Een fictief verhaaltje: II

Vanochtend plaatste ik een verhaaltje. Een verhaaltje waarvan ik dacht dat de meeste mensen het wel zouden kennen. Dat bleek niet het geval: Bijna iedereen dacht dat het mijn verhaal was. Dat ik de jonge vrouw was. Dat was dus niet zo. Waar gaat het verhaal dan wel over?

Geen idee. Er zal een oorspronkelijk verhaal zijn, maar met welk idee dat geschreven is weet ik niet. Aan mij is het uitgelegd als een verhaal wat over tijd gaat en ik heb daar, door mijn eigen visie, weer mijn eigen draai aan gegeven. De meeste mensen geloven dat tijd lineair loopt. De toekomst ligt voor ons en het verleden ligt achter ons. We worden geboren, dat is het begin. We gaan dood, dat is het einde. Zelf geloof ik daar al heel lang niet meer in. Zeker niet in het stukje dat tijd van A naar B loopt. Ik weet niet hoe het wel in elkaar zit, ik ben tenslotte geen Einstein, maar mijn gevoel zegt dat tijd en ruimte een soort van hetzelfde hetzelfde zijn. Ik heb er ook geen verklaring voor. Het is een gevoel.

Er zijn ook heel veel mensen op deze wereld die geloven dat tijd cyclisch is. Dat alles rond is. Dag. Nacht. Dag. Nacht. Lente. Zomer. Herst. Winter. Lente. Zomer. Herfst. Winter. Leven. Dood. Leven. Dood. Alles verloopt in een cirkel. Alles komt terug tot wat het ooit was. Er is geen begin. Er is geen einde.

Wat is waar? En is er wel een waarheid? Eén waarheid? Het antwoord wordt gegeven in deze video. Of misschien ook niet.

About the Author

Posted by

Categorieën:

Spritualiteit

10 Reacties

Ieder heeft natuurlijk een andere opvatting over het verhaaltje. Ik denk zelf dat we te veel bezig zijn met als maar in de toekomst denken, dat we vergeten nu te leven. Ik zeg daarbij niet dat alles Yolo is en je geen verantwoordelijkheden hebt.. maar af en toe even er tussenuit stappen is zo gek nog niet.

Tijd is relatief. Tijd is bedacht door de mens.. de in feite bestaat t niet. Alleen wij gebruiken t als houvast, om controle te hebben op iets waar we eigk geen controle over kunnen hebben.

Ik dacht dus niet dat het over jou ging :), maar had wel mijn bedenkingen bij de visie van de jongedame.
Hoe relatief ‘tijd’ is kun je best meten aan mensen die op een moment met pensioen gaan. Ineens hebben ze nergens meer tijd voor, niettegenstaande ze geen enkele arbeids-verantwoordelijkheid meer hebben. ‘Planning’, daar gaat het om. ‘Tijd’ en ‘ruimte’ aan elkaar verwant? Denk ik niet…

Ik snap ‘m niet. De mensen die ik ken die met pensioen gaan hebben juist alle tijd van de wereld. Ze hoeven tenslotte niks meer en genieten vooral.

Hewel, dan zijn Belgen totaal tegendraads. Een pak gepensioneerden loopt hier rond alsof een wekker in hun kont zit, echt waar.
Ik denk dat ik dan eerder jouw visie zal overnemen, als de dag zover komt…

Hahaha, serieus? Ik dacht dat je een woordje vergeten was of dat ik het echt niet snapte, maar aha! Mijn vader is al ruim 10 jaar met pensioen. Eén van de laatste die met een regeling er vervroegd uit kon op zijn 57e. Man wat is die man blij. Lekker in zijn zetel. Doen waar hij blij van wordt. Lezen, muziek luisteren, reizen. Het is genot om naar te kijken. Mocht het zover komen voor jou en het lukt je niet, dan plan ik wel een korte cursus Genieten Op Uw Oude Dag bij mijn vader voor je in 😉

Ik heb heel veel gemeen met je vader – ooit los is het wel eens.
Sinds ik vier vijfden werk kunnen R en ik veel meer genieten van vrije tijd – die cursus bij je pa hoeft nog niet :). Vorige week moest ik door omstandigheden toch vijf dagen werken, en het leek alsof mijn zondag werd afgenomen…

Oost-west denken, interessant ja. Heb daar nu wat essays over geschreven voor het vak ‘oosterse filosofie’. Morgen zet ik de 3e (en laatste) online, dus mocht je interesse en tijd hebben.. 😉
De cyclische tijd is voor mij iets wat mensen zelf hebben ‘gemaakt’. Ja, je hebt dag en nacht, maar wij hebben het zo genoemd en wij hebben ‘het jaar’ bedacht, idem voor maanden en dagen. Alles komt steeds terug, bla bla. Anderzijds is dit wel weer gebaseerd op de cyclus van de natuur (maanstanden bijv.). Of tijd lineair is weet ik ook niet. God zou tijdloos zijn, anders is hij nog alwetend noch almachtig. Hij weet wat op het moment speelt; kent geen toekomst en verleden, alleen een ‘eeuwig nu’. Een eeuwig nu lijkt mij immens lang en saai. Maar, een eeuwig nu kun je ook weer koppelen aan de boeddhistische filosofie over ‘de leegte’. Lastig, interessant, en immer onbegrijpelijk. Ik denk dat we uiteindelijk slechts een glimp weten van al wat is.

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: