TV programma waar ik aan mee zou willen doen

30-Day-Blog-Challenge-NL-1

Mijn relaxmomentje werd net bruut verstoord door een slaperige man in boxershort die uitstamelde dat ik hem moest komen helpen. Hij keek erbij alsof de wereld ieder moment kon vergaan. “Ik zag een beestje. Nu kan ik niet meer slapen. Je moet echt helpen.” De wanhoop… Hilarisch en tragisch tegelijkertijd.

Ik loop achter Peter aan de trap op. Missie kansloos natuurlijk dit. Ik kon alleen maar uit de grond van mijn hart hopen dat ik ergens een beestje zou vinden, maar nee hoor. “En nu?” Peter kijkt mij vragend aan. Ik weet dat het voor hem nu geen optie is om weer in bed te gaan liggen. Ik moet het dus tactisch aanpakken, maar hoe? Ik begin het bed volledig te strippen. Lakens eraf. Kussen uit de hoezen. Matrassen eraf. Alles om te kijken of er ergens een beestje zit. Die zit er natuurlijk niet, maar je moet wat met zo’n man. ”Zal ik het bed alleen aan jouw kant weer opmaken, dan heb je goed zicht op het beestje?” ”Ja, doe maar” hoor ik het zieligste stemmetje van de wereld zeggen. Niet lachen, Marion. Niet lachen.

Ik maak het bed aan zijn kant op en dan…. Een spin! Helemaal aan de andere kant van de kamer. Verdomme, waarom heb ik ooit tegen hem gezegd dat spinnen niet graag over mensen heen lopen omdat ze dan hun poten gevoelsmatig verbranden. Shit. ”Die kan nooit zo snel van het bed daar helemaal op de muur gekomen zijn!” zegt Peter argwanend. “Echt wel, spinnen zijn turbo. Het is niet voor niks altijd zo moeilijk om ze te vangen.” Met één soepele beweging pak ik de spin, loop de trap af en zet de spin buiten. Onderweg naar boven vertraag ik mijn pas. Hoe in vredesnaam krijg ik die man weer zijn bed in?

”Misschien kan jij hier gaan zitten met je spullen en dan ga ik beneden op de bank slapen. Dat is denk ik echt de enige oplossing.” Daar gaat mijn rustige zen-moment. Daar gaat mijn vaste blogochtend. Daar gaat mijn prikkelvrij koffiemoment. ”Dat is goed,” zeg ik. “Kom ik wel af en toe thee of koffie halen hoor.” Bingo. “Ik probeer het eerst wel even hier….” Een diepe, zware, wanhopige zucht volgt. Ik probeer hem nog te overtuigen dat dat beest zich voorlopig echt niet zal laten zien nu we dat hele bed overhoop gehaald hebben, maar dat had ik beter niet kunnen zeggen. Daarmee bevestig ik alleen maar dat er nog ergens een beest zit. ”Nou, probeer het eerst maar even en anders dan ruilen we straks wel.” No fucking way natuurlijk. ”Ik denk toch echt dat het die spin was hoor. Ik kan me niet voorstellen dat het wat anders was.” Ik heb nog nooit zoveel bij elkaar gelogen op één ochtend.

Goed, even to the point: Aan welk TV programma zou ik mee willen doen? Nou, ik kijk helemaal geen TV meer tegenwoordig en zou ook eigenlijk niet zo graag op TV willen verschijnen, maar als ik dan toch ergens aan mee zou moeten doen, doe dan maar…

About the Author

Posted by

Categorieën:

Persoonlijk

Tags:

20 Reacties

Gossie! Gedoe om een beestje.
Ik hoop dat Peter zich weer goed voelt nu.
(En ja sorry Marion ik moest stiekem ook wel een beetje lachen om deze situatie met beestjes en bed enzo).

Ik heb ook de heb ook weinig behoefte om tv te kijken.
Soms wat nieuws, soms wat sport.
Maar ik kijk niks vasts.
Het lukt mij gewoon niet zo erg om te volgen.
Soms te veel leed of drama, soms te nep of puberaal. Soms is het te domme humor of te hard voor mij.
Dus kijk ik eigenlijk niks

Oh Lingo is zo leuk! Ik kijk ook nooit tv meer, alleen Netflix 😉 Wat een verhaal trouwens! Ik heb weleens zo’n droom gehad waarbij mijn hele bed vol zat met insecten. Als ik daaraan terugdenk krijg ik nog de kriebels. Toen ik wakker werd heb ik ook even gekeken of dit niet toevallig echt was haha. Maar dit is wel echt heftig hoor 🙂

Ik moest lachen. :p Arme Peter. Ik herken er wel wat in. Ooit ben ik op de bank in de woonkamer gaan slapen, bij mijn moeder thuis, omdat er in mijn slaapkamer een sprinkhaan zat die ik niet weg durfde te halen en ook niet wilde vermoorden.
En ik heb ooit paniekerig mijn moeder gebeld dat ze echt NU naar huis moest komen omdat er een gigantische wesp in huis zat. Serieus, het was óf een koningin of een hoornaar. Zo groot! En het erge was: dat monster zat in mijn slaapkamer en ik had de deur dicht gedaan zodat ie daar bleef. Was ie me gevolgd door via het sleutelgat in de deur naar buiten te kruipen! Hysterie & paniek uiteraard! :p

Oh nee wat een horror verhaal! Ik ben nergens bang voor behalve voor wespen. Als er één binnen zit staan Peter en ik samen op de gang, maar ja dat lost niets op natuurlijk 😂😂😂

Add a Response

Your name, email address, and comment are required. We will not publish your email.

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The following HTML tags can be used in the comment field: <a href="" title="" rel=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <pre> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

%d bloggers liken dit: