Psychische Shit

(Online) Pesten en beledigen: Wat kan je doen?


Getagd: , , .

maat44

Normaal gesproken reageer ik dagelijks op bijna alle reacties die ik op een artikel krijg. Gisteren deed ik dat niet. Het lukte me even niet. Waarom leg ik in dit artikel uit.

De Loving Lazy Sundays van gisteren was anders dan jullie van mij gewend zijn. Dit omdat iemand het nodig vond om mij belachelijk te maken op facebook. Hij beledigde mij openlijk met mijn ziekte. Ik moest er gewoon even over schrijven. Ik ben dat geneuzel, gepest en beledig op Facebook zo vreselijk zat. Het overkomt namelijk een heleboel mensen. Jullie reacties op mijn artikel waren ontzettend lief. Precies de reacties die ik bij een ander ook zou hebben gegeven. “Trek het je niet aan. Laat het van je afglijden. Je weet wel beter. Reageer gewoon niet op dat soort gasten.” Maar het hielp me niet. Ik voelde me enkel nog meer alleen staan. Later schreef ik het volgende op facebook.

De reden waarom ik reageer op mensen die beledigen en pesten, is omdat ik vind dat ze niet ongecorrigeerd hun gang moeten kunnen blijven gaan. Van kinds af aan is tegen mij gezegd: “Laat ze maar. Wees jij maar de verstandige. Wees jij maar de wijste. Laat het maar van je afglijden. Laat het los.” En dat doe je dan maar, want dat is kennelijk wat men wil dat je doet. Ik, de beledigde, de gepeste, moet het maar laten gaan en de belediger, de pester kan ongestoord verder gaan met zijn hatelijke gedrag. Het is de omgekeerde wereld. We moeten degene die gepest en beledigd wordt, zeker als het om kinderen gaat, bijstaan. We moeten voor hen opkomen en dit niet accepteren. We moeten naast hen gaan staan en onze stem verheffen tegen mensen die het leven van anderen met woorden verzieken.

Ik kreeg van velen het advies de persoon te negeren en te blokkeren. Dat voelde echter niet goed. Binnen tien minuten heeft zo’n persoon een nieuw slachtoffer. Daarom spreek ik de persoon aan op zijn gedrag. Ik probeer dit altijd op een nette en fatsoenlijke manier te doen. Ik wil dat die persoon weet wat hij doet. Nu zal die ene opmerking van mij er niet voor zorgen dat hij of zij stopt met zijn gedrag, maar als hij continue aangesproken blijft worden, dan zal hij of zij hier op den duur wellicht wel mee stoppen. En zo niet, dan hebben we in ieder geval niet stilzwijgend aan de zijlijn toe staan kijken.

Schelden doet geen pijn. Wie die uitdrukking ooit bedacht heeft is kennelijk zelf nog nooit gepest. Geef mij maar een keiharde klap in mijn gezicht. Dat doet even zeer, maar dat heelt. Pijn van schelden gaat door merg en been. Raakt je ziel. Raakt je hart. Dat heelt nooit. Nooit! Pesten maakt mensen kapot. Beledigen laat je twijfelen aan jezelf. Schelden doet vreselijk veel pijn en dat moeten we dan ook niet meer accepteren. Niet in real life, maar ook niet op een platform als Facebook.

Dank jullie wel voor alle reacties en ik begrijp heel goed wat jullie zeggen. Ik had tot gisteren op dezelfde manier gereageerd hebben. Nu weet ik echter dat dat niet helpt. Er werd mij indirect gevraagd de pijn te negeren. Weg te stoppen. Net te doen alsof het er niet was. Net als vroeger, toen ik nog een kind was. Wat ik nodig heb en wat iedereen nodig heeft die gepest of beledigd wordt, is een groep mensen die opstaat en zegt: “Nee, dit gedrag accepteren we niet.” Die achter mij komen staan en laten zien dat ik niet alleen ben. Die laten weten dat wat diegene doet niet oké is. Dan kan door letterlijk achter een kind te gaan staan wat gepest wordt. Dat kan door iemand op Twitter of Facebook tot de orde te roepen met een paar simpele woorden. Ja, waarschijnlijk zul je zelf ook voor linkse boomknuffelaar of erger uitgescholden worden, maar degene die gepest of beledigd wordt zal door jouw stem, jouw steun, zijn of haar hoofd weer kunnen oprichten in plaats van te buigen, afstand te nemen en zich terug te trekken uit de samenleving.

Onderstaande video laat zien hoe pesten gaat. Hoe je anderen kapot kan maken en tot het uiterste kan drijven. Maar het laat ook zien hoe een vriend letterlijk een leven kan redden. One friend can save a life ♥

63 Comments

  • Er was vorige week iets op het nieuws over pesten op het werk. Dat er ruim 1,2 miljoen mensen gepest worden. Ik schrok hier zo erg van. Zijn dat nou volwassenen?
    Gedragen ze zich nou echt zo tegenover anderen? Hoe kun je jezelf nog aankijken wetende dat je mensen bewust kwetst, online of in real life. Echt, ik snap het niet. Vind het goed van je dat je er wat van zegt. Laten gaan en niks zeggen is vaak geen optie. Dan gaan ze er idd maar mee door. Goed dat je voor jezelf (en voor anderen) opkomt door ze aan te spreken!

    • Ik werd op 1 werkplek ook gepest, door een vrouw die nota bene 15 jaar ouder was dan ik. Ze had ook nog eens veel macht, want het was een leidinggevende. Meer werden er door haar gepest. Later bleek dat ze het deed vanuit jaloezie. Maar het is echt verschrikkelijk om met het lood in j schoenen naar werk te gaan.
      Wist je dat er zelfs in bejaardentehuizen wordt gepest? Echt zo bizar.

    • Ik heb het gelezen ja. Het is echt bizar. En iedereen laat het ook gebeuren, dat is het erge. Ik ben zelf naar mijn leidinggevende gestapt, heb gezegd: “Ik kan dit niet meer. Ik kan niet meer met hem samenwerken zo.” Het antwoord was: “Ja, we weten het. We zien het, maar zo is hij nou eenmaal.” Ze deden er helemaal niets aan. Daarom probeer ik dat nu wel te doen. Zowel voor mezelf als voor anderen. Dank je wel, Lieneke.

  • Jouw verhaal vind ik erg goed, het filmpje vind ik vreselijk en ik hoop dat je hem verwijderd.

    Pesten hangt samen met de psychologische ontwikkeling van ons brein. Het treft 10% van de kinderen in de leeftijdsgroep van 8-15 jaar oud. Bij de meesten gaat het pesten vanzelf over, maar de anderen blijven het waarschijnlijk de rest van hun leven doen.
    Als je het pesten wilt stoppen dan heb je daar (ouderlijk)gezag voor nodig of iemand voor wie de pester ontzag heeft. Het komt zelden voor dat dit de school is en daarom is pesten op school zo’n groot probleem. De voornaamste oorzaak van dit probleem zijn overigens de anti pesten methodes!

    Op internet heeft iedereen een IP-adres maar social media wil dit niet laten zien. Het gevolg is dat er op de digitale snelweg zonder nummerborden wordt gereden. Hierdoor is het bijzonder lastig om de dader te vinden.

    Ik richt mij op pesterijen onder kinderen en kan iedere pesterij in één dag definitief stoppen door de ouders van de pester te informeren over hetgeen hun kind aanricht. Soms worden die ouders boos op mij maar ze zorgen er altijd voor dat het pesten stopt.

    Op mijn website ‘pestbriefje’ is meer informatie te vinden.

    N.B. Mijn kind werd gepest en daardoor zie ik pesten anders dan de ‘deskundigen’

    • Je reactie was in de spam terecht gekomen, vandaar dat hij nu pas verschijnt.

      Het verbaast me iedere keer weer dat de school zoveel moeite heeft om er een rol in te spelen. Je zou toch verwachten dat juist daar het gezag is om er wat aan te doen. Helaas werkt het dus niet zo, dat blijkt wel.

      Mooi dat je je inzet voor kinderen die gepest worden. We zouden meer mensen moeten hebben die dat doen. Ik heb je site (nog) niet bekeken. Wellicht doe ik dat als ik wat sterker in mijn schoenen sta. Bedankt voor je reactie.

  • Wat heb je dit schitterend verwoord (ook het schuingedrukte).
    Je hebt helemaal gelijk. Als meer mensen iemand zouden aanspreken heeft het mogelijk meer effect.

    Pesten is zo erg. Het gebeurt zoveel, ook bijv in de zorg en andere werksituaties.

    Als puber las ik het boek “Spijt”…dat soort boeken kan (net als jouw blog) echt bewustwording geven.

    Sterkte overigens! !! Zulke opmerkingen zullen je door je verleden mogelijk nog harder raken?

    • Pesten vergeet je nooit. Het laat voor eeuwig een litteken achter. Het litteken wordt steeds minder zichtbaar, maar het gaat nooit meer weg. Dank je wel.

  • Ik ben het helemaal met je eens, ik kan ook altijd moeilijk mijn mond houden als ik ergens onrecht zie, een pester zie. Ik reageer over het algemeen dan ook. Maar ik realiseer me op dat moment ook dat zo iemand, iemand die laf achter een toetsenbordje haatdragend zit te wezen schijt heeft aan mijn woorden, zo iemand is eigenlijk de aandacht niet waard.

    • Toch is reageren echt goed. Eén reactie zal niet helpen, maar velen reacties helpen soms echt. Je weet nooit van tevoren bij wie het helpt, maar één kan al één pester de wereld uit helpen is ook één persoon die minder of niet gepest wordt. Dus blijven reageren, Sam. Je weet nooit wat jouw ene reactie teweeg kan brengen. X

  • Supergoed verwoord Marion! En je hebt gelijk, het gedrag blijven tolereren zorgt ervoor dat er nooit iets veranderd. Dat de kwetsbaren steeds kwetsbaarder worden en de pesters hun gedrag normaal blijven vinden.
    Ik ben zelf ook opgevoed met ‘niets van aantrekken’ en ‘schelden doet geen pijn’ maar je trekt het je toch aan, zeker ook onbewust. Ook al kon ik mij op dat moment prima (verbaal) verweren, de ‘boodschap’ is toch opgeslagen in mijn geheugen en heeft mijn zelfvertrouwen en liefde voor mezelf op sommige vlakken zeker aangetast. Voor kinderen die zich niet goed konden verweren zal dit proces alleen maar diepere wonden hebben gemaakt.

    Als je volwassen bent is pesten en schelden helemaal een vreemd fenomeen, dat helaas veel te vaak voorkomt. Als volwassene zou iedereen de capaciteit moeten hebben om in te zien dat dit gedrag niet juist is, dat je iemand daar pijn mee doet en dat het voorkomt uit je eigen onzekerheid. Maar nee, het gaat juist door en dan vaak meer verborgen, anoniem of in hele kleine dingen. En idd, het lijkt in de volwassen wereld wel meer geaccepteerd dan op het schoolplein (daar wordt er tegenwoordig, hoop ik, beter op gelet). Geaccepteerd in de zin van ‘stel je niet aan, je kunt toch wel tegen een geintje’ of ‘niet zo snel reageren, laat ze maar kletsen’. Je hebt helemaal gelijk, het is toch belachelijk dat degene die gepest wordt zijn/haar gedrag maar moet aanpassen en het pesten langs zich heen moet laten gaan I.p.v. dat het gepest wordt afgekeurd en de pester er op wordt aangesproken.

    Ik probeer iig mijn dochtertje het juiste mee te geven. Ik leer haar om zich te verweren door de woorden ‘niet binnen te laten komen’ en haar verhaal bij mij te kunnen doen zodat ik kan vertellen dat het gedrag van de ander niet juist is en zij zich niet hoeft aan te passen. En haar uit te leggen wat pesten voor invloed heeft op kinderen, waarom de pester pest, dat het niet aan haar ligt en dat zij niet terug moet pesten. Gemakkelijk is het niet vind ik, omdat idd klieren, pesten etc. nog steeds als onschuldig wordt gezien. Nu de stap nog maken naar het ‘openlijk’ aanspreken van mensen op hun gedrag………..dat ga ik nu proberen. Dank je Marion!

    • Het tolereren is al erg, maar straks gaan mensen het nog normaal vinden ook. De grenzen worden steeds een stukje verder verlegt. Dat moeten we niet willen. Dank je wel dat je het gaat proberen. X

  • Wat vervelend. Op FB ga ik tegenwoordig helemaal niet meer in discussie. Ik ben het tegendeel van een linkse boomknuffelaar, maar ik vind dat normen en waarden belangrijk zijn. Het zijn meestal mensen die in het dagelijks leven hun mond niet durven open doen, misschien zelf wel een rotleven hebben en daardoor gefrustreerd gaan doen zodra ze redelijk anoniem zijn.
    Nou heb ik het geluk dat het mij echt niet uitmaakt wat andere mensen van mij vinden, of wat ze over mij zeggen. Maar er zijn ook mensen die het zich heel erg aantrekken en zich er rot door gaan voelen.

    De beste les die een mens kan leren: Als je niets vriendelijks weet te zeggen, hou dan je mond.

    • Het zegt eigenlijk al genoeg dat het bijna altijd anoniem gebeurt. Dat is echt een nadeel van social media. Dat laatste vind ik ook. Je hoeft het echt niet altijd eens te zijn met elkaar, maar je kan wel respectvol en vriendelijk blijven.

  • Het klopt zo erg wat jij hier neerschrijft. Dat werd ook tegen mij gezegd: negeer het. Laat het maar zijn.
    Dat helpt inderdaad niet. Eigenlijk is een reactie waarbij je toont hoe belachelijk de ander zijn gedrag eigenlijk is, het beste. Maar creatief zijn wanneer je beledigd wordt is niet altijd eenvoudig. Duidelijk zijn ook niet. En kalm blijven, dat is nog een stuk moeilijker.
    Maar reageren moeten we doen. We moeten op tafel slaan en zeggen: dit kan niet. Omdat we toch geloven dat het ook anders kan!

    • Reageren is echt het beste. Het zal 95% van alle keren niets uithalen, maar voor die 5% die wel luistert vind ik het meer dan de moeite waar. Ja, het kan absoluut anders. Dat geloof ik ook.

  • Tegen mij werd ook altijd gezegd laat het gaan. Ze krijgen hun gram vanzelf. Of er werd gezegd door mijn ouders, de eerste klap is een daalder waard. Aan beiden heb je niks. Je hebt iemand nodig die het voor je opneemt inderdaad.

  • Hoi Marion,
    Ik kom pas net bij je kijken en ken -eerlijk gezegd- het hele verhaal nog niet. Ik had je ‘zondagje’ al gelezen, maar kon niets bedenken aan woorden die je zouden kunnen helpen. Het doet inderdaad verdomde zeer. Nou, jouw pijn mág er dan ook gewoon zijn! Je kan zowel beter weten als enorm gekwetst zijn tegelijkertijd, en dat is alleen maar begrijpelijk.. Ik hoop dat de harde woorden op gegeven moment toch zakken en jij weer positief verder kunt. Want ook al heb ik nog niet alles van je gelezen, één post laat al genoeg zijn dat jij dat dubbel en dwars verdient.. Liefs, Elin

  • Wegstoppen helpt inderdaad niet. Op een dag moet het er toch weer uit, maar dan is de schelder al lang vertrokken …
    Ik weet niet of ik zou durven reageren. Ik ben al snel te bang, een bange schijterd die niet tegen de extra pijn is opgewassen, maar ik vind het ontzettend goed en dapper dat jij het wel doet!

    • Ik durf het ook pas sinds kort. En als ik kort zeg, dan bedoel ik ook echt kort; een maand of twee. Ik ben blij dat ik het kan doen. Voor mezelf, maar ook voor anderen en voor mensen zoals jij die het niet durven. Dat geeft helemaal niks. Als het je extra pijn gaat opleveren, dan moet je het ook zeker niet doen, want dát is het dus echt niet waard. X

  • Heel mooi geschreven en ook helemaal mee eens. Schelden en nare opmerkingen doen wél pijn. Ik krijg al kippenvel als ik reactie lees over anderen. Vreselijk gewoon. Het is aan de ene kant ook triest voor deze mensen, want mensen die dat soort reacties geven en anderen pesten hebben duidelijk zelf een probleem. Beter zou alleen zijn als ze dan niet op anderen zouden afreageren.

  • Lieve Marion, jij omschrijft hier net wat ik voelde tijdens m’n tienerjaren. Ik werd gepest & uitgelachen voor.. enfin dit laat ‘k even voor wat ’t is. Wat ’t met mij deed, kan ‘k alleen omschrijven als pijn. Niet fysiek maar mentaal. Pesters beseffen niet wat zoiets met een mens kan doen. Het is gelukkig ‘goed’ gekomen met me, maar.. ja ’t kon slechter afgelopen zijn..

    • Het wordt denk ik nog heel erg onderschat wat pesten kan doen. Angst, depressie, zelfs zelfmoord en dat gebeurt vaker dan wij denken. Vreselijk dat jij het ook hebt moeten ervaren. X

  • Ik heb net eventjes je blog van gisteren teruggelezen, want een belachelijke opmerking zeg. Ik ben dit soort dingen ook zo enorm spuugzat. Ik kan het ook niet begrijpen. Denkt zo’n persoon dan echt: hey yes, ik heb vandaag weer iemand beledigd *schouderklopje voor mezelf* zo en nu koffie..
    Ik kan er gewoon echt niet bij. Ik vind het wel heel erg goed dat je aangeeft dat het “laat het gaan” niet werkt. Ik kan het me helemaal voorstellen. Ik ben iemand die best stevig in haar schoenen staan, maar beledigende opmerkingen doen altijd zo’n zeer. Dat wil ik ook helemaal niet negeren. Daar wil ik dan soms gewoon een potje over gaan janken en diegene op een nette manier teruggeven wat zo’n opmerking met me doet. Gewoon doen wat voor jou in zo’n geval goed (voor zover we over goed kunnen spreken) voelt.

    Knuffel!

    • Trek het je niet aan is zo snel en zo makkelijk gezegd. Het is zo goed bedoelt, maar het komet volledig anders over. Ik snap dat soort mensen ook echt niet…. Thanks. X

  • Pesten, ik vind het maar een lastig onderwerp. Ik ben zelf ook gepest vroeger, zodanig dat ik op het hoogtepunt een half jaar lang elke dag heb overgegeven van de spanningen, dus dat zegt wel genoeg. Ondanks dat ben ik altijd voor mezelf op blijven komen. Wetend dat ik weer gedoe zou krijgen met de pester, maar dan bleef ik tenminste wel bij mij eigen principes. Op een dag, jaren later in groep 8, werd de ‘hoofdpester’ door de juf eindelijk eens op haar plaats gezet en was zij ineens degene die jankend in de klas zat. In dit geval pakte het positief uit en was het laatste half jaar nog een goede tijd voor mij.
    Of deze aanpak ook of facebook werkt, ik betwijfel het. Het is voor mensen zo makkelijk om vanachter hun toetsenbord af te geven op alles en iedereen. Vaak zijn dit toch wel mensen die echt niet zullen veranderen. Ik heb het eens voor een vriendin opgenomen op twitter, maar dat schoot helemaal niks op. Behalve dan dat ik wel even mijn boosheid kwijt was, haha. Echter zal je het uiteindelijk daarna vaak toch los moeten laten omdat die persoon er toch niks mee doet. Helaas.

  • Ben ik helemaal met je eens – ik besef me dat ook altijd wel wanneer ik iemand probeer op te peppen en hen zeg dat het meer over diegene zegt, dan over hen zelf. Dat meen ik, maar ik besef me ook dat zoiets geen zak uit maakt wanneer iemand zoiets lelijks tegen je zegt. Ik heb zelf nog nooit een nare reactie op mn blog gehad bijvoorbeeld, en ik weet niet hoe ik daarmee om zou gaan. Het lijkt me heel moeilijk, ook al weet ik best wel dat ’t weinig over mij zou zeggen.

    • Het is ook de meest logische reactie. We willen eigenlijk de ander helpen en de pijn weghalen of in ieder geval minder laten worden. Het is zo goed bedoelt en tot gisteren had ik er ook nog nooit zo over gedacht, maar ik voelde me zo alleen. Toen dacht ik, ik ga hierover schrijven, want waarschijnlijk denken we daar allemaal niet zo bij na. Het is fijn om te lezen dat veel mensen het begrijpen en er nu in de toekomst ook bij na zullen denken. Dat voelt echt goed. X

  • Ik zou, tot ik dit las, ook eerder geneigd zijn geweest te denken, en te zeggen: ahjoh, lamaar… maar al lezende heb je me aan het denken gezet en kan ik het eigenlijk niet anders dan volmondig eens zijn met je. Sommige posters zullen weten en beseffen dat ze pesten, maar ik kan me voorstellen dat het gros het zich niet eens bewust is van ze aanrichten bij een ander. En juist DAAROM is het goed op te komen voor jezelf en al die anderen die gepest worden. De stilzwijgende meute moet maar eens meerstemmig worden! Goed gedaan Marion! ❤

  • Wat goed en sterk omschreven Marion, ik dacht ook altijd: laat maar gaan. Maar inderdaad, al help je maar 1% van de gepeste mensen, is dat al goud waard. Ik ga je woorden goed onthouden.

  • Wat heb je het weer mooi verwoord! Schelden doet inderdaad pijn, het is voornamelijk iets wat blijft hangen. Vroeger ben ik vaak bolletjepretvet genoemd, omdat ik steviger ben dan de rest. Het zijn woorden die nog steeds mijn zelfbeeld aantasten…

    Veel liefs,

    Tessa

    • Het is echt bizar hoe lang woorden bij je blijven. Ik kan me nog woorden herinneren van de eerste klas van de kleuterschool. Zoveel impact hebben woorden. Sterkte, Tessa. ♥

  • Wat een mooi en sterk artikel! Ik denk inderdaad ook niet dat negeren helpt. Als niemand dit (pest)gedrag accepteert en iedereen zich ging verzetten tegen de pester, zouden er denk ik minder mensen gepest worden…

  • Sorry, ik lig iets achter met lezen.

    Mooi hoe je het de laatste tijd opneemt voor mensen die in de verdrukking zitten. Mensen die gepest worden, Sylvana, kinderen die uitgezet dreigen te worden en chronisch zieken met HS. Je had al een mening, maar spreekt die nu ook uit en gaat daarbij tegenwind niet uit de weg. Dat vraagt moed en je helpt bovendien jezelf door je niet steeds maar aan te passen en je woorden in te slikken. Hou de balans, dan snijdt het mes aan twee kanten!

  • Groot gelijk hier aandacht aan te besteden, het is absurd. Ik heb mijn PWS (profielwerkstuk, het afsluitende werkstuk voor 6VWO) hierover gedaan, destijds. Belangrijk onderwerp, maar veel te weinig onder de aandacht; het maakt meerkat dan men denkt. Goed stuk!

  • Amen. Sta helemaal achter wat je hier schrijft Marion. Pesten… het heeft mij ook kapot gemaakt. Jarenlang ben ik gepest, altijd met de gedachte dat het vanzelf wel een keer zou ophouden als ik het zou negeren. Nooit durfde ik voor mezelf op te komen, en niemand die me hielp. Wellicht doordat ik geen hulp vroeg… Mensen mogen inderdaad wel even horen wat ze een ander aandoen met ‘loze woorden’, want zo loos zijn die niet… Innerlijke littekens. Zo hoor ik nu nog steeds hoe ‘ze’ mij uitriepen tot het lelijkste meisje van de klas… Al bijna 10 jaar terug, en nog steeds kan ik erom huilen, zo gemeen was het. Online pesten is nog erger, zwakker… Verscholen achter je toetsenbordje. Tja, dan voel je je natuurlijk heel wat hè. Triest.

  • Het meest trieste van alles is dat het zo vaak voorkomt dat pestgedrag. En je ziet: ook bij volwassenen. Walgelijk vind ik dat.
    En ik volg je helemaal in wat je zegt! Waarom in godsnaam zou iemand die gepest wordt het zomaar over zich moeten laten gaan? Als die pester vindt dat hij het ‘recht’ heeft om iemand te pesten, dan heeft de gepeste toch wel verdorie dubbel en dik meer recht om zich te verdedigen en er op in te gaan, zeker?
    Echt, sommige mensen… je zou ze…
    Groot gelijk heb je!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s