Een klik hebben

Headeryouarelove

Er zijn maar weinig mensen waarmee ik echt op één lijn zit. Wat ik zo bijzonder vind, is dat ik dat eigenlijk altijd al weet na het eerste contactmoment. Of het nu in real life is, via mijn blog of zelfs via Instagram. Zodra het eerste contact er is, is de klik er. Of niet. Hoe kan dat? Hoe werkt zoiets?

Nou, laat ik daar maar meteen antwoord op geven: Ik heb geen flauw idee. Ik begrijp er echt helemaal niets van. Hoe kan je contact hebben met iemand via Instagram, enkel een foto zien en een klein stukje tekst lezen en direct weten: Yes, he/she is one of my tribe. Hoe kan dat? En het bizarre is, het klopt ook altijd! Mijn gevoel heeft altijd gelijk. Het vervelende is dat mijn hoofd zich er ook altijd mee gaat bemoeien. “Zeg, geef die persoon even een redelijke kans!” Dat doe ik dan braaf en negen van de tien keer heb ik spijt. Dan klopte mijn eerste ingeving toch.

Waar komt die klik vandaan? Wat is dat? Waarom is er met sommige mensen wel een klik en met een ander niet? En de vraag der vragen: Hoe kan het zijn dat die klik er is zodra het eerste contact er is met iemand? Hoe is het mogelijk dat je weet dat je met iemand op één lijn zit, zonder dat je elkaar ooit gezien of gesproken hebt? En dan bedoel ik niet elkaar aardig vinden, goed met elkaar overweg kunnen en dezelfde interesses hebben. Dat weet je namelijk nog niet, want je kent elkaar nog niet. Myriam. Xaviera. Tessa. Anuscka. Jaixy. Een paar medebloggers waarbij die klik er meteen was. Myriam en Xaviera heb ik ooit ontmoet en ook IRL bleek de klik er te zijn. Het klopt altijd. Je zit er nooit naast. Ik vind dat geweldig mooi, maar hoe het werkt? Ik zou het niet weten.

Aan de andere kant zijn er ook mensen waarmee je direct ruis op de lijn hebt. Die alles wat je probeert te zeggen compleet verkeerd opvatten. Die alles, maar dan ook alles wat jij zegt, gaan weerleggen of proberen te ontkrachten. Dit hoeft overigens lang niet altijd een probleem te zijn, hoor. Peter is namelijk ook zo’n ruisfiguur. Het is dat we al zo lang samen zijn en dat we elkaar door en door kennen, maar op het eerste gezicht lijkt het helemaal nergens naar. Negen van de tien keer als hij wat zegt denk ik: “Wat lul je nou, man? Waar héb je het over?” Sterker nog, soms vraag ik wel eens of hij alsjeblieft zijn mond wil houden. Andersom blijft hij gewoon naar de tv kijken als ik tegen hem praat. Als ik dat dan eindelijk doorheb, zeg ik: “Het interesseert je geen zak hè?” “Nee!” is dan het antwoord. Soms vraag ik me echt af hoe het kan dat wij al zo lang samen zijn. Misschien is het wel juist omdat we zo verschillend zijn. Het is nooit saai en we vullen elkaar ontzettend goed aan. Ik leer van hem en hij leert van mij en samen vormen we een extra eenheid.

1 + 1 = 3
Love is great!

About the Author

Posted by

Categorieën:

Spritualiteit

Tags:

,

41 Reacties

Wat een leuke blog weer!
Geweldig jij en Peter.

Bijzonder is dat he! Die klik. Andersom het niet pluis gevoel, dat vind ik wel lastig maar nu ik dichter bij mezelf kom merk ik wel dat het er is, maar ik het toch vaak onderdruk, terwijl ik het ergens wist/weet.
Anderzijds heb ik de klik ook wel eens “uitgeklikt” omdat ik dacht dat die persoon dat vast niet bij mij zou hebben etc…zonde als ik terugdenk!

Ik vind het helemaal bijzonder wat jij beschrijft, zo via internet en dat het ook klopt! Waardevol!

Fijn weekend

Ik denk dat dat is wat ons vaak in de weg staat om de klik te durven voelen of uitspreken: angst voor afwijzing. Maar who cares! Misschien denkt Tessa wel, wtf! Ze zou het toch niet over mij hebben die gekke Marion? Het boeit me helemaal niks meer.

Voortaan gewoon naar je gevoel luisteren hoor en als je af en toe op je bek gaat, so be it.

X

De meesten waar ik echt een klik of nauw contact mee heb is vaak via internet, vooral fb.
Gewoon iemand die je niet kent, die je niet tegenkomt, of misschien ook wel maar straal voorbij loopt,waar je gewoon eerlijk tegen kunt zijn en vaak dingen mee bespreekt die in de gewone wereld te eng of te onbekend zijn.
Mooi zo’n man die je uit kunt zetten door de tv aan te zetten, die je laat zien dat onderwerpen vanuit meerdere kanten belicht kunnen worden.
Volgens mij zijn jullie gewoon twee magneten, heb het fijn samen, goed weekend!

Misschien is dát wel de reden; dat je via internet veel sneller open en eerlijk bent én volledig op je gevoel af kunt gaan, omdat je niet door het visueel gehinderd wordt.

Ja, dat is wel handig aan Peter. Daar tegenover kan je mij uitzetten als ik achter mijn laptop zit. Werkt inderdaad heel goed samen. Dank je wel. Jij ook goed weekend!

Wat fijn dat je wat dat betreft zo op je gevoel kunt vertrouwen en toch ook open blijft staan voor anderen.

Bij mij is het meestal anders dan mijn eerste indruk. Dan heb ik een gevoel dat ik bv moet oppassen voor iemand en dan blijkt diegene geen vlieg kwaad te doen. Dus op dat gevoel kan ik niet afgaan.

Peter is lekker eerlijk zo te horen. Bij mij en Erik is het net andersom. Als je elkaar zo goed kent dan werkt t gewoon.

En ik ook naar haar hem tegenwoordig. Dat het een stuk makkelijker allemaal. Ik heb in het verleden toch best veel aannames gedaan uit onzekerheid die absoluut niet bleken te kloppen.

Opposites attract. Dat je al zolang samen bent met Peter snap ik dus wel. Ik ben wel benieuwd hoe het ooit begonnen is als jullie zo totaal anders zijn (en er dus niet meteen een klik was?)

Zoals het er nu staat lees ik dat je 9 van de 10 keer spijt hebt als je iemand waarmee je niet meteen een klik voelt een eerlijke kans geeft. Ik denk niet dat je dat zo bedoelt. Nooit gehad dat je iemand pas na een tijdje ging waarderen? Zelf ben ik nogal gereserveerd en heb ik niet echt een klikgevoel om op af te gaan.

Zoals dat vaak gaat: vrienden van vrienden van vrienden 😉

Ik bedoel het wel zo zoals ik het schrijf, maar dan heb ik het over de mensen met de klik óf de mensen met de ruis op de lijn. Er zit natuurlijk een heleboel tussenin. Maar als ik over iemand een onderbuikgevoel heb, zowel positief als negatief, dan klopt het eigenlijk altijd.

Apart is dat soms he! Maar dat vind ik (naast de mindere kanten van het internet) ook een van de mooie: je leert mensen kennen die je misschien in real life niet snel tegen was gekomen. En hoe mooi is dat dan als je klikt met elkaar. Maar het blijft mij vaak ook fascineren hoe zoiets werkt ☺️

Wat ben ik jaloers op de manier waarop jij (leuke) onderwerpen brengt… 😉 Heerlijk! Ja, hoe werkt dat he… Ik heb Jaap leren kennen via internetdating. Dat begon als grap, en man o man, wist ik veel wat ik me aangehaald had! Ik kreeg ‘aanbiedingen’ voor een sexy weekeindje Parijs (inclusief lingerie wat ik mocht houden), partnerruil of botte boerenpummels die me hun maten doorgaven… Zucht. Er zaten ook wel serieuze reacties tussen, maar: geen klik. Tot Jaap reageerde. Dat was een mega-klik. Waarom? Nog steeds geen idee. We hebben een week met elkaar geschreven zonder elkaar gezien te hebben. Dan duik je dus meteen voorbij alle vooroordelen van bril, rood haar, snor, dun, dik, zweetvoeten en weet-ik-wat-meer. Dan kom je (nou ja, wij tenminste) meteen tot de kern. Na die week is hij naar mij toe gekomen, midden in de nacht (ik had nog bezoek van collega’s, en die wilden maar niet weg…) en hij is, figuurlijk, nooit meer weggegaan… Ik vind dat een van de wondertjes van het leven: zo’n klik, chemie, energie… hoe je het ook noemt… ❤ En het is een van de redenen waarom ik bloggen (hee, nu maakt de spellingschick er BLOZEN van ipb BLOWEN)(spellingschick? 😮 ) zo leuk vind: een wereldwijdweb om zielsverwanten tegen te komen… zoals jij! 🙂

Hahaha, dat verhaal over internetdaten. Geweldig! Ja, en dan is er ineens die klik met iemand. Hoe kan dat toch? Heel bijzonder, maar godzijdank dat het zo werkt.

Zielsverwanten. Alleen het woord al is zo mooi! Maar dat is het wel. Het kan niet anders als je zo op diezelfde golflengte zit 🙂

Wat een mooie eigenschap is dat! Ik heb het zelf weleens mis Hahaha. Herken mijn relatie met jimmy ook wel een beetje in wat je zegt over Peter. Ook wij zijn heel verschillend, maar vullen elkaar wel goed aan. Heel apart hoe dat werkt eigenlijk.

Volgens mij is dat wel een beetje een essentieel ding in een relatie; dat je elkaar in evenwicht moet houden. Tenminste, ik hoor het zo vaak. Bij jullie dus ook!

Wat leuk! En ook herkenbaar. Heel lang heb ik altijd gedacht dat ik met iedereen op moest kunnen schieten. Maar sinds ik dichter bij mezelf blijf in het contact met anderen, voel ik inderdaad iets wat jij als ‘de klik’ beschrijft. Of ik voel het niet en dan hou ik afstand. Beide is prima. Heel mooi beschreven!

Daar is bij mij inderdaad ook de ommekeer gekomen. Op het moment dat ik besefte dat je nou eenmaal niet iedereen tof kan vinden. Fijn dat jij dat nu ook hebt. Het kostte altijd best veel energie om altijd maar aardig te zijn. Thanks. X

Ik heb het juist online niet zo, dat ik meteen wel of geen klik heb. Moet dan toch even de kat uit de boom kijken of wat diegene zegt ook zo bedoeld wordt als ik het interpreteer. Maar in mijn werk heb ik het wel snel genoeg door en dan kan ik best bitchy zijn (of nou ja… zakelijk kun je het ook noemen) als er geen klik is. En dan sta ik het misschien zelf ook wel in de weg en komt die klik er nooit.

Vind je het prettiger als diegenen die hier ruis veroorzaken wegblijven? Dan ook die namen noemen is wel zo eerlijk dan weet iedereen waar hij aan toe is.

Er veroorzaakt hier niemand ruis en als dat wel zo zou zijn, dan zou ik nog geen namen noemen. Gelukkig vinden degene die ruis veroorzaken mijn blog over het algemeen alles behalve interessant. Er zijn er wel een paar geweest, maar die houden het uit zichzelf al vrij snel voor gezien. Op eentje na, die moest ik blokkeren. Dat was trouwens geen ruis, dat was domweg lastigvallen.

Okeejjj, nu is het natuurlijk best link om te gaan doen alsof ik die Tessa ben… Haha! Maar toch denk ik dat het zo is. Ik heb precies hetzelfde met jou. Al na een paar blogs en reacties over en weer kroop je onder mn velletje. Inderdaad raar dat dat gebeurt. Zeker omdat ik niet zoveel met spiritualiteit heb, en jij het zo’n beetje bent… Oeww, nu ga ik toch twijfelen of je niet toch een andere Tessa bedoelt. Naja, dan maar voor schut! 😀

Hahaha, nee hoor, ik bedoel jou inderdaad. En ik snap ook echt niet hoe het werkt. Het moet toch een soort… Nee, ik weet het echt niet! Het werkt gewoon zo en gelukkig maar. 😘

Klikken met mensen is moeilijk en de klik dan ook nog eens behouden dat is nog moeilijker. Door het leven heen verander je en de mensen om je heen ook. Wat nu klopt en klikt, hoeft over 5 jaar niet meer te werken. Dit heb ik vooral met “vriendschappen”, deze zijn zo wispelturig dat ik er niet altijd goed mee om kan gaan en het dan laat verwateren. Soms vind ik dit erg jammer, maar aan de andere kant, ben ik nooit echt eenzaam geweest.
Eigenlijk zien ik mezelf als best sociaal en open, maar bij vast onderhouden van relaties sla ik de plank dus mis. Het onderhouden van online contacten gaat me wat dat betreft beter af, maar dat komt denk ik doordat het vrijblijvender is. Gelukkig niet met mijn man, dat zit al bijna 19 jaar goed. We kunnen praten, huilen en lachen zonder een woord te zeggen, dat gaat weer verder dan een klik.

Dat van die ‘cllick at first sight’ heb ik ook. Meer nog, en misschien heel raar, maar ik kan aan iemands blik meteen zien of het zal klikken of niet, en zal er niet vaak naast zitten.
Een zeer gelukkige verjaardag, trouwens !!!

Mijn klik klikt nogal eens verkeerd. Dan denk ik in het begin ‘top!’ en blijkt t vervolgens hard werken zijn om contact te hebben (in het contact zelf).

Toch luister ik wel naar het onderbuik gevoel, het is namelijk ook een goeie beschermende factor. En soms klikt t wel echt. 🙂

Wel grappig om te lezen hoe t tussen jou en Peter gaat en dat dat blijkbaar werkt. Mooi is dat. Je bent volgens mij wel een persoon van intuïtie en fijn dat deze goed afgesteld is.

Heel apart hoe dat werkt ja. Haha, de verschillen die tussen jou en Peter heersen, herken ik bij Robert en mij. Hij is alles ‘wat ik niet wilde/zocht’ (roker, jonger, enz), maar och wat houd ik van hem! Overigens wilde hij ook geen meisje wat ouder was, op de universiteit studeert, en ruim 70 km verderop zou wonen… Tja, love happens en het is inderdaad geweldig! 😀

Zesde zintuig? 😉 Althans, dat is hoe Husband het noemt bij mij. Heb ik namelijk ook: de klik is er of hij is er niet. Punt. En het is maar héél zelden dat ik achteraf moet terugkomen op mijn ‘bevinding’.
Geweldig hoe je die verschillen tussen jou en Peter omschrijft 😀 ‘Wat lul je nou, man’, voor een Belg klinkt dit geweldig lollig. Want wij zijn nu eenmaal nogal saai in ons praten 😉
Ik vind het mega dat, ondanks (of dankzij?) de verschillen, jullie het doen werken!

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: