eerste, verwacht diagnose al pittig, en dan krijg je nog een tweede, onverwachte, nog heftiger… Logisch dat je dat voor je wilt houden en dit bij je zelf moet laten landen. Ik hoop dat de diagnoses jou zullen helpen op weg naar herstel. Fijn om te lezen dat je vertrouwen hebt in je nieuwe therapeute.

  4. Ik kom je ook vooral even een knuffel brengen. En ik hoop dat ook die tweede diagnose je de ruimte gaat geven die je nodig hebt om de voor jou!!!! beste versie van jezelf te zijn. Los van wat anderen van je verwachten, maar die versie van jezelf waar jij zelf het prettigst mee kunt leven.

  5. Hopelijk bieden de diagnoses je handvaten voor tijdens de therapie en het beter begrijpen van het waarom je bepaalde dingen doet zoals je doet! Hele dikke knuffel! En deel alleen wat goed voelt!

  6. Laat het allemaal maar even rustig bezinken. Ik kan niet ontkennen dat ik benieuwd ben naar de andere diagnose, maar dat zien we vanzelf wel een keer (of niet). Een goed weekend alvast!

  7. Ik ben persoonlijk antilabels omdat ik er van kinds af aan onterecht mee ben plat gegooid. Toch goed om te lezen dat ze toch nog ergens goed voor kunnen zijn. 🙂 Sterkte en succes!

    1. Waarschijnlijk niet, maar dat geeft niet. Er is hier weinig aan te doen, maar dat maakt het ook makkelijker om het te accepteren. Beetje vaag wellicht, maar het moet echt nog even bezinken. Bedankt voor alweer je bemoedigende woorden!

  8. Ha Marion
    Een diagnose, een label het is inderdaad dubbel! Enerzijds kan het beperkend werken (met name ook door de buitenwereld), anderzijds kan je soms dingen ineens plaatsen, snappen en misschien ook beter accepteren van jezelf.

    Wat de diagnose ook is, jij bent niet de diagnose.

    Ik wens je veel sterkte en kracht en hoop dat je dit weekend ook wat rust kan krijgen.

    Geweldig fijn dat je met Peter kon praten erover.

    Take care!

    1. Dat is het precies. Voor mij is verhelderend en maakt het makkelijker te accepteren. Aan de andere kant is het een label wat gemakkelijk tot conclusies kan leiden bij anderen en daar zit ik op dit moment absoluut niet op te wachten. Ik deel veel, maar in dit geval neem ik mezelf in bescherming.
      Ja, Peter is er één uit duizenden. Lucky me. Thanks, Mariëlle. X

  9. Hey Marion,

    Hele dikke knuffel! Veel succes meis <3. En zeer begrijpelijk dat je de tweede (nog) niet wilt delen.
    Fijn dat je een fijne therapeute hebt waar je zeer goed terecht kan.

    Liefs!

  10. Het klinkt alsof je er goed mee dealt zo op dit eerste moment. Even laten bezinken, niet je suf gaan googlen, je grens stellen door het niet meteen te delen, goed hoor..

    Het is ook niet niks. Ik heb ook meerdere diagnoses, die kwamen niet tegelijk maar elke keer was het schrikken maar gaf het me ook veel houvast en duidelijkheid. En daarnaast, nu jaren verder besef ik echt dat ik daardoor de juiste behandeling heb kunnen krijgen. En daar is het voor bedoeld natuurlijk!

    Mensen zullen altijd oordelen. Ik heb echter wel gemerkt dat als je er open over bent tegen de juiste mensen en een heldere uitleg geeft er velen zijn die toch ook juist begrip kunnen hebben en je tot steun willen zijn..
    Take care Marion

  11. Het klinkt toch goed en positief allemaal Marion
    zoals je het beschrijft. Ik hoop dat het ook zo voor je gaat uitpakken!
    Fijn weekend! liefs!

  12. Neem je tijd om het een plekje te geven. Hoop dat het ‘labeltje’ wel zorgt voor meer duidelijkheid en hoe je er het beste mee om kan gaan op de lange termijn. Komt allemaal goed! x

  13. Jammer dat de wachttijd 6 maanden is maar gelukkig kun je wel naar therapie, fijn dat niet alles stil staat zeg maar. De diagnose geeft wel een duidelijk beeld zeg! Succes, zo te lezen heeft het al voor wat opluchting en berusting gezorgd in ieder geval.

  14. Fijn dat dit je nu al meteen zoveel ruimte geeft! Ik herken het gevoel. De eerste kwartjes vallen… en dan heeft het nog gewoon heel veel tijd nodig voor er meer kwartjes vallen en puzzelstukjes op hun plek komen! Het begin is er! ❤

  15. Wat ik gisteren al zei: Je bent niet ineens veranderd na de nieuwe diagnose gisteren. Je bent nog steeds dezelfde Marion. Die hele DSM is slechts een poging om alle symptomen te classificeren en er een naam aan te geven (hokjes!). Zodat hulpverleners niet je hele dossier hoeven door te lezen om een globaal beeld van je te krijgen. Ook het verschil tussen wel of niet te genezen vind ik betrekkelijk. In beide gevallen kan een diagnose + passende therapie helpen om jezelf beter te leren begrijpen en beter met je aandoening om te leren gaan.

    Kom maar even lekker bij van de hele achtbaan en ik wens je een fijn weekend!

    1. De diagnose geeft me eigenlijk alleen maar meer ruimte om mezelf te worden en te zijn. Ik ben er dan ook zelf erg blij mee. Er is geen goede behandeling voor en dat maakt het alleen naar makkelijker om te accepteren. Ik ga inderdaad heerlijk bijkomen dit weekend. Doe hetzelfde zou ik zeggen.

  16. Heftig dat er wat uitkwam wat je totaal niet verwacht had.
    Het gesprek zal je waarschijnlijk nu al wel 100X de revue gepasseerd zijn.
    Is er in je afgelopen therapietijd nooit iemand op dit idee gekomen?
    Wel fijn dat je in de tussentijd voor eventueel schematherapie nog contact hebt met je psycholoog.
    Kun je eerst alles op een rijtje krijgen, wat de diagnose voor jouw betekent en je zelf er in vinden.
    Een geluk, je hoeft de stickers niet op je voorhoofd te plakken.
    Sterkte met het verwerken van dit gesprek en laat je niet gek maken.

    1. Om eerlijk te zijn kan ik een amper iets van het gesprek herinneren. Ik kan me wel herinneren dat het goed voelde, dat ik mijn emoties kon tonen, dat ik zag dat zij het ook zwaar vond op momenten, maar de woorden? Gek, nee ik herinner bijna niets.

      Dat het nooit eerder aan de orde is geweest is denk ik omdat ik op de afdeling angst zat en deze intake was voor persoonlijkheidsstoornissen. Ik had al snel de diagnoses dysthymie en sociale angst en een vermoeden was voor OPS en PTSS7

  17. Je kunt flink van slag zijn van een diagnose. Ik snap de impact als geen ander. Maar jij blijft hoe dan ook jij. Een bijzondere, lieve, mooie vrouw.

  18. Ik lees al eventjes stilletjes mee, maar ik wil zeggen dat ik het enorm knap vind hoe je ermee omgaat. Ik kan me voorstellen dat zo’n onverwachtse diagnose schrikken is, maar het zorgt inderdaad vaak voor een hoop duidelijkheid en ik vind het ook goed dat je het voor jezelf houdt om het te laten bezinken. Heel veel succes en sterkte!

  19. Ik kan niet zeggen dat ik niet nieuwsgierig ben naar wat de diagnose nou precies is.. ben benieuwd naar je update daarover als je het wilt delen tegen die tijd.

    Wel ben ik blij voor je dat de uitslag je helpt en in zicht geeft, voor mij viel bij ASS ook alles op zn plek, totaal onverwacht, maar gaf me wel ademruimte als veranderd de situatie er niet door.

    Ik hoop dat er naar een juiste passende therapie gezocht gaat worden waar je mee doorkan en stukje bij beetje jezelf meer leert accepteren zoald je bent en zoals het is.

    ♡♡

    1. Er is niet echt een behandeling voor en dat is denk ik ook wel waar mijn opluchting vandaan komt: een keer niet te horen krijgen dat ik moet veranderen. Dit is zoals het is en dat geeft inderdaad ademruimte. Heel veel ademruimte. ❤

  20. Heeeeel veel liefde voor jou hoor, lieve Marion. Meer hoef ik denk ik niet echt te zeggen, maar je weet vast wel dat we er allemaal voor je zijn als je ons nodig hebt ❤

  21. Jeetje…. 1 verwachte diagnose en 1 onverwachte….
    Ik snap dat je dat even moet laten bezinken. Dat je even tijd en ruimte nodig hebt om dit een plekje te geven.
    Soms is inderdaad een label/ diagnose een opluchting. Want dat weet je waar iets vandaan komt. En dat kan je gaan kijken of er mogelijkheden zijn om er mee om te gaan… En wat het beste bij jou past.
    Ik ben blij dat het voor een opluchting is. Dat het jou dus de ruimte geeft om meer jezelf te zijn… Zonder dat je een bepaalde druk of belemmering voelt.
    Dat vind ik zo fijn om te lezen!
    Ik ben blij voor je. Maar ook trots hoe jij je hier doorheen slaat! Wauw… Diepe buiging en ik heb echt heel veel respect voor jou.

    1. Ja, deze diagnose kwam hard aan, maar omdat er weinig aan te doen geeft het me heel veel ruimte om het te accepteren. Ik hoef een keer niet te veranderen. Ik hoef me een keer niet aan te passen. Dit is een onderdeel van mij en ik en iedereen om mij hun zullen ermee moeten leren leven. Even niet vechten. Tering wat lekker.

      1. Dat is zeker Tering lekker!!! Gewoon dat zo laten zijn… Omdat het er is…
        Mooi!!! En het geeft rust… 😘 knuffel om het een plekje te gaan geven

  22. Ik heb mijn labels altijd als uitdaging willen zien. Immers als ik het begrijp en doorzie kan ik er eventueel iets mee. Het hoeft niet allemaal weggepoetst te worden maar als het maar leefbaar wordt, met of zonder diagnose.

    Heel veel succes Marion. 😙

    1. Deze diagnose gaat inderdaad niet weggepoetst worden en ook dat is wel eens lekker, hoe gek het ook klinkt. Een keer niet hoeven vechten om iets te laten verdwijnen of minder te maken. Het is er gewoon. Klaar. Thanks ❤

  23. Wat heftig moet dit gesprek voor je geweest zijn! Ik snap ook wel dat het lastig is als een diagnose veel verklaart maar je deze niet had verwacht. Ik heb het zelf nog nooit meegemaakt dat ik een diagnose totaal niet had verwacht. Wel dat er dingen op hun plek vielen na een diagnose. Neem je tijd om dit te laten bezinken.

  24. Ja, het was even heel confronterend, maar daarna kwam al snel de opluchting en de ruimte voor mezelf. Vooral toen ik las dat er geen specifieke behandeling voor is. Eindelijk mag een keer iets blijven zoals het is. Zucht…. Dank je wel, Astrid.

  25. Lieve Marion, ik kan mij hoogstwaarschijnlijk nog niet half inbeelden hoe dit voor je is. Vandaar een virtuele dikke knuffel (omdat een bos bloemen niet door mijn laptop kan :p) & heel veel succes met alles wat je te wachten staat. Je zal dit goed doen, daar ben ‘k zeker van.

  26. Succes om dit allemaal een plekje te geven Marion, neem je tijd, ook om de andere diagnose wel of niet met de rest van de virtuele wereld te delen. Dikke knuffel, ook van mijn gespikkelde vriendinnetje!

  27. Jeetje, heftig meid. Ik hoop dat je hier weer mee vooruit kan komen!! Je verdiend het zo erg!! Weet even niet wat te zeggen dus bij deze een knuffel!! 💋

  28. Heel veel liefs, knuffels en liefde Marion. Labels zijn niet fijn, maar zorgen soms wel voor wat duidelijkheid. Je weet wat beter waar dingen vandaan komen en dat maakt het soms makkelijker om hiermee om te gaan. Zo heb ik het ervaren destijds.

  29. Toen ik begon te lezen dacht ik: Huh? Een ‘nieuwe’ diagnose…?? Is dan je ziektebeeld veranderd of is een diagnose een persoonlijke mening van een arts?
    Toen ik verder las zag ik dat jij het zelf als iets positiefs ziet, als een soort van handvat en dat is het belangrijkste. Misschien weer een stapje dichterbij herstel. Dikke knuffel!

  30. Heftig allemaal meis. Wel fijn dat je met deze diagnoses jezelf nog beter kan begrijpen. Hopelijk weet het team een goede therapie voor je. Wel heel erg fijn trouwens dat de HS week je zoveel heeft gebracht. Ik wil je even veel sterkte wensen met alles en een hele dikke knuffel geven!

  31. Heftig! Maar wel heel fijn dat er met de nieuwe, onverwachte diagnose zo veel op zijn plek valt. En dat er niet echt iets aan gedaan kan worden, zal soms misschien best frustrerend zijn, maar aan de andere kant ook veel rust geven, want het is zoals het is, en het enige wat je kunt doen, is ermee om leren gaan. Maar daarmee vertel ik jou niks nieuws volgens mij… 😊

  32. Lijkt me wel een heavy weekje geweest te zijn met de awareness week en nu nog de 2 diagnoses. Understatement of the year 😀 Kan me goed voorstellen dat je vind dat een diagnose het makkelijker maakt om met bepaalde dingen om te gaan. Bij mij was het alsof eindelijk alle puzzelstukjes op hun plek vielen. Hopelijk zit je nu in laatste rechte lijn naar de juiste therapie. Bonne chance! xx

  33. Sorry dat ik dit nu pas lees en daardoor laat reageer, maar ik wilde toch even zeggen dat ik het dapper vind hoe je alles aan gaat en dat je groot gelijk hebt om de diagnose te laten bezinken.

  34. Als je een diagnose verwacht valt die meestal nog best mee. Maar als je ze niet verwacht… Of het labeltje niet verwacht. Enfin, ik wens je veel sterkte in het verwerken van alles. En ik hoop dat het inderdaad een heleboel duidelijk maakt en helpt 🙂

  35. “Ik merkte dat ik alles wat ik vertelde probeerde af te zwakken. Direct toen ik dat merkte kapte ik er ook weer mee.” Wauw, Marion, wat ben ik ontzettend trots op je! Niet dat de trots van een relatief onbekende uitmaakt, maar toch. 😉 Zo knap dat je toch je gevoelens hebt kunnen uiten. Ontwijkende persoonlijkheidsstoornis verwachtte ik ook al ja. Het tweede label… Mensen labelen vaak te snel, maar als dit jou nu al zoveel inzichten biedt en zoveel opluchting geeft, ben ik alleen maar blij voor je dat je het kan plaatsen. (Niet blij dat je het hebt uiteraard, maar je snapt wat ik bedoel.) Dikke knuff! X

  36. Sorry als je het ergens heel duidelijk vermeld hebt en ik het gemist heb, maar hoe komt het dat ze pas na tig aantal therapieën en dergelijke op deze diagnose of überhaupt het onderzoek ernaar zijn gekomen? Of stel ik nu de stomste vraag ooit?

    1. Nee, is een hele logische vraag. Ik zat eerst op afdeling angststoornissen. Nu ga ik over naar persoonlijkheidsstoornissen en wordt er dus op andere dingen getest. Daarnaast ligt deze diagnose voor mij niet zo heel erg voor de hand, omdat ik zo vast in mijn rol zit. Ik kom heel normaal en intelligent over en kan uitmuntend mijn “gestoorde” kant verbergen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.